Przy pracy fonią jest stosowany tgz. "spelling" wymawianie litery po literze, szczególnie przy podawaniu znaków wywoławczych stacji, nazw miejscowości, imion itp.Do tego celu służą specjalne wzorce, podane niżej w tabeli. To nie są sztywne wzorce, które powstały dla radiokomunikacji profesjonalnej.Dla tego często można usłyszeć na pasmach inne wyrazy niż podane. ponadto należy brać pod uwagę sprawy językowe, tzn. trudności w wymowie niektórych wyrazów pod uwagę sprawy językowe, tzn. trudności w wymowie niektórych wyrazów dla danych grup językowych. Stwierdzono np., że w łącznościach ze stacjami, których operatorzy posługują się językami z grupy romańskiej, podawanie litery X przez "Xylafon" często jest zrozumiałe jako "telefon" (w łącznościach ze stacjami francuskimi literę X najlepiej podawać jako "Xavier, z hiszpańskimi lepiej podać "Xylofono, bo powszechne "X-ray" dobre jest ze stacjami angielskimi i amerykańskimi).
Zalecane jest również podawanie poszczególnych liter przez wyrazy dobrze znane- popularne w danym języku, kraju czy regionie. na pewno bardziej zrozumiałe dla przeciętnego operatora z Italii będzie podanie mu litery S jako "Sorrento", czy B- jak "Bolonia", zamiast  S-jak"Sugar" i b-jak "Baker".

Przykład:
SQ1KSM
Santiago Quito One (Uno) Kilometro Santiago Mexikon -zrozumiałe dla Hiszpanów.