RAMILLIES 1706

Rechercher dans ce site

SUMMARY

A MAJOR HISTORICAL LANDMARK of the British and the European History is endangered by the possible implantation on the site itself of a field of 17 huge windmills, more than 450 feet high each.
It is the well-known battlefield of Ramillies ( The Allies with the Earl of Marlborough against the French and the marshal of Villeroy ).
On the 27th of november 2008, this project was presented in the community of Eghezee which communal border is one the limit of the battlefield mostly situated in the next community : Ramillies. 
Ramillies is now located in the province of roman Brabant and Eghezee in the next province of Namur. The actual limit of the battlefield in 1706 was the river Mehaigne ( from the late latin word mehana meaning "mean, bad tempered, violent...") and so the field is on the territory of the both present communities.
The site is also of great interest in the matter of birdwatching, and for the presence on the battlefield of the Hottomont's tomb, the greatest gallo-roman funeral mound in Belgium along the roman way Bavay-Cologne with no buildings around. The so-called Tomb was also the promontory where the HQ of marshal of Villeroy was installed during the battle of Ramillies. You will find more information on the website.
Please take some of your time for signing the petition against this bad project. We thank you all.
 
 
Contact us :CONTACT

SAMENVATTING

 
Onze historische landschappen en de milieuomgeving van onze kinderen en kleinkinderen zijn bedreigd door een anarchistische bouw van windmolenparken,
Het is van uiterst belang om te reageren en om zich te verzetten tegen dergelijke projecten. Ze vormen een bedreiging en onze reaktie moet als jurisprudentie dienen. De bescherming van bepaalde landschappen moet in de juridische sfeer van België en haar gewesten gebracht worden .
 

Kunt u zich inbeelden, dat er om wille van economische redenen, een windmolenpark op het Ijzerplein of op het slagveld van Waterloo aangelegd zou worden? Neen, natuurlijk niet!

Doch kan zoiets blijkbaar toch wel gebeuren...
 
Op een paar kilometer van de taalgrens ligt het beroemde slagveld van Ramillies in een brabantse driehoek tussen Tienen-Geldenaken, Perwijs en Eghezee, op het einde van het plateau Haspengauwe.
 
Dit slagveld is welliswaar voornamelijk bekend in de angelsaksische landen. Het is de plaats waar Graaf Malbroek ( John Churchill, first Earl of Marlborough ) en zijn bondgenoten ( Preussers, Hollanders enz...) de overwinning behaalde tegen de franse troepen o.l.v. Marechal de Villeroy in 1706 te Ramillies.
 

Dit slagveld, dat tot nog toe, bijna volledig in zijn originele staat behouden gebleven is en waarvan de historische waarde even hoog is als die van Waterloo, is helemaal niet beschermd! En nu wordt deze uitzonderlijke site bedreigd door een project die de constructie voorziet van een park met 17 megareuze windmolens (elk hoger dan 140 meter).

Dit zou deze site natuurlijk helemaal ontaarden.

Daarenboven is deze regio ook merkwaardig als landschap en voor zijn belang als 'birdwatchingsoort'. Dé plaats in Brabant gewaardeerd en erkend door alle vogelliefhebbers van België. De uitzionderlijke en waardevolle populaties aan vogels zijn eveneens volledig bedreigd door dit project van de windmolens !
 

Op de site van het slagveld van Ramillies bevindt zich eveneens de « Begraafplaats van Hottomont », de grootste gallo-romeinse tumulus van België. Dit is erkend als waardevol patrimonium van België en anderzijds bevindt zich hier eveneens een groot stuk van de romeinse steenweg Baafs-Keulen ( op de lijst van het wereldpatrimonium van de Unesco : World heritage ), zonder enige bebouwing rondom. Gedurende de slag van Ramillies van 1706 was deze tumulus het hoogste punt van deze haspegauwse vlakte waarop Marechal de Villeroy zijn HK geplaatst had.


Voor het behoud van een historisch zeer waardevolle en uitzonnderlijke site, zowel op het vlak van cultureel patrimonium als om reden van natuurbehoud, is het van uiterst belang dat éénieder zich verzet tegen dit projekt.
 
Steun onze aktie en onderteken de petitie in bijlage ten voordele van het behoud van een historisch landschap!
 

PORQUE MAMBRU ? Por que Marlborough no es pronunciable . El mismo para los hablantes de frances.

Mambrú se fue a la guerra es la versión en español de la canción popular infantil francesa, Marlbrouck s’en va-t-en guerre.

Esta canción fue compuesta tras la batalla de Malplaquet (1709), que enfrentó a los ejércitos de Gran Bretaña y Francia. A pesar de su derrota, los franceses creyeron muerto en la batalla a su enemigo John Churchill, duque de Marlborough, que es a quien se dedica la canción burlesca.

La letra original francesa se atribuye a Madame de Sévigné, aunque puede que reelaborara un canto creado por los soldados. La melodía de la canción parece ser aún más antigua, es de origen árabe y habría llegado a Francia a través de las Cruzadas, es decir en la Edad Media.

La canción se popularizó en Francia en tiempos del Rey Luis XVI: una de las nodrizas del principe heredero solía cantarla; la canción agradó a los reyes y pronto se difundió por todo el país.

A España llegó con el nombre Marlborough popularizado como un más pronunciable Mambrú. [1]

 

Desde su popularización en España, llegó a América, a Chile y a los juegos infantiles de Chiloé.

El autor Oreste Plath en su libro "Origen y folcor de los juegos en Chile", cita versiones de Mambrú en Argentina, Venezuela, Mexico, Ecuador entre otos paises.

Además en Chile en diversas fuente aparece las versiones de registro tanto en la zona central como en Chiloé vigentes desde en el siglo XIX y XX.

Por ejemplo, Julio Vicuña Cifuentes en Romances populares y vulgares recogidos de la tradición oral chilena, 1912 cita tres versiones a comienzos del siglo XX, mientras Raquel Barros en su libro "El romancero chileno" (1970) presenta incluso las partiruras de la misma.

 

VERSIONES DE MAMBRU EN CHILOE

Juan Bahamonde en conjunto con Máximo Trapero, publican en 1998, el libro Romancero General de Chiloé, basado en su trabajo en terreno el año 1993 en la localidad de Rilan, donde recogen la version de Mambrú que presentamos a continuación y que pertenece a María Marta Oyarzo

MAMBRÚ SE FUE A LA GUERRA

 [2]

//Mambrú se fue a la guerra, no se cuándo vendrá.//

//Si vendrá por la Pascua o por la Trinidad.//

//La Trinidad se acaba Mambrú no vuelve ya.//

//La Trinidad se acaba Mambrú no vuelve ya.//

//La dama que lo espera se pone a sollozar.//

//Se ha subido a la torre se pone a divisar.//

//Allí viene Mambrú en tumba de cristal.//

//Encima de su tumba dos pajarillos van.//

//Cantando el pío-pío, cantando el pío-pá.//

BIBLIOGRAFIA.

- Bahamonde Cantin, Juan & Máximo Trapero: Romancero General de Chiloé. Frankfurt am Main: Vervuert; Madrid: Iberoamericana, 1998, 304 págs.

- Barros, Raquel. El romancero chileno. Santiago : Univ. de Chile. 1970.

- Plath, Oreste. Origen y folcor de los juegos en Chile. Ritos mitos y tradiciones. Edicion GRIJALBO.1998. 2ª Edicion.

- Vicuña Cifuentes, Julio, 1865-1936. Romances populares y vulgares. Santiago : Impr. Barcelona, 1912.

[1] Informacion de www.wikipedia.es

[2] Colección Juan Bahamonde Cantin. Romancero de Chiloé.