net
 

مردي براي تمام شبكه‌ها - گفتگوي اختصاصي ماهنامه شبكه با Metcalfe، پديدآورنده پروتكل اترنت

 
اشاره :

شايد براي بسياري از خوانندگان ماهنامه شبكه، LAN يا شبكه‌هاي محلي و پروتكل اترنت از جمله آشناترين واژه‌ها باشد. شبكه‌هاي محلي قطعاً به عنوان يكي از رايج‌ترين پديده‌هاي فناوري اطلاعات، چنان در همه جا رسوخ‌كرده‌اند كه مفهوم شبكه و شبكه‌بندي، به‌عنوان معادل LAN و شبكه محلي درآمده است. مطمئناً براي بسياري از ديگر خوانندگان نيز نام PARC يا مركز تحقيقات پالوآلتو زيراكس، آشناست و شايد حسي نوستالژيك همراه آن‌باشد. اين مركز تحقيقاتي بزرگ محل تولد بسياري از ابداعات فناوري دنياي كامپيوترها و شبكه‌ها بوده‌‌است كه آشناترين نام‌ها در اين ميان رابط گرافيكي كاربر است كه ريشه‌اصلي سيستم‌عامل‌هاي ويندوز و اپل مي‌باشد. حال اگر اين دو نام مشهور را كنار يكديگر بگذاريم، به نامي ناآشنا برمي‌خوريم كه در مركز PARC موفق شده است پروتكل سازنده شبكه‌هاي LAN يعني اترنت را ابداع كند. Robert Metcalfe كه ترجيح مي‌دهد با نام باب متكالف شناخته شود، مبدع اين فناوري است. باز هم با تلاش بسيار، فرصتي فراهم شد تا گفت‌وگويي اختصاصي با يكي از بزرگان دنياي فناوري اطلاعات انجام شود. اين بار خواننده گفت‌وگو با دكتر متكالف خواهيد بود. وي كه روزنامه‌نگار و ستون‌نويسي زبردست نيز هست، در زماني كه ستون هفتگي خود را در مجله Infoworld مي‌نوشت، بيش از پانصدهزار خواننده متخصص در سراسر جهان داشت و از اين طريق دانسته‌ها و يافته‌هاي خود را منتقل مي‌كرد. متكالف عليرغم مشغله‌هاي فراواني كه داشت و در زمان طرح سؤالات، براي به پايان رساندن پروژه‌اي مهم، در سوييس به سر مي‌برد، پاسخ سؤالات را به سرعت آماده كرد و آن‌ها را ارسال نمود و در همان ابتدا از اين‌كه نمي‌تواند به زبان فارسي گفت‌وگو كند عذرخواهي كرد! ماهنامه شبكه و سردبير آن از اين‌كه توانسته‌اند تعامل مناسبي را با بزرگان علم و فن در سراسر دنيا برقرار كنند و به نوعي آغاز كننده اين راه در بين مطبوعات ايراني باشند، خرسند هستند و اميدوارند كه اين تعامل‌ها كه رويكردي صرفاً علمي و فني دارند، بتوانند به توسعه ديدگاه‌هاي خوانندگان كمك كنند و اين قبيل فعاليت‌ها به نهادينه شدن چنين حركت‌هايي در مطبوعات تخصصي بينجامد.


شبكه: آقاي دكتر متكالف، از فرصتي كه براي طرح سؤالات در اختيارمان قرار داديد متشكرم. 
اولين سؤال را اين‌گونه مطرح مي‌كنم كه از چه زماني ايده پروتكل اترنت (Ethernet) در ذهن شما شكل گرفت؟

متكالف:
از زماني كه در مركز تحقيقات پالوآلتو شركت زيراكس، يعني همان مجموعه معروف PARC كار مي‌كردم، به اين فكر افتادم. در واقع اترنت در يادداشتي كه من در تاريخ 22 مي 1973 نوشتم، متولد شد.

و هدف اصلي از پديدآوردن اين پروتكل چه بود؟
من معتقد بودم كه مي‌توان با استفاده از بسته‌ها يا Packetهاي داده‌اي، PCها را با سرعت بسيار زياد به يكديگر متصل كرد و اين بسته‌ها را به‌صورت توزيع‌شده روي رسانه‌اي اشتراكي به جريان انداخت.نام آن رسانه را اتر (Ether) و شبكه حاصل از آن را اترنت (Ether-net) گذاشتم. رسانه موردنظرم در آن زمان، كابل‌هاي هم‌محور يا Coaxial بود. ضمن آن‌كه در آن زمان نخستين كسي بودم كه به موضوع شبكه كردن كامپيوترهاي شخصي كه مي‌توانستند در هر جايي حضور داشته باشند، اشاره كردم. در واقع نخستين كسي بودم كه به اين نتيجه رسيدم كه روزي كامپيوترهاي شخصي يا PCها، بسيار فراگير خواهند شد و بايد براي اتصال آن‌ها به يكديگر  فكري كرد.


 به نظر مي‌آيد همانند ساير طرح‌هاي بزرگ، اترنت نيز در ابتدا براي مصارف پژوهشي و آموزشي طراحي گرديد. آيا همين‌طور است؟
البته. اترنت در ابتدا به عنوان يك نمونه پژوهشي مطرح گرديد و پياده‌سازي آن هم براساس شبكه‌هاي آرپانت (در واقع نسخه اول شبكه اينترنت) و Alohanet صورت گرفت. Alohanet يك شبكه WAN راديويي بود كه در سال 1970 در دانشگاه هاوايي شكل گرفته بود.


 نخستين كاربرد اترنت چگونه بود؟ يا بهتر بگويم اترنت در ابتدا چه چيزهايي را به يكديگر متصل كرد؟

سؤال جالبي است. PCها و چاپگرهاي ليزري از ابداعات مركز PARC هستند. نخستين كاربرد اترنت، متصل ساختن يك PC به اولين چاپگر ليزري بود. سپس به عنوان دومين آزمون، تعدادي PC به شبكه آرپانت متصل شدند. البته وقتي مي‌گويم PC ، منظورم چيزي نيست كه امروزه به عنوان كامپيوتر شخصي متداول شده است. منظورم كامپيوترهاي خاص روميزي است كه آن زمان در مركز PARC ابداع شده بودند.



                                                         دكتر رابرت (باب) متكالف‌
Robert (Bob) Metcalfe در سال 1946 در نيويورك متولد شد و از دبيرستاني در لانگ آيلند فارغ‌التحصيل شد. وي سپس به دانشگاه MIT رفت و در سال 1969 در دو رشته‌ مهندسي برق و مديريت صنعتي فارغ‌التحصيل گرديد. وي سپس مدرك كارشناسي ارشد خود را در رياضيات در سال 1970 از  دانشگاه هاروارد اخذ نمود و سه سال

بعد با تز دكتري ارتباطات مبتني بر Packet از همان دانشگاه فارغ‌التحصيل گرديد. متكالف سپس در همان سال، در مركز تحقيقات پالوآلتو زيراكس
(PARC) ، پروتكل اترنت كه مبناي شبكه‌هاي LAN است را ابداع نمود.
وي در سال 1997 به عضويت آكادمي ملي مهندسي درآمد و در سال 2005 مدال ملي فناوري را دريافت كرد. متكالف همچنين روزنامه‌نگاري فعال نيز محسوب مي‌شود و در دهه 90 ميلادي داراي ستون ثابتي در هفته‌نامه Infoworld بود.
دكتر متكالف تجربه كار و مديريت در شركت‌هاي بسياري را دارد. از آن جمله مي‌توان به مديريت و حضور در شركت‌هاي Avistar ،IDG ،IDC ، دانشگاهMIT، مجموعه شركت‌هاي Polaris وNarad ، و رياست هيأت مديره شركت‌هاي Ember ، Paratek و Sicortex اشاره نمود.
وي در سال‌هاي 1979 تا 1990 كه در شركت 3com بود، توانست آن شركت را در اوج فعاليت‌هاي مربوط به طراحي و ساخت تجهيزات شبكه قرار دهد.
متكالف تاكنون نشان‌ها و جوايز فراواني را دريافت كرده است. از جمله جايزه ACM در سال 1980، جايزه گراهام‌بل از IEEE در سال 1988، عضويت در آكادمي هنر و علوم آمريكا در سال 1995، مدال تقدير از انجمن IEEE در سال 1996، عضويت در كنسرسيوم بين‌المللي مهندسي و همچنين چهار مدرك دكتري افتخاري از دانشگاه‌هاي مختلف.


 ممكن است به‌طور خلاصه نحوه كار نخستين پروتكل اترنت را توضيح دهيد؟
كامپيوترهايي كه مي‌خواستند به شبكه متصل شوند، از رسانه مشتركي براي تبادل داده‌هايي كه به شكل Packet به قطعات كوچكتري تقسيم شده بودند، استفاده مي‌كردند. هنگام طراحي پروتكل (يعني سال 1973) سرعت انتقال داده‌ها برابر با 94/2 مگابيت برثانيه بود. اين‌كه بتوان از رسانه يا همان كابل به عنوان رسانه‌اي اشتراكي استفاده كرد، با استفاده از تكنيك CSMA/CD ميسر مي‌شد. (CSMA/CD همان Carrier Sense Multiple Access with Collision Detection يا دسترسي چندگانه حساس به خط حامل با استفاده از آشكارسازي تصادم مي‌باشد.) البته من اين روش را به همراه يكي از همكارانم به نام DavidBoggs در سال 1976 در سمينار CACM ارائه داديم و برنده جايزه نيز شديم. در اينجا وارد جزييات نمي‌شوم. همين‌قدر اشاره مي‌كنم كه پروتكل اترنت به آن علت موفقيت زيادي را به همراه داشت و توانست در بين ساير پروتكل‌هاي پيشنهادي به خوبي مزاياي خود را نشان دهد كه ساده و سريع بود و از دوباره كاري در ارسال اطلاعات جلوگيري مي‌كرد.


 كاربرد اترنت چگونه گسترش يافت؟
در ابتدا همان‌گونه كه گفتم، اترنت براي اتصال چاپگر و كامپيوتر به كار گرفته شد. سپس ارسال email نيز از طريق آن امكان‌پذير شد. بعد از آن، PFMTS يا مجموعه كارهاي چاپ(P) ، انتقال فايل(F)، نامه‌نگاري(M) ، خدمات ترمينالي (T) و آماده‌سازي براي ساير كاربردها (S) به مجموعه وظايف آن اضافه شد. در اوايل دهه 80 ميلادي كه چاپگرها و ديسك‌ها ادواتي گران‌قيمت بودند، اترنت در به اشتراك‌گذاري آن‌ها و كاهش هزينه‌ها سهم به‌سزايي داشت.


 اين پروتكل چگونه استاندارد شد؟
اترنت در سال 1973 ابداع شد و جزئيات فني آن در سال 1976 منتشر گرديد. من در سال 1979 شركت 3com را بنيان‌گذاري كردم و با كمك كنسرسيومي مركب از شركت‌هاي DEC ، زيراكس و اينتل موفق شدم اترنت را در سازمان IEEE تحت شماره 3/802 استانداردسازي نمايم. همين تلاش‌ها باعث شد كه اترنت در دسامبر سال 1982 توسط 199 شركت بزرگ و مهم دنيا نيز به عنوان استاندارد موردپذيرش واقع شود. پس از آن در شركت 3com  موفق شديم اترنت را براي IBM PC پياده‌سازي كنيم و از سال 1984 شروع به توسعه عمومي آن كرديم. از آن پس نيز همچنان پورت‌هاي اترنت توسط سازندگان مختلف ساخته مي‌شود و به فروش مي‌رود و توسط طراحان، در شبكه‌هاي مختلف به كار گرفته مي‌شود.
 پروتكل اترنت محصول كار انفرادي شما بود؟
خير. David Boggs، همكار بسيار نزديك من در طراحي و تدوين اين پروتكل بود. البته از همكاري دوستان ديگرم نيز بهره‌مند بودم.

 

نموداري كه درسال 1976 باب متكالف در كنفرانس ملي كامپيوتر براي توصيف نحوه كاركرد اترنت ترسيم كرد .


 آيا اترنت اولين پروژه مهمي بود كه شما انجام داديد؟
اترنت در واقع معروف‌ترين پروژه‌اي است كه من انجام داده‌ام. من روي قسمت‌هاي ديگري  و شبكه‌هايي كه اكنون به شبكه جهاني اينترنت منتهي شده‌اند نظير شبكه آرپانت،NCP ،Telnet ، TCP/IP و... نيز كار كرده‌ام. من اكنون 59 ساله‌ام و اترنت 32 ساله است. كارهاي پژوهشي و اجرايي فراوان ديگري نيز داشته‌ام.


‌حدس مي‌زنيد چه تعدادي از شبكه‌ها هم‌اكنون از پروتكل اترنت استفاده مي‌كنند؟
نمي‌دانم، شايد هزاران هزار شبكه. بد نيست به آماري اشاره كنم كه در سال 2004 مؤسسه تحقيقات IDC منتشر كرده بود. براساس آن آمار در سال 2004 بالغ بر 200 ميليون پورت جديد اترنت (روي سوييچ‌ها) در سطح جهان به فروش رفته است. همين آمار كوچك مي‌تواند اشاره‌اي باشد به گستردگي استفاده از پروتكل اترنت در سطح جهان.


 آيا خود شما نام اترنت را براي آن پروتكل قرار داديد؟
بله. اما بد نيست مقداري در مورد آن توضيح دهم. در زمان باستان براين عقيده بودند كه فضاي اطراف ماوراي زمين از ماده‌اي پر شده است به نام اتر (Ether)  يعني همان جايي كه اكنون مي‌دانيم خلا است. وظيفه اتر آن بود كه نور خورشيد را به زمين برساند و در واقع رسانه انتقال نور خورشيد به زمين بود. ولي خودش به‌صورت Passive  يا غيرفعال و منفعل عمل مي‌كرد. شبكه‌ها هم قرار بود رسانه‌اي داشته باشند كه وظيفه حمل و نقل و انتشار داده‌ها را به عهده داشته باشد. اين رسانه براي من تداعي‌كننده همان مفهوم اتر بود. من از آن ايده قديمي استفاده كردم و از تركيب آن با نت (شبكه)، كلمه اترنت را ساختم.
 
  آينده اترنت را چگونه مي‌بينيد؟
اترنت نيز همانند ساير فناوري‌ها به جلو مي‌رود و گاهي هم در راه توسعه آن مشكلاتي بروز مي‌كند. ولي چشم‌انداز آن روشن است. اكنون اترنت با سرعت 10 گيگابايت برثانيه كار مي‌كند (آن را مقايسه كنيد با سرعت كمتر از 3 مگابايت برثانيه در روزهاي آغازين) و به زودي به سرعت‌هاي 40 گيگابيت برثانيه و يكصد گيگابيت برثانيه نيز خواهد رسيد. همچنين به غير از شبكه‌هاي كابلي، اترنت روي شبكه‌هاي بي‌سيم نيز با نام‌هاي Wi-Fi و WiMax در حال استفاده است. حتي در كاربردهاي خاص، يعني مثلاً ميكروكنترولرها نيز به طور دروني پياده‌سازي شده است و در پروتكل‌هاي جديد ديگري نيز مانند ZigBee (پروتكل 802.15.4) هم ديده مي‌شود. كاربرد ديگري نظير ارتباط بين شبكه‌هاي LAN و WAN تحت عنوانTelechasm به عنوان راهكاري ارزان و سريع نيز مطرح است. مي‌بينيد كه كاربردهاي آن طوري توسعه مي‌يابند كه انگار اين پروتكل 32 ساله هنوز در ابتداي راه است.

درباره استاندارد IEEE 802.3
استاندارد شبكه‌هاي محلي يا LAN مبتني بر CSMA/CD توسط سازمان IEEE به شماره 802.3 استانداردسازي شده  و به ثبت رسيده است. اترنت نامي است براي پياده‌سازي اين استاندارد و محصولا‌تي كه براساس آن استاندارد كار مي‌كنند. در سال 1973 در مركز تحقيقاتي پالوآلتوزيراكس، نوع خاصي از شبكه‌هاي خطي يا Bus پياده‌سازي و تعريف شد. سپس با كار مداوم، در سال 1976 مجموعه‌‌اي شامل يكصد ايستگاه كاري كامپيوتري روي يك كابل هزارمتري و با سرعت 2/94 مگابيت برثانيه و برمبناي سيستم CSMA/CD به يكديگر متصل شدند كه مي‌توان آن را به نوعي نخستين شبكه LAN مبتني بر اترنت دانست. در سال 1980، شركت‌هاي زيراكس، اينتل وDEC  استانداردي را براي اترنت 10 مگابيت برثانيه‌اي به نامت DIX Ethernet دوين كردند. همين استاندارد  مبناي تدوين استاندارد فراگير IEEE 802.3 گرديد.
در سال 1983 استاندارد 5 10Base تعريف شد، سپس در سال 1986 استاندارد 10Base2، در سال 1991 استاندارد 10BaseT و در سال 1994 استاندارد 10BaseF تعريف شده‌اند. سپس با جهشي ناگهاني، در سال 1995 استاندارد اترنت يكصد مگابيت برثانيه‌اي يا 100BaseT تعريف شد و چهار سال بعد سرعت استاندارد اترنت به 1 گيگابيت برثانيه يا 1000BaseT رسيد. اكنون نيز در10G يا اترنت ده گيگابيت بر ثانيه و همچنين 40G و 100G در حال بررسي و تكميل هستند.

 

 

 

 

يك مسير و دو جريان‌ آشنايي با فناوري Power over Ethernet

 


اشاره :

ايده ارائه توان يا برق‌مصرفي به تجهيزات شبكه از طريق شبكه ارتباطي ديتا، نخستين بار در شبكه‌هاي محلي بي‌سيم مطرح گرديد. چون تجهيزات اين شبكه‌ها معمولاً در مكان‌هايي واقع ‌بودند كه امكان ارائه توان از طريق خطوط برق به آساني ميسر نبود و هزينه بالايي نيز در بر داشت. به همين دليل فكر ارائه توان، از طريق خطوط شبكه ارتباطي ديتا ايده مناسب و مقرون به‌صرفه‌اي در اين شبكه‌ها بود. در نتيجه فناوري Power over Ethernet متولد شد. كاربرد ديگر تكنولوژي PoE در تلفن‌هاي اينترنتي ياPhone IPها مي باشد. نكته مهم در اين جا امكان استفاده از تجهيزات IP Phone به هنگام قطع برق است. تكنولوژي PoE پس از مطرح شدن به سرعت جاي خود را در بازار تجهيزات شبكه پيدا كرد. سازندگان تجهيزات با توجه به مقرون به صرفه بودن و قابليت اطمينان بالاي اين فناوري اقدام به پياده سازي آن در تجهيزات خود نمودند. اما اين تكنولوژي نياز به استانداردهايي جهت پياده سازي داشت. از اين رو مؤسسه IEEE اقدام به تدوين استانداردي جهت پياده سازي اين تكنولوژي نمود تا به واسطه آن تجهيزات ساخته شده توسط سازندگان مختلف قابليت كار با يكديگر را داشته باشند. تدوين اين استاندارد از اوائل سال 2002 آغاز گرديد و نهايتاً در ژوئن 2003 نهايي شد. استاندارد IEEE 208.3af، استاندارد ارائه توان از طريق واسطه‌هاي 10/100/1000 Bese - T مي‌باشد. با استفاده از اين استاندارد سازندگان تجهيزات شبكه مي‌توانند توان مصرفي تجهيزات خود را از طريق شبكه ارتباطي ديتا ارائه نمايند.


ساختار PoE 
در اين ساختار دو المان وجود دارد كه عبارتند از منبع تغذيه ( Power source (PSE و تجهيزاتي كه از اين امكان استفاده مي كنند يعني (Powered Device (PD منبع تغذيه موظف به تامين توان مورد نياز تجهيزات مي‌باشد. به طور مثال Access Point‌ها در شبكه‌هاي ‌بي‌سيم ‌و ‌تجهيزات IP Phone از مصرف‌كنندگان توان محسوب مي‌شود.
با استفاده از استاندارد مصوب IEEE 802.3af مي‌توان با استفاده از فناوري PoE به تجهيزاتي كه تواني
معادل 21.95 w  احتياج دارند، از طريق خطوط ارتباطي ديتا برق ‌رساند.

شكل 1

شكل 2


براي ارائه توان مورد نياز تجهيزات لازم است ابتدا تمهيداتي انديشيده شود تا از بروز اشكال در سيستم جلوگيري گردد. براي جلوگيري از بروز خطا ابتدا لازم است وسيله‌اي كه نياز به توان دارد شناسايي گردد. به همين منظور مكانيزم‌هايي در استاندارد مربوطه براي نحوه تشخيص وسيله مشخص گرديده است. پس از شناسايي وسيله موردنظر و تامين توان موردنياز، سيستم بايد بتواند به محض خروج آن وسيله از شبكه، توان ارائه‌شده را قطع نمايد.

توان مورد نياز تجهيزات در تكنولوژي PoE به دو روش قابل ارائه است. در روش اول مي‌توان توان موردنياز را از طريق يكي از سوييچ‌هاي اترنت درون شبكه كه داراي قابليت ارائه توان با استفاده از تكنولوژي PoE مي‌باشد، ارائه نمود. همان‌گونه كه در شكل 1 ديده مي‌شود هيچ‌گونه وسيله اضافي ديگري موردنياز نمي‌باشد و تجهيزات PD مستقيماً به سوييچ اترنت متصل مي گردند.

در روش دوم با استفاده از يك Power Hub اين توان تامين مي‌گردد. شكل 2 اين روش را نشان مي‌دهد. همان‌گونه كه ديده مي شود، براي ارائه توان مورد نياز PDها به يك واسط كه داراي قابليت ارائه توان بر روي خطوط اترنت مي‌باشد نياز داريم.

نكته مهم در هر دو روش، محدوديت ارائه خدمات در آن‌ها مي‌باشد. در روش اول كه براي ارائه توان از هيچ واسطي استفاده نشده است و تجهيزات مستقيماً به سوييچ متصل شده‌اند مي‌توان از كليه واسط‌هاي
10/100/1000 Base - T براي تامين توان استفاده نمود. اما در روش دوم به علت استفاده از Power Hub براي ارائه توان فقط مي توان از واسط‌هاي 10/100/1000 Base - T كرد. 

        (ب)                                    (الف)

شكل 3

نحوه ارائه توان از طريق خطوط اترنت همان‌گونه كه در شكل 3 نشان داده شده بسيار ساده است. حتماً مي‌دانيد كه سيگنال‌هاي اترنت از طريق زوج سيم منتقل مي‌گردند (يك سيم براي رفت و سيم ديگر براي برگشت اطلاعات).
 
همچنين مي‌دانيد كه كابل‌هاي UTP داراي چهار زوج سيم مي‌باشند. در نتيجه يكي از روش‌هاي ممكن براي ارائه توان، استفاده از دو زوج سيم اضافي، يكي براي ارسال توان مثبت و ديگري براي دريافت توان منفي مي‌باشد. (شكل 3 - الف) روش ديگر ارسال توان از طريق همان زوج سيم‌هايي است كه براي انتقال ديتا مورد استفاده قرار مي‌گيرند. (شكل 3-  ب)‌

تبادل بين PSE و PD 
براي استفاده از تكنولوژي PoE ابتدا لازم است تجهيزات بتوانند با يكديگر ارتباط برقرار نمايند. به محض تشخيص يكPD،  از طرف PSE يك ولتاژ تست ارسال مي‌گردد تا مشخص شود PD از استاندارد مربوطه پشتيباني مي‌كند يا خير.
 
در صورت پشتيباني از استاندارد IEEE802.3af، ولتاژ مورد نياز PD از طريق PSE به يك مقاومت 25 اهمي تغذيه مي‌گردد. براي تاييد پشتيباني از استاندارد مذكور، PD يك ولتاژ محدود به جريان كه بسيار كم نيز مي‌باشد از طريق كابلUTP به سمت PSE ارسال مي‌نمايد. 


كلاس

استفاده ‌

PD POWER 

 44/0 تا 95/12 وات

 پيش فرض

0

 44/0 تا 84 /3 وات

انتخابي

1

84/3 تا  49/6 وات

انتخابي

2

49/6 تا 95 /12 وات

انتخابي

3

با توجه به اين نكته كه هر يك از تجهيزات ولتاژ خاصي دارند، لازم است كلاس‌هاي متفاوتي براي تكنولوژي PoE در نظر گرفته شود. در اين رابطه استاندارد IEEE802.3af جدول روبرو را ارائه نموده است:



نكات مهم در پياده سازي

شكل 3

بسياري از توليدكنندگان به يك نكته مهم در رابطه با توليد تجهيزاتي كه از تكنولوژي PoE استفاده مي‌كنند، بي‌توجه مي‌باشند. واسط‌هاي الكترومغناطيسي بين كابل‌ها و تجهيزاتي كه در اين شبكه‌ها مورد استفاده قرار مي‌گيرند از مهمترين نكاتي است كه مورد توجه قرار نگرفته است.

در زمان استفاده از كابل‌ها براي انتقال در حد گيگابيت اترنت، نويز موجود در كابل در عملكرد تشخيص PDها، كلاسه‌بندي آن‌ها و همچنين قطع ولتاژ در صورت لزوم، اختلال ايجاد مي‌كند. از آنجايي كه تجهيزات اين شبكه‌ها معمولاً تجهيزات ارتباطي مي‌باشند، اعوجاج‌هاي خروجي ايجاد شده توسط واسط‌هاي الكترومغناطيسي نيز مشكل‌ساز هستند. در نتيجه براي بر طرف نمودن اين مشكل مي‌توان از كوپلرهاي نوري براي محافظت در برابر ميدان مغناطيسي ايجاد شده استفاده نمود.

نكته مهم ديگري كه در پياده‌سازي اين تكنولوژي بايد مد نظر قرار گيرد، ذخيره سازي توان است. تصور كنيد تجهيزات شبكه كه نياز به توان دارند در هيچ يك از رده هاي كلاسه بندي شده در استاندارد IEEE802.3af نگنجند. براي ارائه توان مورد نياز اين تجهيزات، بايد بتوان از ولتاژهاي ذخيره شده استفاده نمود. براي اين منظور همان‌گونه كه در شكل 4 نشان داده شده است، مي‌توان از منابع تزريق ولتاژ استفاده نمود. روش ديگري كه براي جبران كمبود توان مي‌توان مورد استفاده قرار داد، بهره مندي از تعدادي سوييچ اترنت با قابليت PoE در شبكه مي‌باشد.

 استاندارد مديريتي
استاندارد IEEE 802.3af  فقط نيازهاي سخت‌افزاري اين فناوري را پوشش مي‌دهد. اما مانند ساير فناوري‌ها بايد براي مديريت تجهيزات PoE نيز استانداردي تدوين گردد. اين استاندارد توسط مؤسسه IETF دوين گرديد. اين مؤسسه به موازات فعاليت‌هاي مؤسسه IEEE در خصوص تدوين استاندارد PoE، اقدام به ايجاد يك MIB براي اين تكنولوژي نمود. اين MIB يك ماژول مبتني بر SNMP است كه بر پايه RFC  شماره 2665 تدوين شده و مسووليت مديريت كليه تجهيزاتي  كه در شبكه مبتني بر تكنولوژي PoE كار مي‌كنند، را برعهده دارد.

 

 

 

جعبه ‌ابزار شبكه‌

 

اشاره :

سال‌هاي زيادي شبكه‌ها فقط حوزه كاري متخصصان حرفه‌اي بودند. ولي امروزه عده زيادي از ما به خاطر داشتن يك شبكه خانگي يا دفتر كار، هرچند كوچك، به خود مي‌باليم. خوب، نرم‌افزارهاي كمكي و ابزارهاي نسبتا ارزان يا حتي رايگان هم به بازار آمده‌اند كه با آن‌ها مي‌توانيم شبكه را بهتر تنظيم كنيم و بر آن نظارت داشته باشيم. گاهي هم هدف ما از ساختن يك شبكه اين است كه بين جايي كه هستيم و جايي كه برنامه‌ها و فايل‌هايمان قرار دارند، ارتباط برقرار كنيم. اينجاست كه ابزارهاي دسترسي از راه دور به كار ميآيند. مديران شبكه‌هاي حرفه‌اي، همواره براي جمع آوري اطلاعات درباره شبكه خود، عيب‌يابي و رفع مشكلات شبكه، نظارت بر سرورها، و تعيين سطح ايمني شبكه، از ابزارها و برنامه‌هاي كمكي شبكه استفاده مي‌كنند. با رشد انفجاري شبكه‌هاي خانگي و دفاتركار، نياز به ابزارهايي ارزان‌تر و با پيچيدگي كمتر بيش از هميشه احساس مي‌شود. در حالي‌كه بعضي از ابزارهاي شبكه صدها يا حتي هزاران دلار قيمت دارند، در اين مقاله تعدادي از نرم‌افزارهاي مناسب با قيمتي كمتر از پانصد دلا‌ر، معرفي مي‌شوند. قيمت اكثر اين نرم‌افزارها، كمتر از 99 دلار و حتي بعضي از آن‌ها هم رايگان هستند. به‌علاوه بيشتر شركت‌ها يك دوره استفاده رايگان براي تست نرم‌افزار در نظر گرفته‌اند. نرم‌افزارهايي كه در اينجا معرفي شده‌اند، محصول آن شركت نيستند، پس حتما سري هم به وب سايت شركت‌ها بزنيد.


برنامه Port Explorer به سادگي كشور و منطقه مرتبط با Domain ياIP  آدرس شما را مشخص مي‌كند.

 ابزارهايي فقط با يك كاربرد 
اين برنامه‌ها فقط يك كار انجام مي‌دهند. براي مثال، IPaddress (رايگان) برنامه كوچكي است كه آدرسIP شما را نشان مي‌دهد و ديگر مجبور نيستيد براي ديدن آدرس IP خود دستور ipconfig را در اعلان فرمان ويندوز تايپ كنيد. (برنامه
Blue five Software five )


فرض كنيد مي‌خواهيد IP واقعيتان را در اينترنت پيدا كنيد. ولي آدرسي كه روي كامپيوتر خود مي‌بينيد، IP متعلق به شبكه LAN محل كارتان است. چون كامپيوتر شما در واقع پشت يك روتر قرار گرفته‌است. برنامه mywanip (رايگان) چيزي است كه كار شما را راه مي اندازد. اين برنامه آدرس IP شما را در شبكه WAN به شما نشان مي‌دهد.

(
www.mybanip.com) به كمك اين نرم‌افزار، ديگر مجبور نيستيد به روترتان login كنيد و اطلاعات را از آن بيرون بكشيد.

ساعت داخلي كامپيوترها هيچ وقت خيلي دقيق نيستند و به مرور زمان عقب يا جلو مي‌روند. YATS32
(مخفف Yet Another Time Synchronizer )، با قيمت 95/19 دلار، و دوره تست مجاني 30 روزه، اين مشكل را حل مي‌كند. اين برنامه با استفاده از پروتكل‌هاي استاندارد، به سرورهاي زمان اينترنت وصل مي‌شود و ساعت كامپيوتر شما را در دوره‌هاي زماني‌اي كه مشخص كرده‌ايد، تنظيم مي‌كند.

 به‌علاوه خود اين برنامه مي‌تواند به‌عنوان يك سرور زمان (time server) عمل كند و شما مي‌توانيد زمان ساير كامپيوترهاي شبكه خود را با آن تنظيم كنيد. اين برنامه يك ليست جامع از سرورهاي زمان ملي و بين المللي را نيز به همراه دارد (
www.dillobits.com). 

Port Detective (رايگان) يك كارآگاه مجازي است كه از سمت بيرون فايروال شما پورت‌هاي‌IP شبكه را اسكن مي‌كند. اين برنامه وضعيت پورت‌ها را با علائم ترافيكي ساده نشان مي‌دهد. مثلا براي يك پورت باز، از يك علامت سبز رنگ عبور آزاد (Thru Traffic) استفاده مي‌كند.

برنامه  yAST32 ساعت سيستم را از طريق اتصال به يك سرور زمان اينترنتي تنظيم مي‌كند.

يك پورت مسدود شده را با علامت ورود ممنوع (Do Not Enter)، و پورت‌هاي در حال كار را با يك فلش زرد رنگ نشان مي‌دهد. Port Detective به‌ويژه براي كساني كه مي‌خواهند روي اتصال باند پهنشان يك وب سرور يا ميل سرور را راه‌اندازي كنند، كاربرد دارد. چون در اين‌گونه موارد، تنظيم دقيق و صحيح فايروال، اهميت زيادي دارد. اين برنامه به‌طور پيش فرض، 18 پورت را اسكن مي‌كند. ولي شما مي‌توانيد در صورت نياز، پورت‌هاي ديگري را نيز براي اسكن به آن اضافه كنيد
 (
www.portdetective.com).

NetStat Live 2.11 (رايگان) به صورت گرافيكي، عملكرد اتصالات (connection) ورودي و خروجي، مجموع ترافيك ورودي و خروجي از زمان آخرين راه‌اندازي سيستم و مجموع ترافيك‌ها به‌صورت ماهيانه را نمايش مي‌دهد. اين برنامه ميزان استفاده از CPU و thread‌هاي درحال اجرا را نيز نمايش مي‌دهد. ولي NetStat Live اين اطلاعات را ثبت(log) نمي‌كند و فقط اطلاعات مربوط به 60 ثانيه گذشته نمايش داده مي‌شوند (
www.analogx.com). 

 PacketMon (رايگان) راه حلي بدون هزينه براي مديران شبكه و علاقمندان به شبكه است كه مي‌خواهند ترافيك شبكه خود را زير ميكروسكوپ بگذارند. با اين برنامه، كه يك تحليلگر پروتكل خيلي ابتدايي براي ويندوز XP و 2000 است، مي‌توانيد پكت‌هاي IP در حال عبور از شبكه خود را بررسي كنيد؛ حتي آن‌هايي را كه از يك كامپيوتر در شبكه ديگري فرستاده شده‌اند.
 
شما مي‌توانيد قوانيني تعيين كنيد كه فقط بسته‌هاي خاصي بررسي شوند. البته نمي‌توانيد تعيين كنيد كه وقتي يك بسته تشخيص داده شد، برنامه با آن چه كار كند. اين برنامه علاوه بر نمايش دادن هدر بسته، مي‌تواند شماره بسته، زمان نسبي از زمان شروع ارسال بسته، پورت‌ها و آدرس مبدا و مقصد بسته، و اندازه آن‌را نشان دهد. شايد PacketMon براي رفع نيازهاي سازمان‌ها كافي نباشد، ولي براي شروع بد نيست.
 (AnalogX,
www.analogx.com)

برنامه Commviews statistics وضعيت كلي بار را به چندين روش مختلف نشان مي دهد.

اگر از كار كردن با Netstat، ابزار خشك و پيچيده خط فرمان ويندوز براي شبكه، خسته شده‌ايد، TCPView2.34 (رايگان) ابزار مناسبي براي شما خواهد بود. اين برنامه تمام نقاط انتهايي TCPو UDP موجود روي سيستم شما،  اسم پردازشي‌اي كه هريك از آن‌ها را در اختيار دارد، وضعيت اتصالات TCP، و آدرس سمت مقابل (remote addres)، را نمايش مي‌دهد.
 
TCPView هريك از موارد پيدا شده را با رنگ‌هاي مختلف مشخص مي‌كند تا نقاط انتهايي كه تغيير يافته‌اند، يا حذف شده‌اند، يا جديد ساخته شده‌اند، مشخص شوند. مي‌توانيد نرخ تجديد نمايش اطلاعات را تعيين كنيد. همچنين مي‌توانيد از Tcpvcon، قابليتي كه امكان استفاده از TCPView را در خط فرمان فراهم مي‌كند، استفاده كنيد(
www.systernals.com).

 بررسي امنيت
برنامه GFI LANguard Network Security Scanner (تا 25 آدرس IP
به قيمت 875 دلار، و تا 250 آدرس IP به قميت 1375دلار) نقاط نفوذپذيري شبكه شما را تشخيص مي‌دهد و قبل از آن‌كه هكرها بتوانند از طريق آن‌ها به شبكه نفوذ كنند، آن‌ها را مسدود مي‌كند. LANguard آدرس‌هاي IP را اسكن مي‌كند و يك گزارش جامع به‌صورت HTML از سيستم، قيمت‌هاي به‌اشتراك‌گذاشته‌شده پورت‌هاي باز، پردازش‌هاي در حال اجرا، و سيستم‌عامل تهيه مي‌كند.

به‌علاوه مي‌توانيد با استفاده از اين برنامه، شبكه بي‌سيم و دستگاه‌هاي USB را نيز بررسي كنيد. LANguard  وقتي دستگاه‌هاي با ريسك امنيتي بالا، نظير هاردديسك‌هاي قابل حمل، را تشخيص مي‌دهد، نيز پيغام‌هاي اخطار نشان مي‌دهد. LANguard  مي‌تواند بر عمليات برنامه‌ريزي شده از قبل (اسكن‌ها و نصب‌ها) نظارت داشته باشد و با استفاده از ابزار Portable Storage Control يا PSC مي‌تواند وضعيت رسانه‌هاي ذخيره سازي را هم بررسي كند. در آخرين نسخه برنامه، قابليت‌هاي گزارشگيري از ادوات شبكه و پشتيباني از SSH (براي كنترل‌هاي امنيتي بيشتر تحت لينوكس)، بهبود يافته است.

يكي از قابليت‌هاي خوب اين برنامه اين است كه نه تنها مي‌تواند بسته‌هاي اصلاحي مورد نياز سيستم را تشخيص دهد، بلكه آن‌ها را دانلود مي كند و روي هركدام از كامپيوترهاي شبكه كه به آن‌ها نياز داشته باشند، نصب مي كند. مي توانيد نسخه آزمايشي 30 روزه اين نرم افزار را دانلود كنيد. خيلي از قابليت هاي نرم‌افزار، حتي بعد از تمام شدن دوره آزمايشي هم فعال مي‌مانند. ولي براي قابليت‌هاي جستجو در گزارش‌هاي اسكن، و قابليت نصب بسته‌هاي اصلاحي، بايد مجوز استفاده از نرم‌ افزار را بخريد (
www.gfi.com).

براي فهم اين‌كه در شبكه شما چه مي گذرد، به مجموعه‌اي از ابزارها، از جمله يك تحليلگر پروتكل نياز داريد. CommView (نسخه خانگي با پنج كاربر، 99 دلار، نسخه تجاري 499 دلار) پكت‌هاي عبوري روي شبكه را رديابي و تحليل مي‌كند، بيش از70 پروتكل را رمزگشايي مي كند، و حتي به شما امكان مي‌دهد كه نشست TCP را از روي بسته‌هاي رديابي شده، مجددا بسازيد. در اين برنامه، با  توجه به قابليت‌هاي پيشرفته فيلترينگي كه دارد، شما مي‌توانيد تعيين كنيد كه چه پروتكل‌هايي رديابي شوند و چه پروتكل‌هايي بررسي نشوند. رابط كاربر ساده اين برنامه اطلاعات ترافيك شبكه و استفاده از آن را به‌طور بلافاصله (real-time) نشان مي‌دهد.
 
با استفاده از نمودارهاي كيكي، مي‌توانيد ترافيك شبكه را بر حسب پروتكل‌هاي مختلف،
پروتكل‌هاي فرعي (HTTPS  ،telnet ،HTTP ،FTP ،IP  و...)، و همچنين برحسب اندازه بسته‌ها، ببينيد. اين برنامه، براي كاربردهاي عيب يابي، قابليت توليد ترافيك را نيز دارد. راهنما و برنامه آموزشي آنلاين در آدرس
www.ethernet-analyzer.com اين برنامه را به خوبي به شما معرفي مي‌كند (www.tamosoft.com).

 نظارت بر سرور
برنامه Servers Alive (براي 10 ميزبان، رايگان، براي 1000 ميزبان، 99 دلار) راه‌حلي جامع براي نظارت بر شبكه، تنظيم اخطارها و پيام‌هاي اطلاعاتي، و تهيه گزارش‌هاي كامل و دقيق در قالب گرافيكي ساده و خوانا، است. اين برنامه مي‌تواند يا به صورت يك برنامه مستقل و يا به صورت يك سرويس اجرا شود. مي‌توانيد ميزبان‌ها و سرويس‌هايي را كه مي‌خواهيد بر آن‌ها نظارت داشته باشيد تعيين كنيد.
 
قابليت‌هاي قوي خبردهي برنامه نيز مي‌تواند از طريق ايميل، پيجر، ICQ، يا MSN شما را وضعيت آن‌ها مطلع سازد. وب سرور ساده‌اي كه در اين برنامه قرارداده شده است، اين امكان را به شما مي‌دهد كه وضعيت موجود را از طريق پورت‌هاي وبي كه از قبل تعيين كرده‌ايد، به دست آوريد. همچنين مي‌توانيد خودتان الگوهاي HTML بسازيد و از اين طريق نحوه نمايش اطلاعات را به دلخواه خودتان تغيير دهيد (woodstone bvba,
www.woodstone.nu).

جعبه ابزارها
يك جعبه ابزار، همان‌طوركه از اسمش برمي‌آيد، مجموعه‌اي از برنامه‌هاي كمكي براي رفع نيازي خاص در شبكه است. نكته مهم در پيدا كردن جعبه ابزار مناسب اين است كه اول نيازهايتان را ارزيابي و مشخص كنيد، و بعد به دنبال مجموعه‌اي بگرديد كه بهتر از همه با نيازهايتان مطابقت داشته باشد و ضمنا قيمت آن هم قابل قبول باشد. بعضي از ابزارهايي كه در جعبه ابزارهاي شبكه وجود دارند، در ويندوز هم پيدا مي شوند.
(مثلا ping ،tracert، و Netstat) ولي بدون رابط كاربري كه استفاده از آن آسان باشد.


Megapingنمونه خوبي از اين برنامه‌ها، (به قيمت 95/89 دلار) است كه برنامه‌ها، پردازش‌ها، ماجول‌ها، و سرويس‌هاي كامل و دقيقي دارد. اين برنامه امكان نظارت بر ميزبان‌ها، قابليت اسكن سرويس‌ها و اطلاع‌رساني از طريق ايميل را فراهم مي‌كند و اطلاعات سيستمي را درباره تمام پورت‌هاي باز، وضعيت و آمار سيستم نشان مي‌دهد.
(Magneto Software Inc. ,
www.magetosoft.cam). 

برنامه Port Explorer (با مجوز نامحدود 40 دلار)، مثل TCPView، پورت‌هاي مورد استفاده هريك از پردازش‌ها را نشان مي‌دهد و اطلاعات تمام پورت‌هاي باز و فعال TCP و UDP را به‌طور همزمان و زنده (real-time) تهيه مي‌كند. اين برنامه قابليت‌هاي packet sniffing، افزايش عرض باند، و تشخيص Trojanها را به همراه ابزارهاي استانداردwhois ،ping ،traceroute ،lookup ، و تجزيه و تحليل آدرس‌ها را فراهم مي كند. اين برنامه علاوه‌بر پشتيباني از هشت زبان، يك قابليت به نام Socket Spy نيز دارد كه به شما امكان مي‌دهد، بسته‌هايي را كه از يك سوكت خاص مي‌آيند رديابي و تحليل كنيد (
www.diamondcs). 
 
ابزارهاي آنلاين
وب سايت‌هاي زيادي هستند كه مي‌توان با سرزدن به آن‌ها اطلاعات دقيق و جزئيات متعدد را درباره نام دامين‌ها، وب سايت‌ها، آدرس‌هاي IP و بسياري چيزهاي ديگر به دست آورد. براي مثال
www.DNSstuff.com امكان جستجو و دريافت اطلاعات در DNSها، بانك‌هاي اطلاعات اسپم، و همچنين داده‌هاي ping و traceroute را فراهم مي‌آورد. سايت www.DNSreport.com گزارش جامعي را از يك DNS تهيه مي‌كند.

در سايت CentralOps.net مي‌توان ابزارهايي براي بررسي دامين ها، تعيين معتبر بودن آدرس‌هاي ايميل و .... پيدا كرد. يكي از ابزارهاي جالب اين سايت،Browser Mirror است كه نشان مي‌دهد وقتي در اينترنت گشت مي‌زنيد، مرورگر شما دقيقا چه چيزهايي را نشان مي دهد.
 
 ابزارهاي شبكه بي سيم 

برنامه whit gotomy pc به شما كمك مي كند كه به سرعت و سادگي به يك كامپيوتر راه دور دسترسي پيدا كنيد. اين دسترسي از طريق يك صفحه مرورگر انجام مي شود.

با گسترده‌شدن شبكه‌هاي بي سيم در خانه‌ها و محيط‌هاي كاري، ابزارهايي هم كه به شما در مديريت، حفظ امنيت، و دريافت اطلاعات درباره شبكه بي‌سيم كمك مي‌كنند، بيشتر شده‌اند.
 
در اين ميان يكي از ابزارهاي قديمي و مطمئن NetStumbler (رايگان) است كه نقشه‌اي از نقاط دسترسي شبكه بي‌سيم، SSIDها، كانال‌ها، و فعال بودن يا عدم فعاليت رمزگذاري را نمايش مي‌دهد.

اين برنامه همچنين قابليتي دارد كه قدرت سيگنال را نيز نشان مي‌دهد.(www.netstumbler.com). 
     



دسترسي از راه دور

در گذشته، ابزارهاي كنترل و دسترسي از راه دور، تكنولوژي هايي نبودند كه در دسترس همگان باشند. برنامه‌هاي پيچيده و گران‌قيمتي مثل Laplink و pcAnywhere به‌ندرت توسط افرادي جز متخصصانIT و ساير كاربران حرفه‌اي مورد استفاده قرار مي‌گرفتند. در سال‌هاي اخير، با پيشرفت‌هاي خيره‌كننده در كاربري و قيمت نرم‌افزارهايي كه امكان دسترسي به ساير كامپيوترها را، چه داخل يك شهر و چه در نقاط مختلف دنيا، فراهم مي‌كنند، اين شرايط تغيير كرده است.

 

مكان‌ياب ديجيتال شبكه بي‌سيم، محصول Canary

اكثر مكان‌ياب‌هاي Wi-Fi فقط چند LED دارند كه وجود سيگنال‌هاي شبكه بي‌سيم و قدرت سيگنال‌ها را نشان مي‌دهند. در مقابل، Canary Digital Hotspotter HS10
(95/49دلار)، بر روي يك صفحه LCD  
12 كاراكتري، اطلاعات كاملي را درباره شبكه بي‌سيم نشان مي‌دهد. HS10، نام شبكه (SSID) يا قدرت سيگنال
(SSID) مخفي را در يك تا چهار ستون، (بسته به اين‌كه آيا شبكه باز يا ايمن شده است)، و كانال عملياتي را نشان مي‌دهد. اگر در جايي كه شما هستيد شبكه‌هاي بي‌سيم ديگري هم وجود داشته باشد، با فشار دكمه روي دستگاه مي‌توانيد به آن‌ها سوئيچ كنيد. HS10 بزرگ‌تر و گران‌تر از مكان‌ياب‌هاي مبتني بر  LED است. ولي اطلاعات اضافي‌اي كه نشان مي‌دهد باعث مي‌شود براي كساني كه زياد تحت شبكه‌هاي بي‌سيم كار مي كنند، مناسب باشد.


اين‌كه چه نرم‌افزاري براي شما مناسب است، بيش از هر چيز به تعداد كامپيوترها، و چگونگي استفاده از آن‌ها، و ميزان تمايل به هزينه كردن، بستگي دارد. در بعضي موارد، قيمت‌هاي پايه فقط امكان دسترسي راه‌دور شما به يك كامپيوتر را فراهم مي‌كنند. هرچند فراهم كنندگان سرويس به ازاي خريد سالانه خدماتشان به شما تخفيف مي‌دهند، اين تخفيف ها از 10 درصد (FolderShare) تا 55 درصد (LogMeIn) متغير هستند.

برنامه GoToMyPc  (هزينه ماهانه: 95. 19 دلار )، عليرغم سرويس‌هاي زيادي كه از آن تقليد كرده‌اند، هنوز هم كارآمدترين ابزار كنترل و دسترسي از دور و قابل‌استفاده‌ترين آن‌ها روي وب است. با اين ابزار مي‌توان از طريق هر‌مرورگري كه قابليت‌هايJava داشته باشد، به يك كامپيوتر وصل شد و آزادانه در سيستم‌عامل آن گردش كرد؛ درست مثل اين‌كه جلوي آن كامپيوتر نشسته باشيد. اين سرويس با مجهز بودن به ابزار انتقال فايل داخلي، وسيله‌اي عالي‌ براي دسترسي به داده‌هاي مهم است. به‌علاوه براي كارهاي پشتيباني هم بسيار كاربرد دارد.
 
وقتي كه از طريق آن به كامپيوتر يكي از دوستانتان وصل مي‌شويد، نه تنها مي‌توانيد سيستم او را ببينيد و آن‌را بررسي كنيد، بلكه ابزارهايي نظير چت يا يك قلم مجازي براي كشيدن شكل روي دسك تاپ نيز در اختيارتان است. حتي در صورت لزوم مي‌توانيد سيستم دوستتان را ري‌استارت كنيد.

با اين همه، زيبايي واقعي اين برنامه، در سهولت استفاده از آن نهفته است. فقط كافي‌است يك برنامه كوچك سرويس‌دهنده را روي كامپيوتري كه مي‌خواهيد به آن دسترسي داشته باشيد، دانلود و نصب كنيد و براي آن سيستم يك رمز عبور تعيين نماييد. از آن بعد مي توانيد با logon كردن به اكانتتان و دادن پسورد آن سيستم، به آن دسترسي داشته باشيد. استفاده از GoToMyPc كمي خرج دارد و با آن‌كه مي‌توان از آن روي بعضي از كامپيوترهاي دستي مجهز به شبكه بي‌سيم استفاده كرد، اما با اتصالات Dial-Up خوب كار نمي‌كند (

www.gotomypc.com). 

برنامه with Im intouch و يك وب‌كم، مي توانيد به خودتان دسترسي داشته‌باشيد.

برنامه Laplink Everywher  (هزينه ماهانه 9/59 دلار) مشكلات GoToMyPc را حل كرده است. اين برنامه ارزان‌تر است و با وجود اين‌كه قابليت‌هاي كنترل از راه دور كاملي را ارائه مي‌كند، مي‌توان از آن روي اتصالات مبتني بر HTML با عرض باند كم، مثل dial-up، نيز استفاده كرد. البته در اين‌صورت فقط مي‌توان به بعضي بخش‌هاي مهم سيستم هدف، مثل صندوق‌پستي ايميل‌ها، تقويم و سررسيد، و سيستم فايلي دسترسي داشت.

اين‌گونه دسترسي براي اتصالات dial-up يا روي كامپيوترهاي دستي با ارتباط بي سيم، ايده آل است. ولي دسترسي از طريق اين سرويس به‌اندازه GoToMyPc كامل و يك‌دست نيست و قابليت‌هايي كه روي عرض باند كم موجود است، فقط وقتي واقعا خوب كار مي كند كه سيستم مقصد از Outlook و يا Outlook Express استفاده نكند
(
www.laplink.com).

برنامه   I,m In Touch  (هزينه ماهانه: 9/59 دلار) با قيمت‌هايي مشابه Labplink Everywhere ارائه مي‌شود و عملكردش هم در همان حدود است. با استفاده از اين سرويس مي‌توانيد كنترل از راه دور كامل روي يك سيستم داشته باشيد، و يا قابليت‌هاي مختلف را برحسب يك اتصال سريع يا كند HTML تنظيم كنيد.

تفاوت اين برنامه با برنامه قبلي در اين است كه در حالت كنترل كامل، قابليت‌هايي كه ارائه مي‌كند، اگرچه به پايGoToMyPc نمي‌رسد، بسيار بهتر از Laplink است.

يك مزيت خوب و مفيد اين سرويس اين است كه مي‌توان از وب كم سيستم مقصد ويدئوي جرياني دريافت كرد. يعني، با اين سرويس، نه فقط مي توان يك كامپيوتر را كنترل نمود، بلكه مي توان سري هم به اتاقي كه كامپيوتر در آن قرار دارد، زد. اگر روي كامپيوتر مقصد يك وب‌كم نصب شده باشد، I,m InTouch به‌طور خودكار آن‌را تشخيص مي‌دهد و به محض اين‌كه لينك مورد نظر را كليك كنيد، دريافت ويدئو جرياني از آن‌ شروع مي‌شود
(
www.10com.com).

دوست نداريد حتي 10 دلار در ماه بپردازيد؟ برنامه LogMeIn Basic محصول 3am Labs امكانات كامل كنترل از راه دور را مجاني در اختيار شما مي‌گذارد. با اين سرويس نمي‌توانيد فايل‌ها را به / از سيستم مقصد منتقل كنيد يا از راه دور پرينت بگيريد. البته اين امكان وجود دارد كه فايل‌ها را با استفاده از ايميل از راه دور براي خودتان بفرستيد.
اين برنامه دو نسخه قوي‌تر هم دارد كه هركدام  95/12 دلار قيمت دارند. LogMeIn Pro قابليت‌هاي انتقال فايل، همزمان كردن، و چاپ از راه دور را دارد. LogMeIn Reach كنترل بيشتري روي كامپيوتر مقصد دارد و اطلاعات سيستمي مربوط به آن را نيز نمايش مي‌دهد كه اين نسخه از برنامه را براي امور پشتيباني فني مناسب مي كند
(
www.logmein.com).

برنامه MyWebEx PC، محصول رايگان WebEx، به اندازه LogMeIn جالب نيست. براي مثال، با استفاده از نسخه مجاني LogMeIn مي‌توانيد به تعداد نامحدودي كامپيوتر دسترسي داشته باشيد. درحالي‌كه MyWebExPC شما را فقط به يك كامپيوتر محدود مي‌كند. طراحان اين نرم‌افزار، به‌تازگي بهبودهايي در آن داده‌اند و بعضي از باگ‌هايش را رفع كرده‌اند. نسخه كامل برنامه كه قابليت‌هاي انتقال فايل، چاپ از راه دور و دسترسي خاص به برنامه‌هاي كاربردي را دارد، تقريبا همان امكاناتي كه در Laplink Everywhere ديده مي‌شود فقط با 95/12 دلار در ماه
(
www.mywebexpc.com).

با نصب BeInSync ( هزينه سالانه: 95/59 دلار) يا FolderShare (هزينه سالانه: 60/48 دلار)، ديگر نيازي به يك برنامه كنترل از راه دور نخواهيد داشت. اين برنامه‌ها به شما اين امكان را مي‌دهند كه فايل‌ها و فولدرهاي تعيين‌شده را بين دو يا چند كامپيوتر، به‌طور اتوماتيك همزمان و هماهنگ كنيد. از اين برنامه‌ها براي اشتراك فايل با افراد مختلف نيز‌مي‌توانيد استفاده كنيد. البته امكان دسترسي از راه دور هم، از طريق مرورگر در هر دو سرويس وجود دارد. نسخه رايگان اين دو برنامه‌ با محدوديت‌هايي ارائه مي‌شود. مي‌توان آن‌ها را بسيار فراتر و كارآمدتر از برنامه‌هاي استاندارد دسترسي از راه دور به حساب آورد.

رابط كاربر BeInSync، بر خلاف FolderShare بسيار واضح تر و ساده تر است. با رابط كاربر اين برنامه مي‌توان به آساني ايميل ها، اطلاعات تماس، و bookmark هاي خود را علاوه بر فايل‌ها، همزمان  كنيد. البته قيمت اين نرم‌افزار ممكن است تغيير كند. چون شركت گفته است كه مي‌خواهد هزينه ساليانه را به 95/99 دلار افزايش‌دهد. البته براي اين تغيير قيمت، هنوز برنامه زماني خاصي  معين نشده است.