Geldi zaman gitti ömür ve tutunamadığımız hergün ölüme yaklaşıyoruz ya güldükçe...
Düşündükçe eğilir gider başımız yerlere. Saygı yok kusur çok. Ölüm bizi sarsın gayrı biz ölümü sarmalamışız çünkü.
Etimizden bir bir parçalar koparılıyor. Vücudumuzda can kalana değin ayaktayız da öldükten sonrası vahim...
Geriye giden yollar yapıldı mı yoksa geride yaşıyan o pez.nkler bizimi çeker geriye.
Bildiğimden daha çok bilmediklerimin sayısı arttığında ölmenin vakti gelmiştir.