آیا مسیحیان به سه خدا اعتقاد دارند؟

این ادعا کاملاً نادرست بوده و هیچ اساسی ندارد. مسیحیان فقط به یک خدای واحد ایمان دارند. تمام قسمتهای کتاب مقدس بر این حقیقت شهادت می‌دهند

"ای اسرائیل بشنو یهوه خدای ما یهوه واحد است" (تثنیه 4:6) "عیسی او را جواب داد که اول همه‌ی احکام اینست که بشنو ‌‌ای اسرائیل خداوند خدای ما خداوند واحد است" (مرقس 29:12) مطالعه کتاب مقدس کاملاً واضح می سازد که فقط یک خدا وجود دارد.

در این مورد هیچگونه شک و شبهه‌ای وجود ندارد. این سوء تفاهم شاید از این نظر ناشی شده باشد که مسیحیان معتقد‌ند که در ذات خدای واحد، تثلیث وجود دارد. این اعتقاد خیلی تفاوت دارد با اینکه بگوئیم سه خدا وجود دارد. تثلیث‌اقدس مربوط به تعداد خدایان نیست بلکه مربوط به ذات خداست. ذات خدا جزء اسرار می‌باشد و در این مورد باید فقط متکی به مکاشفه‌ای باشیم که خدا از خودش بعمل می‌آورد. "چیزهای مخفی ازآن یهوه خدای مااست و اما چیزهای مکشوف تا به ابد از آن مااست" (تثنیه 29:29)

باید به این نکته توجه داشته باشیم که حتی آنچه خدا در مورد خودش به بشر کشف می‌فرماید برای بشر بطور کامل قابل درک نیست. این امر بسیار طبیعی است زیرا بشر محدود نمی‌تواند بطور کامل به ذات خدای نامحدود پی ببرد. با وجود این می‌توان اطمینان داشت که اگرمکاشفه الهی را بطرز صحیح درک کنیم، هر چند ممکن است این امر مافوق از عقل و منطق بشری باشد، ولی مخالف آن نیست. بنابراین اگر بااحترام و فروتنی در پی یافتن جواب سوألات خود باشیم جوابهائی خواهیم یافت که هم فکر ما و هم قلب ما را راضی خواهد ساخت.

"اگر کسی بخواهد اراده‌ی او را بعمل آورد، درباره تعلیم خواهد دانست که از خداست" (انجیل یوحنا 17:7)

امور الهی را باید با ایمان قبول کرد، همانطوریکه در زندگی بسیاری از چیزها را بدون اینکه کاملاً درک کنیم، با ایمان قبول می نمائیم. مثلاً با وجودیکه از بسیاری از اسرار وجود خود بی‌خبریم، در عین حال قبول می‌کنیم که خودمان و سایرین وجود داریم. بنابرین هر چند ممکن است اسرار الهی را کاملاً درک نکنیم ولی درباره‌ی وجود او نباید هیچ شکی داشته باشیم.

کتاب مقدس برای ما روشن می‌سازد که خدا واحد است و هیچ شریکی ندارد. در عین حال کتاب مقدس تعلیم می‌دهد که خدا با وجود واحد بودن یک وجودیست مرکب. این امر با اصول عقل نیز سازگار می‌باشد زیرا در واقع تصور وجودی که مطلقاً واحد باشد امکان پذیر نیست. خدا توسط کلام خود با بشر سخن می‌گوید و وجود کلام خدا چیزی است که وحدت مطلق را از بین می‌برد ولی این امر مخالف وحدت خدا نیست. همچنین ما گاهی اصطلاح روح خدا یا روح الله را بکار می‌بریم و می‌دانیم که خدا توسط روح خود کائنات را خلق کرد و کلام خود را به پیامبران الهام فرمود. آیا وجود روح خدا که در کتاب مقدس تشریح گردیده مخالف وحدانیت خدا می‌باشد؟ بهیچوجه.

برای اینکه موضوع روشن‌تر شود اکنون مثالهائی ذکر خواهیم کرد تا معلوم شود در دنیائی که خدا خلق فرموده است در وحدت، ترکیب وجود دارد. یکی از بهترین نمونه‌ها خود انسان است که اشرف مخلوقات شناخته شده است. انسان از نظر سیرت شبیه خدا می‌باشد، عقل و عواطف و اراده دارد. در هر تصمیمی که انسان می‌گیرد این سه جنبه ذات او شرکت دارند. مخصوصاً در مورد استدلال کاملاً متوجه می‌شویم که در داخل انسان واحد مکالماتی صورت می‌گیرد.

غالباً می‌شنویم که شخصی می‌گوید "با خود گفتم". این امر نشان می‌دهد که انسان در عین وحدت دارای گوناگونی می‌باشد. در مکالمات داخلی، چه شخصی با چه شخصی سخن می‌گوید؟ معلوم است که یک شخص واحد در باطن خود استدلال می‌نماید. گاهی شخص "ازشدت شادی در خود نمی‌گنجد" و یا بعد از مدتی که بیخود شده است "به خود می‌آید". این نمونه‌ها تا حدی خصوصیات الهی را روشن می‌سازند.

 زندگی جاوید چگونه عطا میشود و نشانه های این زندگی کدامند؟

اراده مکشوف خدا در کتاب مقدس اینست: هرکس از گناهان خود توبه نماید و بوسیله ایمان به عیسی مسیح نجات یابند.

در حزقیال فصل 33:آیاۀ 11 خداوند میفرماید : "از مردن مرد شریر خوش نیستم، خوش هستم که شریر از طریق خود بازگشت نموده زنده بماند"

در دوم پطرس فصل 3:آیۀ 9 می خوانیم:  بنابراين‌، مسيح‌ در وعده‌ بازگشت‌ خود تأخيری بوجود نياورده‌ است‌، گر چه‌ گاهی‌ اينگونه‌ بنظر مي‌ رسد. در واقع‌، او صبر می‌كند و فرصت‌ بيشتری می ‌دهد تا گناهكاران‌ توبه‌ كنند، چون‌ نمی‌خواهد كسی‌ هلاك‌ شود." حال ببینیم که این اراده خدا چگونه اجرا گردید:

 در عبرانیان فصل 10: آیات 1- 9 می خوانیم: شريعت و تشريفات مذهبی يهود فقط نمونه ای نارساست از بركاتی كه بنا بود مسيح برای ما به ارمغان بياورد. مطابق اين شريعت، هرساله حيوانی  قربانی می شود، اما اين  قربانی  به  هيچ  وجه قادر نيست آنانی را كه پايبند احكام  شريعت هستند، رستگار سازد. زيرا اگر قدرت چنين  كاری  را داشت ، يكقر بانی كافی می بود تا نذركننده ، يك بار و برای هميشه ، پاك  شود و ديگر احساس تقصير و گناه  نكند. 3 در حاليكه  می بينيم اين  قربانی ها همه ساله ، بجای آنكه  وجدان مردم  را آسوده  كند، خاطره  تلخ  نافرمانی ها و گناهانشان را به يادشان می آورد. 4 زيرا محال است  كه خون  گاوها و بزها واقعاً لكه های  گناه را پاك سازد.
5 به همين جهت بود كه وقتی مسيح به اين جهان می آمد، گفت: «اي خدا، خون گاو و بز نمی تواند تو را خشنود سازد تا گناه انسان را ببخشايی. پس اين بدن را برای من مهيا ساختی تا همچون قربانی بر قربانگاه تو فدا كنم .6 از قربانی كردن حيوانات راضی نبودی، يعنی آن حيواناتی كه برای كفاره گناه، در حضورت ذبح می كردند و می سوزاندند. 7 پس گفتم: اينك آمده ام تا اراده تو را بجا آورم؛ آمده ام  تا مطابق  پيشگويی  كتاب  آسمانی ، جان  خود را فدا سازم .»

عیسی مسیح در انجیل یوحنا باب 5 آیه 24 می فرماید: " آمين‌ آمين‌ به‌ شما می گويم‌ هر كه‌ كلام‌ مرا بشنود و به‌ فرستنده‌   من‌ ايمان‌ آورد، حيات‌ جاودانی‌ دارد و در داوری نمی ‌آيد، بلكه‌ از موت‌ تا به‌ حيات‌ منتقل‌ گشته‌ است‌.

در مورد این پیوند که در حقیقت شروع رابطه روحانی ابدی است که خدا با ما برقرار میسازد باید بدانیم:

تغییری که بوسیله ایمان به مسیح در قلب بوجود می آید، نمی گذارد مردم در عالم بی قیدی و بی حدی باقی بمانند و به گناه کردن ادامه دهند! بلکه ایمان ایشان که زنده و حیات بخش است آنان را وادار می کند از بدی اجتناب ورزند و به نیکی کردن گرایند. در حقیقت کسی که به مسیح ایمان می آورد. اگر ایمانش صحیح و حقیقی باشد با قدرت روح القدس، گناه را در قلب خود مغلوب می کند.  " ( اول یوحنا2: 16  زيرا وابستگی ‌های‌ اين‌ دنيا و خواسته های نا پاك‌، ميل‌ به‌ داشتن‌ و تصاحب‌ هر آنچه‌ كه‌ بنظر جالب‌ می ‌آيد، و غرور ناشی‌ از ثروت‌ و مقام‌، هيچيك‌ از خدا نيست‌؛ بلكه‌ از اين‌ دنيای‌ گناه ‌آلود می باشد. 

چگونگی بوجود آمدن این زندگی جاودانی یا رابطه دائمی روحانی با خدا و مراحل شادی آفرین بعدی آن را روح القدس در رساله به رومیان باب پنجم این چنین الهام فرموده است:

پس چون بوسیله ایمان به عیسی مسیح در نظر خدا پاک و بی گناه محسوب شده ایم، از رابطه مسالمت آمیزی با خدا بهره مند هستیم. این رابطه زمانی ایجاد شد  که خداوند ما عیسی مسیح جانش را روی صلیب در راه ما فدا کرد. بسبب همین ایمان است که عیسی مسیح ما را در چنین مقام و موقعیت عالی و ممتازی قرار داده است، مقام و موقعیتی که اکنون نیز در آن قرار داریم؛ و با اطمینان و شادی فراوان، مشتاق هستیم بصورتی در آییم که خدا برای ما در نظر گرفته است.