|
'What you are about to see is a, still not published, series of paintings against bullfighting named The SECRET COLLECTION´ The Secret Collection
 Een stierenvechter met de handen geboeid op de rug met de titel 'God save(d) the bull'; Ricardo Bravo maakt schilderijen die een helder en tegelijk realistisch verhaal vertellen over hoe hij tegen het stierenvechten aankijkt. Ricardo voelt zich vaak persoonlijk betrokken als het gaat om extremen. Zijn beelden zeggen duizend keer meer dan woorden.
Toen zijn dochter jaren geleden van school kwam en zei: "Papa, ik wil geen vlees meer eten", zette dat hem aan het denken.
"In een slagerij wou ze als klein kind al niet komen. In de vitrine lagen gevilde konijnen haar op ooghoogte aan te staren en de bloeddorlopen runderlappen deden haar de rillingen over het lijf lopen. Ze groeide op in een Spaans dorpje waar tijdens de patroonsfeesten dieren werden mishandeld. In een mobiele arena die elk jaar werd opgebouwd, werden stiertjes met brandende toortsen (El Refugio) op de horens opgejaagd. Ze was net 14 en terwijl haar vrienden en vriendinnen toekeken, ging zij er met haar rug naartoe staan. De modder die altijd op de kop en de huid van de stier wordt gesmeerd, helpt tijdelijk, maar daarna loopt het beest fikse brandwonden op. Toen is haar aversie tegen stierenvechten begonnen en dat raakte mij als vader én kunstenaar zo diep, dat ik het niet meer los kon laten. Ik ben naar de boekhandel gegaan, tijdschriften gaan lezen en heb veel bloederige foto's bekeken. Ik wilde uitzoeken wat de mensen drijft om wrede dingen te doen, niet alleen hier in Spanje maar wereldwijd. Dit waren de eerste stappen naar The Secret Collection."
Lastig om vorm aan te geven
"Het was lastig om er in mijn werk een kunstuiting aan te geven. Er zijn nogal wat verschillende vormen van 'cultuurvermaak' in Spanje; zo is er de traditie om stieren op havenpieren uit te lokken om ze in het water terecht te laten komen. Een andere vorm is met blaaspijpjes stalen pijltjes op stieren te schieten of er wordt door twee groepen mannen touwgetrokken met een stier ertussen die langzaam gewurgd wordt. Als buitenstaander ervaar je dit als raar en bruut –overigens denken steeds meer Spanjaarden er nu ook zo over. Er was weinig over deze wrede kant op kunstgebied, maar wel over 'het schone en elegante' ervan. Ik zocht daarom naar een tegenwicht. Ernest Hemingway schreef over de schoonheid van de de toreador en zijn strijd, maar feitelijk wordt er een mooi wezen gedood. Ondanks de negatieve elementen is er veel vertoon van mooie kleding met goudstiksels."  Veel arena's sluiten
"Jonge generaties zijn tegenwoordig ook steeds meer tegen deze barbaarsheid gericht en vele arena's sluiten door een combinatie van minder belangstelling en de economische crisis. Ik zie zoveel wreedheid, niet alleen met dit thema, maar ook met de handel in vrouwen en organen... Ik maakte 'The Secret Collection' als driedimensionale schilderijen met bladgoud, stiksels, stof, leren riemen etc. Zo heb ik op een doek een stierenvechter geschilderd in combinatie met echte stof en kleding. The Secret Collection exposeren blijkt tot nu toe onmogelijk. Ik heb er foto-boeken voor laten drukken en ze naar diverse galeriehouders gezonden, maar mijn werk in Spanje exposeren blijft voor hen taboe. Het klopt dat ik mij vaak een poos bezig houd met een bepaald thema en dan laat ik het weer los. Voor het stierenvechten had ik nog wel 50 ideeën, maar het onderwerp is té beladen; ik ben daar mee gestopt, hoewel het natuurlijk telkens weer terugkomt door reacties van mensen die mijn kunst zien of willen kopen."
 Wat wil Ricardo Bravo met zijn kunst bereiken?
"Ik wil door middel van exposeren mensen informeren wat er zich allemaal in de wérkelijkheid afspeelt. Op het moment dat ze dit werk zien, ervaren ze bijna letterlijk dat ze achter mijn visie staan. Van de opbrengst van dit werk gaat 10% naar anti-stierenvechten-organisaties. Ook kunnen dit soort instellingen een verzoek indienen om een kunstwerk te verloten; ik maak one-offs editions op een aluminium print in 3-D. met bladgoud e.d."
Stijl
Ricardo zegt voor zijn gevoel een uitgesproken stijl te hebben en dat klopt, want zoveel driedimensionale schilders zijn er niet op de wereld...
Hij is, bij wijze van uitzondering, voor het eerst bezig met andere ' protest' themas, zoals vrouwenhandel, maar zonder 3-D effecten. Het werk blíjft echter sterk verwant aan het realisme...
Het is duidelijk dat Ricardo zijn kunstleven lang profijt heeft van zijn praktijkervaring als illustrator; alleen al de ogen van de vrouw op het doek vertellen het volledige verhaal van wanhoop, pijn en verdriet van misbruik. Als je naar het schilderij kijkt, lijkt het tot leven te komen en word je meegezogen in een soort film over deze harde werkelijkheid. Het is fascinerend om in zijn atelier rond te kijken; het oog valt op een origineel testament uit de Marokkaanse oudheid dat op hout geschreven is en verwerkt werd in wederom een driedimensionaal schilderij. Ook leren paardenzadels en goudbrokaat verraden de thema's waar hij over schilderde, maar waar hij niet meer op terug komt. "Het is er... het vertelt een verhaal... en het is goed zo! Er zijn genoeg andere onderwerpen die mij altijd weer inspireren", zegt Ricardo beslist. Historie
"Als kind tekende ik graag en ik maakte een keer stiekem in mijn slaapkamer een levensgrote schets op de muur achter mijn klerenkast. Toen mijn ouders dit ontdekten, waren ze - tot mijn verrassing - niet boos maar juist enthousiast . Vervolgens studeerde ik reclame en ging daarna naar de kunstacademie. Tijdens een stage bij een studio moest ik een half jaar lang ogen, haren, hoofden en mensenfiguren tekenen. 's Avonds ging ik model tekenen. Ik leerde veel van de aanwijzingen van professionals en deed ook aan fotografie. Ik werkte hard in mijn studiootje dat ik op mijn studeerkamer had ingericht. Een vriend leerde mij schilderen met olieverf. Mijn eerste werk destijds was een schilderij van een zwangere vrouw dat een andere vriend meteen wou kopen. Ik heb het niet verkocht; het stuk heb ik overschilderd en tot op de dag van vandaag schilder ik over bestaand werk heen, net zo lang tot ik tevreden ben.
Door toeval leerde ik zo´n 20 jaar geleden Nederlands meest bekende binnenhuisarchitect Jan de Bouvrie kennen waarbij ik ook kon exposeren. Dat bracht een balletje aan het rollen. Ik heb sinds die tijd bijna altijd mijn werk kunnen verkopen en het restant ging in de uitleen waaruit vaak ook opdrachten voort kwamen.
Met mijn vrouw en dochters heb ik veel belangrijke musea in de wereld bezocht. Dankzij hun ontwikkelde kijk op kunst, heb ik een goed kritisch 'publiek' direct bij de hand en dat houdt mij alert."
 In these images the artist's intention is to accuse the perpetrators of bullfighting of cruelty. Sadly, even more sadistic acts occur during local 'fiestas' in Spain and elsewhere around the world. The bull is simply a victim of cruelty. Through his work, some life-size, the artist demands and drawns attention to cruelty and victimisation. The artist spent six years working in Sydney - Australia, before arriving in Spain where he currently lives and works.
Copyright. All works are subject to availability. Copyright to all material and/or works of art comprising or contained within this website is held by the artist and Pictoright. It is prohibited to reproduce, modify, adjust or otherwise use any of the images or information in any manner or form without the express written permission of the copyright holder. For further information or details of any of the works listed please contact us at info@artcontrabullfighting.com
|
