บุก

ต้นบุก

ชื่อวิทยาศาสตร์                         Amorphophallus paeoniifoolius (Dennst.) Nicolson

ชื่อวงศ์                                      ARACEAE

ชื่อทั่วไป                                   หมอยวี จวี๋ ยั่ว (จีนแต้จิ๋ว), หมอยื่อ (จีนกลาง)

ลักษณะทางพฤษศาสตร์

                                                -ต้นบุก จัดเป็นพรรณไม้ล้มลุกที่มีอายุหลาย ลำต้นแทงขึ้นมาจากหัวใต้ดิน มีความสูงของต้นประมาณ 50-150 เซนติเมตร                                                             หัวที่อยู่ใต้ดินนั้นมีขนาดใหญ่ ลักษณะของหัวเป็นรูปค่อนข้างกลมแบนเล็กน้อย หรือกลมแป้น มีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง                                                                ประมาณ 25 เซนติเมตร ผิวเป็นสีน้ำตาลเข้มหรือสีดำ ลำต้นและกิ่งก้านมีลักษณะกลมใหญ่ เปลือกลำต้นเป็นสีเขียวมีลาย                                                                แต้มสีขาวปะปนอยู่

                                                -ใบบุก ใบเป็นใบประกอบแบบขนนก มีใบย่อยเรียงสลับ ลักษณะของใบเป็นรูปไข่กลมรี ปลายใบแหลม ส่วนขอบใบเรียบ                                                                 ใบมีขนาดยาวประมาณ 15-20 เซนติเมตร

                                                -ดอกบุก ออกดอกเป็นดอกเดี่ยว ลักษณะของดอกเป็นรูปทรงทรงกระบอกกลมแบน มีกลิ่นเหม็น สีม่วงแดงอมเขียว                                                                     มีกาบใบยาวประมาณ 30 เซนติเมตร สีม่วงอมเหลือง โผล่ขึ้นพ้นจากกลีบเลี้ยงที่มีสีม่วง

                                                -ผลบุก ลักษณะของผลเป็นรูปกลมแบน เมื่อสุกจะเป็นสีส้ม

สรรพคุณ 

                                                หัวใช้เป็นยาแก้แผลไฟไหม้น้ำร้อนลวก

                                                หัวใช้หุงเป็นน้ำมัน ใช้ใส่บาดแผล กัดฝ้าและกัดหนองได้ดี

                                                รากใช้เป็นยาพอกฝีได้


แหล่งอ้างอิง                            http://www.samunpri.com/%E0%B8%9A%E0%B8%B8%E0%B8%81/
Comments