Početkom lipnja ove godine sve obitelji "PUĐA" u Mišima i Golinjevu dobile su po jedan primjerak rodoslovlja odnosno obiteljskog stabla prezimena PUĐA. Prezime Puđa prvi put se spominje 1741 godine i od te godine počinje se granati obiteljsko stablo do danas. Papir na kome je ispisano rodoslovlje dugačko je više od četiri metra, sa više od tisuću imena. Svi podaci su izvađeni iz crkvenih knjiga "stanje duša" u župi Podhum i Vidoši te matice umrlih, rođenih, krizmanih i vjenčanih koje se nalaze u arhivu na Gorici.

Zahvaljujem se svima koji su mi pomogli da ovo rodoslovlje ugleda svijetlost dana. Posebno se zahvaljujem Branku Puđi (pok. Mirke) koji mi je pomogao u pregledavanju starih matica i ispisu glavnog stabla na papir, koji smo podijelili svakoj obitelji PUĐA u našem selu.  Mirko Puđa 

                                                                                                                                                        

PUĐE - jedna od najstarijih obitelji sela Miši u Livanjskoj općini, jer još 1741. god., biskupski popis ih evidentira samo u Mišima i nigdje drugdje uzimajući u obzir cijeli tadašnji bosanski vikarijat. Pa se misli da su oni ovdje najraniji starosjedioci.

Prezime PUĐA prvi put se spominje u popisu biskupa Dragičevića 1741.god.  i to obitelj Stipana Puđa (Stephanus Puchio) sa 9 članova (6 odraslih i troje „dice“).

Prezime je nastalo od nadimka Puđa, a to od imenice puđa, koja znači "zadnji kosac u nizu" (kad više kosaca kose jedan za drugim). Ta je imenica izvedena od staroga glagola "puditi" (=tjerati, plašiti), pa puđa znači kosac koji tjera druge kosce da brže rade. - Od iste su riječi izvedena i hrvatska prezimena Puđak, Puđo, Puđaš, Puđić, Puđ i dr.