201309-Hans de Bruijn

The Landscape of Loss van Hans de Bruijn in Petit Port/PP44

De opening


Hans de Bruijn schotelt ons een landschap van onafwendbare neergang voor. Een lege bank, een eenzaam bureaulampje, stille panden. De "kleine"Petit Port/PP44 wordt gevuld met zijn imposante schilderijen in dik aangebrachte verf.

 
 
 
 
 
The Landscape of Loss
is op zondag 15 september geopend door Sandrine van Noort, adviseur kunstzaken LUMC. Naast zijn grote doeken laat Petit Port/PP44 veel nieuw werk van De Bruijn zien op klein formaat. Dit kleine werk zal vooral goed te bewonderen zijn bij de vernissage in de eenmalige opstelling in de achterzaal. The Landscape of Loss is t/m 10 november te bezichtigen in de etalage van Petit Port/PP44.

De Expositie

In voorgaande jaren heeft De Bruijn zich de romantische landschapstraditie toegeëigend. Zo heeft hij o.a. schilders in hun eigen landschap geplaatst. Monet staat bij zijn waterlelievijver, C.D. Friedrich staat op zijn eigen rots ( dit schilderij is in de vaste collectie opgenomen van Museum De Lakenhal). Mark Rothko staat in een duister zeegezicht. Na deze werken volgde een serie schilderijen waarin het ultieme romantische thema centraal staat. De ruïne.

Het is geen gewone ruïne. Dat wil zeggen een ruïne die door tijd is ontstaan, maar een door menselijk handelen gevormde ruïne. Hier is de ruïne niet door tijd maar door de tijdgeest ontstaan.

De Bruijn heeft de sloop van het geboortehuis van Rembrandt opgevat als een culturele ruïne. Naar aanleiding van foto’s die gepubliceerd zijn in het Leidsch Dagblad in 1977 heeft hij een aantal monumentale werken geschilderd. Deze serie werken is geëxposeerd in zijn tentoonstelling “ Obscure” (2010) in Museum De Lakenhal. Later volgden nog werken waarin de belangrijkste musea van Nederland, het Stedelijk Museum en het Rijksmuseum beiden in Amsterdam, door jarenlange sluiting, in een desolate staat hebben verkeerd.

In de prachtige monografie over Hans de Bruijn; “De Magie Van Verf ” heeft Jetteke Bolten, voormalig directeur van Museum De Lakenhal uitgebreid deze ontwikkeling beschreven.

In zijn nieuwste werk toont De Bruijn een verrassend nieuwe visie op de Romantiek.

Het werk is zowel figuratief als abstract. Het onderliggende thema is de ruïne van het idealisme. Het ideaal van kunstenaars als van Doesburg en Mondriaan en later Rietveld en Barnett Newman die met hun geabstraheerde beeldtaal de mens wilden verheffen om zo een betere wereld te creëren, is in onze tijd onhoudbaar. We hoeven alleen maar te kijken naar de ontluisterende praktijken van het communisme enerzijds en het ongeremde kapitalisme anderzijds.

Toch slaagt De Bruijn er in om het modernisme opnieuw te bezielen. Hij doet dit door de verweesde iconen van het modernisme in vette verf te transformeren. Weliswaar in een ontluisterende omgeving waarin geen geloof meer mogelijk lijkt.

Victory Art (2012) is een vrij letterlijke verwijzing. De Mondriaan hangt boven de lege bank als een scherp contrast met de zachte kleuren en krachtige verfstreken van De Bruijn. Zijn veelal groots opgezette doeken lijken wild opgezet maar de voorstellingen zijn uiterst beheerst.

Beeld: "Victoria Art" 2012 1.60 x 1.30cm


Naast de monumentale doeken schildert hij ook op heel klein formaat 25 x 30cm.

Maar altijd trefzeker en met de voor De Bruijn zo kenmerkende pasteuze verfbehandeling en unieke kleuren.
 Beeld: "Bouwmethode I” 2013 25 x 30cm

De geboren en getogen Leidenaar Hans de Bruijn (1959) studeerde In 1986 cum laude af aan de KABK Den Haag in de richting schilderen, tekenen en etsen. Daarna volgde hij een werkperiode aan de Rijksacademie in Amsterdam.

Leiden is nog altijd zijn thuisbasis. Zijn werken zijn te vinden in musea, galeries en kunstbeurzen in binnen en buitenland, van Den Haag en Tilburg tot Bayeux (FR) en Houston (VS).

Voor meer informatie over de kunstenaar zie: www.hansdebruijn.com
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
Comments