Paul's Place‎ > ‎

Afvallen en zo...

Na 25 jaar elk jaar een kilo te zijn aangekomen (Kerst 2008 102 kg !)  is het begin 2009 tijd weer naar een gezond gewicht te streven. Dat doen wij (Lucie doet mee) met Prodimed, een eiwit-dieet, onder deskundige begeleiding van Carina. Wij zijn in fase I, ofwel: 4 tot 5 zakjes, waarvan de inhoud is vermomd als pannenkoek, omelet, fruitdrank, havermout enzovoort. Te combineren met wat groenten. Strikt de hand houden aan de regelmaat, en verboden: drank, suiker, vet. Allemaal geen culinaire hoogstandjes, maar zeker eetbaar en met de kunsten van Lucie lijkt het heel wat.

Het moeilijke ligt niet zozeer in het iets niet mogen eten of drinken, maar in het strakke schema. Maar dat is tevens de motor van het systeem: als het lichaam elke 2 tot 4 uur eiwitten krijgt voor celopbouw- en vervanging (voor met name spierweefsel, organen en huid) moet het lichaam de te gebruiken energie voor ademhaling, bloedsomloop, spijsvertering enzovoort (vergeet werken niet) uit andere bron halen: het opgeslagen vetweefsel wordt afgebroken en omgezet in suikers en koolhydraten. De stofwisseling wordt omgeschakeld van vet bewaren (voor slechte tijden) op vet verteren, zeg maar potverteren. Dat komt omdat de prikkel om vet op te slaan door de eiwit-inname wordt vermeden, net als het hongergevoel..

Nu is het halen van resultaten niet zo moeilijk merk ik, maar voor het vasthouden na de kuur is die regelmaat van het grootse belang: dat houdt de stofwisseling op dezelfde wijze aan de gang. Wel ontbijten, tijdig lunchen en dineren, niet binnen 2 uur na een maaltijd iets eten, maar niet langer dan 4 uur wachten tot de volgende maaltijd. Dat is het in hoofdzaak voor ons, want wij eten al mager, gebruiken geen aardappelen en nauwelijks meelspijzen, weinig suiker, vet en zout. Eigenlijk eten wij brood, groenten, fruit en (rund-) vlees of vis.

De idee dat de wijn mij dik maakte is onjuist, maar wel stopt bij inname onmiddellijk de vetafbraak. Daardoor, en zeker bij een dagelijkse drinker als ik, wordt de voorraad vet dus nooit aangesproken, vandaar de steeds grotere buik en steeds meer gevaarlijk vet in de buikholte, de aanleiding van deze oefening. Na fase I (als we 2/3 van het af te vallen gewicht gehaald hebben, voor mij dus na 18 kilo) gaan we over op fase II, waarbij weer een eiwitmaaltijd door een normale wordt vervangen. En dat gaat zo door tot we weer uitsluitend normale voeding mogen nemen, met de genoemde regelmaat en natuurlijk wat gematigd (hoewel we al kleine eters waren).

Positieve zaken na afvallen: snurken en overmatig zweten zijn weg, bukken gaat veel beter en het belangrijkste: inmiddels laat ik van de acht (8 !) bloeddruk-, hart-, hartritme-, maag-, jicht- en allergie-medicijnen die ik dagelijks nam er zes (6) staan, uiteraard  in overleg met de huisarts, en het streven is om de laatste twee ook te minimaliseren
Positieve zaken na afvallen: snurken en overmatig zweten zijn weg, bukken gaat veel beter en het belangrijkste: inmiddels laat ik van de acht (8 !) bloeddruk-, hart-, hartritme-, maag-, jicht- en allergie-medicijnen die ik dagelijks nam er zes (6) staan, uiteraard  in overleg met de huisarts, en het streven is om de laatste twee ook te minimaliseren.

Nadelen (tijdelijk): jichtaanvallen (veroorzaakt door vrijkomen urinezuur en andere stoffen in de opgeslagen vetweefsels), en duizeligheid bij snel opstaan, maar dat is beide tijdelijk. Verder is het zitten op harde oppervlakken lastig (stoffering is verdwenen) ongemakkelijk, dat zal ook wel weer wennen. 

Tenslotte: de kosten, hoewel die maatschappelijk gezien veelvoudig worden terugverdiend (lagere medicijnkosten, lager risico op ziekte), zodat ik dit meer als investering zie. Dat zou nou in het 'fonds' moeten (ik weet dat dat niet meer bestaat), want dat zijn op termijn enorme besparingen op de kosten van de volksgezondheid. Netto (kuur, begeleiding en minderkosten normale voeding) bedroegen de kosten plm. 1.500 euro.

Van alle kanten krijg je, behalve steun, ook wel wat commentaar: is het niet ongezond zo snel afvallen, is het moeilijk, is het duur en zal je niet snel weer aankomen ? Nee, nee, nogal en nee is het antwoord, maar dat laatste moeten we nog even waar maken. Analyse van de terugval in week 5 (te zien in meting week 6): een stressvolle gebeurtenis. Daarmee wordt eens te meer duidelijk dat je leven 'op orde hebben' van doorslaggevend belang kan zijn voor de gezondheid. Wijsheid achteraf.

Vanaf week 8 gaan wij naar fase II, ofwel: als diner weer een stukje vlees, vis of gevogelte in plaats van een eiwit-zakje. Nog steeds eten we dan hoofdzakelijk eiwitten, dus het afvallen moet kunnen doorgaan. En kijk maar: dat doet het ook ! Dat geeft de burger moed (en lekker dineren).

De horizon toont een mooi vergezicht: op 2 juni 2009 is het tijd om weer eens een enkel glaasje wijn te drinken, niet om de scherpe kantjes van het leven weg te halen, maar om het mooie leven te omlijsten, in het kader van het motto: geen beter leven dan een goed leven.

In week 11 bleek dat er een terugslag was: waarschijnlijk te weinig eiwit genomen (zuinig met stukje vlees geweest), we gaan nog een weekje door en dan naar fase III: ontbijt met brood, fruit en zuivel.
Dat bevalt uitstekend ! En toch bleven we nog afvallen (zie week 13). Nog een week, en dan naar fase IV, ook de (brood-) lunch weer in ere herstellen. Fase V is voor ons niet van belang (aardappelen en meelspijzen aten we toch al niet).

Na 5 jaar was ik weer 10 kilo aangekomen, maar dat is op te lossen (minder wijn...).