Dinsdagavond 19 april ben ik samen met mijn zoon in de shelter bij Jan Zijlstra geweest.

Wat een wonderlijke avond en wat was Zijn aanwezigheid voelbaar. Onze zoon heeft een moeilijke tijd achter zich. Toen hij negen jaar oud was wilde hij dood. Verstandelijk weet ik dat dit een schreeuw om hulp was, maar als moeder dit te horen van je kind dat is met geen woorden te beschrijven. Vervolgens zijn wij op zoek gegaan naar een psycholoog waar hij zich prettig bij kon voelen en die hem verder kon helpen. Deze vertelde dat hij dacht dat onze zoon PDDNOS zou hebben. Dit is verwant aan autisme en wij herkenden wel enkele symptomen. Officieel hebben wij dit nooit laten vast leggen, om verschillende redenen maar ook omdat wij er niets voor voelde dat hij het etiketje opgeplakt zou krijgen en wat de rest van zijn leven van invloed kan zijn op keuzes die hij wil maken. Zelf ben ik eerder dit jaar aangeraakt en dat maakte hem nieuwsgierig. Hij zag wat ik weer kon en hoe ik mij voelde. Hij wilde graag mee naar Jan Zijlstra, vol vertrouwen dat de Heilige Geest ook door hem kon gaan stromen.

En dat gebeurde! Wat is Hij groot en almachtig. Onze zoon voelt vrijheid en rust. Hoe bijzonder ook dat hij te horen kreeg dat God een groot plan met hem heeft. Lieve mensen, wij zijn getuigen van een zoon die opnieuw geboren is. Een grotere zegen kan je niet krijgen.

Laten wij Hem aanbidden en prijzen tot in de Eeuwigheid!

Dinsdagavond 30 maart was ik in 'The Shelter' om te luisteren naar een bijbelstudie. Ik weet wel dat er na die studies ook altijd voor mensen gebeden wordt, maar ik ben daar niet zo mee opgegroeid en weet nooit zo goed wat ik er mee aan moet. Ik bleef er wel altijd bij om te zien of er toch niet iets gebeurde, waardoor ik met zekerheid kon zeggen dat dat juist wel of juist niet 'goed' is. Na een inspirerend verhaal van Martin over het verhaal van de 'samhartige barmaritaan' wilde hij met mensen bidden. Al een hele poos wilde ik een keer vragen of er iemand voor mij zou willen bidden. Toch durf ik nooit naar voren te lopen. Iedereen ziet je gaan en straks praat degene die met jou bidt nog zo hard dat iedereen het kan horen, stel je voor! Of als je opeens moet huilen....
Opeens zei Martin dat er iemand was die last had van een sleutelbeen. Hij wees precies de plek aan die hij bedoelde. Niemand reageerde. Weer drong hij aan, niemand reageerde. Een paar keer herhaalde hij zijn verzoek of hij voor genezing mocht bidden voor deze persoon.
Laat die plek nou net de plek zijn waar ik al heel lang pijn aan heb. Het is geen verschrikkelijke pijn, waar niet mee te leven valt, maar ik moet elke morgen als ik wakker word voorzichtig mijn schouder terug duwen op de plek waar hij hoort, omdat het voelt alsof mijn sleutelbeen anders afbreekt..... op de plek die Martin aanwees. Die plek doet dan wel echt pijn, maar in de loop van de dag wordt het steeds soepeler en aan het einde van de dag voelt het alleen nog als spierpijn, wanneer ik mijn schouder ronddraai.
"Ik ga echt niet naar voren", dacht ik nog. "Mooi, dat ik hier op mijn plek blijf zitten". Gelukkig liep er iemand anders naar voren. Die had vast ook last zijn sleutelbeen dacht ik nog. Hij wees een plek aan in zijn nek en schouder, maar Martin was er echt van overtuigd dat hij 'een sleutelbeen moest hebben'. Uiteindelijk dacht ik: "Nou ja, misschien is dit dan Gods manier om mij nadrukkelijk te roepen om dan toch maar een keer naar voren te durven". Met lood in mijn schoenen en heel verbaasd liep ik naar voren. Ik vond het ook een beetje vreemd. Dat sleutelbeen is nou niet direct iets waar ik zelf in eerste instantie voor zou bidden. Ik heb ook verdrietige dingen meegemaakt, waar ik erg mee zit en ik heb astma en ik ken andere mensen voor wie ik zou willen bidden.... Excuses en uitlvuchten genoeg, maar toch liep ik daar.
Iedereen deed mee met het gebed en ik weet dat God mensen kán genezen! Ik weet dat ik het alleen maar hoef te ontvangen. Tijdens dit gebed gebeurde het wonder!
Het voelde alsof warm water door mijn schouder stroomde en de pijn daarbij meenam. Na het gebed bewoog ik mijn schouder, maar ik wist het al. Ik voelde geen enkele pijn meer. Ik kon het haast niet geloven. Gebeurde dit nou echt? Was het echt gebeurd? Thuis gekomen besloot ik mijn speciale hoofdkussen aan de kant te leggen en te slapen op een gewoon hoofdkussen om te checken of het wel echt gebeurd was (ja, ongelovige Thomas ja). Vanmorgen werd ik wakker en toen ik mijn ogen open deed voelde ik meteen dat God mijn sleutelbeen écht heeft genezen. God geneest! Zelfs vandaag nog! Zelfs mij!
God heeft mij en de andere mensen die er deze avond bij waren laten zien hoe groot Hij is. Maar ik denk dat God mij ook wilde zeggen dat ik geduldig moet zijn. Hij heeft mijn pijn weggehaald, terwijl ik zelf eigenlijk heel andere dingen in mijn gedachten had om voor te bidden. Ik denk dat God wil zeggen dat ik al mijn verdriet en pijn en moeilijkheden bij Hem neer mag leggen en er dan op mag vertrouwen dat er op Zijn tijd (wanneer ik het niet verwacht) een oplossing voor zal komen. Hij vergeet het niet, Hij doet het op Zijn tijd! Wat een geweldige God hebben wij!
 

Het was zeker een indrukwekkende avond, op 24 nov. in Veenendaal. Een mooie bijbelstudie over de zalving met de Heilige Geest. Het werd mij duidelijk dat we in het geloof ons de bijbelse waarheden over de zalving mogen toeeigenen. Al enige tijd maakte ik een geestelijke ontwikkeling mee waarin het werk van de Heilige Geest meer plaats krijgt. Het verdiept mijn band met God, die toch de Drie-Enige God is. En ik wil me laten gebruiken door Christus om in Zijn dienst te staan. Ik stond echt voor de keus: een bediening nastreven en aanvaarden zonder kracht en zalving van de Geest, of naar voren te komen en deze prachtige kans waarnemen om door het pastorale team voor me te laten bidden. Ik mocht een zegen ontvangen, en die werkt door!

B.

Het verlangen om de Here te ontmoeten was dinsdagavond merkbaar bij zoveel mensen tijdens het luisterden naar de Bijbelse boodschap van Ouweneel over "de zalving met de Heilige Geest".
De Here bemoedigde mij een aantal weken geleden al tijdens de samenkomst met Martin Koornstra. Door toen een verdriet wat zich op zielsnivo afspeelde weg te nemen en daarvoor in de plaats Zijn vreugde opnieuw te geven.

Gisteren was een indrukwekkende avond; door de aanraking van de Geest  werd er op deze avond met en voor elkaar gebeden, mensen gezegend en werden vooral ook verootmoedigende woorden uitgesproken. Dat laatste is heel indrukwekkend.
Dan spelen posities, leeftijden, lang of kort christen-zijn en kerklidmaatschap geen enkele rol.
Voor 't eerst werd ik mij bewust van de mooie volgorde die de Here bedacht heeft; eerst zalf in je wonden en daarna ook ervan mogen uitdelen naar anderen. Zo helend werkte deze volgorde voor mij. Zowel op zielsnivo als op geloofsnivo. Ik werd blij van de grootheid van God en de positie die Hij ons allemaal wil geven; koningen, priesters en profeten.
'k moest ook even denken aan vroeger; een vers, ver weggezakt: stort op mij uw milde regen, zegen and'ren maar ook mij.........
J.

Wat een bijzonder gave avond was het woensdag! Gods love was all over the place! Dank U Heer voor zo'n mooie club mensen en voor dit initiatief!
Wat een gave getuigenis van Peter! Ik werd enorm aangesproken door hetgeen wat hij zei over het bidden voor en met mensen. Dat God wacht op mensen die bereid zijn en Zijn handen en voeten willen zijn..
Dat niet alleen: God heeft me bevrijd en genezen van mijn vermoeidheid! Hallelujah! Tijdens de aanbidding twijfelde ik heel erg om naar voren te gaan..ik was inmiddels al aan het herstellen van een overbelaste periode..blijkbaar vond ik dat ik het niet echt nodig had. Tot na een lange tijd God heel direct tegen mij zei dat ik echt nu naar voren moest voor gebed. In eerste instantie ervaarde ik niet meteen iets in mijn lichaam tijdens het gebed. We liepen terug naar onze plaats en zijn God gaan danken voor Zijn genezing. Op dat moment stroomde de Helige Geest door heel mijn lichaam, eerst ervaarde ik een hele koude gloed en daarna begon alles te tintelen. Dat gevoel werd steeds sterker en het voelde alsof mijn armen en benen sliepen en er een soort van elektrische lading door mijn lichaam heen ging. Heel bijzonder. Op dat moment besefte ik ook dat God, mijn Vader in mij aan het werk was. Dat Hij ons zo bijzonder lief heeft dat Hij het goede met ons wil delen! Op dat moment kwam er veel emotie los. Daarvan bij te zijn gekomen, met veel lieve mensen om me heen (bedankt!) hebben we nog zo veel fijne gesprekken mogen hebben met lieve mensen, van hart tot hart! Voor anderen mogen bidden, wat een voorrecht om zo elkaar (ongeacht kerk en achtergrond) te mogen zegenen en voor elkaar te bidden! Wat hebben we een goed God! En of God nog niet genoeg voor ons had gedaan werd er ook een zegening uitgesproken over ons huwelijk, onze toekomst, bediening en de gave van profetie.
We hebben een God van overvloed!
 
Johannes 3: 13-14
Iedereen die dit water drinkt zal weer dorst krijgen, zei Jezus. Maar wie het water drinkt dat Ik hem geef, zal nooit meer dorst krijgen. Het water dat Ik geef, zal in hem een bron worden waaruit water opwelt dat eeuwig leven geeft!
 
De afgelopen dagen heeft God ons enorm gezegend met rust, vrede en Zijn directe leiding in woorden uit de bijbel en gebeden, wat een lieve papa hebben wij in de hemel! Ik heb de dag erna (ondanks het late tijdstip dat we thuis waren) in alle ontspannenheid een paar uur mogen werken! Prijs de Heer!
 
Wees gezegend! 

Woensdag ben ik bij jullie geweest en is er voor mij gebeden i.v.m. reuma; Fibromyalgie in dit geval. Graag wil ik vertellen wat er is gebeurd tijdens het gebed als getuigenis!

 

God spreekt weleens door personen heen als ze gewoon aan het vertellen zijn en dit gebeurde vanavond ook bij mij. Het is erg lang geleden dat ik dit eerder had meegemaakt, dus ik was verrast. Peter de Jong vertelde dat hij ernstig ziek was geweest na een auto ongeluk en dag en nacht pijn had, waardoor hij de hoop op zijn toekomst verloren was (op een gegeven moment is hij genezen). Op dat moment kreeg ik tranen in mijn ogen, want ook ik had dag en nacht pijn en was de hoop op genezing nagenoeg kwijt geraakt. Ik geloofde nog steeds dat God geneest, maar twijfelde erg of dat bij mij nog wel zou gebeuren. Op een gegeven moment werd er gevraagd wie er reuma had en ik stond op. Er werd gebeden en gevraagd of de pijn weg was, maar dat was bij mij niet het geval, waarop ik naar voren gevraagd werd voor verder gebed. Dit deed ik en heeft het e.e.a. op z'n kop gezet!

 

Vooraan werd er o.a. gebeden dat de verkramping uit mijn lichaam zou verdwijnen en toen dacht ik:"Dat is het! Het is een letterlijke verkramping van mijn lichaam, ziel en geest door de trauma's die ik heb meegemaakt!" Dus voor mij een eye-opener. Ook werd er gebeden dat ik vrij zou komen van intimidatie en onderdrukking en voor meer van God's Geest. Ik voelde de Heilige Geest mij vullen toen één van de bidders zijn hand boven mijn hoofd deed tijdens dit gebed. Ook voelde ik mijn nek warm worden. Vervolgens werd de geest (van de duisternis) aangesproken die mij al die tijd onderdrukt had en direct begon deze geest te manifesteren. Hij ging naar de grond en siste luid door mijn mond heen. Ook schreeuwde hij (ik siste en schreeuwde dus, maar was het niet zelf, maar die geest door mij heen) Ik voelde van binnen dat hij enorm baalde nu ontdekt te zijn (halelujah!) Het bijzondere is dat ik al jaren het gevoel had dat er een 'zwarte klauw' in mijn nek zat, als een flinke 'beet' die in mijn nek bleef zitten (daar zit ook de meeste pijn, maar ook verder door mijn rug en soms de gewrichten) Ook had ik al jaren het idee/ gevoel dat het (geestelijk) een slang was die bij mij nek begon, daar dus mij beet had, en vervolgens door mijn hele rug ging. Nu kwam dus uit dat dit ook zo bleek te zijn. Voor mij een bevestiging dat ik het goed had gevoeld! Goed, deze geest ging weg en er kwam veel innerlijk verdriet en pijn naar boven en ik huilde veel. Ook zag ik de beelden van de mishandelingen die ik heb meegemaakt, niet fijn, maar wel nodig om het los te maken van mijn ziel (daar zit je gevoel) Er werd gebeden voor rust en bescherming van God's Geest en na een tijdje kwam er rust. Ik zag ook (in mijn geest/ gedachten) de slang voor me die weg was gestuurd. Hij toornde omhoog en dreigde naar mij. Ik voelde angst opkomen en zag toen een engel van God komen die twee zwaarden voor zich kruisde en voor mij ging staan ter bescherming. Ook communiceerde de engel (hij sprak niet, maar communiceerde wel merkte ik) tegen de slang:"Je komt niet meer bij haar!". Toen werd ik weer even wat emotioneel omdat ik me zó beschermd voelde door mijn hemelse Vader... Ik voelde en ervaarde echt hoe God voor zijn kind opkwam als sterke 'Papa', MIJN Papa! Er kwam rust...

 

Waar ik na het gebed nog aan terug moest denken is hoe de duisternis mij inderdaad mijn hele leven, van kinds af aan, heeft onderdrukt, geintimideerd en angst heeft gezaaid door de gebeurtenissen die plaats vonden en hoe ik gemanipuleerd ben. Ik besefte dat dit nu voorbij is en dat God mij hiervan heeft los gemaakt. Ik voelde, en voel me nog steeds, intens dankbaar dat God dit voor me heeft gedaan en mij hiervan los heeft gemaakt...Ik kan dan alleen maar stil worden over de grootheid en almacht van God en besef dan opnieuw zijn grootheid; Hij, de Schepper van hemel en aarde, komt naar MIJ toe om MIJ los te maken van mijn verleden en de duisternis!!! Héél bijzonder vind ik dat!

 

Ik vond het een fijne avond en kom zeker nog eens terug!

 

Graag laat ik dan ook nog eens voor me bidden voor de pijn, want die voel ik nog. Maar ik weet dat dingen soms gewoon stapje voor stapje gaan en dat het nóóit aan God ligt, want die is druk voor me bezig daar Boven ;-) !

 

 

Hartelijke groet,

 

N