طنز وقتی از مترو مصلی با همه شلوغی و نظم و بی نظمی که دیده می شه پیاده میشی و به طرف نمایشگاه با کمک فلش ها و راهنماهایی که زدند حرکت میکنی(البته من جایی می رفتم که جمعیت زیادی آنجا می رفت، خواهی نشوی رسوا همرنگ جماعت شو!) در مسیر انواع غرفه های عرضه خوردنی ها وآشامیدنی ها و البته غرفه های برخی موسسات آموزشی رو می بینی و از همان اول با دیدن آن همه خوردنی کلا به فکر خوردنی می افتی و غذای جسم. چرا که از قدیم گفتند عقل سالم در بدن سالم ! وبا دیدن غرفه های آموزشی یاد دوران سیاه کنکور می افتی و کلا اعصابت خورد می شه! اگر به جای این همه غرفه هایی که به مساله مهم غذای جسم می پرداختند اندکی به هدف اصلی افرادی که آنجا آمده بودند توجه می کردند و بیشتر سعی در اطلاع رسانی موضوع غذای روح می کردند بهتر بود. البته صدای بسیار البته صدای بسیار روح افزا و زیبای !!!(بی احترامی به خانم ها نشه) و صد البته اعصاب خورد کن که مدام مثل زمانی که آقایون در حمام حس خوش صدایی می کنند! ...
| نمايشگاه كتاب به عنوان يك كارناوال فرهنگي:
دکتر زین العابدینی : نمایشگاه کتاب در کشور ما با توجه به وضعیتی که کتاب و نشر در کشور ما دارد نظرات موافق و مخالف بسیار دارد. من شخصا خودم جزو موافقین برگزاری نمایشگاه هستم و آن را به عنوان یک کارناوال فرهنگی در کشور میدانم که خیلی جریانات دیگر را دامن میزند و گاه خود اصل کتاب فرع قضیه میشود و اتفاقاتی که در کنار آن می افتد اهمیت پیدا میکند برای مثال ما ده روز را در کشور داریم که همه به کتاب فکر میکنند یعنی کوچک ، بزرگ کتاب می خرند، کتاب کادو میدهند و خانواده ها به این فکر می افتند که یک چیزی به نام کتاب هست ... بايد باور كنيم ما جامعه اي كم خوان داریم: رويدادهاي فرهنگي ،رويدادهاي مبارك وخوبي است.رويدادهاي هستند ما اگر چه انتقاد داريم از مسئولين فرهنگي كه بايد پر رنگتر بشوند.طبيعتاٌ از نظر من نمایشگاه رويدادي خوبي است.منتهي معمولاٌ در مورد تاثير ان ،ما ايرانيان اسرار داريم خيلي اغراق كنيم وتصور كنيم كه بزرگترين نمايشگاه عالم را تشكيل مي دهيم ويا بزرگترين حركت فرهنگي دنيا را انجام مي دهيم. | اردیبهشت و زمزمه های نمایشگاه بین المللی کتاب تهران
دوباره تکاپوی ناشران برای رساندن کتاب های خود به زمان نمایشگاه، آماده کردن بروشورهای تبلیغاتی ناشران، بیلبوردهای نمایشگاه کتاب با آرم مخصوص و...فضای شهر تهران را تا حدودی تغییر داده است. مسافرت از جای جای ایران به پایتخت برای خرید کتاب یک ساله هم یکی از این تغییرات است. محل نمایشگاه تعیین شده است: مصلای بزرگ امام خمینی تهران طی چند روز اخیر غرفه ها بازسازی می شوند و برای هر ناشر غرفه ای اختصاص داده می شود، گله و شکایت های همیشگی پشت در مدیریت نمایشگاه همچنان پابرجاست. شکایت از کمبود فضا، گله داشتن از ورود افراد سود جو در نمایشگاه، و پیش بینی نارضایتی از سیستم های تهویه هوا و سرویس های رفت و برگشت و... ادامه دارد. ولی با همه این مسائل و دغدغه ها پانزدهم اردیبهشت رسیده و بیست و سومین نمایشگاه بین المللی کتاب تهران با شعار «کتاب برای همه» آغاز می شود. کاش حداقل فکر کردن به شعار سال تغییری نه در سطح شهر...! بلکه در سطح اندیشه و تفکر ما در استفاده از کتاب ایجاد کند. به نظر شما چه مفهومی پشت عبارت «کتاب برای همه » وجود دارد؟!
|