Op 31 oktober 2006 is bij mij een Cochlear Implantaat geplaatst en op 1 december is de implantaat aangesloten op de processor. Vanaf dat moment is een ontdekkingsreis begonnen naar de wereld van geluid. 

 
Het 1e uur op de 1e dag was er een van gepiep, alles en iedereen piepte. Ook mijn eigen stem  was gepiep. Maar al snel hoorde ik stemmen tussen het gepiep en verschillende geluiden werden herkenbaar. Het spraakverstaan met liplezen ging opeens snel vooruit, doordat de tonen die ik niet meer hoor (of nooit heb gehoord) opeens doorkwamen. De avond van de 1e dag ging ik shoppen met mijn vrouw en bijna elk detectiepoortje ging af, gelukkig was het een rustige avond in een rustig dorpje buiten Groningen. Maar wel een wereld van Minnie en Mickey Mouse en zo nu en dan een Donald Duck.

De 2e dag ging alles heel snel, steeds meer geluiden kregen een plaats. De schakelaar van de knipperlichten in de auto kon ik opeens horen. Bij het eten koken hoorde ik het aardappelmesje door de aardappel glijden. Televisie kijken bij een volumestand waar ik met mijn hoortoestellen absoluut niets kon horen, de gehoorzenuw begint steeds meer te reageren op de elektrische pulsjes. 's Avonds een sinterklaasfeestje met de familie en het verstaan (met liplezen) ging stukken gemakkelijker.

De derde dag met mijn dochter naar de hockeyvelden, eerst 2 wedstrijden binnen waar het getik van de ballen en gesleep van de sticks goed hoorbaar waren. 's Middags naar Haren waar een veldhockey wedstrijd gespeeld werd. En omdat het regende, ben ik in het clubhuis naar de wedstrijd gaan kijken Kom ik daar een oude bekende tegen en begin een praatje met hem. Iets wat met hoortoestel bijna niet mogelijk was, ging nu met een speels gemak (wel met liplezen natuurlijk). 's Avonds toen ik in de keuken bezig was, hoorde ik opeens de radio op de slaapkamer boven kwetteren.