“กุหลาบแม้มันจะมีหนามคม แต่เราก็ยังจะเด็ดมันมาเชยชม 

ทั้งที่มันแอบแฝงไปด้วยความเจ็บปวด และความอับเฉาไปด้วยเสมอ”

“ต้นไม้ยังรู้จักโน้มลำต้นเข้าหาแสงสว่างอยู่เสมอ 

ทั้งที่มันไม่มีตาและความคิด แล้วทำไมเราไม่ทำตามมันบ้าง ”

“ต้นกล้วยเมื่อได้เกิดขึ้นมาแล้วมันยังเสียสละชีวิตเพื่อออกผลของมันเป็นอาหาร

ให้เหล่าคนและสัตว์ ได้ แต่ทำไมคนเราทุกวันนี้ถึงเห็นแก่ตัวกันนัก”

                “แม้ว่าเราจะมองทะลุอากาศได้ แต่เราก็มองไม่เห็นตัวอากาศ

ที่มันแฝงมากับกลิ่นอันเน่าเหม็นได้”

"เห็นธรรมเป็นเครื่องบันเทิง ดีกว่าเริงร่าลุ่มหลงอยู่กับกองทุกข์"

                “จงสนุกในทุกข์ สุขในธรรม”

"พายุฝนที่โหมกระหน่ำ พัดบ้านเรือนให้พังทลาย 

ก็ไม่ต่างกับความโมโหโหดร้าย ที่สามารถทำลายชีวิตคนได้"

"เมื่อมีพายุ ก็ย่อมมีการพังทลาย 

เมื่อมีโกรธ ก็ย่อมเผ่าไหม้จิตใจของเราเอง"

"ข้างนอกล้วนเปลี่ยนแปลงไป ข้างในใจแท้ล้วนไม่แปรเปลี่ยน"

ทุกสิ่งย่อมแปร่เปลี่ยนไปเป็นธรรมดา 

คือความจริงแท้ที่ทุุกคนจะเลือกที่จะยอมรับหรือไม่...?

เจริญในธรรม สวัสดี