GERÇEK HAYAT-3

Bu sitede ara

Site sahipleri

  • mehmet selim polat

Sayfa yazarları

  • mehmet selim polat
    Ocak 12, 2009

Ayetler

(TEVBE suresi 23. ayet)

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تَتَّخِذُواْ آبَاءكُمْ وَإِخْوَانَكُمْ أَوْلِيَاء إَنِ اسْتَحَبُّواْ الْكُفْرَ عَلَى الإِيمَانِ وَمَن يَتَوَلَّهُم مِّنكُمْ فَأُوْلَـئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ

Ey iman edenler! Eğer küfrü imana tercih ediyorlarsa, babalarınızı ve kardeşlerinizi (bile) veli edinmeyin. Sizden kim onları dost edinirse, işte onlar zalimlerin kendileridir.


(MÂİDE suresi 51.ayet)

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تَتَّخِذُواْ الْيَهُودَ وَالنَّصَارَى أَوْلِيَاء بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاء بَعْضٍ وَمَن يَتَوَلَّهُم مِّنكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ إِنَّ اللّهَ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ

Ey iman edenler! Yahudileri ve hıristiyanları dost edinmeyin. Zira onlar birbirinin dostudurlar (birbirinin tarafını tutarlar). İçinizden onları dost tutanlar, onlardandır. Şüphesiz Allah, zalimler topluluğuna yol göstermez.


(BAKARA suresi 120.ayet)

وَلَن تَرْضَى عَنكَ الْيَهُودُ وَلاَ النَّصَارَى حَتَّى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ قُلْ إِنَّ هُدَى اللّهِ هُوَ الْهُدَى وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءهُم بَعْدَ الَّذِي جَاءكَ مِنَ الْعِلْمِ مَا لَكَ مِنَ اللّهِ مِن وَلِيٍّ وَلاَ نَصِيرٍ

Dinlerine uymadıkça yahudiler de hıristiyanlar da asla senden razı olmayacaklardır. De ki: Doğru yol, ancak Allah'ın yoludur. Sana gelen ilimden sonra onların arzularına uyacak olursan, andolsun ki, Allah'tan sana ne bir dost ne de bir yardımcı vardır.


http://ates64.blogcu.com/

Bayrağıda Tıkla

Ana Gibi Yar Olmaz

Big HugRunningJeepDuel GunsBible 2GrenadeProudGrenadeBible 2It

Şimdi En büyük Düşmanımız,Haççolardır.

Son site etkinliği

İnsanlar şeriat ve kader konusunda dört gruba ayrılırlar

      İnsanlar, şeriat ve kader karşısında takındıkları tavırları itibariyle dört gruba ayrılırlar.

Bu grupların içinde en kötü olanı, kaderi kendisi için bir bahane gibi görüp başkaları için görmeyen kimselerdir. Bu insanlar günah ve kusurları söz konusu olduğunda kadere yaslanırlar, ama başlarına gelen musibetler karşısında kadere sığınıp sabır göstermezler.

Nitekim bir alim bunlardan birine şöyle demiştir:

"Sen, ibadet hususunda Kaderiyeci, günah hususunda da Cebriyecisin. Hangi mezhep o anki durumuna uygunsa ona uyarsın..."

Bunların karşısında grupların en iyisi ise, musibetlere sabredenler ve kusurlarından dolayı bağışlanma dileyen kimselerdir.

Nitekim yüce Allah şöyle buyurmuştur:

“Sen sabret. Çünkü Allah’ın vadi haktır. Günahının bağışlanmasını iste.” (Gafir, 55)

“Yeryüzünde vuku bulan ve sizin başınıza gelen herhangi bir musibet yoktur ki, biz onu yaratmadan önce, bir kitapta yazılmış olmasın. Şüphesiz bu, Allah’a göre kolaydır. Allah bunu elinizden çıkana üzülmeyesiniz ve Allah’ın size verdiği nimetlerle şımarmayasınız diye açıklamaktadır.” (Hadid, 22-23)

“Allah’ın izni olmaksızın hiçbir musibet isabet etmez. Kim Allah’a inanırsa, Allah onun kalbini doğruya götürür.” (Teğabun, 11)

Selef ulemasından biri bu ayetle ilgili olarak şöyle demiştir:

Burada, başına bir musibet geldiğinde, bunun Allah’tan olduğunu bilen, bu yüzden musibete razı olup teslimiyet gösteren kimse kast edilmiştir.

“Yine onlar ki, bir kötülük yaptıklarında, ya da kendilerine zulmettiklerinde Allah’ı hatırlayıp günahlarından dolayı hemen tevbe-istiğfar ederler. Zaten günahları Allah’tan başka kim bağışlayabilir ki! Bir de onlar, işledikleri kötülüklerde, bile bile ısrar etmezler.” (Al-i İmran, 135)

Yüce Allah, Adem’in (a.s.) malûm kusuru işledikten sonra şöyle dediğini bize aktarmaktadır:

“Ey Rabbimiz! Biz kendimize zulmettik. Eğer bizi bağışlamaz ve bize acımazsan mutlaka ziyan edenlerden oluruz.” (Araf, 23)

İblis’inse şöyle dediğini aktarıyor:

“Beni azdırmana karşılık ben de yeryüzünde onlara günahları süsleyeceğim ve onların hepsini mutlaka azdıracağım.” (Hicr, 39)

Buna göre, kim işlediği günahtan tevbe ederse babası Adem’e benzer. Kim de günahta ısrar eder, kaderi işlediği günahın gerekçesi ve bahanesi gibi algılarsa İblise benzemiş olur. Buhari ve Müslim’de Adem (a.s.) ile Musanın (a.s.) tartışmasına ilişkin bir rivayet yer alır. Bu rivayette belirtildiğine göre Musa (a.s.) Adem’e şöyle der:

“Sen ki insanlığın babası Ademsin. Allah seni kendi elleriyle yarattı. İçine kendi ruhundan üfledi. Sana her şeyin adını öğretti. Niçin bizim de kendinin de cennetten çıkarılmasına neden oldun? Adem ona şu cevabı verir:

Sen, Allah’ın seçip peygamber kıldığı ve konuştuğu Musa’sın. Senin için Tevrat’ı kendi elleriyle yazdı. Sence benim yaratılmamdan kaç zaman önce benim hakkımda “Adem Rabbine asi olup yolunu şaşırdı.” (Taha, 121) hükmü yazılmıştı? Musa: Şu kadar zaman önce, dedi. Böylece Adem Musa’yı tartışmada mağlup etmiş oldu.”

Bu, Buhari ve Müslim’de yer alıp Ebu Hureyre’den nakledilen bir hadistir. (Buhari, Kader, 11, Müslim, Kader, 13-15)

Daha iyi bir rivayet zinciriyle Hz. Ömerden (r.a) de rivayet edilmiştir. (Tirmizi, Kader, 2134)

Alt sayfalar (1): Adem ve Musa'nın tartışması