Bergen:

2.februar 2017:



Memoar starta i Bergen i 2015, og innsamling av munnleg historie i Bergen ein stor del av verksemda i starten.  Ein nær samarbeidspartnaren i starten er Bergen Bibliotek, der det sidan januar 2016 har vore eit intervjustudio som alle innbyggarar i Bergen kan nytte gratis. 
Aktivitetane i studio har i utgangspunktet inga spesiell fokusering - men etter kvart som interessene til aktive intervjuarar tek til å utvikle seg i retning av nye prosjekt, grupperer me dei slik me har gjort med motkultur
Alle medlemmer er velkomne til å ta nye initiativ - og alle interesserte er velkomne til å bli medlemmer :-) 
I februar 2017 fekk Memoar Bergen Kommune sin kulturvernpris for arbeidet med munnleg historie i Bergen.
 

Liste over forteljarar:


Dropp inn-studio i Bergen

Sidan 7. desember 2016 har Memoar hatt eit tilbod om å hjelpa til med intervjuopptak i Sudio 1 i Bergen Bibliotek kvar onsdag frå klokkia 10 til kl 20. 
Dersom du ynskjer å b li med i arbeidet for å ta vare på og dela forteljingar om livs-, yrkes-, lokal- eller slektwshitoria er du velkomen til å bestille time.

Du kan koma for å fortelja til ein av Memoar sine frivillige intervjuarar - eller du kan kome for å få litt hjelp til å gjrea gjera eigne intervjui.

 Forteljaren bestemmer kva som skal skje med opptaket.  

Memoar oppmodar forteljarane til 1)å avlevere forteljingar der forteljaren er primårkjelde til offentleg arkiv, og 2) til å dele forteljingane med samtida gjennom www.memoar.no. 

Memoar kan hjelpa med begge deler. Finn ledig tid på kalenderen - og send ein epost til post@Memoar.no 



Per Atle Holsen

lagt inn 11. sep. 2017, 05:56 av Bjørn Enes   [ oppdatert 11. sep. 2017, 06:18 ]

Per Atle Holsen vokste opp i Gimleveien med Christieparken som nærområde. Som barn under okkupasjonen er det særlig to hendelser som har gjort sterkt inntrykk; eksplosjonen på Vågen 20.april 1944 og bombingen av Holen skole. Da Fridalen skole ble omgjort til sykehus fikk dette konsekvenser for Per Atle Holsen, men i det store og hele ble barna skjermet for de største påkjenningene ved at landet var okkupert.

Per Atle Holsen forteller videre om en ungdomstid der det fortsatt var skarpt skille mellom Bergen og Fana kommune. Ungdomstid og organisasjonsarbeid på 50 tallet var preget av samholdstanken, og ungdomsopprør var ikke blitt et begrep. Holsen forteller også engasjert om hvordan eksplosjonen påvirket bybildet, og hvordan en fremdeles kan lese spor i arkitekturen: enkelte store, monumentale bygg skjermet deler av den opprinnelige bebyggelsen, mens andre deler ble hardt rammet.

Opptaket er gjort i studio1 i Bergen offentlig bibliotek. 22.11. 2016. intervjuet er gjennomført av Jostein Saakvitne. 
Dokumentasjonen er gjort av Camilla Bøe.

Detaljer fra intervjuet finnes i oversikten under. 

Per Atle Holsen:


Stikkord om innhaldet i intervjuet:
(Tala til venstre er tidskodar - minutt og sekund frå start. Blå tidskodar er klikkbare.
Du kan laga eigne peikarar ved å erstatta minutt (m) og sekund (s) i denne nettadressa:
https://vimeo.com/208829974#t=16m45s )


00:00:00 Oppvekst i Gimleveien
00:45:00 Familien
02:12:19 Morningen 20.april
03:35:10 Telefon fra morfar
04:08:16 Kjøretøy full av skadede
05:39:08 Fridalen skole som sykehus
06:09:08 Lite informasjon, men mye snakk om båten
06:56:14 En vannvittig eksplosjon!
07:34:08 Monumentale bygg tok støyten på Nordnes
08:45:12 Dagene etterpå
09:28:02 Tilfeldighetenes spill
09:54:00 Skolestart på Fridalen skole
11:12:07 Klasserom og utsikt mot byen
12:00:09 Flyalarm og bomberfly
12:56:15 Fridalen blir sykehus igjen
13:27:21 Hele skolen flyttet til Nykronborg
13:56:20 Hva visste vi barna?
15:12:10 Skoletid på Nykronborg
15:43:11 Omgangskole
16:45:00 Et barns opplevelse av okkupasjonen
18:56:00 Familie i fangenskap
20:07:00 Mor ble frosset ut av klubben
21:57:15 En uniformert nazizt i gaten
22:59:00 Fredsdagen
25:18:24 Amerikapakke
26:01:18 Bygrensen mellom Bergen og Fana
27:52:08 ingen kontakt mellom oss i Bergen og de i Fana
28:26:10 Bade i Nordåsvannet
29:21:18 Vareknapphet?
31:19:12 Uteseilere og etterkrigstiden
33:47:02 Ungdomstid på 50 og 60tallet

IOGT og Forbundet
35:28:10 Ikke noe opprør, men samhold
36:58:15 Dagens teknologi
37:57:14 En dramatisk opplevese for meg som 7-åring
38:27:58 Plager i ettertid?
38:42:01 Bryggesiden under eksplosjonen
39:36:02 Langs havnen kan vi lese sporene etter eksplosjonen
39:58:10 Og vi kan se det fra Fløyen
40:20:14 Søndagstur på byfjellene
42:12:07 Ikke noe mer å fortelle…

Gunda Kārkliņa

lagt inn 16. aug. 2017, 05:31 av Bjørn Enes   [ oppdatert 15. sep. 2017, 02:52 ]

Memoar: Gunda vaks opp i Tirza, aust i Latvia. Barne- og ungdomsåra hennar var prega av livet i Sovjetunionen. Ho likte seg i barneorganisasjonen Unge Pionerar, dei lærte å marsjera, helsa Partiet og svara på spoørsmål om samfunnsliv og politikk. Men dei levde eit liv heime, og eit anna ute og på på skulen. Dei feira jul og påske i løynd, og når dei vaksne kom saman og drakk brennevin, song dei latviske fridomssongar. 
Ho tok lærarskulen og kom til Riga i 1987. Då var det begynt med demonstrsjonar rundt fridomsstatua. Då song dei ope for alle, sjølv om dei risikerte arrestasjon. Det var m,eir og meir spent, heilt fram til barrikadetida i 1991. Den 7. januar, den mest dramatiske dagen av dei alle, låg ho på sjukehus og fødde dotter si. Etter fridomen var livet vanskeleg - men det var likevel ei stor glede i alle. Det var ikkje før ti år seinare, når alt tok til å gå betre, at folk tok til å klaga. 
Sjølv kom ho til Noreg fyrste gong i 1993, ho fekk eit friår på Birkeland Folkehøgskule i Agder. I mange år var ho i Noreg på sommarjobb. Ho hadde alltid dotteras med - pog kdlå ho vart vaksen og skulle studera, søkte ho seg til Bergen. Der fylgde Gunda med.
 "Noreg har blitt det andre heimlandet mitt", seier ho. "Nokre menneske må leva mellom to land.." 

Opptaket er gjort i Studio 1 i Bergen Bibliotek den 7. juni 2017. Intervjuar var Bjkørn Enes frå Memoar. Intervjuet er ein del av Hordaland Fylkesbibliotek, Innvandrarrådet og Memoar sitt prosjekt "Rom for møter". 

Gunda Karklina:



Stikkord om  innhaldet i intervjuet:
(Tala til venstre er tidskodar - minutt og sekund frå start. Blå tidskodar er klikkbare. 
Du kan laga eigne peikarar ved å erstatta  minutt (m) og sekund (s) i denne nettadressa: 
https://vimeo.com/228782404#t=33m40s ) 



00:00:00 Kjem frå Tirza i det austlege Latvia

Hadde sykkel då ho vart ungdom

Akte mykje og gjekk på ski om vinteren
02:04:00 Vaks opp i eit tidlegare menighetshus
03:15:00 Det var eit murhus og ganske fint med vakre syrinbuskar
03:45:00 Pappa var busssjåfør og seinare meklanikar. - mor arbeidde på apotek
04:15:00 Farmor og farfar passa oss då me var små
04:48:00 Dei hadde stort hus med fin hage – ho som eigde det hadde reist til USA
06:25:00 Farmor var veldig fin dame. Hadde berre tre års skulegang men snakka tre språk
07:06:00 Farmor flytta frå Polen då ho var 29 år . .
08:32:00 I sovjetisk tid arbeidde dei vaksne i Kolkhos – (Kollektivbruket)
09:10:00 Farmor sang mykje, og fortalte om krigen og då ho arbeidde for ein lege i bygda
10:20:00 Legen vart deportert til Sibir etter krigen og kom aldri attende
. Fafar elska meg høgt. Han las og fortalde eventyr. Alle ville ha han då han var ung
12:30:00 Han var møllar då Latvia var fritt – før krigen. Dei som eigde mølla vart og deporterte
13:30:00 Kanhende pappa hugsar om nokon kom attende frå Sibir
13:59:00 I Sovjetisk tid var dei redde for å fortelja
14:50:00 Når dei drakk brennevin, fortalde dei litt. Då song dei latviske fridomssongar.
16:20:00 Julefeiring var forbode då eg vaks opp. Men me feira hemmeleg jul.
17:50:00 Trur fleire feira jul, men eg har ikkje snakka med nokon om det.
18:05:00 Nyttårsfeiring var vanlig i Sovjetunionen. Me hadde nyttårsferie
18:48:00 Ein gong tok mor oss med i kyrkja i jula. Etterpå vart ho kalla inn til rektor
20:20:00 Alle var med i Unge pionerar – me lærte å marsjera og å helsa Partiet
21:30:00 i vidaregåande skule vart nokre med i den kommunistiske ungdomsorg – men ikkje alle.
22:20:00 Det var egentlig ganske greit å vera med i pionerane.
23:10:00 Men nå ser eg det som opplæring i kommunisme – alle måtte vera med
23:50:00 Ein gong fortalde i jente at dei hadde feira påske – på Lenin sin bursdag
26:00:00 Ei verd var heime – ei anna verd var på skulen.
27:10:00 Eg høyrde lite om krigen. Berre at det var velferd då Latvia var fritt før krigen.
27:40:00 Under krigen var nokre på latvisk fridomsside og andre var på den kommunistiske sida.
28:05:00 Morfar var på den kommunistiske sida – han blei skoten av dei som sto for det frie Latvia
29:00:00 Vanskeleg å seia kvifor morfar valde sovjetisk side.
29:50:00 På grunn av han vart ikkje mamma sin familie deportert etter krigen.
30:45:00 Mormor tok oss alltid med til morfar si grav.
31:42:00 Mi syster hadde ei venninne som kom heim att frå Sibir
32:50:00 Litt rart – eg får tårer i augene av desse spørsmåla
33:40:00 Utdanning: Eg likte pionerleiaren. Ho var lærar. Det ville eg og bli.
34:37:00 Reiste til Liepaja for å studera pedagogikk.
35:19:00 Det var gratis å studera i Sovjetperioden.
35:40:00 Liepaja var ein flott by. Vintrane er milde. Mange fine soldatar der – men lite kontakt
37:30:00 Studerte frå 83 til 87. Dei siste åra greip ideen om uavhengighet om seg. .
37:49:00 Skitrenaren vår var veldig oppteken av Latvias historie og kunst og fridom
39:49:00 Flytta til Riga i 1987 – fridomsrørsla var begynt då.
40:15:00 Min kjæreste var også opptatt av fridomen. Han las ulovleg litteratur.
41:00:00 Me gjekk på møter ved fridomsstatua for å synga latviske songar
42:00:00 Me var ikkje redde – me ville bli fri Mange unge, men mest folk i 50-åra
42:25:00 Song er viktig i Latvia. Me song oss til fridom
44:18:00 Me song alltid - dei gamle songane vert borte nå
46:10:00 Det er berre tretti år sidan barrikadane vart reiste i Riga...
46:45:00 Den viktigaste dagen i barrikadetida -7. januar – vart dotter mi fødd
48:50:00 Nokre vart skotne, ikkje så mange. Og i 1991 vart me heilt frie
49:20:00 Femti år under Sovjetunionen – og så plutselig fridom
49:44:00 Rockeoperaen «Lāčplēsis» vart viktig i fridomsrørsla
50:45:00 Sjølv om butikkane var tome, var folk stolte og glade for å leva
53:20:00 Då det hadde gått ei tid og forholda vart betre, då begynte folk å klaga
54:20:00 Det har blitt meir ulikskap, men folk har ikkje blitt fattigare. Mange har reist ut.
55:50:00 Offentleg tilsette har dårleg løn.
56:24:00 Rundt 1999 var det ei stor krise. Mange reiste til Irland og England.
57:37:00 Eg er egentlig ei anna forteljing. Eg fekk tilbod om å reise til Noreg.
58:50:00 Friplass på Birkeland Folkehøgskule 1992-93
12:00:00 Reiste heim atty etterpå, men sleit økonomisk
60:40:00 Frå 1997 fekk eg sommarjobb som kjøkkenassistent i Birkeland kvart år
62:18:00 Då dotter mi skulle studere, reiste ho til Bergen –
63:40:00 Eg reiste til Bergen av di eg vart aleine i Riga
64:27:00 Eg ville prøva noko som var annleis – derfor er eg her
65:20:00 Mitt mål er å læra barneborna å snakka latvisk
65:53:00 For meg er Noreg blitt det andre heimlandet.
66:38:00 Eg tenkte at eg berre skulle tene litt ekstra penger – men det vart mykje meir.
68:00:00 Nokre menneske må leva mellom to land.

slutt

Kim Nga Dao Bratland

lagt inn 16. aug. 2017, 05:15 av Bjørn Enes   [ oppdatert 15. sep. 2017, 03:02 ]

Kim Nga Dao Bratland er barne- og ungdomsarbeidar på Møhlenpris skule i Bergen. I dette intervjuet fortel ho om oppveksten under krigane i Vietnam. Etter at Nord-Vietnam vann i 1975, flykta fleire og fleire i familien. To sysken overlevde dramatiske flukthistorier, ein bror kom til Kanada og ei syster kom til Australia. 

Sjølv forsøkte ho og å flykta i 1981, men mislukkast. I staden fekk ho arbeid ved eit dukketeater i Saigon. Ho hadde gått i fransk skule, og snakka både fransk og engelsk. Difor vart ho tolk når teateret eller kulturdepartementet fekk besøk. Slik kom ho i kontakt med nordmannen som i dag er mannen hennar. Dei gifta seg i 1993, og ho fekk flytta til Noreg året etter. 

Ho arbeidde hardt for å læra seg norsk, fekk arbeid i ein barnehage i 1996 og på Møhlenpris skule i -98. Der arbeider ho framleis. Ho fortel om møtet med norsk mat, norsk språk, norsk kultur, religiøsitet og dilemma med å leva mellom kulturar. 

Ho reflekterer om identitet, om sonen som har budd 12 år i Vietnam, sju år i Noreg, 16 år i London - og som nå skal flytta til Australia. Og ho delar tvilen sin om kor ho sjølv skal gravleggjastnår den tid kjem. 

Memoaret er ein del av samarbeidsprosjektet «Rom for møter» der Bergen offentlige Bibliotek og Memoar deltek. Opptaket vart gjort 7. august 2017. Intervjuar var Bjørn Enes. Han har også gjort dokumentasjonsarbeidet i etterkant. 


Kim Nga Dao Bratland:


Stikkord om  innhaldet i intervjuet:
(Tala til venstre er tidskodar - minutt og sekund frå start. Blå tidskodar er klikkbare. 
Du kan laga eigne peikarar ved å erstatta  minutt (m) og sekund (s) i denne nettadressa: 
https://vimeo.com/229578917#t=132m29s ) 


00:00:00Presentasjon: 62 år, frå Vietnam, gift i Noreg, ein son
01:17:00Kjem frå ein stor familie Mor og far flytta til Australia i 1989
02:08:00Eg flytta til Noreg i 1994. Mor syntest det var svært langt bort
03:20:00på grunn av krigen vart me splitta i mange land
04:10:00Mor og far kom frå nord-Vietnam, men flytta til sør i 1931
04:31:00Me gjekk på fransk skole, og snakkar mest fransk
05:12:00Eg vart fødd under ei trapp, bak sandsekker
06:10:00Eg opplevde krig rundt huset, sjølv om me budde midt i Saigon
07:30:00Vietnam har vore dominert av andre i tusen år
08:00:00Men egentlig hadde eg ein trygg middelklassebarndfom.
08:40:00Etter 1975 opplevde vi et system som kontrollerte alt
09:55:00Vi mista huset og bilen – alt vart gitt til dei som ikkje hadde
10:48:00I 1978 vart huset konfiskert. Vi mista alt
11:20:00Vi klagde, og fekk tilbake baksida av huset – men ikkje framsida
12:13:00Til sist måtte mor reisa frå huset og ut av Saigon
12:40:00Svigerinne hadde hus på landsbygda
13:00:00Me klarte å selja huset i Saigon
13:40:00Syster og bror flykta i 1979. Det tok eit år før me fekk høyra om han.
14:20:00Berre 16 av 70 flyktningar io hans gruppe overlevde. .
15:47:00I 1980 flykta syster mi. Ho var gravid. Dei vart funne av russisk båt.
17:07:00Myndighetene i Malaysia slepte båten ut att frå land tre gonger
17:57:00Ho kom til Australia i 1980. Mor kom dit i 1980
18:22:00Eg forsøkte også å flykta. Men eg hadde uflaks.
20:38:00Me fekk feil signal frå båten – om morgonen måtte me gå tilbake
21:38:00Eg gjekk på universitet før 1975. Etterpå søkte eg pedagogikk.
22:20:00Då me mista huset i 78 måtte eg også slutta på universitetet
22:35:00Eg søkte jobb på dukketeater i Saigon. Jobba der i 16 år
23:15:00Eg var tolk for gjester til Kulturdepartementet. Slik møtte eg min mann.
24:33:00I 1993 kom han på besøk i 1993. Då gifta me oss. I -94 kom me hit
25:14:00Eg forsøkte å fortelja min mann kva eg har opplevd etter 1975
25:52:00i Noreg vart eg arbeidslaus for fyrste gong i mitt liv.
26:19:00Fyrst fekk eg støtte til eit dukketeaterprosjekt saman med BIKS -
26:31:00«Kvifor gret sola?»
26:53:00Eg fekk jobb i barnehage i 96, og i 98 på Møhlenpris skule.
27:43:00Eg måtte slutta med dukketeater. Det var vanskeleg å koma inn i miljøet.
28:35:00Men eg trivdes med bvarnehage og skule, og laga dukketeater der
29:00:00 Fyrste dag i Noreg: Det var så kaldt at eg ikkje klarte å snakka.
30:09:00 Eg møtte svigermor og fekk fårikål. Norsk mat var spesiell....
32:13:00 Eg ville læra norsk: Såg på fjernsyn, snakka, hang lapper overalt
33:23:00 Nygård skule - seinare tok eg norsk gramatikk på universitetet
35:05:00 Skriftleg norsk går bra – nå rettar eg mannen min side skrivefeil...
36:27:00 Meir om Nygård skule
37:13:00 Norsk kultur liknar på fransk – bortsett frå maten..
37:28:00 U -Y – Æ – Ø og preposisjonane er problemet på norsk-
39:50:00 Norske ordtak
40:54:00 Vietnamesiskie ordtak er ulike
41:46:00 I norsk kultur prøver folk å forstå andre – til og med born
43:12:00 Men samtidig er der lite respekt i Norge. Ville helst ha noko midt mellom
44:19:00 En elev sa «Flytt deg!» til ein lærar
44:40:00 Sonen min bukka til læraren i staden for å ta han i handa
44:45:00 Han gret, for han fekk ingen lekser. Norsk skule er veldig lett....
46:16:00 Norske barn er flinke med engelsk og musikk
47:40:00 Lite kontakt med andre vietnameserar
48:00:00 Vietnameserar samlar seg ofte i avgrensa område – og har nesten berre kontakt med kvarandre
48:34:00 Det er lettare for dei eldre – men vanskeleg for ungane
49:30:00 Det er viktig å finna ein balanse mellom kulturane
50:21:00 Sonen min snakkar vietnamesisk som ein liten gut
52:25:00 Dilemma – når du har jobb, er det vanskleleg å reisa mykje heim
53:50:00 Neste generasjons identitet kan bli vanskeleg
54:18:00 Kor skal eg bu som pensjonist?
54:50:00 Kor skal eg begravast?
55:55:00 For neste generasjon vert kanskje ikkje så vanskeleg
57:37:00 Eg er buddist. Eg trur alle religionar har same grunnregel.
58:36:00 Min mann er protestant. Men nå vil han bli buddist
58:47:00 Det er ikkje problem å gå i kyrkje eller moske eller tempel
60:24:00 Forskjell mellom «ghetto»-barn og barn av blanda ekteskap
61:37:00 Bakgrunn i fransk skole
63:10:00 Vietnamesisk gruppe fokusert på rikdom og fasade.
63:50:00 Då eg søkte jog fekk jobb, trudde mange at eg fekk jobb pga min mann
64:50:00 Eg tenkte det var viktig å læra norsk og være sjølvstendig
65:40:00 Når ein kjem til ein nytt land, er det enkelt å omgås landsmenn, men då vert det vanskeleg å klara seg
68:19:00 Nordmenn er ikkje så opne som britar eller amerikanarar
69:20:00 I USA eller storbritania er folk vennligare enn i
70:14:00 Mange spør meg kor eg kjem frå. Det er ikkje uhøflig.
71:53:00 Eg er vand til å vera open.- nyssgjerrighet
73:49:00 Folk som reiser mykje er opnare enn folk som ikkje reiser.
74:25:00 Vanlige folk i Vietnam veit ikkje noko om Noreg – men det endrar seg
75:19:00 Det er betre å leva i Vietnam nå. Men ein må ikkje snakka om politikk.
73:35:00 Myndighetane forstår at dei som reiste sender pengar heim
77:38:00 Dei som reiser ut er unge folk frå middelklassen-.
78:16:00 Folk frå landsbygda reiser ikkje ut.
79:09:00 Etter 1975 til ca 2000 var Vietnam lukka. Etter 2000 er det opnare
80:38:00 Etter at grensene vart opna, reiser folk meir – også som turistar
81:45:00 Folk som hadde flykta kom heim, mange andre fekk lyst å reisa.
83:25:00 Mange unge vil reisa or å studera og arbeidea – og så dra heim att
84:40:00 Framtida – økonomien er opnare, men ellers er lite endra.
85:59:00 Noen deler av norsk innvandringsdebatt er viktig.
26:35:00 Det er ikkje rett å reisa attende på feire til eit land du har flykta frå
88:53:00 Eg reiste for eg ville bu ein stad der eg kunne tenkja fritt. Eg har ikkje det nye flagget.
90:45:00 Sonen min er ikkje lenger knytta sterkt til budhismen
91:52:00 Migrasjonsbakgrunn er ein fordel når eg skal læra borna om toleranse
93:18:00 Dette er også ein fordel når me snakkar om religion
95:28:00 Borna er interesserte i å høyra -fd.eks om ulike gravferdskikkar 
96:45:00 Borna sa «Du snakkar ikkje norsk» -
98:39:00 Eg har aldri opplevd vanskar med å vera utlending
99:14:00 Berre ein gong ville ei dame ikkje sitja ved sida av meg.
100:12:00 Min mann føler at nokre trur han har «kjøpt ei kone» i Asia
101:02:00 Eg vart fotfylgd i ein butikk -ekspeditøren trudde visst at eg ville stela
102:02:00 Men ellers har ingen snakka nedlatande til meg.
102:27:00 Somme trur at innvandrarar tar jobben frå folk. Men kven vil ha dei jobbane viss dei ikkje må?
103:45:00 Min son har f.-eks. Skapt sin eigen arbeidsplasas.
106:13:00 Eg har framleis sterk knytting til Vietnam, men vil aldri attende. Eg veit ikkje kor eg vil gavleggjast
108:34:00 Eg trur ikkje eg vil gravleggjast i Vietnam
109:42:00 SLUTT

Julia Andersland

lagt inn 21. mar. 2017, 23:09 av Bjørn Enes   [ oppdatert 21. mar. 2017, 23:09 av Leiar Memoar ]

Den 2. februar 2017 kom byråd Julia Andersland til Memoar og fortalde at organisasjonen hadde blitt tildelt Bergen Kommune sin kulturvernpris. I denne videoen presenterer ho gladmeldinga for Bjørn Enes, som har vore leiar for Memoar sidan starten. Han kvitterte med å gi ein presentasjon av kva Memoar har gjort så langt - før han gjekk over på å gjennomføra eit minneintervju med Andersland. Ho fortel om korleis ho vart politikar, litt om overgangane frå ungdomspolitikar til parti, vidare til bystyre - og så til Byrådet. Ho fortel om dilemmaer når "små" og store saker kjem på kollisjonskurs - som for eksempel interessekonflikten mellom parsellhagar og vegutbygging. Les meir på memoar.no - og på hennar eiga memoar-side: Julia.Andersland.Memoar.no







Julia Andersland i samtale med Bjørn Ene



Åshid Lerøy

lagt inn 21. mar. 2017, 07:51 av Bjørn Enes   [ oppdatert 20. aug. 2017, 09:37 ]

Memoar: Åshild Lerøy fortel i dette intgervjuet om barndom på Lerøy, flytting til Bergen og ungdomstid på Haukeland, om hushjelp Kaja, skulegang på Nygård skule, om skøyta Blia som hadde fast plass ved faren sitt kontor på Zachriasbryggen. Om 9. april og okkupasjonen, då tyskarane tok garden på Lerøy. Om motstandsarbeidet og stadig nye "onklar" med pistol. Då Blia forliste på veg til England. Arrestasjonen av faren og broren si flukt. Gleda og sorga i maidagane 1945: Broren kom heim frå England, sjuk men i live. Men frå Tyskland kom meldinga om at faren var død i fangeleiren.  Dette er fyrste del av Åslhild Lerøy si forteljing. Del 2 del vert publisert seinare i 2017.

Opptaket vart gjort i Studio 1 i Bergen Bibliotek den 15. februar 2017. Intervjuar var Bjørn Enes. Samtalen er dokumentert av Siri Lindstad. 

Videoen er utstyrt med eit passord. Spørsmål om å få sjå videoen må takast opp med Åshild Lerøy. Direkte adresse til denne sida er http://Ashild.Leroy.Memoar.no.

Åshild Lerøy:


00.00.00Heter Åshild etter bestemor
04.00.00Født på Lerøy går. Far var disponent. Mor og bror
01.00.00Jordmoren kommer
01.40.00Bror i England under krigen
02.40.00Flyttet til byen, 1932. Pontoppidans gate. Innlagt WC.
03.40.00Kunne se ned på jernbanesvillene i kjelleren.
04.15.00.Naboene: Traa, Snelle, Sevardhagen (?),
 Soltvedt, Tante Ada
05.45.00Tjæret broren på utedoen
08.00.00Beskriver leiligheten
09.20.00Mye gjester. Gjesterom i kjelleren
09.45.00Ferja til Lerøy
10.35.00Jeg reiste alene til Ulveseth
10.50.00Hushjelp
10:11:20Dyrlege m/hest og vogn i Pontoppidans gate
11.40.00En apekatt
11.50.00Sosiale forskjeller
12.15.00Jeg var stril
13.00.00Frøken var nøye på uttalen
13.55.00En fantastisk hushjelp
15.30.00Tyskerne tok halve gården på Lerøy
16.25.00Russerne hadde leir.
10:17:20Mor fikk kreft, ble pleiet av hushjelpen
(Kaja)
18.20.00Kaja fulgte familien i flere generasjoner
19.15.00To arbeidsføre kvinner var én for mye.
Begynte å studere.
19.20.00Verst å si farvel til Kaja
20.35.00Kaja sa nei til å dra til Amerika
22.45.00Haukelandsveien 1937/38. 

Vaskemaskin
5/24/2000Motorbåt. Bergen Motorbåtforening.
Kunne føre splittflagg.
26.20.00Far ville ha meg i gang.
Ski og skøyter.
27.30.00Fars utdanning.
28.30.00Far skrev brev fra kretsfengslet.
29.50.00Begynte på skolen. Kjønnsdelt skolegård.
31.00.00Frøken, Anna Justvedt.
32.50.00Ren jenteklasse. Nygård skole.
33.50.00Bestevenninnen
32.45.00Sosiale forskjeller i klassen.
Bespisning til de ubemidlede.
36.45.00Konkurranse om hvem som var
brunest etter påske.
Bankbøkene med på skolen.
38.00.00Skøyter på Haukelandsvannet.
Hvite danseskøyter.
38.30.00Slalomkurs, 1941. Studenten
slalombakke.
39.15.00En veloppdragen småpike.
39.55.00Aldri i bursdag hos de med dårlig
råd.
41.05.00Stas å bli hentet med bil.
41.25.00Frøken hadde selskinnspels.
42.10.00Fars jobb på Zachariasbryggen. Blia.
44.30.00Båten Blia. Fetteren Invald.
Onkel Ingebrigt.
45.30.00To Englandsfarere.
45.55.00"Stjeler" Blia.
47.30.00Blia egentlig ikke sjødyktig om vinteren
48.25.00Shetland/Bremnes.
49.05.00Mange ville med båten til England.
45.45.00Det gikk galt, 11/11-41.
50.30.00Hemmelig til mai-45. Tragedie.
51.35.00Fikk aldri Blia ut av hodet. Fridtjof
Mikkelsen. Grutle.
52.10.00Marinen lette etter Blia.
52.45.00De omkomne var unge. Akademikere.
53.00.00Innslag på NRK. Sa nei til nytt søk.
54.00.0043 stk om bord.
55.00.008. april 1940. Kullbåter med hester.
56.10.00Jeg ba til Gud.
56.50.009.april. Tyske fly m/hakekors. Flyveblader.
57.15.00Christieparken -  tyske soldater
57.40.00Far hjalp til med evakuering.
58.25.00Urolig for gården på Lerøy.
59.15.00Vi måtte flytte mye under krigen.
Tyskerne tok husene.
1.00.15.00Fantoftneset. Huset til Frida og Ruth Rusti.
1.00.55.00Nygård skole rekvirert.
1.01.45.00Rusti-familien. Ingebjørg på Grini.
Motstandsbevegelse.
1.02.30.00En kasse med radiosender.
1.03.25.00Ingebjørg hadde vært i fars gruppe.
1.03.50.00Mor gikk med eggekurv til sentrum.
Ga penger.
1.04.50.00Spennende med alle "onklene" med
revolver. Alt Martens Meyer.
1.07.00.00Folk kom og gikk foran øynene på tyskerne.
1.07.20.00På Fantoft var det de unge i
motstandsbevegelsen.
1.07.50.00Malerer av Frida og Olaf Rusti. Urdi-huset.
1.08.25.00Ruth hadde alt av bøker.
1.09.00.00Krigen brakte med seg en utvikling for meg.
1.09.55.00Kista von Munthe af Morgenstierne. Arkitekt. Familievenn.
1.11.45.00Husmorskole etter artium.
1.12.25.00Far døde i tysk fangenskap.
1.13.05.00Johan Edvard Rung (?) på Lerøy fikk
besøk av nevø fra Oslo.
1.13.55.00Min bror var blitt blygassforgiftet.
1.14.20.00Nevøen var medisinerstudent.
1.15.20.00Giftet oss i 1949. Fikk barn i 1950.
1.16.00.00Far ble tatt av tyskerne 13.05.43.
1.17.40.00Gestapohuset. Fikk fars klær i en pakk.
1.19.40.00Far ble sendt med Donau til Tyskland.
1.20.10.00Telegram 9. mai 1945 om at far var død.
1.22.00.00Jeg gikk til Rustihuset. Skulle ha eksamen
dagen etter.
1.22.50.00Sørgeklær.
1.23.30.00Minnemarkeringer.
1.24.30.00Tanks gymnas. Løp vekk fra minnemarkering. Reprimande.
1.25.00.00Konfirmasjon like før freden kom.
1.25.50.00Kaja kom fra Lerøy med mat og blomster.
1.26.40.00Konfirmasjonskjole. Arvet Rakel Lie.
(Telavåg.)
1.27.40.00Telavåg. Var på Lerøy og så svart røyk.
1.28.30.00Måtte gi vekk min fineste dukke.
1.30.40.00Mor m/barn flyktet til Lerøy fra Telavåg.
Hjelp fra lokalbefolkningen.
1.33.00.00Måtte tilbake til Telavåg. Lot to barn bli
igjen på Lerøy. Robert Moen.
1.36.15.00Mye om Blia i BT. Enke etter en av fars
medfanger tok kontakt.
1.37.00.00Amalie Rusti hadde spådd far i kort.
1.38.05.00Klarte eksamen. Fikk amfetatinpiller
uten at jeg visste at det var det.
1.39.45.00Bror kom hjem fra England. Fredsrus,
men også sorg.
1.42.15.00Mor sa at de tyske soldatene bare var barn.
1.45.00.00Vi hadde ikke rasjoneringskort. Hadde
mat nok selv. 

Per Atle Holsen

lagt inn 17. mar. 2017, 07:20 av Camilla Bøe   [ oppdatert 17. mar. 2017, 09:02 av Leiar Memoar ]

Per Atle Holsen vokste opp i Gimleveien med Christiparken som nærområde. Som barn under okkupasjonen er det særlig to hendelser som har gjort sterkt inntrykk; eksplosjonen på Vågen 20.april 1944 og bombingen av Holen skole. Da Fridalen skole ble omgjort til sykehus fikk dette konsekvenser for Per Atle Holsen, men i det store og hele ble barna skjermet for de største påkjenningene ved at landet var okkupert.

Per Atle Holsen forteller videre om en ungdomstid der det fortsatt var skarpt skille mellom Bergen og Fana kommune. Ungdomstid og organisasjonsarbeid på 50 tallet var preget av samholdstanken, og ungdomsopprør var ikke blitt et begrep. Holsen forteller også engasjert om hvordan eksplosjonen påvirket bybildet, og hvordan en fremdeles kan lese spor i arkitekturen: enkelte store, monumentale bygg skjermet deler av den opprinnelige bebyggelsen, mens andre deler ble hardt rammet.

Opptaket er gjort i studio1 i Bergen offentlig bibliotek. 22.11. 2016. intervjuet er gjennomført av Jostein Saakvitne.
Dokumentasjonen er gjort av Camilla Bøe.

Detaljer fra intervjuet finnes i oversikten under.

Per Atle Holsen:


00:00 Oppvekst i Gimleveien
0:48:00 Familien
02:12:19 Morningen 20.april
03:35:10 Telefon fra morfar
04:08:16 Kjøretøy full av skadede
05:39:08 Fridalen skole som sykehus
06:09:08 Lite informasjon,
men mye snakk om båten
06:56:14 En vannvittig eksplosjon!
07:34:08 Monumentale bygg tok støyten
på Nordnes
08:45:12 Dagene etterpå 
09:28:02 Tilfeldighetenes spill
09:54:00 Skolestart på Fridalen skole
11:12:07 Klasserom og utsikt mot byen
12:00:09 Flyalarm og bomberfly

 

12:56:15 Fridalen blir sykehus igjen
13:27:21 Hele skolen flyttet til Nykronborg
13:56:20 Hva visste vi barna? 
15:12:10 Skoletid på Nykronborg
15:43:11 Omgangskole 
16:45:00 Et barns opplevelse av
okkupasjonen
18:56 Familie i fangenskap
20:07:00 Mor ble frosset ut av klubben
21:57:15 En uniformert nazizt i gaten
22:59 Fredsdagen
25:18:24 Amerikapakke
26:01:18 Bygrensen mellom
Bergen og Fana
27:52:08 ingen kontakt mellom oss i
Bergen og de i Fana
28:26:10 Bade i Nordåsvannet
29:21:18 Vareknapphet?
31:19:12 Uteseilere og etterkrigstiden

De voksne
33:47:02 Ungdomstid på 50 og 60tallet

IOGT og Forbundet
35:28:10 Ikke noe opprør, men samhold
36:58:15 Dagens teknologi
37:57:14 En dramatisk opplevese for meg
som 7-åring
38:27:58 Plager i ettertid?
38:42:01 Bryggesiden under eksplosjonen
39:36:02 Langs havnen kan vi lese
sporene etter eksplosjonen
39:58:10 Og vi kan se det fra Fløyen
40:20:14 Søndagstur på byfjellene
42:12:07 Ikke noe mer å fortelle…

Eldrid Munck

lagt inn 7. feb. 2017, 23:34 av Bjørn Enes   [ oppdatert 23. mar. 2017, 00:48 av Leiar Memoar ]

Eldrid Berg Johnsen heitte ho som barn. "Eg vaks opp på sardiner", fortel ho i dette intervjuet frå 26/10 2016. Ho var einaste barn av hermetikkfabrikant Olav Johnsen, og heilt frå tidleg barndom vandra ho inn og ut av verksemdene som faren hadde ansvar for. Særleg levande fortel ho om sardinfabrikken på Os (Bergen Packin Co) som låg i nærleiken av der besteforeldra budde. Forteljinga hennar startar med morgonen 9. april 1940, då ho og mor evakuerte Sydneshaugen tidleg om morgonen. "Far hadde instruert oss - han var redd noko skulle skje. Men me gløymde farmor.... " Barndomen under krigen er ein stor del av historia. Ho fortel og om ungdomsåra etterpå, med sekretærjobb i New York og opphald i Frankrike. (Faren meinte at "småpiker må læra språk" - ikkje matematikk og hermetikk). Ho gifta seg med gymnaskjærasten Oskar A. Munck i 1950 og skilde seinare lag med han att. Ho tok opp att studia i vaksen alder og vart lektor på Langhaugen Skole. I 1971 tok ho hovudfag i historie med ei avhandling om handelshuset Hildebrandt Harmens - som også er ein del av familiehistoria.

Opptaket vart gjort i Studio 1, Bergen Bibliotek, den 26. oktober 2016. Intervjuar var Bjørn Enes. Han har og laga fyrste versjon av dokumentasjonen.  


Eldrid Munck:


Stikkord i forteljinga:

00:00:00 Niande april 1940 – gløymde farmor
01:20:00 Flyalarmen klokka fem
01:50:00 Stilt på Nygårdshøyden
02:40:00 Avholdskafeen på kvamskogen
03:10:00 Tyskarane kom til Kvamskogen
03:40:00 I skotlina
04:30:00 Farmor hadde det utmerka
05:20:00 Fleire flyktningar til Kvamskogen
06:25:00 Omgangsskule om hausten
07:20:00 Gymnaset på Sydneshaugen
08:29:00 Ein skulle sendast til Tyskland – spilte gal
09:15:00 Enebarn
09:50:00 Stemma til Øksnevad....
10:20:00 Far hadde ansvar for forsyningane til motstandsrørsla
11:45:00 hermetikkfabrikkan
12:30:00 White Sea and Baltic Company
13:10:00 Sardiner
13:40:00 Etter krigen – sekretærjobb i USA
14:50:00 Reiste over med Stavangerfjrod
15:30:00 då blengdingane kunne fjernast
16:05:00 Bombeangrep
16:45:00 Fyrste engelske båtane i 1945
17:15:00 Venninne si mor var nazist
14:40:00 «..å vera ni år og miste alle venninnene....»
18:15:00 Faren var uteseglar – og helt
19:30:00 Broren vart frontkjempar
20:04:00 Forrædar og helt – framandlegionen
22:14:00 Sjuande mai 1945
23:20:00 jenter som fekk tyske kjærastar
25:14:00 Eg mista ingen
24:40:00 Det var far som fekk idéen om Amerika
26:50:00 «En småpike må kunne språk»
27:45:00 Bokmeldingar på Amazon
28:20:00 New York 1949
30:30:00 Selgjarane
30:40:00 Fond for å hjelpa nordmenn med nye verksemder
32:20:00 Minneapolis – lutefish
33:10:00 marshallhjelpa
33:20:00 Uaktuelt for jenter å ta over fabrikken
36:10:00 Far fekk mange vener i USA
36:40:00 Høyrde Louis Armstrong i San Fransicsco
38:20:00 Amerikadraumen – me var flyktningar og innvandrarar
39:30:00 Reiseselskapet Fotefar i Sogn
40:42:00 Litt rart å koma heim
42:10:00 eitt år i Frankrike 1947
42:50:00 Angers, Loiredalen
44:20:00 Eksplosjonen på Vågen
45:40:00 Grov spøk
46:00:00 Rotteplagene
46:40:00 Universitetet i Bergen
48:40:00 Kjærestar i gymnnbastida
50:10:00 Professor Knut Helle
50:45:00 Annan professor

eit godt liv
52:00:00 Arbeid

Dans
54:12:00 Oskar A. Munck
56:00:00 Hovudfag historie – Handelshuset Hildebrandt Harmens
58:30:00 Bergen Packing Co på Osøyro

Strenging

Røyking

Liggejenter

Etikettar

Stansemaskinen på loftet

Postveien kvar onsdag

Vekeblad
03:50:00 Alle var like under krigen
12:20:00 Før var alle sekretærar -

Klasseforskjellar vart skjulte
08:50:00 Lektor – Balanse mellom læring og hygge
11:10:00 Langhaugen skule
11:49:00 «--- ka? Tgrur du meg ikkje?...


Einar Kristian Gjessing

lagt inn 7. feb. 2017, 23:04 av Bjørn Enes   [ oppdatert 7. feb. 2017, 23:09 av Leiar Memoar ]

Einar Kristian Gjessing

Einar Kristian Gjessing vart så å seie fødd inn i Bergen Brannvesen. Far hans, Sverre Gjessing, var branningeniør og budde i tenestebustad på Rådstuplass 2 då Einar vart fødd. I 1940 vart faren brannsjef, og i den stillinga vart han verande til pensjonsalder i 1966. Då hadde Einar gått i dei same spora, utdanna seg til bygningsingeniør og tatt over farens gamle arbeid som branningeniør. I 1969 vart han konstituert i stillinga som brannsjef, så var han varabrannsjef  samanhengande til han overtok brannsjefstillinga att dei tre siste åra før han pensjonerte seg i 1993.

I dette intervjuet fortel han glimt frå barndomen på hovedbrannstasjonen, ungdomsåra i Det Sivile Luftvern, eksplosjonen på Vågen, og glimt frå brannhistoria med både lukkelege og tragiske utgangar. Han fortel om organisatorisk og teknologisk utvikling i brannvesenet, utviklinga av førebyggande arbeid - og ikkje minst det mangeårige arbeidet for å få til eit brannhistorisk museum i Bergen.

Opptaket vart gjort i Studio 1 i Bergen offentlige bibliotek den 23. januar 2017. Intervjuarar var Lars Voss Sørhus og Christina Frønsdal frå Bymuseet. Dokumentasjonen er gjort av Bjørn Enes frå Memoar  

Du finn detaljar om innhaldet i intervjuet i stikkordslista nederst. 


Einar Kristian Gjessing:



Stikkord og tidskodar for innhaldet:

00:22:00 Rådstuplass 2 – brannmesterbustad var fødestue fram til 1926
01:27:00 Brann hos brannsjefen under duesleppet
03:36:00 Tranbod – Martens – Sandviken
04:12:00 Kontor brannstasjonen
04:28:00 Nye portar i 1934
05:04:00 Brannsasjon – bygningshistorie
05:14:00 Arkitekten var Andreas Blix
05:54:00 Potetkjellaren, Danmarks plass
06:46:00 Tenkjte ikkje å bli brannmann
07:22:00 Bygningsingeniør i
07:56:00 Sivilt luftvern under krigen
09:14:00 Stabil mannskapsstyrke
09:14:00 20. april 1944 – eksplosjonen på Vågen
09:27:00 Uvanleg at brannsjefen ikkje var NS-medlem
09:44:00 Far på veg til Sverige
10:18:00 Snudde på Voss
10:33:00 Generalane Wagner og Herman Tittel
11:38:00 Eksplosjonsdagen – frivillig
12:06:00 Fem brannstader
12:36:00 Etterslukking – Nordnes
13:19:00 Sjølve eksplosjonen
14:01:00 «Vekk frå vinduet!»
14:25:00 Ein mutter frå «Voorbode» på 7,5 kg
15:10:00 Den 4. oktober 1944 – bombinga av ubåtbunkeren
15:55:00 Den 29. oktober 1944 – bombinga av Nøstet
16:19:00 «Sidan har eg tatt kvar dag som ei gåve..»
16:43:00 Bygningsingeniør i
17:24:00 London etter krigen – Woolwich Arsenal
18:08:00 Gjenreising
18:45:00 Branningeniør
19:54:00 Opplæring – Norges Brannskole
21:32:00 Tenestebustad på Årstad Brannstasjon
21:57:00 Buplikt – slutt i 1986
23:01:00 Utrykkingar
23:36:00 Møteplikt
24:22:00 Lukkeleg utgang – baby i loftsbrann på Nordnes
25:45:00 Humor
26:14:00 Skadar
28:17:00

Tragisk brann i Løvstakklien
29:18:00Tragisk brann – kjellar i Sandviken
29:55:00 Bergen: Langt under landsgjennomsnittet for dødsbrannar
30:38:00 Teknologi?
30:46:00 Betre samband – snorkelbilar
31:18:00 Tragisk brann i Konsul Børs gate
32:04:00 Sikringskrav til 1890-års hus
32:25:00

Snorkelbil
33:05:00 Drone
33:33:00
Førebyggande arbeid – skulane
34:18:00 1991 – alle 5.klassar brannvernundervisning
34:54:00 Studentar
35:26:00 Noko er spesielt med Bergen
35:58:00 I ryggmargen pga historia
36:37:00 Barndomsminnene frå hovudbrannstqasjonen
36:50:00 Stor aktivitet – mange verkstadar
38:01:00 Bilande – Dähmnich 1923
38:16:00 Sabotasjebrann – Tonningsneset
39:06:00 Årstad Brannstasjon
38:55:00 Far begynte i brannvesenet i 1928
41:46:00 Kva slag særtekk treng ein brannmann?
42:00:00 Fagkunnskap - «ikkje skvetten» - god helse
43:12:00 Opplæring – Norges Brannskole
43:28:00 Nyskriving av læremateriell
44:07:00 Standardar for brannbilar
44:30:00 Faglitteratur
45:12:00 Vedlikehald av stasjonane
45:50:00 Kommunesamanslåinga i 1972
46:02:00 Korleis har livet som brannmann forma deg?
46:20:00 Eg har fått tru på meg sjølv
47:06:00 «Andre folk til nytte vera....»
49:13:00 Bergen brannhistoriske stiftelse og historielaget
49:42:00 Bergens borgerlige brandkorps
50:06:00 Det gamle utstyret – stadige flyttingar – etter Ludebanen i Sandviken
51:48:00 Den brannhistoriske stiftelsen
52:26:00 Brannkorpsets historielag
54:01:00
Gleda over sin gamle arbeidsplass
55:34:00Brannmuseum – opprinnelege planar
56:30:00 «Men har de høyrt om husokkupasjon?»
57:35:00 Bok om den raude bygningen
57:59:00

Brannmuseum – visjonar om dei nye planane
01:00:24:00 Om kvinner i brannvesenet
01:02:00:00 Meir om bokprosjektet om bygningane


Randi Katharina Brustad

lagt inn 1. nov. 2016, 23:34 av Bjørn Enes   [ oppdatert 26. jan. 2017, 04:25 av Leiar Memoar ]

Randi Katharina Brustad, tidlegare Haaland, fødd James-Olsen,  hadde det meste av 
oppveksten på Årstad i Bergen.  Mor hennar døydde då  Randi berre var sju år. Far hennar var lungelege - fyrst ved sanatoriet i Luster og seinare i Bergen. Frå Randi var ni år hadde ho stemor. 

I dette intervjuet fortel ho om episodar frå heile sitt litt liv - som var 93 år langt  då opptaket vart gjort.  Ho fortel om skulegang fyrst på Nygård, seinare på Jessen Skole, Ulrikke Pihls Pikeskole og Bergens Katedralskole og Universitetet i Oslo og Bergen der ho tok juridikum. Ho møtte filosofistudenten Arild Haaland  og gifta seg med han i 1944. Dei fekk tre barn. 

Randi var den fyrste kvinnelege leiaren av Studentersamfunnet i Bergen. Ho var ein av dei fyrste kvinnelege advokatane i Bergen,. Ho opna sin praksis i ein periode då det var store endringar i juridiske, sosiale, økonomiske og ikkje minst moralske  rammer rundt privatretten, og ho fekk svært mykje å gjere med familie- og skilsmissesaker i sin praksis. 

Desse sakene var slitsame, og ho søkte seg etter kvart til jusistjobb på Arbeidskontoret. Fyrst var ho jurist tilknytta Sjømannskontoret i mange år - deretter var ho leiar for ei ny avdeling for høgt kvalifiserte arbeidsøkjarar. I starten av oljealderen vart dette eit svært interessant arbeid. 

Utanom arbeidet var ho akrtiv på mange felt - mellom anna fortel ho om den tidlige kvinnerørsla på 1960-talet. 

Ho fortel mykje og engasjerande om barndom og  oppsedingskultur. Det tidlegaste minnet som dukka opp i henne i intervjuet var at ho fekk juling av far sin  - og at ho måtte sitje på badet og vente på at han skulle kome heim for å gi henne juling. 

Ho fortel om ein stor og  spennande venekrins i den  tidlege etterkigstida der dei - på godt og vondt - hadde omgang med mange kjende personlegdomar. Og ho fortel om alkohol og alkoholisme både heime og i venekrinsen. Ein av dei mest interessante sekvensane i opptaket er ein serie av forteljingar om familierettsaker ho hugsar særskilt godt fro si tid som praktiserande advokat. 

Intervjuet er to timar og førti minutt langt. Stikkordslista under videovindauget gir eit oversyn over gangen i intgervjuet. Talkodane i lista viser timar, minutt og sekund frå start. Nokre av stikkorda er klikkbare. Du kan sjølv lage peikarar til punkter i forteljinga ved å erstatte nullane med dei aktuelle tidskodene i denne peikaren:  https://vimeo.com/188213570#t=0h0m0s

Opptaket vart gjort 21. juni 2016 i Studio 1 i Bergen Bibliotek. Intervjuarar var Bjørn Enes og  Lise Haaland. 


Randi Katharina Brustad




Stikkord for innhaldet i intervjuet: 
01:14:00
Fyrste minne
02:14:00
Fyrste juling
03:10:00
Mor vart ikkje snakka om
04:17:00
Juling: Måtte venta på badet
05:50:00
Veslebror fekk brannsår
08:00:00
«Nå gråter din mor i himmelen»
10:58:00
Usenleg
12:06:00
Skulegang
12:32:00
Jessen Skole
13:05:00
Pihls pikeskole
14:29:00
Bestefar var domprost
16:59:00
Forteljingar om mor
19:17:00
Gestapoavhøyr
26:33:00
Ein full tyskar
28:29:00
Arild Haaland
30:05:00
Universitetet
32:03:00
Helserådet og tuberkulosen
33:23:00
eksplosjonen på Vågen
34:47:00
Far likte ikkje Arild Haaland
35:35:00
Hytta i Alversund
37:47:00
Tre barn
39:17:00
Studentersamfunnet
39:41:00
Indiahjelpen
40:57:00
Eigen advokatpraksis
41:30:00
Sjømannskontoret
42:30:00
Arbeidskontoret – avd for høgt kvalifiserte arbeidssøkjarar
45:33:00
Arbeidsmarknadsprosjket i Telemark
46:58:00
Problematisk mannskultur
49:47:00
Innvandring
54:49:00
Somalisk mannskultur
57:13:00
Eldre hjelper eldre
58:56:00
Foredrag – Vestlandske Blindeforbund
1 time +

2:20:00
Studentersamfunnet – Aksel Sandemose
03:30:00
Venekrins – Harald Ofstad
05:09:00
Venekrins – Olof Lagercrantz
06:27:00
Stor venekrins
09:49:00
Samfunnsliv og travelt familieliv
10:56:00
Skilsmissesakene
11:22:00
- økonomi bestemte
14:52:00
- fyrste sak i retten
16:30:00
- moralisme
18:01:00
- familievald
19:59:00
- mekling
22:10:00
- barnefordeling
25:33:00
- farskapssaker
28:13:00
Foreldrekonflikter går ut over borna
31:59:00
Kjensler
32:35:00
Kjensler og kulturkonfliktar
34:27:00
For lite verkelege kjensler?
36:07:00
«Meir opptatt av mor enn av mannen»
38:43:00
Fyrste kvinnelege formann i Studentersamfunnet
43:43:00
Tøff debattstil
44:40:00
Dans
45:36:00
U.Pihls Pikeskole
47:20:00
Flørtande lektor
48:50:00
«Frøkenaktige»
50:31:00
Handelshøgskulen vart nabo
51:35:00
Jessen Skole
57:07:00
Forteljarkunst
59:39:00
Sjølvbilete
59:56:00
Bestefar si slekt var sjarmerande
2 timar +:

01:02:00
Hån og juling
03:03:00
Mor hadde ikkje tid
03:50:00
Aldri rosande ord
04:09:00
Mykje krangling i 14-15års alderen
05:30:00
Solstrand
07:19:00
Tenestefolk
08:32:00
Syskjenkrangel
09:39:00
Alkohol
11:04:00
- Ville på restaurant
11:51:00
- Far sine siste dagar
14:11:00
«..gode og onde dagar..»
15:49:00
Familieselskap
19:04:00
Hjelpelaus
20:46:00
Redd
22:14:00
Måtte velgja: Juling, eller ikkje bli med til bestefar
23:03:00
Far var ikkje slem, berre lite følsom
23:42:00
Bestefar såg ikkje – eller blanda seg ikkje
24:12:00
Døden
26:59:00
har alltid sagt: «Eg vert ikkje gamal»
26:51:00
Kvinnerørsla
29:48:00
Vitenamkrigen og rustingsspørsmål
31:14:00
70-åra og Kvinnefronten
31:48:00
«Far? Veit ikkje – men mor er advokat..»
32:50:00
Dadda
35:23:00
Største endringane er kvinnerollene
37:09:00
Opplevde sterkast endring mellom 1986 og 1992
39:00:00
Eit godt liv.
40:10:00
SLUTT

Bjørn Enes

lagt inn 17. okt. 2016, 09:54 av Bjørn Enes   [ oppdatert 24. okt. 2016, 15:38 av Leiar Memoar ]

Bjørn Enes er ein av grunnleggjarane av Memoar. I dette opptaket frå september 2016 fortel han korleis han oppfattar forhistoria og det fyrste arbeidsåret til organisasjonen. 

Han fortel om tidsvitneprosjektet "Neveragain.no" som han sjølv var leiar for frå den fyrste ideen oppsto i 2005 til prosjektet måtte pakka saman i 2009. Han fortel også litt om "Norgesdokumentasjon", som er ein del av medstiftar Jostein Saakvitne si forhistorie. 

Enes fortel vidare om det fyrste større innsamlingsprosjektet - Industri.Memoar.no - og gir eit oversyn over dei prosjekta som var aktive i september 2016. 

Opptaket er gjort i Studio 1 i Bergen Bibliotek. Intervjuar er Astrid Olsen. 

Direkte adresse til denne sida  er http://bjorn.enes.memoar.no. Under videovindaauget er meir detaljar med tidskoder og klikkbare peikarar til innhaldet. 







bjørn Enes:




Stikkord om innhaldet: 

00:00:00 Lydbandet frå Bestefar
01:30:00 Opptakarteknologiane
02:03:00 Jounalistiske forteljingar er noko anna enn folk sin forteljingar
04:10:00 «Neveragain.no» - tidsvitneprosjekt 2005-2009
04:32:00 Stiftelsen Arklivet
07:08:00 Verdien av munnlege kjelder
08:14:00 Russerfangane
08:58:00 Ivan Korotcha
10:26:00 MS «Palatia»
12:06:00 Filtreringsleirar
13:34:00 Novorissisk
14:30:00 Seksti år gamle munlege fortelj9ngar
14:38:00 Edith Notowicz
17:48:00 Krigsseglarane
18:40:00 «Neveragain» måtte leggjast på is i 2009
19:35:00 Munnlege forteljingar i helsevesenet
20:43:00 Alle har ei forteljing å dele
21:43:00 Jostein Saakvitne
22:22:00 «Norgesdokumentasjon»
24:12:00 Kostnadane stuper
25:35:00 «Memoar» vart stifta 3. juli 2015
26:27:00 Intervjustudio
28:42:00 «Memoar» vart stifta på nett
29:18:00 Fyrste intervju – om tuberkulosen i Suhhordland
30:56:00 Dokumentasjonsmetode
31:46:00 Astrid Olsen
33:04:00 Ei forteljing er mange små forteljingar etter kvarandre
34:56:00 Jordmora
35:25:00 Dokumentasjonsmetoden per august 2016
37:30:00 Treg saksbehandling i kommunen
38:20:00 Arkiveringsløysing
40:31:00 Inga teknologisk utfordring i dag
41:31:00 Me må forstå at det ikkje er så enkelt for ein kommune
43:06:00 Intervjustudio opna i januar 2016
43:45:00 Studio er enkelt å bruka
45:47:00 Det er forteljaren som eig opptaket
47:24:00 Den fyrste innsamlinga – Industri.Memoar.no
48:52:00 Nikkelverket og vendepunktet i 1975
50:37:00 Arbeidsplassar eller teknologi?
52:01:00 Det hastar med å ta vare på desse forteljingane
53:03:00 Endringane forplanta seg frå industrien
54:38:00 Bokprosjekt om industrihistorie
56:24:00 Minneinnsamlinga på Nikkelverket hausten 2015
58:39:00 Det trengst ei stor innsamling av industriminner
01:01:27:00 Ei kulturform som må dyrkast
01:02:39:00 Alle delte forteljingane
01:03:59:00 Sjøfartsprosjektet
01:04:42:00 Om nynorsk
01:06:00:00 Bydelsinnsamling på Møhlenpris
01:06:54:00 Motkultur – 1960 . 1980
01:08:10:00 Krigsminneprosjekt
01:08:49:00 Kursutvikling
01:10:17:00 Norsk nettverk for munnleg historie og minnekultur

1-10 of 13