Historiek

Bij de aanvang van zijn onafhankelijkheid was België in hoofdzaak nog een landbouwland.
De actieve muziekbeoefening situeerde zich hoofdzakelijk op het gebied van de koren.

Omstreeks 1850 veranderde de situatie. België stond mee aan de spits van de industriële revolutie. De nieuwe rijkdom die hieruit voortkomt helpt het ontstaan van de Fanfares. Men kan zich nu zoveel gemakkelijker de aanschaf van muziekinstrumenten veroorloven.

In de jaren 1850-51 wordt in de buurt van Londen Crystal Palace gebouwd. In 1850 schrijft Hendrik Conscience zijn "Loteling", componeert Robert Shumann zijn derde "Rheinische" symfonie en richt Frère Orban de Nationale Bank van België op.

Op 3 februari van dat jaar 1850 wordt onder het erevoorzitterschap van graaf de Villers en het voorzitterschap van Vande Putte de fanfare "De Ware Vrienden" officieel gesticht.
Op deze stichtingsvergadering waren bovendien aanwezig:

Van Hemelrijck Jan Baptist, ondervoorzitter
Van Hemelrijck Louis, secretaris
De Bontridder Guillaume, boetmeester
Vander Jeugt Joseph, uitgever
Scholiers Englebert, commissaris
Vander Jeugt Charles, commissaris
Hebbelijnck (uit Vilvoorde), muziekmeester

Verder maakten 22 spelende leden deel uit van de fanfare.

Maar deze nieuwe vereniging heeft een voorgeschiedenis. In 1818, toevallig ook het geboortejaar van de franse toondichter Charles Gounod, werd te Grimbergen een Harmoniemaatschappij gesticht met de benaming  'In Pace & Concordia Vivamus".
Er mag even worden opgemerkt dat toenertijd het begrip 'harmonie een ander betekenis had dan vandaag. Het betekende hoofdzakelijk het gebruik van blaasinstrumenten. Denk maar even aan de "Harmoniemesse" van Jozef Haydn.

Deze nieuwe vereniging zal in haar geheel worden opgeslorpt door de jonge "Ware Vrienden".


"Er wordt besloten zich te vervoegen met de jonge beginnende societeyt en aan deze alle nog overblijvende instrumenten over te laten op conditie van aan geen inkomgeld onderworpen te zijn"

Maar nu terug naar "De Ware Vrienden".

De eerste repetitie heeft plaats op 14 februari 1850 in het kasteel van de erevoorzitter.

Om alles ordelijk en ordentelijk te laten verlopen wordt het eerste, nog steeds bestaande, reglement tijdens de bestuursvergadering van 15 april 1850 opgesteld en goedgekeurd.

Op 30 april, ter gelegenheid van de meimaand wordt in het dorp de eerste serenade gegeven en enkele dagen nadien, op 12 mei, stapt de fanfare voor de eerste maal mee in de processie ter gelegenheid van de kermis van Sint-Servaas.

Op 27 mei volgt de eerste uitstap naar Lint.

Hetzelfde jaar op 24 juni nodigen de pastoor van de Borght  en schepen Pierre Van Camp de fanfare uit om mee op te stappen in de processie aldaar.

De nieuwe vereniging bruist van vitaliteit. Op 1 september 1850 wordt ter gelegenheid van Grimbergen kermis de eerste vlag gedragen. Het is niet zo toevallig dat Grimbergen in Brabant ligt en dus van feesten houdt.
Op 25 november wordt voor de eerste maal het Ceciliafeest gevierd bij J.B. Vander Gucht.

Op 5 januari 1851 wordt notaris Désiré Kips tot erevoorzitter gekoren. Op 9 juni van datzelfde jaar nemen "De Ware Vrienden" deel aan een muziekfestival te Opwijk.

Op 4 maart 1852 wonen de "Vrienden" de begrafenisplechtigheid bij van hun erevoorzitter en tevens burgemeester van Grimbergen.
Op 5 januari 1853 zal Sebastiaan De Muylder het erevoorzitterschap overnemen. Hij wordt op 8 december opgevolgd door Vanden Bossche.
Na diens overlijden aanvaardt graaf Leopold de Beaufort het erevoorzitterschap. Hij wordt hiervoor beloond met een serenade op het kasteel van Bouchout.

Ondertussen groeit de fanfare en In 1875, onder het voorzitterschap van Vanden Putte, telt het corps 33 spelende leden.

Op 10 september valt het ontslag van erevoorzitter graaf de Beaufort te noteren. Hij wordt dezelfde dag nog opgevolgd door burggraaf Roger de Grimberghe.

Bij de eeuwwisseling ziet de samenstelling van het bestuur er uit als volgt:

Burggraaf Roger de Grimberghe, ere-voorzitter , Kips A.J., voorzitter
Van Lint Guillaume, ondervoorzitter,
Dr Claessens, secretaris
Vander Moortel Joseph, penningmeester ,
Gits Henri, orkestmeester
Verstraeten Ed., boetmeester
Strauwen Jean, muziekmeester .
 

Enkele maanden vóór het uitbreken van de eerste wereldoorlog wordt op zondag 24 mei 1914 door de fanfare een muziekfeest georganiseerd, onder het voorzitterschap van Dr Claessens en onder de muzikale leiding van L. Marckx.

 


Na de 'grote wereldbrand' wordt op 5 april 1920 Guillaume Van Lint tot voorzitter benoemd. De fanfare telt dan reeds 49 spelende leden.

Tijdens de bestuursvergadering van 19 juli 1924 wordt de zaal "Waux-Hall" van Louis Van Ruysevelt als lokaal van de fanfare aangeduid.

Op 1 februari 1925, onder het voorzitterschap van Joseph Van Schaftingen, viert de fanfare onder een enorme belangstelling haar 75e verjaardag. Dat jaar ziet het bestuur er als volgt uit:

Burggraaf Roger Helman de Grimberghe, erevoorzitter
Van Schaftingen Joseph, voorzitter
Stijfhals Jules, ondervoorzitter
Van de Perre Felix, ondervoorzitter
Vander Gucht Frans, secretaris
Buelens Louis, penningmeester
De Doncker Guillaume, boetmeester
Leclerq Georges, feestbestuurder
Van Gestel August, feestbestuurder
April Joseph, commissaris
Verbist Edward, commissaris
Van Schaftinge Emile, commissaris
Thielemans August, commissaris
Doms Pierre, orkestmeester
Maes Leon, muziekmeester .
Naast het vroede heeft ook het zotte zijn rechten.

In 1927 wordt het muzikaal gezelschap 'De Geire Zat opgericht'. Naast de toch wel eerlijke naamkeuze heeft dit vrolijke gezelschap wel stijl, er wordt immers altijd in rokkostuum opgetreden. De hoge hoed geeft de final touch.
de geire zat
toneel

'De Ware Vrienden' hebben ondertussen ook een toneelafdeling opgericht nl 'de Wijngaard'. Deze toneelafdeling zal in 1928 zelf samenwerken met de toneelkring 'Voor Taal en Kunst' van de zustermaatschappij 'De Cecilianen'. De aanleiding is de rampzalige overstroming in de provincie Limburg. Om de nood van de geteisterden te helpen lenigen voeren de twee toneelgezelschappen samen Herman Heyermans 'Op Hoop van Zegen' op. De opbrengst gaat integraal naar de slachtoffers. (Zie ook Grimberge Sprokkelingen Deel III, hoofdstuk 'Ik zag Cecilia komen', 1997.)


Na de tweede wereldoorlog is het bestuur van de fanfare als volgt samengesteld:

Van Schaftingen Joseph, voorzitter
Vander Gucht Alfons, secretaris
Buelens Louis, penningmeester
Opdebeeck Alfons, commissaris erelid
April Joseph, commissaris erelid
Verbist Edward, commissaris spelend lid
Thielemans August, commissaris spelend lid
Doms Pierre, orkestmeester
Van Gestel August, feestbestuurder
Vlemick Corneel, feestbestuurder
Maes Leon, muziekleider .

In 1956 neemt Jean Dekoning de voorzittershamer over van Jozef Van Seghbroeck en diens voorganger Michel Hanssens.

Na ruim 16 jaar bedrijvigheid en volle inzet voor zijn geliefde volksmuziek ziet Jean Dekoning zich om gezondheidsredenen gedwongen het roer in andere handen over te geven. De verslagenheid en de spijt zijn bij de overige bestuursleden zo groot dat de effectieve opvolging niet wordt overwogen. Jan Cauwenberghs is echter bereid de functie van waarnemend-voorzitter op zich te riemen. Tot einde 1974 zal hij zich inzetten om de fanfare de nodige stimulansen te geven. Jan Cauwenberghs zal dan tijdens een bestuursvergadering de aanwezige bestuursleden ertoe aansporen om naar een effectieve voorzitter uit .te kijken. Gaston Broothaers stemt in om deze functie te vervullen op voorwaarde dat Jean Dekoning tot erevoorzitter wordt benoemd, wat meteen gebeurt.

In mei 1975 viert de fanfare in de Sporthal-Prinsenbos haar 125-jarig bestaan. Onder impuls van voorzitter Gaston Broothaers krijgen de muzikanten een eenvormige kledij. De zogenaamde 'folklorekledij' wordt in ere hersteld.

In mei 1977 zijn er verbroederingsfeesten met de gemeente Saaifelden uit Oostenrijk. Dit betekent meteen de start van een duurzame sociale en muzikale verbroedering tussen de Burgermusik-Saalfelden en 'De Ware Vrienden' en is meteen ook de aanvang van regelmatige wederzijdse bezoeken.

In juni 1981 gaat Jan Cauwenberghs, een van de grote bezielers van de fanfaremuziek, na 56 jaren muzikale activiteit met welverdiende rust.

Het jaar 1985 is het 'Jaar van de Muziek en van de Jeugd'. Op 9 november van dat jaar behalen 'De Ware Vrienden' de titel van Nationaal Kampioen in de 1-ste afdeling fanfares.

In 1986 wordt Jan Van Ruysevelt aangesteld tot ere-voorzitter van de fanfare. Hij schenkt dan ook prompt een nieuwe standaardvlag -anno 1985- naar een ontwerp van Ann De Winne.

In datzelfde jaar 86 verdedigt de fanfare met succes op het Provinciaal Tornooi te Vilvoorde haar plaats in de 1-ste afdeling.

Op 4 mei van datzelfde 1986 organiseren 'De Ware Vrienden' op initiatief van het Muziekverbond van België in samenwerking met de Grimbergse zustermaatschappij 'De Cecilianen' een geslaagde kampioenenviering. Vijf muziekverenigingen uit de provincie Brabant die elk in hun eigen categorie de titel van Nationaal Kampioen behaalden, nemen er aan deel. Een unieke gebeurtenis!

Op 13 september 1987 neemt de fanfare voor de eerste maal deel aan de processieommegang te Diegem.

In het jaar 1989 komt (figuurlijk althans) de ooievaar langs. Op 4 oktober meldt het geboortekaartje de oprichting van de 'Grimbergse Big-Band'. Michel Wittesaele is voorzitter en Maurice De Blaeser neemt de leiding waar .

Op 12 november tijdens het jaarlijkse Ceciliafeest wordt chef Staf Mathijs feestelijk gevierd voor zijn 15 jaren muzikale inzet en toewijding. Ook voorzitter Gaston Broothaers wordt gehuldigd voor het derde lustrum van zijn voorzitterschap.

In mei 1990 vieren 'De Ware Vrienden' hun 140ste verjaardag met de gewaardeerde medewerking van de Bürgermusik uit Saalfelden.

Op 1 augustus van datzelfde jaar 1990 neemt de vereniging definitief afscheid van oud-voorzitter Jan Cauwenberghs tijdens de uitvaartplechtigheid. Op 11 mei 1991 verleent de fanfare haar medewerking aan het afscheidsfeest van burgemeester Jozef Mensalt.

In augustus van het volgende jaar (1992) maken "De Ware Vrienden" hun naam echt waar door deel te nemen aan het 120-jarig bestaansjubileum van de Bürgermusik te Saaifelden.

Op 30 juni 1993 is de fanfare weer in rouw en neemt muzikaal afscheid van erevoorzitter Jan Van Ruysevelt.

Wars van verstarring introduceert de fanfare in december een nieuwe formule. In het Fenikshof wordt een Wienercafé gehouden met concert.

Op 1 december 1997 geeft Gaston Broothaers na 23 jaar het voorzitterschap door aan Jaak Cauwenberghs. Gaston Broothaers neemt vanaf dan het erevoorzitterschap waar .

In januari 1998 neemt dirigent Staf Mathijs afscheid en wordt eredirigent benoemd. Zijn opvolger wordt Dirk Wambacq.

In mei 2000 worden de bloemen feestelijk buiten gezet om ook de 150 kaarsen te kunnen uitblazen. Het is zeker geen viering in mineur en largo, maar wel een spetterend allegro vivace.

Op 15 augustus 2000 vierde de zustergemeente Saalfelden haar promotie tot stad. 'De Ware Vrienden' kregen de eer de feestelijkheden te openen met een spetterend optreden op een bomvolle Rathausplatz.

De toekomst wordt in ieder geval verzekert. In de maand September 2000 gaan we van start met een gloednieuwe jeugdwerking. Sedert dan hebben we reeds meer dan 50 nieuwe muzikanten mogen verwelkomen. Een groot aantal is reeds actief in de jeugd- en grote fanfare. Meer dan 30 beginnende en jeugdige muzikanten bezetten nu nog wekelijks onze schoolbanken. Een record!

Comments