Nadat presentator Arnoud Siekmans het publiek had verwelkomd, opende het orkest het concert met het nummer Rosen aus dem Süden (Rozen uit het zuiden). Dit is een walsmedley, gecomponeerd door Johann Strauss jr. in 1880 met zijn thema's uit de operette Das Spitzentuch der Königin (The Queen's Lace Zakdoek). De wals werd voor het eerst gespeeld door het Strauss Orkest in 1880 te Wenen en wordt nog steeds regelmatig uitgevoerd. Het tweede werk was de Egyptische Marsch, dat in 1869 voor de officiële opening van het Suezkanaal werd gecomponeerd en uitgevoerd in Port Said. Johann Strauss jr. schreef deze mars naast diverse exotische concertmarsen zoals de Russische, Persische, de Servische en de Spaanse mars. Daarna volgde het nummer Auf der Jagd, een polka die is gecomponeerd door Johann Strauss jr. en voor het eerst werd uitgevoerd in 1875. Het volgende werk Cape Horn – een solowerk voor hoorn (uitgevoerd door Erik Rozendom) en harmonieorkest – weerspiegelt de schoonheid maar ook het gevaar van Kaap Hoorn, de zuidelijkste punt van Zuid-Amerika, gelegen op het Chileense eiland Isla Hornos. Het klankidioom van het hoofdgenre (filmmuziek) is onmiskenbaar aanwezig, evenals experimentele elementen en aanstekelijke melodieën. Het orkest vervolgde het concert met het nummer Bacchus on Blue Ridge, waarvan het orkest het derde (laatste) deel speelde, met een trompetsolo gespeeld door Gerbert Voortman. 

Na Bacchus kondigde Siekmans drie werken aan waarbij verschillende groepen uit het orkest zich op originele wijze presenteerden aan het publiek. Allereerst de slagwerkers Nanette Eikenaar, Christian Lemmers en Thijs Ligterink, die tijdens The Typewriter (Leroy Anderson) lieten zien hoe je op een typemachine muziek kan maken. Daarna het nummer Trombone Contrasts (Harold L. Walters), waar het de beurt was aan de trombonisten Jan Spenkelink, Andries Rutterkamp, Jesse Ligterink en Edwin Eikenaar. Tijdens Clarinet Candy (Leroy Anderson) speelden de eerste rij klarinettisten Lyanne ten Brinke, Marieke Kastenberg, Jorien Dannenberg en Annemarie Paauwe de solo’s.

Nadat het A-orkest plaats maakte voor het B-orkest, startte de jeugd van Wilhelmina met het nummer Rhythm Forever. Dit is een verrassend werk waarbij de componist Andreas Ludwig Schulte niet alleen een heerlijk swingende compositie wilde schrijven maar ook een educatieve boodschap in petto had. Vooral wat timing en ritme betreft is er volop actie. Het tweede nummer was The Irish Dancemaster. De ‘dance masters’ waren in Ierland in de 18e eeuw in Ierland rondreizende, vaak flamboyante dansleraren. Componist William Vean presenteert in dit nummer twee dansen: de Reel en de Jig, onderbroken door een traditionele Ierse hymne.

Dan sluit het A-orkest bij het B-orkest aan voor het laatste nummer Feuerfest Polka (Josef Strauss jr.). Ter gelegenheid van de verkoop van de 20.000ste vuurvaste brandkast door een Oostenrijkse fabrikant in 1869 werd de Feuerfest Polka voor de eerste keer opgevoerd. Het stuk is gebaseerd op een speciaal effect met hamer en aambeeld, hetgeen gedemonstreerd en uitgevoerd werd door Dinant Rozendom. De toegift bestond uit de Radetzky Mars (Johann Strauss sr.). Toen de 82-jarige Radetzky de Slag bij Custoza gewonnen had, marcheerden zijn soldaten terug naar Wenen en zongen daarbij het Tinerl-lied. Strauss hoorde dit en verwerkte het lied en het marstempo in de Radetzkymars ter ere van Radetzky en zijn overwinning. De Wiener Philharmoniker sluiten traditioneel hun nieuwjaarsconcert af met de Radetzkymars, waarbij het publiek tijdens het rondo de maat klapt.

Foto's: https://picasaweb.google.com/WilhelminaRijssen/Nieuwjaarsconcert2012

Update 23-1: extra foto's (bijna 100) toegevoegd