Ane, tot se remicordar aital, davant darrièra A cercar de pertot visatges desconeguts Sens èsser estrangièrs coma un passa carrièra Reborsier entre amics que nos sèrem perduts Pels sovenidors oblidarem pas, n’èrem pas de segur. Los amics que vendrian tals ombras familhièras. Mas al sèr de la vida quand nos trovèm madur E que se son fugidas las annadas lèugièras. Uèlhs prigonds, passes falsets, cap en re Un còp èra, èri jove, primaròl, bestiasson, Cap en re, escotavi lo cant de las cigalas, Martèlavan mos passes e portavan un resson. Me semblava que lo bruch èra lo d’un masclon. Sòmi, estabordit a rabalar ton escais nom. Qual podriai dire aquèl nom de poiridura Ieu somiavi d’occitania, ieu me carravi M’agradi uèi aquèla posca lèugièra Al cap del det , la color de mos pialses blancs Eri jove un jorn , benlèu. Quant i a de temps ? De tu ma Dòna fièra, que me donèt de vam Patissi de longa l’amiga al tieu miralh De la cabeladura, de las ancas , dels uèlhs Dels mieus espèrs de tocar la vòlta dusca al cèl Mas la nèbla tornèt, s’amolonan los nivols. De genolhons me trovi de te pregar tot sol.
