23-1 Fuji debuut Landgraaf Vandaag mijn eerste wedstrijd voor het Fuji team en weer eens zien of ik beter ben geworden. Het rondje was allemaal op de macht en dat kwam me goed uit want ik ben wel sterk en heb duurvermogen maar, de interval trainingen moeten nog komen. Ook lag het er niet super bij allemaal modder en slijk! De start was op het asfalt en meteen daarna een modder strook. Op het rechte stuk reden we 30 Km/U en meteen daarna nog maar 15km/U. En dat viel vies tegen. Ik kon geen goed spoor vinden en zakte weer naar achter. Ik zat rond de 10 plaats maar voelde me goed en op een recht stuk waar het goed liep reed ik eerst 2 renners voorbij en op het volgende rechte stuk weer 2. Ik had semi-slick bandjes er op liggen en voor de start was het we lachen maar in de wedstrijd was het de juiste band! Ik kon alles rijden wat zij ook konden en moest lopen wat zij ook moesten! Alleen naar het lopen had ik moeite om in de pedalen te komen en dat koste wel wat tijd. Inmiddels door wat uitvallers reed ik op de 5e plaats met nog 4 ronden te gaan. In die ronde kwam de eerste al voorbij en waar die vandaan kwam weet ik niet maar, bij houden kon ik niet. In de ronde ernaar kwam Noud dichter bij naar een lekke band. Die is nu gewoon beter omdat hij gekozen heeft om de winter -cup te doen. Ik liet hem voorbij omdat hij de punten wel kon gebruiken en wou in het wiel gaan zitten. Dat ging wel goed alleen bij de afdaling had ik ineens geen achter rem meer en maakte ik wat er nog wat foutjes bij. Ik moest dus de laatste ronden alles met de voor rem doen en dat is niet makkelijk en kost nog meer tijd. Zo kon hij nog bij mij weg rijden. In de laatste 200m bleef ik ook nog met mijn stuur in een dranghek hangen en dat zo onverwachts dat ik viel en nog door gleed door de modder. Maar goed een tevreden 7e plaats en ook goede vooruit gang geboekt met al het trainen. Eerste test rit Naar een 10 minuutjes in remmen en te wennen op de weg ben ik het bos in gegaan om hem eens goed vettig te maken dat hij niet meer nieuw is. Dat viel vies tegen in het bos wat het kurk droog maar, in de laatste 10 minuten van mijn training toch op een boerenland weg een strook gevonden en vond het achteraf wel jammer dat hij toch vies geworden was. Het ging me goed af de positie voelde meteen goed aan (was op een paar mm het zelfde als mijn vorige) dus dat viel al mee. Hij liet wel in het begin weten dat niet alles het zelfde was. Zo werd ik er bijna afgegooid omdat, de vork anders reageerde als ik verwacht had en gleed ik in een bochtje onderuit omdat ik te hard en te diep ging voor die banden. Kort samengevat fout van de renner! De rest van de rit toch een beetje het limiet op gezocht in de bochten en afdalingen. En dit ging ons allemaal goed af! De nieuwe 10sp groep van Sram X.0 schakelde zeer soepel en zonder te aarzelen zoals ik gewent was alleen nog soepeler en stiller. De banden van Maxxis hebben wat minder grip maar ze zijn tijdelijk tot de Brentjens DNA banden er zij. De wielen zijn tijdelijk geleend tot de Gipiemme wielen er zijn maar deze voldeden meer dan voldoende! Naar wat nastellen van de vork en banden druk nog 2 uur getraind. Geen rare zere plekken van een andere houding of iets. Al met al “Home sweet
home”
Vandaag de de eerste wedstrijd van het jaar gereden en het gaat nog niet zoals het moet maarja, daar zijn we voor aan het trainen. Voor de wedstrijd had ik nog een uurtje getraind en voelde daarbij dat ik al niet echt super was omdat, ik de dag ervoor ook al 2,5 uur had getraind. Ik had me al ingeschreven en was even naar huis gegaan om me iets anders aan te doen. Ik kwam een minuutje voor de start pas aan en ik had nog geen tijd om alles in de tas te doen en we waren weg. Ik kwam redelijk weg en bij wat bultjes waar iedereen overheen reed koos ik er voor om er langs te rennen en ging meteen 3 man voorbij. De eerste ronden ging wel lekker en kon een goed tempo houden op de zuigende ondergrond. In de 2 ronden haalde ik weer wat mensen in en ging weer in de achtervolging naar de rest. Tot de 4 ronden had ik mensen in gehaald maar naar half koers merkte ik dat de uren begonnen te tellen en bleef ik eerst wat in mijn tempo hangen maar 3 ronden later viel ik helemaal stil. Met nog 2 ronden te gaan was de kaars gedoofd en koos ik ervoor om een praatje met vader en zoon rayer te maken en in de tussen tijd werd ik weer door alles voorbij gereden. Daarna ben ik naar de finish gehobbeld en heb me warm aan gedaan, nummer ingeleverd en naar huis gegaan. Alweer 2,5 uur trainings uren op kunnen schrijven. Nu met een wedstrijdje er tussen door is dit weer een extra training.
Nu iedereen toch terug aan het blikken is kan ik dat ook wel
eens doen. 2010 was een jaar waarin een aantal dingen gebeurt zijn, ik afscheid
van mensen genomen heb en nieuwe mensen heb leren kennen. Ook buiten het fietsen heb ik wat dingen mee gemaakt wat me
goed en slecht bevallen waren. Zo deed ik als mechanieker de Iron-Man op
Lanzerote en heb daar nu een nieuwe baan uit weten te krijgen voor de winters. Om het hele verhaal af te sluiten heb ik de laatste week of beter gezegd dat kennis met een nieuwe behandeling kennis gemaakt. In de laatste week kwam ik wat ongelukkig ten val waar ik de dag meer last van mijn knie had als wat anders maar, de dag ernaar bleek er meer met mijn pols te zijn als mijn knie. Naar 2 dagen wat te knommelen en met pijn en moeite mijn trainingen af moest staken bood Henk Bosma mij aan om bij hem langs te komen. Henk doet aan Kwantum touch wat er op neer komt dat hij pijntjes en kwaaltjes met energie weg haalt. Ik heb al bij een paar mensen gezien dat het werkte en ik dacht waarom niet! En het werkt nog goed ook. Op oudjaardag geholpen en Nieuwjaardag was de pijn voor 60/75% weg! Bedankt voor het lezen en volgend jaar een nieuw en hopelijk
een nog mooier jaar als deze! 12-10 Nieuwe Team Fuji MTB master team is het team waar ik komend jaar onder rij. Het Fuji team is een snel groeiende ploeg met veel ambities om nog verder door te groeien. De ploeg is ook van Belgische afkomst wat mij aan stond gezien de liefde voor de sport in het land! Wat me vooral over de streep trok was de vrijheid die ik er krijg om wedstrijden uit te kiezen en me verder to ontwikkelen binnen de ploeg. Omdat ik nu voor een Belgisch team rijd zoek ik de wedstrijd meer in het buitenland op. De precieze kalender weet ik nog niet maar, de SKS-NRW en Belgacom-cup staan op mijn lijstje om te rijden. Natuurlijk ontbreken de wedstrijden in Nederland ook niet maar, omdat het een leer jaar is wil ik meer extreme parkoersen hebben om techniek, klimmen en uithouding vermogen te verbeteren. Op het moment ben ik nog met een sponsor bezig waar ik heel enthousiast over ben alleen daar is nog niet veel over rond. Hier zal ik eind Oktober meer nieuws over kunnen zeggen. Ik heb in ieder geval veel zin in het komende seizoen! Met het nieuwe team en mensen waar ik mee ga werken hoop ik een grote stap te zetten en er een mooi jaar van te maken. Als er meer nieuws is zal ik dat zeker weer op de site zetten! 26-9 Belgacom GP-Beringen, Weer een wedstrijd bij de beloften/U23 gereden in Beringen (B). Het vond plaats op een terril berg en dan in Belgie is een garantie van een mooie en technische ronden. Met een twee stukjes single track en de berg waar een hele mooie en technische afdaling in zat was het een parcours waar je goed bij de les moet blijven. Ik was op tijd daar en had een rondje gereden met Rocket Ron (noppen band) en dat ging wel goed. Ik hoopte dat het droog bleef en de zon een beetje ging schijnen dat ik met tubes kon rijden en wonder boven wonder gebeurde dat ook. Het zonnetje bleef dan meer en deels weg maar het parcours droogde goed op. Zoals gewoonlijk stond ik weer achteraan en moest ik me weer naar voor rijden. De eerste ronden was er een start ronden waar we helemaal naar boven reden en daarna meteen de moeilijkste afdaling in gingen. Hier was het ook goed druk en had er in de klim al rekening mee gehouden. De 2e ronden reed ik met Lucien Volleberg en konden lekker rijden tot ik een foutje maakte en ik wat terrein verloor. Onder tussen haalde ik genoeg andere renners in en schoof ik langzaam maar zeker op. De voor laatste (officiële ronden) reed de motor voorbij van de leiders en wist ik dat ik alleen die ronden nog af hoefde te maken. In deze ronden begon het ook een beetje te regenen en al snel werd dat echte regen. Hierdoor werden de afdalingen op de terril berg spek en spek glad en het parcours weer modderig. In de voor laatste afdaling waar een S-bocht in zat schoof het voorwiel weg en klapte het stuur tegen het frame waardoor het beugeltje van de shifter af brak en dat er nog half aan hing. De laatste afdaling had ik gelopen en toen kwamen ook de leiders voorbij. Ik kon nog gewoon naar de finish rijden en werd nog 39e algemeen en 19e belofte renner van de 61 gestarten. Mijn benen voelde ook weer goed en had ook een goed gevoel bij de wedstrijd. 18-9 NK Marathon, De dag ervoor nog een lekkere training gereden en de beentjes voelde goed. De dag begon wat slecht toen ik de wekker niet gehoord had en alles in een snel tempo moest doen. Bij aankomst was het nog heel rustig en konden we nog alles op ons gemak doen. Met de start was het net een wegkoers. Lekker compact en naar een paar km begon het pas echt. Ik had lang zicht op de kop de wedstrijd maar, stiekem reden ze weg en verder weg. Ik kwam in een groepje met o.a Sjef klerken die ook terug naar voor wou rijden. We reden goed samen met 2 andere tot we de hele groep amateurs weer tegen zagen komen. Er was ergens een bordje weg ofzo en iedereen was verkeerd gereden. Hier door kwamen we in een mix van achter geraakte masters en amateurs. Hierdoor verloor ik weer de kop van de wedstrijd. Ik kwam weer in een fijn groepje en kon redelijk volgen. Ik had al een beetje kramp in mijn boven benen maar het was nog te doen. Toen we meer berg op reden kreeg ik weer last van mijn bovenbenen. Ik moest een paar keer lossen vooraan maar kwam terug op de vlakke stukken. Uit eindelijk werd ik gelost uit die groep en kwam ik met 2 andere te rijden. Ik voelde me al een paar keer echt slecht maar, sommige stukken ging dan weer heel goed. Ik kwam de eerste ronden door en pakte nog een bidon in de verzorging aan. Op het volgende stuk wat alleen vlak en asfalt was kreeg ik zo’n erge kramp in de boven benen dat het ik niet meer verder kon. Ik kon nog terug naar de startplaats komen maar, het was geen pretje. Ik hoop dat ik komende week goed herstel en zondag weer goed ben in Beringen. 12-9 Wedstrijd, KNWU Heeswijk-Dinther De motivatie was een beetje gedeukt door het water wat naar beneden kwam maar, dat was te overleven. Ik mocht zoals verwacht helemaal achter aan starten (40e ofzo). Met de start maakte ik al een beetje goed maar wou verder naar voren. Ik voelde me in de eerste ronden al niet sterk en kwam moeizaam vooruit. Ik probeerde bij Noud te komen maar telkens als ik bij de groep aan sloot viel de laatste serieus stil waardoor ik weer opnieuw 20 m dicht moest rijden. Ik zat er eindelijk bij en toen ik verder voor me keek zag ik dat Noud gevlogen was met een andere renner. Ik moest ook even bekomen van het dicht rijden maar, ging redelijk makelijk over het parcours als niet slecht weer specialist. 2 rondes voor het einde kende mijn fiets geen remmen meer en bij een bergje waar geremd moest worden moest ik hopen dat ik stil kwam. Nog geen halve ronden verder doet hij het weer helemaal normaal en werkt alles weer prima, tot een zeker niveau gezien de troep die m’n fiets verzameld had! Ik kon weer wat tempo op pakken en kon mijn 19e plaats vast houden zonder veel problemen. Ik voelde me de hele wedstrijd heel sloom en kwam eigenlijk niet in een ritme. Dit was kwa gevoel mijn slechtste wedstrijd van allemaal en hoop dat ik komend weekend (NK Marathon) wat soepeler rijd. 5-9 Wedstrijd, SKS-NRW Remscheid Mijn vorm was zeker goed de afgelopen weken en had veel zin in deze wedstrijd tussen de U23 cat. Ik had de aanloop week wat intensiever getraind en voelde het wel in de wedstrijd. Het was een rondje voor Sebas! Serieus omlaag en omhoog natuurlijk. De klim was niet technisch alleen op een paar stukken stijl tot wel 20%. De afdaling ging had een paar bochten en een rotsige ondergrond die soms ook schuin afliep. Waardoor je soms van links naar recht op het paadje schuift. De start was wel apart, nog voor je in de pedaal zat ging je al links af en dan een recht stuk. In de afdaling waar we mee begonnen zat ik achter een langzame renner en moest in het begin van de klim wat goed maken. We reden allemaal bij elkaar en boven aan hadden we het al uitgedund tot 7 renners. Ik had moeite op het stuk van 20% door de trainingen en wist dat ik hier moest bijten. Naar 3 ronden reden ze me eraf en kwam ik in niemandsland. Iets verder op het parcours viel de leider van de SKS-NRW cup ook terug en kwam samen te rijden. We reden om de 6 en 7e plaats. Ik was toch sterker in de klim en reed weg. 2 ronden voor het eind kwamen nog 2 diesels van achter die eindelijk warm waren. Ik kon een stukje met hun over rijden tot ik daar ook knapte. De benen waren die dag nog niet hersteld en voelde in de stijlen klim niet goed aan. Ik finishte 8e en was toch wel tevreden over de wedstrijd! 21-8 Wedstrijd, Streetrace – Melderslo Mijn dag begon goed en mocht op de eerste rij op starten. Ik voelde al dat ik goed in vorm kwam en dat ik hier voor de top 3 mee reed. De eerste ronden deed ik rustig aan en volgde ik makelijk. In de 2 ronden schoof ik al op naar de top 3 want, Wilco had een afstopper mee. Ik reed met gemak vooraan mee met Sjef, Wilco en Liwald. Liwald viel weg met materiaalpech en ik ging nog makelijk mee. In de 4e ronde kwam sjef van kop af en ik reed laatste en verwachte dat hij achteraan aansloot. Hij duuwde zich er tussen en ik moest op een schans (De wagen in) ineens heel licht schakelen en mijn ketting wou geen grip meer pakken. Ik verloor hierdoor 20 meters en wou die snel dicht hebben. Naar 2 ronden was ik bij naar terug maar ik ging onderuit op gras wat door de wedstrijd heen heel glad werd. Ik had de ketting er voor af en was 2 keer door gedraaid. Hierdoor verloor ik weer kostbare seconden en een dip eroverheen. Hierdoor viel ik terug tot de 10e plaats. In de laatste 2 ronden kon ik me goed herstellen en finishte in net achter de 6 en 7e renners als 8e. 8-8 Wedstrijd, Flanders cup – Kessel BE Mijn eerste wedstrijd naar een maand rust. Ik heb de week weer getraind volgens een schema. En merkte dat ik al weer wat vooruit gegaan was. Ik ben nog niet goed en de wedstrijd duurde 2 uur. Ik kon goed mee met de start en zat rond de 30e plaats. Ik had me wat te warm aan gedaan en had een zweetshirt aan en op een plek met veel korte klimmetjes kreeg ik weinig lucht voelde ik me niet lekker. Dit is de hele wedstrijd niet weg gegaan en verloor daar veel plaatsen. Met nog 3 v/d 8 ronden nog te gaan kwam Wilco mij voor bij en wou daar aansluiten maar, dat lukte niet. Ik kreeg die ronden ook lichtjes wat kram in de kuiten. Aan het einde van die ronden kreeg ik meer kramp en had ik alleen nog als doel uit te rijden en niet gedubbeld te worden. Ik kwam 10min achter winnaar Bart Arnoudt. 23e en 10e U23 1-8 Training Altenahr, Training ging heel erg goed met 7 man naar Altenahr geweest. 4e keer daar vandaag met 26-32 kleinste verzet gereden en kon overal boven komen. Bij de wijnveld klim zat ik achter Leon die een kleiner verzet had en ik moest inhouden zodat ik niet op mijn normale souplesse kon trappen. Verder een hele moeilijke afdaling geprobeerd. Was teveel techniek voor mij en heb alleen de rechte stukken gereden wel elke bocht geprobeerd. Op het laatst een klein schleck momentje toen ik 42-32 reed sloeg de ketting over en kwam ik met mijn linker knie tegen het stuur. Wel gewoon verder gereden alleen naar 1,5 uur terug reis in de auto was de knie toch wat stijf geworden. 25-7 Training, Vandaag rondje Duitsland gedaan. Vorige week reden ze me nog naar huis op de bergjes en vandaag kon ik dan wel bij houden maar met hangen en wurgen. We reden weg en het ging al meteen 34km/u en dat merkte ik wel. De beentjes lui aan het worden en met een andere fiets is het niet zoals altijd. Ik heb een uur gereden voordat ik eindelijk een fijn been ritme kreeg en een beter gevoel in de benen. Wat ik nu wel kon en vorige week niet is dat ik nu op het vlakke mee kon draaien en dat ging een week geleden nog maar 2 keer en dan was het over. Ik had een lekkere training gehad en merk dat ik naar een serieuze dip ik weer iets beter begin te worden. 13-6 Groesbeek, Mijn 2e deelname van de KNWU mtb wedstrijd reeks. De eerste duurde maar een rondje en was gebrand om hier helemaal los te gaan. Ik moest helemaal achter aan starten zo rond de 75e plaats. Door mijn wielren ervaring kon ik mij zelf in de start aardig naar voor duwen en kon zo een fijn plaatsje zoeken. De ronde was zwaar met veel berg op en af. De eerste ronden kon ik goed op schuiven tot in de 2e ronden mijn fiets andere gedachten had. Ineens ging hij naar een zwaarder verzet schakelen. Ik moest even stoppen en wat bij stellen hierdoor moest ik weer achter een groepje aan die ik al voorbij was gereden. Ik voelde me die wedstrijd zo goed dat ik meteen aansloot en er overheen ging. De rest van de wedstrijd heb ik alleen gereden en nog wat renner op geraapt. In de 3 of 4e kreeg ik een moeilijk moment en moest daar even van herstellen. Uiteindelijk werd ik nog 28e waar ik tevreden mee voor mijn 2e mtb wedstrijd 20-6 Bergisch Gladbach, De eerste wedstrijd in Duitsland beviel heel goed. We starte dan wel een half uur telaat en maar met 15 man maar, het deelnemers veld was sterk. Ik stond op de laatste rij maar het was een brede start over een hardloopbaan. Ik kon goed op schuiven maar in bocht begon er eentje te glijden met zijn achterwiel en reed dus weer bijna achter aan. Toen we het bos in reden gingen we over een bruggentje waar de prof renner van BULLS onder uit ging er één renner voor uit kon rijden. Ik bleef rustig en we reden met een groepje van 6 man. Toen de renner van bulls weer voorbij kwam ging er niemand achter aan en ik was wat afgekoeld door de late start. Ik zat in een goede groep en waren redelijk aan elkaar gewaagd. De hele wedstrijd bleven we met 5 man bij elkaar waarvan een fransman en ik en 3 duitsers. De duitsers reden niet echt door en als ik weg probeerde te komen konden ze ineens heel hard rijden. De kop lopers liepen steeds verder weg en ik zat gevangen. Tot de laatste ronden heb ik me redelijk gespaard en op hoogste punt van het parcour hadden Markus en ik een gaatje. Ik trok door en nam hem mee. Samen maakte we een gaatje van een 20 sec in de afdaling. Op de hardloop baan nam Markus nog een keer over en het werd sprinten om de 3e plaats. Ik zat goed in tweede positie toen mijn achterwiel in de bocht begon te glijden. Ik kon gewoon zijn wiel niet meer houden en kon niks anders doen dan me zelf recht op houden en gewoon de finish halen. Ik voelde me sterk vandaag en helaas kon ik er net geen podium uit halen.
Mijn kleine doel waar ik dit jaar een stukje naar toe gewerkt heb. Ik voelde me een week voor de werdstrijd al goed en voelde me de woensdag ook goed. Ik was iets gespannen maar toen naar huis kon van het werk was ik een stuk rustiger. Ik had goed gegeten normaal wat ik altijd eet (Krentenbollen). En wat boterhammen met pasta en een reep proteienen een half uurtje voor de start. Ik voelde me sterk en er was een mooi deelnemers veld. Ik stond voor aan de start en ging als 6e het veld in. Vooraan ging het hard en moest mijn start een beetje bekopen ondanks ik iets in gehouden had om zo niet als eerste te gaan. Ik reed net zo hard als de kop van de race die maar 20 á 30 meter voor me reden. Bij de doorkomst wachten ik iets op Liwald die zeker de aansluiting zou maken. Hij kwam me voor bij en reed eigenlijk het zelfde tempo als mij. Ik kon goed volgen tot we op gras hobbels kwam en ik kreeg ineens erge maagkrampen en kwam ook meteen geen meter meer vooruit. Einde oefning! 27-6 ½ marathon Einrurh Naar een teleurstellende woensdag en nog wat na weeën van de buik krampen wou ik hier iets rustiger aan doen. Met de start kon ik het toch weer niet laten om vol te starten en reed de eerste 100ms alleen aan kop. Toen het naar 1km omhoog ging waren we met 4 man waaronder de Duits kampioen marathon. Ik kreeg weer een beetje verstand en bij een versnelling van de Duits kampioen liet ik ze lopen. Toen ik de eerste klim gehad had wist ik dat ik me weer goed voelde en ging daarna harder rijden. Ik kon de klimmen goed verteren ze waren langer en lagen me goed. De afdaling ben ik wat verleerd maar naar de eerste ronden ging dat ook weer wat beter. De 2e ronden was wat korter en iets anders. Ik reed makkelijk en voelde me nergens echt kapot. Daarna zou ik eigenlijk finishen maar naar vragen aan een helper daar moest ik nog een rondje (tja weet ik veel). Hierdoor ging ik van de á 5e plaats naar nergens?! Ik heb lekker getraind en het voelde allemaal heel goed aan en dat was voor mij veel belangrijker. Ook naar de wedstrijd voelde ik me nog goed. Off day in Echt, Na anderhalve week pijn bij de Lies ben ik afgelopen vrijdag bij de huisarts geweest. Die gaf aan dat de lymfeklieren bij de lies wat opgezet waren. Dat veroorzaakte nog al wat pijn in de onderbuik. Dit heeft me 2-3 nachten wakker gehouden. Verder ging gewoon alles oké. Alleen de trainingen heb ik niet helemaal gedaan. Zaterdag heb ik goed kunnen werken en had die nacht ook goed geslapen met hulp van ibrupofen. Die had goed geholpen. Het was nog wel wat gevoelig. maar niet storend. Ik had de afspraak met mezelf dat als ik kon werken, ik zondag ook wel een trainingwedstrijd kon rijden. Zo gezegd zo gedaan, dus zondag was ik weer in Echt. De vorige keer had ik mijn carbonwiel erin gezet, omdat toen ik ‘s ochtends mijn fiets pakte, de band achter leeg was. Ik heb dat achterwiel de afgelopen week gemaakt, vervangen eigenlijk en reed vandaag dus met mijn trainingswielen. Het had vannacht weer gesneeuwd, maar toen ik mijn ogen open deed, was het al weg. Enige nadeel was dat de zon nog niet veel te zien geweest was tussen donderdag en zaterdag en daardoor de wegen nog zeiknat waren. Toen ik in Echt uit de auto stapte, stond ik met beide voeten in de witte sneeuw. Het was gelukkig alleen op de parkeerplaats, want de wegen waren nat maar niet wit. Ik ging me om kleden en warm rijden. Roy en Wesly waren er vandaag niet en dacht dat ik er alleen voor stond. Met de start werd er meteen door getrokken, zodat er direct een kopgroep weg was. Ik reed in het peloton, toen ik er al een van Noord-Limburg zag en niet veel later kwam er nog een 2e voorbij. We reden als een paar kippen zonder kop. Geen organisatie en iedere poging om een groepje aan het draaien te krijgen, was naar 4 beurten afgelopen. Ik kon het eerste half uur geen ritme vinden, maar daarna kon ik het makkelijk bijhouden. Ik moest een paar keer doorrijden om de rest bij te kunnen houden, zodra er weer een paar weg wilden rijden. Toen ik in mijn ritme zat, reed ik ook wat op kop om er een goede training van te maken. Zowat half koers, ik zat rond de helft van het peloton, toen ik in een bocht mijn achterband voelde indeuken. Ik had schijnbaar ergens een steentje meegenomen en die was door de band heen gegaan. Ik moest nog een halve ronde met een afloper rijden en op start finish reed ik inmiddels op de velg. Ik had geen reservewielen bij me en kon me dus om gaan kleden.
Ik kan wel zeggen dat de wedstrijd op zich wel goed ging en had ook weinig last van de onderbuik. Hopelijk is de weg volgende keer wat droger en schijnt het zonnetje wat meer. Het mag wel weer wat warmer worden. Training wedstrijd – Echt, Zondag 7 Februari begonnen de trainingsritten in Echt. Ik wist de dag ervoor nog niet of ik zou gaan vanwege het weer, maar het was droog en volgens buienradar bleef het ook droog. Ik ging naar beneden om de tas alvast neer te zetten die ik, op goed geluk de avond ervoor, al klaar gemaakt had. Ik pakte mijn fiets van de haak en ik had lek achter. De band was ook al aardig kaal, maar had niet zo’n zin om te wisselen. Ik heb mijn carbon achterwiel gepakt, cassette omgewisseld en de rem een beetje bij gesteld. Na wat eten en alles in de auto gedaan te hebben, ging ik richting Echt. Het parcours was net als vorig jaar: 4 bochten en 4 rechte stukken. Dit was pas de 2e keer dat ik op mijn nieuwe racefiets reed, maar met het warm rijden had ik er wel vertrouwen in. We gingen opstellen en waren weg toen de laatste aansloot. Ik moest weer even wennen aan het aantal fietsers wat links en recht van me reed. Na 3 bochten wist ik weer hoe het moest en kon ik er tegenaan. Ik had geen idee hoe mijn vorm was na een lange rustperiode en een aantal mtb wedstrijdjes. Ik zat meteen voorin en kreeg het stomme idee om weg te rijden. Ik werd kort na start/finish alweer teruggepakt. Och ja, heeft TWC Noord-Limburg al wat reclame gekregen de eerste wedstrijd, haha. Ik bleef voorin rijden, maar zakte ook af en toe terug tot naar de helft. Na een halve ronde was ik weer voorin. Na een aantal ronden had ik het gevoel helemaal te pakken en ging mee op kop rijden, want er was een groepje weg. Ik voelde me goed en kon ook goed aansluiten. Toen ze terug waren, ging ik wat rusten en wat verder naar achter zitten. Wesly, die ook goed voorin meedeed, reed in de laatste bocht over een witte streep en die nat en glad was. Hij bleef gelukkig rechtop met een voetje uit de pedaal. Hij zakte terug, maar dat had ik niet gezien en na weer een paar ronden was ik hem kwijt. Hij zat achterin en we zijn samen weer naar voor gereden. Inmiddels had de Maaslandster alle renners op kop gezet om een gat dicht te rijden naar een kopgroep. Met nog een ronde of 8 te gaan was alles weer bij elkaar. Ik kreeg het moeilijker met gaten dicht rijden. Mijn bovenbenen liepen vol. Ik ben nog een keer weg gereden, maar had al snel door dat ik dat niet had moeten doen. Ik liet me ook meteen terugzakken tot het peloton. We moesten nog 3 ronden en ging halverwege het peloton rijden. Het tempo werd goed hoog gehouden en met nog 2 ronden te gaan reed ik nog wat meer naar voor om beter te zitten voor de sprint. In de laatste ronde zag ik dat ik veel te ver zat en probeerde nog wat op te schuiven, maar kon niet meer voorin komen. Ik weet niet wat ik geworden ben, maar vond het wel lekker gaan. Nu zijn de komende 2 weken geen wedstrijden ivm carnaval. Dus dat is een mooie gelegenheid om te trainen en nog wat meer aan de fiets en positie te wennen. Twee dagen Sevenum,
Dit was het zwaarste weekend wat ik dit jaar heb gehad. En ja, het jaar is nog maar 4,5 week jong. Vrijdag had ik een duurtraining van 3 uur, maar die heb ik niet gedaan vanwege sneeuw en regen en nog een beetje sneeuwval. In plaats daarvan ben ik een uurtje naar de sportschool gegaan. Dit weekend had ik 2 wedstrijden op de planning staan. Zaterdag had ik van mijn werk vrij gekregen om de clubkampioenschappen te rijden. Ik was goed en wel daar, toen ik het rondje ging verkennen. Ik had nog geen halve ronde gereden toen ik achter een pin bleef hangen en mijn broek van boven tot onder open scheurde. Gelukkig had ik net een setje kleding gekregen van Cinelli, omdat het zolang geduurd heeft met het frame. (Maar hij is er nu (even tussendoor)). Dus snel even een andere broek aangedaan en meteen het rondje verkennen. Het was een leuk rondje zoals altijd en ik had er zin in. Ik startte helemaal vooraan, want er was geen opstelling of niks. Gewoon aansluiten en verder niks. Ik was goed weg en ging als 3e het strand op. Ik reed afwachtend en had mijn doel al vastgesteld. Heel aan de finish komen. De klimmetjes en afdalingen waren erg glad en ik had oversokken aan om geen koude voeten te krijgen. Dit resulteerde in weinig tot geen grip en slecht inklikken met afdalen. Twee ronden voor het einde koos ik voor de veiligheid en reed ik niet meer de klimmetjes op. Ze hadden al voor de start gezegd dat je zelf de keus had. En ik had geen zin om hier iets te breken en mijn zomer weg te gooien. Ik hield wel mijn benen stil om zo de afstand gelijk te houden. Ik werd dan wel 3e, maar had geen goed gevoel bij de wedstrijd. Zoals elke week kijk ik niet naar plaatsen, maar kijk ik naar de wedstrijd. Ik kreeg nergens echt een ritme en kon slecht mijn kracht en snelheid kwijt. Ik had niet lang na de finish mijn termovest weer aan en was alweer op weg naar huis.
De dag erna had ik een slechter gevoel, want ik ben de 2e dag niet zo goed meer. Ik had in de ochtend mijn benen opgerekt, want mijn bovenbenen waren nog erg gespannen en dat moest er even af. Ik ging net als zaterdag met de fiets naar Sevenum en moest even door een doodpunt heen. Tussen Maasbree en Sevenum had ik even snelheid gemaakt en daarna de rest relaxt naar het parcour gereden en merkte al meteen dat ik hersteld was van gister. De start ging niet lekker. Ik ging als laatste weg, maar bij het strand had ik er al 3 ingehaald. Ik kon tegenover gister eindelijk een ritme pakken en begon aan een goede wedstrijd. Ik zat achter Wesly en kon hem ook niet voorbij tot hij een foutje maakte. Toen kreeg ik eindelijk vrij baan en begon ik een inhaalrace. Ik begon ergens rond de 9e plaats en reed binnen 3 ronden naar de 7e plek. Ik zat op een redelijk gat van Noud en Eric tot ik opeens nog maar eentje in het oranje voorbij zag komen. Noud was gevallen in een afdaling waar ik het gister al niet op had. Ik reed nog altijd hetzelfde tempo, maar steeds bij dat bergje ging ik nu wat rustiger naar beneden, omdat ik geen risico’s wou nemen. Mijn achtervolger kwam wat dichterbij, maar met nog een keer flink door te trekken op het strandgedeelte, brak hij. De volgende keer dat ik hem zag, was hij een stuk verder achterop dan de vorige ronden. Ik werd uiteindelijk 6e en had echt weer eens een goede wedstrijd gereden. Dit was goed voor het moraal en controle dat de vorm er aan zit te komen. Ik merk dat ik nog een hele stap vooruit kan doen gezien mijn vorm. En als ik kijk wat ik train had ik dit niet verwacht. Mijn teller zal naar dit weekend over de 200 komen vanaf 1 januari gezien. En dat is niet veel, want het de eerste trainingsritten zijn komende zondag al. Het weer doet ook voorlopig niet veel goed dus het wordt nog lang wachten op echte duur trainingen. Nieuwjaarscross in Reuver Ik had zaterdag een duurtraining van 3,5 uur (ongeveer 70 km) gehad en dacht er wel goed van hersteld te zijn. Ik had het rondje in Reuver van tevoren een aantal keer verkend, maar zondag lag er een laag sneeuw overheen. De snelheid van het parcours was er helemaal uit en het was zorgen dat je rechtop bleef. Met warm rijden had ik al een bocht verkeerd ingeschat en ging onderuit. Na een rondje glibberen had ik wat aan mijn bandenspanning gedaan en dat werkte erg goed. Ik kon mijn band net niet op de velg drukken. Thuis zag ik pas dat ik met 0,8 bar had gereden! Iedereen had goede voornemens en één daarvan was om vandaag geen risico te nemen. Met de start was ik goed weg en ging achter Eric Hegger het bos in waar hij in de 2e bocht onderuit ging. Ik reed aan de binnenkant en moest een voetje aan de grond zetten. Toen kwam ik achter William, die bij elke bocht uit voorzorg zijn voet uit de pedaal deed. Dit irriteerde mij een beetje en het tempo lag voor mij ook te laag. Ik wou er voorbij om het tempo aan te geven, maar William liet me er niet voorbij. Op start/finish kwam ik er overheen en kon beginnen aan een inhaalrace. Ik had een goed ritme en maakte de eerste rondes al meters goed. Thom Wetzels kon als enige volgen en deed ook wat kop werk. Toen ik bijna bij Rene Wilbers was, kwam Thom ineens aan de binnenkant van een bocht voorbij, wat ik niet verwachten en moest uitwijken op het gladde parcours. Hierdoor kwam ik op een paar meter achterstand, wat ik weer goed moest gaan maken. Door de drang om terug te komen maakte ik wat foutjes waaronder een 180 graden draai, waardoor ik de aansluiting helemaal verloor. Ik had even nodig om me te herpakken, maar de energie had ik al wat vergooid. Op dit gladde parcours reed nog een andere piloot die het nodig vond om voor mij te komen en spartelend door de bochten te gaan. Op hetzelfde punt waar ik mijn halve draai maakte, ging hij hard onderuit waar ik wel mee kon lachen, eigen schuld toch! De laatste 2 ronden was de energie helemaal op en kon ik ook geen ritme meer vinden. De laatste ronden koelde ik ook zo hard af dat ik kramp begon te krijgen. Drinken kon ik niks, want dat was ook een brok ijs. Ik heb rustig uitgereden, maar op de laatste stukken hadden ze de linten al weg gehaald wat ik echt niet netjes vond van de organisatie!! Ik volgde het parcours wel gewoon, maar had net zo goed een stuk niet hoeven rijden want er hing toch geen lint meer. Vandaag had ik een ander shirt aan. Omdat het zo koud was, wou ik niet in de armstukken rijden, dus hield ik mijn jasje van Noord-Limburg aan. Ger Hermans had vandaag de microfoon vast, wat een hele verbetering was tegenover de andere. Die noemde alleen je nummer, naam en soms woonplaats op en dan was de volgende weer aan de beurt. Ger heeft het mooi aan elkaar gepraat en denk dat het aanwezige publiek het wel mooi vond. Over mijn uiteindelijke plaats kan ik niks zeggen en zoals ik al de rest van de winter zeg, is dat ik het niet erg belangrijk vind. Ik heb dit weekend lekker getraind en hoop deze lijn door te trekken, zodat ik weer terug in vorm kom. De laatste wedstrijd die ik zal rijden is in Sevenum en heel misschien de clubkampioenschappen een dag eerder. Verder ga ik me op het trainen richten en hopen dat mijn racefiets eens in Nederland aan komt, zodat ik daar ook op kan gaan trainen. Ik probeer nu elke week een update te plaatsen over mijn vooruitgang. Sebas a rinviare,
(Sebas op retour)
Het is al zo lang stil maar heb niet stil gezeten. Naar nog een terug val met de rug klachten heb ik de mountainbike aan de kant gezet en ben ik de sportschool in gegaan. Ik heb er nog net niet mijn tentje op gezet maar, ben er 2 keer per week te vinden. Ik heb in de afgelopen tijd mijn rug, buik, arm en been spieren sterker gemaakt om meer weerstand te geven tegen de trillingen.
Toch heb ik nog wat hinder er van en heb ik besloten om de mountainbike de 2e keuze te geven. Jaar 2010 wordt een weg seizoen met enkele mountainbike wedstrijd om me te plaatsen voor het Nederlands Kampioenschap.
Om de verandering compleet te maken ben ik ook van club verandert. Ik rijd komend seizoen bij TWC Noord-Limburg die meer Amateurs wielrenners hebben. De klassieker wedstrijden rijd ik in samenwerken met Huub van den Beuken (Maastrappers). Ik heb dit jaar een aantal wedstrijden samen gereden en het is me goed bevallen van beide kanten.
Om een blik in de toekomst te werpen begin ik half November weer met trainen op de mountainbike dit worden voornamelijk toertochten op Zondag en een groep training op Dinsdag of Donderdag op de baan in Baarlo. 13 December is één van mijn favoriete ronden in de winter competie (Meijel) en daar wil ik mijn conditie uit testen en wedstrijd ritme weer op doen. Naar deze wedstrijd rijd ik geen wedstrijd meer in 2009. De eerst volgende is dan in Januari en dan rijd ik elke wedstrijd die er nog volgen. Onder tussen staat er een nieuwe racefiets klaar die zo nu en dan gebruikt wordt maar, vanaf Januari echt gebruikt gaat worden. En in Februari staan dan alweer de eerste training wedstrijd op de kalender. In Februari/Maart nog een lang weekend hoogte stage in Daleiden (Eifel, Duitsland) en dan kan het echte seizoen beginnen!
Samenvatting tussen NK tot Kerst Zoals iedereen weet en/of ziet, is mijn site vernieuwd. Ik heb er een verslag opgezet dat inmiddels ook alweer 2 maanden oud is. Om het gat op te vullen vanaf het NK tot nu heb ik een kleine samenvatting gemaakt van de afgelopen paar maanden. Een week na het NK ben ik op vakantie gegaan naar mijn zus, die op Lanzerote een stage volgt en inmiddels ook woont. Ik heb dus lekker 2 weken kunnen rusten. Daarna heb ik een Streetrace gereden, waar ik met een hele goede vorm heen ging en ook wat wilde laten zien. Ik werd 3e achter Sjef Klerken en Leon Kuypers. Dit was ook de top 3 van het eindklassement. Hierna kreeg ik het voor de 2e keer aan de rug. Aan het einde van de Bedi cup 2009 had ik n.l. ook al problemen met mijn rug. Ik stopte met mountainbike en heb me meer op de weg gericht. Omdat we in Baarlo een goede trainingsbaan op sportpark De Berckt hebben, ben ik meer gaan wielrennen. Ik had nergens last van en heb zelfs nog een paar wedstrijden gereden. De mooiste was in Someren-eind. Ik was met Wesly Theunissen en we hadden allebei goede benen. Met de neutralisatie was Wesly al naar voor gereden en ik was pas op de helft. Toen ik vooraan kwam, was meneer al 4 keer weg gereden met een groep haha. Hij reed nog een keer weg en ik zat vast . Het was een grote groep, maar er werd hard door gereden. Toen ze weer op een aantal meters waren, ging ik ook mee op kop rijden. Ik had 2 keer op kop gereden en de 3e keer had niemand zin om over te nemen en reed ik gewoon weg van het peloton. Ik zat op 50 m toen er 2 man voorbij kwamen en één daarvan was Wesly. Alweer. Ik sprong mee en er sloot nog één iemand aan. Zo waren we met 4 man en draaiden echt heel goed. Net voor de helft sloten nog 2 ploeggenoten aan en bouwden we de voorsprong uit naar bijna 2 minuten. Twee ronden voor het eind werden we ingehaald, omdat we niet meer samenwerkten. Wesly en ik hadden het gehad en zijn een ronde voor de finish afgestapt. Derde kerstdag deed ik mee in de Boekend: alweer een thuiswedstrijd. Alweer? Ja, mijn ouders zijn uit elkaar en mam woont in de Boekend. Het rondje was best leuk gemaakt, alleen loopt deze ronde nooit voor mij. Dit jaar ging ik heel hard af. Ik werd 18e en werd door de top 5 op een ronde gezet. Die plaatsen maken mij niet veel uit, maar wel wie er voor mij zit en degene die mij op een ronde zet. Het is wat langer geworden als ik gedacht had maar ach, jullie zijn weer bij. Ik heb mijn eerste training alweer gehad van het jaar en zondag 4 Januari heb ik mijn eerste wedstrijd ook weer gehad. Daarna rijd ik nog in Sevenum en dan mag de zomer weer beginnen. De sneeuw is leuk maar bij mij voor korte duur. Ik heb het ‘t liefst boven de 15 graden en droog! Nk Noorbeek – één wedstrijd,
Het hele seizoen draait maar om één wedstrijd en die was afgelopen weekend in Noorbeek. Ik heb hier een jaar naartoe gewerkt met ups en downs. Maar of het dit nu allemaal waard was, weet ik niet.
Ik ging met een half gevoel naar het NK, maar met een haalbaar doel en dat was bij de eerste 20. Na een rondje verkenning wist ik al wat het ging worden en zal het hier netjes beschrijven. De eerste lus was een mooi stukje, maar wat er op volgende was: blij dat ik glij! Hier had je grote stijkers nodig voor onder je schoenen. Ik had nog wel een setje liggen, maar die waren te kort, want de hele zool kwam vol te zitten met de klei van de zuidlimburgse ondergrond. Na dit stuk liep het wel aardig, maar je moest zeker nog 2 keer van de fiets af. In deze weersomstandigheden (Regen) was er niet veel mountainbiken aan! Ook de start was vragen om een valpartij met putdeksels, witte strepen op de weg en dan ging het ook nog bergaf!
Maar goed, ik heb het overleefd en heb een dubbel gevoel over de wedstrijd. Door het gladde gedeelte moest ik veel lopen wat ik niet goed kan. Dat sloopte en ik kon niet goed opschuiven, want telkens als ik een fijn tempo had, kwam er weer een verraderlijk stuk in het parcours, waardoor ik weer van mijn fiets moest of een voetje aan de grond moest zetten. Vanuit de 52ste startplaats was ik wel naar de 19e plek gereden, maar ik had het beter kunnen doen als ik niet zo had liggen rommelen aan het begin van de wedstrijd. Ik moest anderen laten lopen door stomme foutjes, omdat het voorwiel wegschoof over de gladde ondergrond. Elke meter van het parcours reageerde anders en dat nekte mij behoorlijk.
Er zijn wel andere rondes in Nederland om het NK te organiseren wat meer met Mountainbike van doen heeft dan waar ik zondag gereden had, ongeacht de weeromstandigheden! Weer een wedstrijd om snel te vergeten.
Volgende doel stelling is de wedstrijd in Baarlo van de winter cup. Hier heb ik een weddeschap met Leon Crienen dat ik hem ga klopen of hij mij (tuurlijk niet). De winnaar moet een lekker slagroom taart trakteren!
Streetrace Baarlo – Revanche van Groesbeek,
Woensdagavond was de Streetrace in Baarlo (thuisdorp). Hier wou ik laten zien, dat ik goed was na die 30m in Groesbeek. Het parcours was nagenoeg hetzelfde als vorig jaar. Alleen zat er nu een grindberg in en die hakte er na elke ronde goed in. Ik stond op de 2e rij achter Daan Bongers die altijd goed weg is. Ik startte goed en ging als 7e door de bocht. In die eerste ronde ontstond er een groepje van ongv. 10 man aan kop. Ik zat net achter het midden van dit groepje. Vier man reden bij de eerste doorkomst weg en ik had niet de kracht om er naar toe te rijden. In het parcours was een café opgenomen, waar we doorheen moesten fietsen. Als we het café uitreden, was er een linkse bocht waar mijn voorganger onderuit gleed.
Ik had genoeg afstand en had er daardoor niet veel last van. Ik reed op kop van het achtervolgingsgroepje. We reden even hard als de kopgroep dus het gaatje werd niet kleiner. Geleidelijk bleven van ons groepje alleen Daan en ik nog over. We reden wel samen maar ik merkte dat ik toch de betere was. Ik deed het meeste kop werk en kon af en toe even uitrusten in Daan zijn wiel. Er kwam iemand uit een achtervolgend groepje voorbij, maar ik had de kracht niet om met hem mee te gaan. Een ronde later kwam Roy van Heeswijk voorbij (de winnaar van vorig jaar). Hier wou ik weer mee gaan, maar ook dat lukte niet. Nu reden we voor de 6 en 7e plaats en dat vond ik niet slecht. Ik heb ook geprobeerd om bij Daan weg te rijden, maar hij kwam steeds terug. Ik besloot samen met hem naar de finish rijden en vlak van tevoren aan te vallen, maar in de voorlaatste ronde sloot er nog iemand aan. Hier ging ik meer naar kijken, want hij kwam er best hard over. In de laatste paar meters zat ik in zijn wiel en wist ik dat het sprinten werd. Daan had al een gaatje moeten laten, dus het ging nog tussen ons 2. Ik zat in de laatste bocht nog in zijn wiel en toen ik er half langs zat kwam hij opeens naar rechts. Ik kon nog uitwijken en had de sprint ook gewonnen. Ik schrok er een beetje van en hij volgens mij ook wel. Na afloop zei hij dat hij zwarte plekken zag met sprinten en toen kwam er nog één van achter (Ik).
Ik was uiteindelijk 6e geworden en had er geen slecht gevoel over. Achteraf merkte ik dat ik van tevoren wel wat te veel gegeten had, maar dat had geen plaats meer of minder uitgemaakt. Op het stuiterende gras voelde ik de meeste last, maar ik ben met het resultaat tevreden.
Nationale wedstrijd Groesbeek - Naar zonneschijn weer regen,
Zondag naar Holten was de wedstrijd in Groesbeek. Naar een anderhalve ronde te hebben verkent was dit rondje echt wat voor mij. Ik wilde hier me voor de laatste keer meten met de rest.
Dit werd al 30m naar de start verziekt. Er reed iemand met z’n voor wiel tegen mijn linker schoen aan. Ik voelde de spaken en hoorde dat er wat los ging. Ik dacht dat het een spaak was maar het was mijn schoen. De gesp waarmee jeje schoen vast mee maakt was er helemaal vanaf getrokken. Deze kwam ook nog een aantal keren in mijn achterwiel dus einde wedstrijd naar 30m. Hier was ik erg kwaad om en was vergeten om even een rondje te rijden om af te koelen. Naar de gesp weer handy man vast te zetten maar een rondje over de weg gereden want ik had geen zin in die vragen wat is er aan de hand enzo.
Ik kom de laatste 2 wedstrijd alleen maar thuis maar kapote spullen en dat is erg deprimerend als de vorm er nu juist lekker in zit!
Om maar een voordeel er uit te trekken ben ik nu erg gebrand op de streetrace van komende Woensdag.
Nationale wedstrijd Holten - Na regen komt zonneschijn?
Om 7:15 stond Rick van Dijk bij mij voor de deur om naar Holten te rijden. Rick moest eerder starten en wou op tijd daar zijn. Om 10 uur gingen we warm rijden en toen begon het ook nog eens te regenen. Het druppelde een beetje, maar dat was niet zo erg. Na een rondje rijden was de fiets een beetje vies, maar alles lag er goed bij. Een beetje zuigende grond maar netjes glad en hard. Toen Rick aan het rijden was, ben ik met Noud nog een keer helemaal rond gegaan. Nog even in de tent gaan zitten wachten. Rick werd mooi 3de. Het regende nog steeds en af en toe nog ietsje erger. Een keertje op en neer gereden en toen naar de start. Ik was nog niet helemaal warm, maar de startklim was een goede warming-up. Ik kwam slecht weg, want op de crossbaan was het toplaagje nat geworden, waardoor grip ver te zoeken was. Ik reed ongeveer 35ste en moest wat opschuiven. In een afdaling werd wat gewisseld van spoor en door slecht zicht kwam ik in een spoor waar ik niet makkelijk meer uitkwam. Ik ging onderuit, wat niet erg was, want ik moest daar toch lopen. Maar, toen kwam er nog iemand bij liggen en die zat vast in de ketting en zijn handvat zat in mijn spaken. Na wat gerommel kwamen we los. Ik had maar een paar plaatsen verloren en ging in de achtervolging. Door de regen en de toch wel warme temperatuur besloeg steeds mijn bril. Ik reed 2 afdalingen op blind vertrouwen, maar dit ging niet langer. Ik wist dat ik niet veel voorop moest rijden, maar dat was geen probleem. Ik had een mooi tempo en een goede drive! Zo haalde ik elke ronde een aantal in en reed ik met nog 2 v/d 4 ronden te gaan 18e. Ik wou perse binnen de 15 eindigen en ging bij elke klim er flink tegen op. Als er iemand in mijn wiel zat, reed ik die er na een klim of bocht vanaf. Op rechte stukken breidde ik de voorsprong nog eens uit. En dat op mijn middelste tandwiel voor. Ik reed alles op souplesse en kon goed herstellen en inhalen tegelijkertijd. Met nog een ronde te gaan kwam ik bij een jongen te rijden van Fisher Holland. Het was een taaie, maar hij moest op klimmetjes net even wat meters laten gaan. Dit zijn slopende dingen als je achter iemand aan rijd. Ik reed op de 15e plek maar de 14e was ook al in zicht. Ik reed het gemakkelijk dicht en ging er meteen overheen. Ik wilde me testen op duur en kracht. Na een technische afdaling en een slingerend stuk had ik een gat. Op het rechte stuk trok ik nog eens flink door op mijn middelste tandwielke. In de laatste klim kwam de kramp er een beetje in. Mensen langs de kant waren de anderen aan het aanmoedigen om naar mij toe te rijden. Ik hou daarvan, want dan moedigen ze mij ook aan en dan versnel ik ook, zodat ze het nog moeilijker krijgen. De laatste afdaling naar start- finish had ik een mooi gat van zeker 50 meter. Ik wist niet precies waar de finish was, maar na de jurywagen hield ik mijn benen maar een keer stil. Ik ben 14e geworden en dat is ook mijn beste resultaat van dit jaar.
Toch maar Helenaveen
Een kort verslagje over de weg wedstrijd van afgelopen zondag. Eerder de week had ik besloten om niet te rijden maar, naar een gesprek met Bart (trainer) en een laatste zetje van Wesly toch maar gegaan. Het was droog toen we er heen reden want we waren op de fiets. Toen begon het te regennen. Naar de nummer opgespeld en de benen ingestreken te hebben zijn we gaan wachten. 5 Min voor de start zijn we pas naar buiten gegaan. Even snel op en neer gereden en gaan opstellen. Het zonnetje kwam door dus het begon weer ergens op te lijken. De eerste 2 ronden ging goed en ging ook meer voorin rijden. Er waren 2 S-bochten echt weer wat voor mij. In de 3de ronden kreeg ik een raar gevoel aan de achterkant en vertrouwde het niet helemaal. Het leek net of de fiets ging glijden en een stukje verder zakte in de bochten. Ik ging wat rustig door de bocht maar, moest het verschil steeds weer goed maken. Halverwegen de 4de ronden begon het weer te regenen. Het ging nog altijd goed had geen moeite te volgen en goed opschuiven als ik wou. Bij de S-bochten gleed de achter kant tot 2 keer en moest ik veel doen om recht op te blijven. Naar de S-bochten werk flink door getrokken en voelde ik het ook met optrekken dat de fiets niet helemaal stabiel meer was. Ik heb de rest maar laten lopen want vallen had ik geen zin in. Naar een halve wedstrijd ben ik gestopt met tegen zin en ook weer niet want, het regende inmiddels behoorlijk. Weer bij de finish maar omgekleed en gaan wachten op Wesly want daar was ik mee samen gekomen. De Maastrappers (Waar ik ook voor reed) had de wedstrijd gewonnen met Vladimir Gottfriend. Wesly werd knap 32ste met een junioren verzet. Ik kan niet zeggen dat ik super was omdat, de lange rechte stukken en hoge snelheden niet voor mij zijn weg gelegd. Ik had goed kunnen volgen maar meer had er niet in gezeten. Bij thuis komst had ik toch lekker 110Km getraind met een halve wedstrijd in de beentjes.
Slagen en 2de worden. Dus niet slagen om 2de te worden.
Vrijdag was het vroeg dag. Om 5 uur ging de wekker. Na het eten en wat opfrissen was het kwart voor 6. Toen met de bus van het werk naar Nieuwegein. Een heel eind, maar het is voor één keer en voor een goed doel n.l. mijn PRAKTIJKEXAMEN. Na 8 opdrachten (waarover ik er van 2 een wat minder gevoel had), werd ik 10 minuten later opgeroepen en had twee nullen boven elkaar (8) gescoord!! Blij ging ik naar huis. Tot Utrecht, want toen stond het vast. Maar, beter op de terugweg als op de heenweg. “s Avonds uiteten bij de Griek waar je lekkere sterke drank van te voren krijgt. Met nog een glas bier en een lekker Grieks vleesgerecht zat ik vol. Na afloop kreeg je nog een drankje, maar die was niet zo sterk. Ik had al door dat ik goed ging slapen en dat had ik nodig, want de volgende dag was het District kampioenschap.
Zaterdag ging ik met Wesly, Peter en Juliet naar Berlicum. Het was een snel rondje en met de zon op je kop werd het een zware wedstrijd. Ik had het rondje verkend, maar de linten waren niet echt duidelijk. Je kon niet goed zien of je nu links of rechts moest op sommige plaatsen. Ook door de droge ondergrond was er bijna geen spoor dus dat rijdt ook wat moeilijker. Na de start was het al snel gedaan. Ik ging op kop en toen miste ik al een bocht. Ik had een gaatje van 10m maar ik mocht als 2de verder rijden. In de zandbak maakte ik een foutje en er ontstond een gat van 20m. We reden even hard dus het gat werd niet kleiner. Na een volgend rondje, waar ik hem weer kon zien, was het al 50m. Ik kreeg het gat niet dicht en al snel had hij ruim een halve minuut. Ik kwam door wat foutjes samen te rijden met 2 anderen waaronder ene Daan. Die andere man had zich even op kop gezet, maar die reed te langzaam voor mijn gevoel. Ik haalde hem in en reed weg met Daan in mijn wiel. We werkten goed samen en deden om beurten een halve ronde op kop. Op de rechte en snelle, bochtige stukken viel hij mij tegen, dus ik wist waar ik mijn slag moest slaan. Met nog een ronde te gaan, moest ik nog wat te drinken hebben. Peter (vader van Wesly) deed de verzorging. Doordat de verzorging in de bocht zat, was het wat vervelend aanpakken en het hobbelde er nogal, dus na een tiental meters kon ik eindelijk mijn bidon pas in de houder doen. Na wat bochtenwerk en een lang recht stuk had ik mij los gereden. Ik hield dit goed vast en had nog niet veel gegeven. In een afdaling haperde de voorrem iets, waardoor ik met mijn voorwiel weg schoof. Hierdoor was de voorsprong weer weg. Ik reed nog wel voorop, omdat ik me goed voelde en nog goed door kon. Nu bleef hij in mijn wiel en op de technische stukken kwam ik iets weg. Maar op een recht stuk kwam hij weer bij. Bij een paar slingers nam ik een bocht iets te krap en kwam met mijn schouder tegen een boom aan. Dit deed erg pijn, maar kon gewoon verder. Door de adrenaline merkte ik er weinig van. Met nog een bochtencombinatie te gaan had ik weer een gaatje van een meter of 7-8. Deze wist ik vast te houden en werd daarmee 2de op het District Kampioenschap!
Nadat ik even snel iets anders aangedaan had, ging ik naar de E.H.B.O. die de wond ontsmette en dicht plakte. Daarna op naar het podium!! Tot slot de wedstrijd van Wesly gevolgd. Voor zijn verslag zie www.weslytheunissen.tk
Uitslag: 1.Wouter de Haas 2. Sebastiaan Brouwer 3.Daan van Rooij
|
