|
नको पाऊस पाऊस नको पाऊस पाऊस
जीव होतो कसाबसा मारशील कारे दडी तुला देतो खरा पैसा
नको पाऊस पाऊस सगळीकडे नुसता राडा कुठे तुंबली गटारे कुठे खचे जुना वाडा
नको पाऊस पाऊस बसे खिशाला कात्री ह्याला नवा रेनकोट
तिला नवी कोरी छत्री
नको पाऊस पाऊस कपडे ओले दोरीवर उद्या घालावी लागेल तशी ओली अंडरवेअर
नको पाऊस पाऊस रस्त्या खड्डे जणू 'crater ' त्यावर टेलिफोनवाले भरती खणायाचे 'tender
नको पाऊस पाऊस होतो ऑफिसला उशीर दारी उभा असतो साहेब त्याला गाडी अन ड्रायवर
नको पाउस पाउस सर्दी खोकल्याची साथ दमा उफाळे कुणाचा
कुणा त्रासे संधिवात
नको पाऊस पाऊस जप करी शहरवासी जारे गावाकडे तुझी वाट पाहे शेतकरी
© सुरेश नायर २ /२०१०
(पाउस ही कविता लिहिल्यानंतर मनात विचार आला कि पुण्या मुंबई सारख्या शहरात राहणाऱ्या माणसाला हाच पाउस कसा वाटत असेल. स्वतः पुण्यात राहून आलेले अनुभव यातून ही विडंबनात्मक कविता सुचली. पण काही असले तरी वळवाचा पाउस आला कि भिजायला किंवा लोणावळा/भुशी येथील सहल करायला मी एका पायावर अजूनही कधीही तयार आहे.) |