Επίκαιρα‎ > ‎

H Δ' Αχειροποίητος του Χριστού Εικών (11 Αυγούστου)

αναρτήθηκε στις 10 Αυγ 2010, 11:58 μ.μ. από το χρήστη Ι.Ν. Αγίου Νικολάου Πλωμαρίου


 Αρχιμ. Νικοδήμου Παυλόπουλου

Καθηγουμένου Ι. Μ. Αγίου Ιγνατίου - Λειμώνος Λέσβου

από το βιβλίο του «Εορτοδρόμιον»



Η Αχειροποίητος



«Ου θαύμα βρύειν θαυμάτων πληθύν ξένην, μορφήν θεουδή θαυματεργάτου Λόγου».



Σήμερα, αδελφοί μου αγαπητοί, η αγία μας Εκκλησία τίμα και γεραίρει και προσκυνεί την τετάρτη αχειροποίητη εικόνα του Κυρίου Ιησού Χριστού.
Λέγονται αχειροποίητες οι εικόνες αυτές του Κυρίου γιατί δε έχουν ποιηθή από χέρια ανθρώπινα, αλλά έχουν με θαυμαστό τρόπο παραδοθή από τον ίδιο τον Κύριο.
Η πρώτη αχειροποίητη εικόνα απεστάλη από τον Κύριο στον τοπάρχη της Εδέσσης Αύγαρο επάνω στο μαντήλι με το οποίο σκουπίστηκε, για να θεραπευθή από τη λέπρα πού είχε στο σώμα του και ένεκα της οποίας ήταν απομονωμένος στο αρχοντικό του, πράγμα το οποίο και έγινε.
Η δεύτερη είναι εκτύπωμα θαυμαστό της πρώτης επάνω σε κεραμίδι, και γιορτάζεται στις 16 Αυγούστου.
Η τρίτη, είναι εκτύπωμα εξαίσιο του προσώπου του Χριστού, το όποιον εσκούπισεν επάνω σε λευκό ύφασμα, κατ' άκρα συγκατάβασι, και χάριν της αγίας Ακυλίνας, και πανηγυρίζεται στις 9 Αυγούστου.
Σήμερα το τέταρτο αχειροποίητο εκτύπωμα της Μορφής του Κυρίου μας προβάλλει η αγία μας Εκκλησία.
Στην Κωνσταντινούπολι, οπού είχε αποθησαυρισθή το άγιο Μανδήλιο, μια ευσεβής γυναίκα επίσημη και πλούσια, συγκλητική και Πατρικία, πού ονομαζόταν Μαρία έπασχε από ασθένεια χαλεπή και ανίατη. Η ιατρική τέχνη αδυνατούσε να τη θεραπεύση, τα πλούτη της και οι πολλές της υπηρέτριες δεν ήταν σε θέσι να της ανακουφίσουν τους πόνους.
Άλλα η ευσέβεια της ικανή εστάθη να της παράσχη τη θεραπεία. Έστειλεν είδησι στους ευλαβέστατους ιερείς πού υπηρετούσαν στην αγία αχειροποίητη εικόνα να την μετακομίσουν στο σπίτι της για να την τίμηση επί σαράντα ημέρας και να λαβή χάρι και έλεος από τη χάρι και τη δυναμίτης.
Οι ιερείς γνωρίζοντας την ευσέβεια της Πατρικίας μετέφεραν με πομπή μέσα στη θήκη της την αγίαν αχειροποίητη εικόνα στο σπίτι της Μαρίας και την απέθεσαν στο παρεκκλήσιο του αρχοντικού της.
Με δάκρυα και συντριβή και τιμές και ευλάβεια περισσή περιέβαλλεν η πατρικία την άχραντη του Κυρίου εικόνα. Άνοιξε μάλιστα τη θήκη και επάνω στην αχειροποίητη πρώτη εικόνα έθεσε ένα λεπτότατο βαμβακερό τετράγωνο ύφασμα και την έκλεισε πάλι συνεχίζοντας επί σαράντα ήμερες το θυμίαμα, τις μετάνοιες, την προσκύνησι, την προσευχή και την ψαλμωδία μπροστά στην θαυματουργό εικόνα.
Στις σαράντα ήμερες όμως το άλγος του σώματος εδυνάμωσε και το παθημένο της σώμα ανίκανο να σταθή στα πόδια έπεσε στο κρεββάτι του πόνου μην ημπορώντας πια να τιμά την αχειροποίητη εικόνα.
Από το κρεββάτι της έστειλε την πιο αγνή και ευλαβικιά της υπηρέτρια να της φέρη το άγιο Μανδήλιο για να νοιώση κάποια παρηγοριά και να ξεχάση για λίγο έστω τους πόνους του σώματος.
Άλλα τι ήταν εκείνο πού είδε η θεραπαινίδα! Μία πελώρια φλόγα έβγαινε μέσα από τη θήκη της αχειροποίητης εικόνας ανέβαινε μέχρι το ταβάνι του παρεκκλησίου και εγύριζε κάτω και έγλυφε το πάτωμα χωρίς τίποτε να καίγεται μέσα στην Εκκλησία. Το θαύμα αμέσως το ανακοίνωσε στην Πατρικία και εκείνη ευθύς έστειλε και εφώναξε τους ιερείς, οι όποιοι με πλήθος ευλαβών και προκρίτων ανθρώπων έτρεξαν να διαπιστώσουν το θαύμα. Και είδον και εθαύμασαν.
Εδιάβασαν παράκλησι μπροστά στην αγία εικόνα, και μετά την ευχή η φλόγα εσμίκρυνε και εχάθηκε. Άνοιξαν οι ιερείς την ιερή θήκη και εσήκωσαν το βαμβακερό της Πατρικίας μαντήλι και τι να δουν! Άλλη αχειροποίητη εικόνα, εκτύπωμα απαράλλακτο της πρώτης βρισκόταν επάνω στο ύφασμα της Μαρίας, το όποιο και με πίστι επάνω στο πολύπαθο της σώμα έθεσαν και ώ του θαύματος, αμέσως αφήκαν αυτήν οι πόνοι και υγειής αποκατεστάθη το σύνολον η πατρικία.
Όλος ο λαός τότε με επικεφαλής το ιερατείον της πόλεως ασπάσθηκαν την τετάρτη αχειροποίητη του Κυρίου εικόνα, η οποία έκτοτε αναρίθμητα θαύματα επιτελούσε και παντοία πάθη εθεράπευε στις ψυχές και τα σώματα των ανθρώπων.
Μετά από μερικούς χρόνους η ευσεβής εκείνη γυναίκα η Μαρία η πατρικία, επρογνώρισε το θάνατο της και για να διαφυλαχθή το άγιο της Μανδήλιο ασφαλέστερα εις τον αιώνα το παρέδωκε στις ευγενείς Κωνσταντινοπολίτισσες Μοναχές πού ασκήτευαν στο Μοναστήρι της Αναλήψεως, στη Μελιτινή της Αρμενίας, οπού και πάλιν πάμπολλα θαύματα επιτέλεσε.
Ο Πατριάρχης Σέργιος μάλιστα με βία από τις Μονάστριες το αφαίρεσεν, αλλά πολλές θλίψεις και δοκιμασίες γεύτηκε και «ορά εν νυκτί φοβερόν τίνα άνδρα, εστώτα και λέγοντα αυτώ. Απόδος ο έλαβες εν τάχει του Μοναστηρίου αδίκως». Και έτσι ο Σέργιος την εικόνα επέστρεψε.
Είδατε λοιπόν αδελφοί τα θαύματα γύρω από τις αχειροποίητες του Κυρίου εικόνες; Πολλές ανά τους αιώνες αχειροποίητες εικόνες παραδόθηκαν σ' εμάς τους ορθοδόξους χριστιανούς· και της Θεοτόκου και των αγίων των φίλων και οικείων του Χρίστου.
Και στις ημέρες μας εμφανίζονται αχειροποίητες εικόνες αγίων παλαιών και νέων, σαν επιβράβευσι της ευσέβειας των χριστιανών εκείνων πού αφιερώνουν τη ζωή τους στην προσευχή και τη φιλανθρωπία, αλλά και σαν προσκλητήριο όλων των αδιάφορων και ψυχρών, στην αγία πίστι του Χριστού και την αμώμητή του θρησκεία.
Ευτυχείς και μακάριοι όσοι ανταποκρίνονται στα μηνύματα του Ουρανού.