Interpelacja

ws. rejestracji za pomocą kas fiskalnych wpływów wnoszonych przez podopiecznych i ich rodziny do kas i na konto Domów Opieki Społecznej

Domy Pomocy Społecznej będące jednostkami budżetowymi, niekomercyjnymi działające na podstawie ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej /t.jedn. Dz. U. nr 175, poz. 1362 ze zm./ świadczą dla mieszkańców usługi pomocy społecznej wraz z zakwaterowaniem /Dział 87 PKWiU z 2008 r./. Usługi świadczone są na podstawie decyzji administracyjnych wydawanych przez ośrodki pomocy społecznej. Z decyzji takiej wynika między innymi iż: „opłatę za pobyt w domu pomocy społecznej wnosi mieszkaniec domu...” /art. 61 ustawy o pomocy społecznej/. Pozostałą część odpłatności ponoszą odpowiednio zobowiązani do alimentacji i/lub gminy kierujące mieszkańca do placówki. Odpłatność zgodnie z w/w decyzjami uiszczana jest

w zdecydowanej większości na konta bankowe, rzadko do kasy.

Pozostaje bezsporne, że DPS zwolniony jest z podatku VAT na podstawie art. 43, pkt.1, ust. 22 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. W roku 2010 Domy Pomocy Społecznej objęte były zwolnieniem z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących /§2 oraz poz. 26 z załącznika do Rozp. z dnia 23 grudnia 2009 r. w sprawie czynności zwolnionych z obowiązku ewidencjonowania - Dz. U. nr 224, poz.1797/. Na podstawie Rozporządzenia MF z dnia 26.07.2010 r. /Dz. U. nr 138, poz.930/ usługi w zakresie opieki społecznej tracą zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących z dniem 30.04.2011 r., gdyż dział 87 PKWiU z 2008 r. nie jest wymieniony w załączniku do rozporządzenia.

Gdy liczba odbiorców jest większa od 20, a ilość transakcji realizowanych w ciągu roku jest większa niż 50 nie mają zastosowania szczególne czynności wymienione w pozycji 34 załącznika do Rozp. MF z dnia 26.07.2010 r. /Dz. U. Nr 138, poz.930/. Większość wpłat przekazywana jest przez ZUS w postaci przelewów bankowych, ale tytuł tego przelewu brzmi „potrącenie” i nie jest co do kwoty tożsame z miesięczną odpłatnością ponoszoną przez podopiecznego. Jest zatem wysoce wątpliwe, aby można było uznać iż jest wyjaśnione za jaką transakcję dotyczyła płatność, zatem w większości nie ma zastosowania powołanie się na szczególne czynności wymienione w pozycji 37 załącznika do Rozp. MF z dnia 26.07.2010 r. /Dz. U. nr 138, poz.930/.

Powyższe ustalenia stanowią przesłankę do wprowadzenia kasy rejestrującej w DPS.

Z drugiej strony /art. 43, ust 1, pkt. 22 oraz art 111, ust. 1 i ust. 8 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług /Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm./ zauważyć należy, że kasy fiskalne służą do rejestracji obrotu i związanych z nim kwot podatku VAT. Stąd też, skoro DPS świadczył będzie wyłącznie usługi pomocy społecznej zwolnione od VAT, to w takiej sytuacji z tytułu tychże usług nigdy nie wystąpi kwota podatku związanego z obrotem, w związku z czym nie ma potrzeby prowadzenia ewidencji z użyciem kasy. Zauważyć trzeba, że Rozp. Ministra Finansów z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących /Dz. U. nr 138, poz. 930/ odnosi się jedynie do tych czynności, które, co do zasady, podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.

Szanowna Pani Minister, powyższe pozwala postawić następujące pytania:

1. Dlaczego Domy Pomocy Społecznej zwolnione z podatku VAT nie są zwolnione z rejestracji wpływów z tytułu odpłatności za pobyt podopiecznych przy pomocy kas fiskalnych?
2. Czy Pani Minister podejmie działania, aby przywrócić w Rozporządzeniu Ministra Finansów zwolnienie z obowiązku stosowania kas fiskalnych?
3. Czy wpływy z tytułu odpłatności wnoszone do kasy i na rachunki bankowe Domów Pomocy Społecznej przez osoby fizyczne nie prowadzące działalności gospodarczej /podopiecznych i członków ich rodzin/ należy rejestrować

przy użyciu kasy rejestrującej?

Poniżej w zał. odpowiedź Jarosława Dudy Sekretarza Stanu w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej.

W związku z licznymi interwencjami osób, które płacą podwójny VAT za dostawę mediów - są najemcami lokali komunalnych w budynkach wspólnot mieszkaniowych 9 czerwca 2011 roku podczas 94 posiedzenia Sejmu RP poseł Stanisław Szwed i poseł Jadwiga Wiśniewska wystosowali zapytanie poselskie do Jana Rostowskiego, Ministra Finansów.

Od dwóch lat najemcy lokali komunalnych w budynkach wspólnot mieszkaniowych płacą podwójny VAT za dostawę ciepłej wody i ogrzewanie, co jest dla nich niezrozumiałe i wielce niesprawiedliwe. Różnica w opłatach między właścicielami a najemcami lokali wynosi kilkaset złotych w roku. Powoduje to, że najemcy szukając rozwiązania tego problemu zwracają się do posłów z prośbą o interwencję. Z wcześniejszych odpowiedzi na interpelacje związane z tym problemem wynika, że Ministerstwo Finansów miało poddać analizie kwestię rozliczeń dokonywanych przez wspólnoty mieszkaniowe.

Biorąc powyższe pod uwagę kieruję do Pana Ministra następujące pytania:

1.      Jakie są wnioski z przeprowadzonej analizy kwestii rozliczeń dokonywanych przez wspólnoty mieszkaniowe?

2.      Czy konieczne są zmiany w przepisach ustawowych?

3.      Czy Ministerstwo planuje nowelizację ustawy, która rozwiąże ten problem?

4.      Jaka jest jednolita interpretacja przepisów w tej sprawie Ministerstwa Finansów zgodna z prawem europejskim?

 Poniżej w załączniku odpowiedź Macieja Grabowskiego Podsekretarza Stanu w Ministerstwie Finansów.

Zapytanie Poselskie

ws. nadania rangi najwyższego priorytetu polityki zdrowotnej walce z cukrzycą, ograniczenia epidemii cukrzycy i poprawy jakości życia chorych.

Cukrzyca jest jedną z najgroźniejszych chorób cywilizacyjnych, uznana za chorobę społeczną. W Polsce na cukrzycę choruje obecnie około 2,5 mln osób i liczba ta tak dramatycznie wzrasta, że szacuje się, że w 2030 r. liczba chorych zbliży się do 5 mln.

Coraz częstszymi przyczynami zgonów są groźne powikłania powodowane cukrzycą,  których leczenie jest ogromnym kosztem.

Polskie Stowarzyszenie Diabetyków uważa, że objęcie refundacją nowoczesnych leków /analogi insuliny i leki inkretynowe/ oraz właściwa profilaktyka, edukacja zdrowotna i nowoczesne leczenie mogą doprowadzić do zahamowania fali nowych zachorowań i powikłań . Lekarze domagają się wdrożenia programu edukacji lekarzy POZ, co znacząco poprawiłoby diagnostykę i leczenie cukrzycy oraz prowadzenia bardzo intensywnej edukacji chorych.

Biorąc powyższe pod uwagę zwracam się do Pani Minister z następującymi pytaniami:

1.      Czy prowadzone są prace nad ułatwieniem dostępu do leczenia chorym

na cukrzycę, które umożliwiłoby lepszą kontrolę choroby i zapobiegałoby powikłaniom?

2.      Czy przewiduje się objęciem refundacją nowoczesne leki, jakimi są analogi insuliny i leki inkretynowe, co zapewniłoby lepszą kontrolę stężenia glukozy

we krwi pacjentów i ograniczyłoby liczbę powikłań?

3.      Czy przewiduje się wdrożenie programu edukacyjnego dla lekarzy POZ?

Poniżej w zalączniku odpowiedź Adama Fronczaka Podsekretarza Stanu w Ministerstwie Zdrowia:

Sprawa: prywatyzacji spółki Bielskie Zakłady Obuwia „Befado” Sp. z o.o. z siedzibą w Bielsku-Białej.

Trwa proces prywatyzacji bielskiej spółki „Befado”. Z informacji, jakie posiadam, do ostatecznych negocjacji została wybrana firma „Protektor” SA z siedzibą w Lublinie. Firma „Befado” jest znaczącym producentem obuwia tekstylnego w Polsce, firmą o długoletniej tradycji i renomie, stąd też moje zainteresowanie, aby przyszły inwestor przedstawił dobry, rozwojowy projekt inwestycyjny, jak i zapewnił załodze dalsze funkcjonowanie.

Informacje, jakie docierają do mnie , jak również do załogi spółki „Befado”, nie są dobre. Spółka „Protektor” z Lublina zwalnia pracowników, dokonuje wyprzedaży majątku a produkcję przenosi za granice naszego kraju. Dlatego trudno się dziwić, że pracownicy „Befado” obawiają się, że podobny los może spotkać ich firmę, ich miejsca pracy.

Działając w oparciu o ustawę z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora /t. jedn. Dz. U. z 2003 r. nr 221, poz. 2199 ze zm./zwracam się do Pana Ministra o szczególny nadzór nad procesem prywatyzacji spółki „Befado” i wyborem inwestora z zastrzeżeniem, aby elementem umowy sprzedaży spółki „Befado” był pakiet pracowniczy gwarantujący zatrudnienie pracownikom, jak również pakiet inwestycyjny gwarantujący utrzymanie i rozwój produkcji

w Bielsku-Białej.

Poniżej w załączniku odpowiedź Aleksandra Grada, Ministra Skarbu Państwa:

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Jest to potrzebna ustawa, która ma poprawić bezpieczeństwo na stokach, ale również funkcjonowanie GOPR i TOPR. Moje pytania dotyczą trzech kwestii.

Pierwsza odnosi się do spraw pracowniczych – mam tu na myśli refundację kosztów. Wiem, że z tym były zawsze problemy, jeśli chodzi o ochotników, szczególnie pracodawcy bardzo niechętnie zwalniają ochotników do wykonywania czynności. Jest to w jakiś sposób uregulowane, ale czy nie zastanawialiście się państwo nad tym, aby jednak pracodawcy zrefundować koszty płacy pracownika, który uczestniczy w tych czynnościach. Wielokrotnie bowiem zdarza się tak, że pracodawca niechętnie zwalnia takiego pracownika.

Druga rzecz, chyba jedna z najważniejszych, to jest sprawa finansowania. Od wielu lat beskidzką grupa GOPR walczy o swój śmigłowiec. Niestety bezskutecznie. Wiemy, że w Beskidach – nie tylko w Beskidach, ale również gdzie indziej – śmigłowiec byłby niesłychanie potrzebny do szybkiego udzielenia pomocy. Czy w tym zakresie są możliwości wynikające z tej ustawy?

Czy w ogóle jest szansa, żeby na wyposażeniu beskidzkiej grupy GOPR taki śmigłowiec się znalazł?

Trzecia sprawa. W ustawie w art. 2 jest mowa o górach. Są tu wymienione obszary Beskidu oraz innych gór. Czy to obejmuje wszystkie obszary, jeśli chodzi o góry? Czy jest też ujęte na przykład pasmo Gór Słonnych w Bieszczadach w powiecie sanockim, czy te przepisy dotyczą innych gór? Tu prosiłbym o wyjaśnienie, czy obejmują one wszystkie pasma, czy jest

to jednak jakaś wydzielona grupa.

Odpowiedź Zbigniew Sosnowskiego, Podsekretarza Stanu w Ministerstwie Administracji i Spraw Wewnętrznych: