มะค่าโมง

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ มะค่าโมง

ชื่อวิทยาศาสตร์                            Afzelia xylocarpa (Kurz) Craib

ชื่อวงศ์                                         FABACEAE

ชื่อทั่วไป                                      มะค่าหลวง, มะค่าใหญ่, เขง, เบง, บิน

ลักษณะทางพฤษศาสตร์

                                                           มะค่าโมง เป็นไม้ต้นขนาดใหญ่ สูง 10-18 เมตร เรือนยอดแผ่กว้าง ต้นแก่มักมีปุ่มปม

                                                           ใบมะค่าโมง เป็นใบประกอบ เรียงสลับกัน ช่อรวมยาว 18-30 เซนติเมตร แต่ละช่อมีใบย่อย 3-5 คู่ รูปไข่แกมขอบ                                                                          ขนานกว้าง 2-5 ซม. ยาว 4-9 เซนติเมตร โคนและปลายใบมน ก้านใบย่อยยาว 3-5 มม.                                                                                                              ดอกมะค่าโมง สีเขียวอ่อนแกมสีแดงเรื่อ ออกเป็นช่อ ยาว 5-15 เซนติเมตร ทุกส่วนมีขนคลุมบางๆ ก้านดอกย่อย                                                                          ยาว เซนติเมตร มีกลีบรองดอก กลีบ กลีบดอก กลีบ สีแดงเรื่อ รูปร่างแผ่เกือบกลม ยาว 7-9 มิลลิเมตร                                                                                  ส่วนฐานคอดเป็นก้านเกสรผู้ที่สมบูรณ์มี อัน                                                                                                                                                                          ผลมะค่าโมง เป็นฝักแบนรูปไม้บรรทัดสั้น กว้าง 7-10 เซนติเมตร ยาว 12-20 เซนติเมตร หนา 0.6-1 เซนติเมตร                                                                            ผนังแข็งเมื่อแก่แตกเป็น 2 ซีกตามยาว เมล็ดสีดำ ผิวมัน ที่โคนมีเยื่อหนาสีเหลืองหุ้มเป็นรูปถ้วย

สรรพคุณ

                                                           ลำต้นบริเวณที่เป็นปุ่ม รสเบื่อเมา รักษาโรคผิวหนัง

                                                           เปลือกต้น ผสมกับเปลือกต้นมะค่าแต้อย่างละครึ่งกำมือ ใช้เป็นยาประคบ แก้ฟกช้ำ ปวดบวม หรือผสมกับรากเจตพังคี                                                                  อย่าละ ครึ่งกำมือ เป็นยาสมานแผล                                                      

                                                           เปลือกต้นและราก ใช้รักษาโรคผิวหนัง

                                                           ลำต้น ใช้รักษาโรคผิวหนัง 


แหล่งอ้างอิง                                 http://www.samunpri.com/%E0%B8%A1%E0%B8%B0%E0%B8%84%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B9%82%E0%B8%A1%E0%B8%87/
Comments