สบู่ดำ




ชื่อวิทยาศาสตร์                        Jatropha curcas L.

ชื่อวงศ์                                     EUPHORBIACEAE

ชื่อทั่วไป                                  ละหุ่งรั้ว สบู่หัวเทศ สลอดป่า สลอดดำ สลอดใหญ่ สีหลอด (ภาคกลาง), มะเยา หมักเยา มะหัว มะหุ่งฮั้ว มะโห่ง หกเทก                                                               (ภาคเหนือ), มะเยา หมากเย่า สีหลอด (ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ), หงส์เทศ มาเคาะ (ภาคใต้

ลักษณะทางพฤษศาสตร์   
                                                ต้น สบู่ดำ จัดเป็นไม้พุ่มยืนต้นขนาดกลาง มีความสูงของต้นประมาณ 2-7 เมตร เป็นต้นไม้ที่อายุยืนมากกว่า 20 ปี                                                                        ลำต้นเกลี้ยงเกลา ใช้มือหักได้ง่าย เนื่องจากเนื้อไม้ไม่มีแก่นลำต้นและยอดคล้ายละหุ่งแต่จะไม่มีขน

                                                ใบ สบู่ดำ ใบเป็นใบเดี่ยวเรียงสลับกัน ลักษณะของใบคล้ายกับใบละหุ่ง แต่ใบจะหยักตื้นกว่า ใบมีลักษณะค่อนข้างกลมหรือ                                                            ไข่ป้อม ๆ กว้างประมาณ 7-11 เซนติเมตร และยาวประมาณ 7-16 เซนติเมตร ปลายใบแหลม ขอบใบเรียบ                                                                                     มีรอยหยัก 3-5 หยัก ฐานใบเว้าเป็นรูปหัวใจ ส่วนเส้นใบออกจากจุดเดียวกันที่โคนใบ 5-7 เส้น ตามเส้นใบจะมีขนอ่อน                                                                  ปกคลุมอยู่ และมีก้านใบยาวประมาณ 6-18 เซนติเมตร                                               

                                                ดอก สบู่ดำ ออกดอกเป็นช่อกระจุกที่ปลายยอดและตามง่ามใบ ดอกมีขนาดเล็กสีเหลือง มีกลิ่นหอมอ่อน ๆ ดอกตัวผู้และ                                                               ดอกตัวเมียจะอยู่บนต้นเดียวกัน โดยในช่อจะมีดอกตัวผู้มากกว่าดอกตัวเมีย ช่อดอกยาวประมาณ 6-10 เซนติเมตร                                                                        ดอกตัวเมียมีกลีบรองกลีบดอก กลีบ ยาวประมาณ 4-5 มิลลิเมตร กลีบดอก กลีบเชื่อมติดกันเป็นหลอด ภายในหลอดมีขน                                             

สรรพคุณ                               บหรือเมล็ด  ใช้แก้โรคผิวหนัง ผดผื่นคัน แก้คัน และหิดได้ ด้วยการใช้เมล็ดนำมาตำผสมกับน้ำมันพืช แล้วนำมาทาบริเวณที่เป็น                                                  ใบสดนำมาลนไฟจนอ่อนแล้วขยี้ให้แห้ง นำมาใช้ทาบริเวณที่เป็น ส่วนน้ำยางจากต้นช่วยแก้โรคผิวหนังบางชนิด เมล็ดใช้ทำเป็นยา                                                  ทาเฉพาะที่ ช่วยแก้อาการบวมแดงและแก้อาการคันใบใช้ทารักษาฝีและช่วยลดอาการอักเสบ  เปลือกต้นหรือใบสบู่ดำช่วย                                                              แก้อาการปวดบวม น้ำมันสบู่ดำยังสามารถนำมาใช้ทาแก้อาการปวดในคนที่เป็นโรครูมาติสซั่ม ยางนำมา                                                                                       ใช้ทาตามง่ามนิ้วมือนิ้วเท้าที่คัน ช่วยแก้อาการคันได้                                                                              


แหล่งอ้างอิง                           https://medthai.com/สบู่ดำ/
Comments