Ακόμη μία σελίδα στο διαδίκτυο;

Η αλήθεια είναι, εάν με ρωτούσατε γιατί δημοσιεύω αυτή τη σελίδα, η απάντηση δεν θα ήταν εύκολη. Συνήθως σε παρόμοια ερωτήματα, δίδονται οι παρακάτω απαντήσεις:

Για να βγάλω τα απωθημένα μου.

Για να φωτίσω τις αιτίες που μ'αφήνουνε μισό (το έχει πει και ο Σαββόπουλος).

Για να μοιραστώ κάποια πράγματα μαζί σας.

Θα μπορούσαν να ειπωθούν πολλά όπως συνηθίζεται στις προσωπικές σελίδες στο διαδίκτυο. Η δε νέα τάση των προσωπικών ημερολογίων (βλ. blog), έχει υποχρεώσει πολύ κόσμο να  βρίσκεται καθημερινά στην οθόνη του υπολογιστή μετά τη δουλειά, όπου και εκεί πάλι ήταν μπροστά από μία οθόνη υπολογιστή... Όπως βλέπετε εγώ δεν κάνω κάτι παρόμοιο, διατηρώ μία απλή ιστοσελίδα που δεν προυποθέτει καθημερινή απασχόληση και δημιουργείται απευθείας στους Η/Υ του Google, έτσι δεν χρειάζεται να την διατηρείς στον υπολογιστή σου, να κρατάς αντίγραφα ασφαλείας, να την ανεβάζεις στο διαδίκτυο κλπ. Εάν πρόκειται να χρησιμοποιήσω υπολογιστή το απόγευμα στο σπίτι, προτιμώ να γίνεται μαζί με το χόμπι δουλεύοντας ψηφιακές διαμορφώσεις και κυρίως psk.

Αλλά ας δούμε μερικά στοιχεία που θάθελα να μοιραστώ μαζί σας.

Ονομάζομαι Παναγιώτης Νταντής και με χαρά φέρω το διακριτικό ραδιοερασιτέχνη: SV1GRN. Η επιλογή του διακριτικού έγινε επειδή θυμίζει το πράσινο χρώμα, συνεπώς την οικολογία. Η δε προσωπική μου κάρτα (qsl) είναι στις αποχρώσεις του πρασίνου και σχεδιάσθηκε (ως ευγενική προσφορά) από την γραφήστρια κα Κονταίου Μ. (www.graphikon.net), με της οποίας τον πατέρα μας συνδέει μία παιδική φιλία, από τα θρανία του Ζωγραφείου γυμνασίου της πόλης (www.zografyon.com)

Γεννήθηκα και ενηλικιώθηκα στην Κωνσταντινούπολη. Η οποία είναι η ωραότερη πόλη του κόσμου, για αυτό και πολλοί αναφέρονται σε αυτή απλά με το όνομα: Πόλη. Δεν χρειάζεται να πείς το όνομα της (Κωνσταντινούπολη παλιά, Ισταμπούλ τώρα). Μόλις πεις Πόλη όλοι καταλαβαίνουν τί εννοείς. Μία επίσκεψη ίσως πείσει και εσάς.

Από την εφηβεία μου περίπου ασχολούμαι ερασιτεχνικά με τα ηλεκτρονικά.

Θυμάμαι, στο σπίτι είχαμε δύο λαμπάτα ραδιόφωνα (PYE Cambridge & Pilot Navigator - http://www.radiomuseum.org/r/pilot_navigator.html). Για να ακούμε Ελληνικούς σταθμούς στα μεσαία αλλά και διάφορους άλλους στα βραχέα, πειραματιζόμασταν με διάφορες συρμάτινες κεραίες προκειμένου να έχουμε καλύτερη λήψη. Το μήκος, το ύψος και η κατεύθυνση  της κεραίας είχαν το μερίδιο τους στην απολαβή. Επιπλέον κατασκευές, όπως φίλτρα, συντονιστές κεραίας, προενισχυτές κλπ. βοηθούσαν στη λήψη. Μέσα από αυτές τις εμπειρίες, έγινα ακροατής βραχέων και ραδιόφιλος Δηλαδή φίλος του ραδιοφώνου, όχι μόνο  ακροατής αλλά και θαυμαστής των καλών δεκτών της εποχής, με τον ωραίο <λαμπάτο> ήχο. Η χροιά του λαμπάτου ήχου από τότε με ακολουθεί συνεχώς και οι προτιμήσεις μου στα Hi-Fi είναι ως προς τα λαμπάτα μηχανήματα ή σε αντίστοιχα με παρόμοια χροιά ήχου (ναι, υπάρχουν σύγχρονα μηχανήματα με ημιαγωγούς, που πλησιάζουν κατά πολύ στον ήχο της λυχνίας πχ. http://www.tnt-audio.com/ampli/norma-ipa60r_e.html).

Αργότερα, με τη χρήση κατάλληλων κεραιών, προενισχυτών και ρότορα, λαμβάναμε  τηλεοπτικό σήμα από την Ελλάδα κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, από κάποιο σταθμό εκπομπής κοντά στην Αλεξανδρούπολη, αν θυμάμαι καλά.

Όλες αυτές οι ασχολίες, έστρεψαν το ενδιαφέρον μου στα ηλεκτρονικά και στις ραδιοεπικοινωνίες και ασχολήθηκα, θεωρητικά μόνο με τον ραδιοερασιτεχνισμό επειδή δεν είχα άλλη δυνατότητα. Τις πρώτες γνώσεις ηλεκτρονικών, της απέκτησα από ένα εισαγωγικό βιβλίο, που μου δάνεισε κάποιος φίλος. Ακολούθως διάβασα αρκετά σχετικά βιβλία και παρακολούθησα δι’ αλληλογραφίας στην Κλίμενς μαθήματα ραδιοτεχνίας. Ταυτόχρονα παρακολούθησα μαθήματα ηλεκτρονικών δι' αλληλογραφίας από το Τουρκικό υπουργείο παιδείας. Παράλληλα τα καλοκαίρια εργάσθηκα part-time στο εργαστήριο επισκευής ραδιοφώνων & τηλεοράσεων του Ιορδάνη Γιαμάνογλου στο Πέραν.

Στα τέλη του 1974 ήρθα στην Ελλάδα. Πρώτα έπρεπε να ασχοληθώ, με τον επιούσιο και έπεσα με τα μούτρα στη δουλειά. Ώς συνήθως τα χρόνια πέρασαν πολύ γρήγορα. Έκανα οικογένεια, εργάζομαι πολύ, ασχολήθηκα με  άλλα χόμπι (φωτογραφία, ορειβασία κλπ). Γύρω στο 1996-97, σε ένα περίπτερο της οδού Φειδιππίδου αντάμωσα το περιοδικό "Ραδιοτηλεπικοινωνίες". Μου θύμισε το περιοδικό TRAC που διάβαζα ανελιπώς στο παρελθόν και εκδίδονταν από τον Σύνδεσμο Ραδιοερασιτεχνών Τουρκίας (http://www.trac.org.tr). Ήταν ένα σοβαρό ραδιοερασιτεχνικό περιοδικό, με πλούσια ύλη με κατασκευές, θεωρία κλπ. η ποιότητα αυτού του περιοδικού ήταν πολύ υψηλή και θα μπορούσε ακόμη και σήμερα να σταθεί επάξια στο χώρο. Ξαναθυμήθηκα λοιπόν τα παλιά ενδιαφέροντα μου και πρώτη φορά συνάντησα ραδιοερασιτέχνες, στο hamfest που γινόταν τότε στην είσοδο του δήμου Παπάγου. Περιττό να σας περιγράψω πόσο τους ζήλεψα!

Ταυτόχρονα ενημερώθηκα για την ιστορία του Ελληνικού ραδιοερασιτεχνισμού, διαβάζοντας το βιβλίο «Από την αναμονή στην αναγνώριση», του συναδέλφου ραδιοερασιτέχνη Κώστα Παναγόπουλου (SV1AIA), για την ιστορία του Ελληνικού ραδιοερασιτεχνισμού, μέσα από τις περιγραφές διαφόρων συναδέλφων.

Όπως έμαθα αργότερα, η νομοθεσία σχετικά με τον ραδιοερασιτεχνισμό βασίζονταν μοναχά σε κάποιες υπουργικές αποφάσεις. Που είχαν εκδοθεί έπειτα από μεγάλους και πολύχρονους αγώνες που έδωσαν τα ιδρυτικά μέλη της Ε.Ε.Ρ. της οποίας είμαι τακτικό μέλος.

Η σοβαρότερη αλλαγή στον σχετικό νόμο, έγινε επί υπουργείας του κ. Μαντέλη Τ., ο οποίος ασχολήθηκε σοβαρά με το θέμα, πράγμα πρωτόγνωρο για Έλληνα υπουργό Μεταφορών. Βεβαίως το λαμπρό παράδειγμα του, δεν ακολουθήθηκε από τους διαδόχους του οπότε, κάποιες σοβαρές λεπτομέρειες που δεν πρόλαβαν να νομοθετηθούν, καθώς και κάποιες  υποσχέσεις του προς τους συναδέλφους που μας εκπροσωπούσαν, παραπέμφθηκαν στις καλένδες παρότι δεν είχε αλλάξει το κυβερνών κόμμα. Αλλά και όταν άλλαξε συνεχίστηκε το ίδιο βιολί.

Με την έναρξη ισχύος λοιπόν του νέου νόμου, συμμετείχα στις πρώτες εξετάσεις που έγιναν (05/2003) και έλαβα άδεια κατηγορίας 2. Κατόπιν διδάχθηκα τα σήματα μορς με τη βοήθεια του συναδέλφου SV1FJP  στα εντευκτήρια του ΣΡΕ (www.grc.gr) και έτσι η άδεια μου, ένα χρόνο μετά μετατράπηκε σε κατηγορίας 1.

Ευχαριστώ όσους φίλους και συναδέλφους, με βοήθησαν να κάνω τα πρώτα βήματα στο χόμπι. Καθώς και όσους με βοηθούν στα επόμενα βήματα Συν Θεώ ελπίζω να προχωρήσω κιάλλο.

Από τότε έχει κυλήσει αρκετό νερό κάτω από το αυλάκι...

Σήμερα ασχολούμαι και απολαμβάνω τα qso (έχω ήδη επιβεβαιωμένες τις πρώτες 100+ χώρες πάντα με απλές κεραίες και την ισχύ του μηχανήματος (δηλαδή το πολύ 100W στα βραχέα,) τα οποία αποτελούν την πεμπτουσία του χόμπι. Άλλωστε, όποιος δεν κάνει qso δεν είναι και ραδιοερασιτέχνης θα έλεγα. Είμαι της γνώμης τα qso να είναι ουσιαστικά, να μην αναφέρονται σε αυτά μόνο τα απαραίτητα και να δίνονται τα πραγματικά RST.

Οι Έλληνες ραδιοερασιτέχνες όπως και οι ξένοι συνάδελφοι μας, εκπαιδεύομαστε συνεχώς στα μυστικά και στις τεχνικές του χόμπι και παρακολουθούμε τις εξελίξεις. Συνεπώς το τεχνικό επίπεδο μας βρίσκεται πάντα σε υψηλό επίπεδο.

Θα έλεγα ότι συναγωνιζόμαστε επάξια τους επαγγελματίες των ραδιοεπικοινωνιών και σε κάποια θέματα είμαστε καλύτεροι, παρότι είμαστε ερασιτέχνες. Ας μην ξεχνάμε ότι την κιβωτό την κατασκεύασαν ερασιτέχνες, ενώ τον Τιτανικό επαγγελματίες...

Προκειμένου να διατηρούμαστε σε ετοιμότητα και πολύ καλή κατάσταση, εσυμμετέχουμε συχνά σε  αποστολές (κοντινές ή μακρινές) εκτός οικίας, στις οποίες στήνουμε πρόχειρες αλλά αποδοτικές κεραίες, δουλεύουμε με μπαταρίες και γενικά δοκιμάζουμε τις ικανότητες μας κάτω από δύσκολες συνθήκες.

Επίσης, επανδρώνουμε και συμμετέχουμε στις Ομάδες Αντιμετώπισης Εκτάκτων αναγκών (www.hares.gr). Η συμμετοχή μας αυτή καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνικής μας προσφοράς.

Σήμερα είναι εύκολο για κάθε ραδιοερασιτέχνη να παρακολουθεί την κίνηση στις συχνότητες μέσω διαδικτύου, από τις σελίδες με την ονομασία dx cluster. Εκεί κάθε συνάδελφος αναφέρει τον dx (μακρινό σταθμό, συνήθως από άλλη ήπειρο) που άκουσε. Συνεπώς, δεν χρειάζεται να αναφέρετε τον Γερμανό ή Ιταλό κλπ. συνάδελφο που ακούτε στα βραχέα. μπορείτε να αναφέρετε όμως, τον Άγγλο συνάδελφο που θα ακούσετε στα 6μ. Επίσης, οι σοβαροί ραδιοερασιτέχνες δεν κάνουν ποτέ αυτοαναφορά (self-spotting) του σταθμού τους στα βραχέα. Μπορούν όμως να το κάνουν για τις σπάνιες υποζώνες συχνοτήτων π.χ. τα μικροκύματα. Ας σημειωθεί ότι, όλες οι αναφορές συχνοτήτων στα cluster γίνονται πάντα με αναφορά της συχνότητας μόνο στα KHz!

http://www.dxsummit.fi/DxSpots.aspx

Αν θέλετε να ενημερώνεστε υπεύθυνα για το χόμπι μας, για το τί ισχύει τώρα, τί προβλέπεται κλπ. και να μην ενημερώνεστε από το ράδιο αρβύλα επισκεφθείτε τις σελίδες της Ε.Ε.Ρ. (www.raag.org) και ζητείστε να λαμβάνετε ενημερωτικά e-mail. Η Ε.Ε.Ρ. είναι το αρχαιότερο Ελληνικό ραδιοερασιτεχνικό σωματείο, διακινεί τις κάρτες των Ελλήνων ραδιοερασιτεχνών και αντιπροσωπεύει τη χώρα στην I.A.R.U.

Εάν από αυτά που διαβάσατε εδώ ή από άλλους λόγους ενδιαφερθείτε κάποτε για τον ραδιοερασιτεχνισμό, θα σας καλούσα να πάρετε μιά γεύση, μεταβαίνοντας στο σωματείο της πόλης σας.

Εάν θελήσετε να με ρωτήσετε γιατί κάνεις αυτό το χόμπι, θα σας θύμιζα τα λόγια του Πωλ Βαλερύ που κάπου είχα διαβάσει "αν ένα πουλί μπορούσε να πει με ακρίβεια τι τραγουδάει, γιατί τραγουδάει και τι είναι αυτό που το κάνει να τραγουδάει, δεν θα τραγούδαγε", έτσι και εγώ δεν θα σας πω περισσότερα για το χόμπι. Αν θέλετε παρόλα αυτά να μάθετε περισσότερα, ισχύει η ακριβώς προηγούμενη παράγραφος.

Ο άνθρωπος, από τα πρώτα του βήματα ακόμη στη γη είχε στραμένο το πρόσωπο του στον ουρανό. Παρατηρούσε τα άστρα από εποχές μάλλον πολύ παλαιότερες από αυτές που έχουμε στοιχεία. Σήμερα, η αστρονομία καθώς και η ερασιτεχνική αστρονομία, συνεχίζουν να παρατηρούν με την ίδια απαράμιλλη αφοσίωση τα ουράνια σώματα. Πολλοί ραδιοερασιτέχνες, παράλληλα ασχολούνται και με την ερασιτεχνική αστρονομία. Εμείς οι υπόλοιποι ραδιοερασιτέχνες αρκούμαστε να θαυμάζουμε μόνο τον ουρανό και τα αστέρια. Χρησιμοποιούμε βέβαια τον ίδιο ουρανό και την ιονόσφαιρα για να μεταφέρει τα σήματα μας... Κάποιοι από εμάς στέλνουν και λαμβάνουν σήματα με ανάκλαση από τη σελήνη. Αυτοί θα έλεγα είναι οι απόλυτοι DXer!

Όπως ίσως αντιληφθήκατε ήδη, το χόμπι του ραδιοερασιτεχνισμού προυποθέτει αρκετό διάβασμα, τεχνικές δεξιότητες για κάποιες κατασκευές, υπακοή και τήρηση των νόμων (γραπτών και ηθικών) και προσήλωση με ευλάβεια στο χόμπι. Είπαμε, ο καλός ραδιοερασιτέχνης είναι σαν τον καλό άνθρωπο: καλός καγαθός. Είναι πολύ καλή πρακτική να ακούμε πολύ προσεκτικά πρώτα τον απέναντι σταθμό και έπειτα να τον καλούμε όταν έχουμε σιγουρευθεί το διακριτικό του και ότι κάνει γενική κλήση. Συνεπώς πιστεύω είναι ευκολότερο να ακουστείς όταν ακούς καλά. The quieter you become, the more you are able to heard.

Πιστεύω ότι όσοι ραδιοερασιτέχνες έχουν εξειδικευμένες γνώσεις σε διάφορους τομείς του χόμπι, καλό θα είναι τις γνώσεις αυτές να τις επικοινωνούν και σε άλλους συναδέλφους, οργανώνοντας πχ διαλέξεις και σεμινάρια. Σήμερα υπάρχει κάποια μικρή σχετική δραστηριότητα προς αυτή την κατεύθυνση κυρίως μέσα από τα ραδιοερασιτεχνικά σωματεία αλλά και από ελάχιστους μεμονωμένους συναδέλφους.

Ελπίζω να σας ακούσω στις συχνότητες!

73