Sol, me daissas sol com'un nen E las mieunas paraulas se perdon Me sarri de tu per plorar sus ton sen E las mieunas paraulas s'envolan. Ta boca dis dels mots falords Que volontan tuar nostre amor Amiga, cal pas me nafrar lo còr. E las mieunas paraulas s'atudan. Me dises:mas de que soi per tu? De que fau dins aquel monde? Vòls pas dintrar dins la ronda Vòls n'en finir amb la quite paur. E las mieunas paraulas s'abocan. Me dises qu'as perdut lo gost. Tornas e viras dins la cosina Sens remirar l'ort enfestolit. Praquo, un castel ai bastit A las parets de las rimas garèlas. E disi las mieunas paraulas. Per vincir lo mal e la mort! Per vincir lo poison de l'arma. E disi que caldria tot quitar. Per caminar coma un cop èra... E disi que nostre amor es fort, Coma al temps de la joventut E las mieunas paraulas se perdon. Alara escoti la nuech prigonda La mieuna aurelha sus ton còr Las mans sus tas ancas moflas. Que sentissi l'alba montar Coma une saba blanca. E las mieunas paraulas s'enauran. Per clavelar l'ombra del temps.
