Σχετικές οικονομικές και κοινωνικές μελέτες, αποφαίνονται ότι η περιβαλλοντική νομοθεσία έχει θετικό αντίκτυπο στο ζήτημα της απασχόλησης, όπως έχει θετική επίπτωση -εφόσον εφαρμόζεται πλήρως, στην πρόληψη της ρύπανσης και σε ζητήματα δημόσιας υγείας. Οι φόβοι για απώλεια θέσεων εργασίας είναι σχετικά αβάσιμοι και καλλιεργούνται από ορισμένους επιχειρηματίες για τους δικούς λόγους και τις επιδιώξεις τους. Η περιβαλλοντική προστασία αυξάνει τα επίπεδα απασχόλησης, γιατί εντείνει τη χρήση της ανθρώπινης εργασίας, προστατεύει τα εγχώρια προϊόντα και δημιουργεί συνθήκες οικονομικής ασφάλειας που αυξάνουν τη ζήτηση. Τα ευρωπαϊκά δεδομένα των δύο τελευταίων δεκαετιών δείχνουν, ότι πολύ λίγα εργοστάσια κλείνουν εξ αιτίας των περιβαλλοντικών κανονισμών και της ισχύουσας νομοθεσίας. Επιπλέον, τα στοιχεία δείχνουν, ότι οι περιβαλλοντικοί κανονισμοί δεν είναι υπεύθυνοι για τη µακροπρόθεσµη μείωση της απασχόλησης στην κατασκευαστική βιομηχανία. Το φαινόμενο των ‘’παραδείσων της ρύπανσης", η μεταφορά δηλαδή βιομηχανικών εταιρειών σε φτωχές χώρες για να επωφεληθούν από τους χαλαρούς περιβαλλοντικούς κανονισμούς, συμβαίνει, αλλά συμβαίνει όλο και σπανιότερα. Πολλές βιομηχανίες πράγματι μεταφέρουν στον Τρίτο κόσμο τις δραστηριότητές τους, αλλά ο λόγος στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, είναι το φθηνό εργατικό κόστος και η ευκολότερη πρόσβαση στις πρώτες ύλες. Παρόλα αυτά σε τομείς, όπως είναι τα ορυχεία και η υλοτομία, είναι φανερή η απώλεια θέσεων εργασίας, εξ αιτίας και των περιβαλλοντικών κανονισμών. Ακόμη και σ' αυτήν την περίπτωση όμως, δημιουργούνται νέες θέσεις εργασίας, σε άλλους τομείς της οικονομίας, στην παραγωγή υλικών εναλλακτικών της ξυλείας και των ορυκτών που προστατεύονται ως φυσικοί πόροι και που βρίσκονται σε εξάντληση. Επίσης, δημιουργούνται νέες θέσεις εργασίας στην αλιεία, στη βιολογική γεωργία, στον οικο-τουρισμό και σε βιομηχανίες που θέλουν να εγκατασταθούν σε περιοχές, όπου υπάρχει ικανοποιητική ποιότητα ζωής για τους εργαζόμενους.

Η συζήτηση για το θέμα, "θέσεις εργασίας απέναντι στο περιβάλλον", τροφοδοτήθηκε από την αποβιομηχάνιση στις ΗΠΑ κατά την δεκαετία του '80, εξ αιτίας, κατά ένα µέρος, του αυξημένου ανταγωνισμού από τις εισαγωγές, της μεταβολής των απαιτήσεων και των τεχνολογικών αλλαγών. Οι περιβαλλοντικοί κανονισμοί θεωρήθηκαν συχνά συμμέτοχοι και συνένοχοι στη μετάβαση της οικονομίας των ΗΠΑ από την παραγωγή προϊόντων στην παροχή υπηρεσιών. Η αναφορά ‘’Θέσεις Εργασίας και Περιβάλλον’’ δείχνει για µια ακόμα φορά, ότι τα αποτελέσματα στην απασχόληση εξ αιτίας του κλεισίματος εργοστασίων, της εκροής κεφαλαίων και της μείωσης της παραγωγικότητας, λόγω των περιβαλλοντικών κανονισμών είναι μικρή έως ανύπαρκτη. Την ίδια στιγμή τα χρήματα, που οι κυβερνήσεις και οι βιομηχανίες ξοδεύουν για την προστασία του περιβάλλοντος, δημιουργούν νέες θέσεις εργασίας. Φυσικά, και δεν µπορούµε να παραβλέπουμε το προσωπικό και κοινωνικό κόστος της απώλειας θέσεων εργασίας και της ανεργίας, είτε προκαλείται από τα μέτρα προστασίας του περιβάλλοντος, είτε από άλλες άσχετες αιτίες. Αυτές όμως οι απώλειες είναι τοπικές και σε αντίθεση µε τη δημοσιότητα που έχουν προσλάβει, είναι όντος ασυνήθιστα μικρές. Ωστόσο, μεγαλύτερες είναι οι απώλειες που προκαλούνται από την περικοπή θέσεων εργασίας για οικονομικούς λόγους, τον εισαγόμενο ανταγωνισμό και τη μείωση ορισμένων στοχοθετημένων δαπανών. Σήμερα, η νέα στρατηγική των επιχειρήσεων προβάλλεται ή και έχει αναγνωριστεί ως αναγκαιότητα, ενώ έχει υιοθετηθεί από πολλές μεγάλες εταιρείες, ώστε να παραμείνουν ανταγωνιστικές στις εθνικές και διεθνείς αγορές τους, όπου οι καταναλωτές είναι όλο και περισσότερο συνειδητοποιημένοι περιβαλλοντικά και μπορούν να μποϋκοτάρουν πολύ εύκολα εταιρείες και προϊόντα.

Η κοινωνία και η ανάγκη της για βιώσιμη ανάπτυξη και προστασία της δημόσιας υγείας, δεν θα έχει κανένα όφελος από επιχειρήσεις, που επιβιώνουν οικονομικά µόνο χάρη στην κατάχρηση του περιβάλλοντος και της υγείας µας και στην καταστροφή των φυσικών αποθεμάτων. Πάντοτε θα υπάρχουν εταιρείες µε καλύτερη διαχείριση, µε πιο ευαισθητοποιημένους κοινωνικά ιδιοκτήτες ή διευθυντές, οι οποίες θα παρέχουν προϊόντα, υπηρεσίες και θέσεις εργασίας χωρίς, να κάνουν τόση ή ίσως χωρίς να κάνουν καθόλου ζημιά στον πλανήτη, τους κατοίκους του και τις μέλλουσες γενιές. Οι πολίτες, οι καταναλωτές, άλλες εταιρείες και κυβερνήσεις, θα πρέπει να υποστηρίζουν τέτοιες συνειδητοποιημένες περιβαλλοντικά επιχειρήσεις. Όμως, οι θεσμοί που ρυθμίζουν αυτά τα θέματα, θα πρέπει να γίνουν πιο ευέλικτοι και λιγότερο γραφειοκρατικοί.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει, εδώ και λίγα χρόνια, εγκρίνει ένα φιλόδοξο ‘’Σχέδιο Δράσης’’ για τη βελτίωση της ανάπτυξης και της ευρύτερης χρήσης φιλικών προς το περιβάλλον τεχνολογιών. Πολλές νέες περιβαλλοντικές τεχνολογίες έχουν αξιοσημείωτες δυνατότητες βελτίωσης του περιβάλλοντος και προώθησης της ανταγωνιστικότητας των εταιριών. Τα παραδείγματα περιβαλλοντικών τεχνολογιών κυμαίνονται από τα συστήματα ανακύκλωσης των βιομηχανικών αποβλήτων, μέχρι τους ενεργειακά οικονομικούς κινητήρες αυτοκινήτων, οι οποίοι επιτρέπουν στα αυτοκίνητα να χρησιμοποιούν λιγότερα καύσιμα και τις τεχνικές αποκατάστασης εδάφους. Άλλωστε, τα εμπόδια είναι ακόμη πολυάριθμα και μεταξύ αυτών συγκαταλέγεται ο περίπλοκος χαρακτήρας της μετάβασης από τις παραδοσιακές στις νέες τεχνολογίες και η ανεπαρκής πρόσβαση στο κεφάλαιο.

Τι είναι όμως οι φιλικές προς το περιβαλλοντικές τεχνολογίες; Με απλά λόγια είναι «όλες οι τεχνολογίες που βλάπτουν λιγότερο ή και δεν βλάπτουν καθόλου το περιβάλλον». Αυτές περιλαμβάνουν τεχνολογίες για τη διαχείριση της ρύπανσης (π.χ. έλεγχος της ρύπανσης του ατμοσφαιρικού αέρα, διαχείριση των αποβλήτων), προϊόντα και υπηρεσίες λιγότερο ρυπογόνα και μικρότερης έντασης πόρων (π.χ. κύτταρα καυσίμου) και τρόπους αποδοτικότερης διαχείρισης των πόρων (π.χ. υδροδότηση, τεχνολογίες εξοικονόμησης ενέργειας). Άλλωστε, αυτές οι φιλικές προς το περιβάλλον τεχνολογίες, αγκαλιάζουν όλες τις οικονομικές  δραστηριότητες και τους τομείς τους. Περιορίζουν το κόστος και βελτιώνουν την ανταγωνιστικότητα, μειώνοντας την κατανάλωση ενέργειας και των φυσικών πόρων και ως εκ τούτου, παράγουν λιγότερες εκπομπές και απόβλητα. Τελικά, αναβαθμίζεται η ποιότητα ζωής και περιφρουρείτε  η δημόσια υγεία αποτελεσματικότερα.

Η προαγωγή της περιβαλλοντικής ανάπτυξης και της απασχόλησης είναι ζωτικής σημασίας για την Ε.Ε., όπως και τα υψηλά επίπεδα περιβαλλοντικής προστασίας. Ως εκ τούτου, είναι αναγκαίο να αποσυνδεθεί η οικονομική ανάπτυξη από τις αρνητικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις. Οι περιβαλλοντικές τεχνολογίες μπορούν να βοηθήσουν και να συμβάλλουν στην τεχνολογική καινοτομία και, επιπλέον, μπορούν να αυξήσουν την ευρωπαϊκή ανταγωνιστικότητα, να ανοίξουν τις προοπτικές δυνητικών αγορών και να δημιουργήσουν νέες θέσεις εργασίας υψηλής εξειδίκευσης. Λόγου χάριν, η εξοικονόμηση ενέργειας στις βιομηχανικές διαδικασίες ή η ανάπτυξη νέων καθαρών αυτοκινήτων θα συμβάλει στην αντιμετώπιση του προβλήματος της αλλαγής του κλίματος, περιορίζοντας, εκ παραλλήλου, το συνολικό κόστος για τους καταναλωτές και, εν γένει, την κοινωνία. Η πιο συνηθισμένη και επιφανειακή κριτική για την περιβαλλοντική νομοθεσία και τους σχετικούς κανονισμούς που αυτοί συνεπάγονται, είναι  ότι οι θέσεις εργασίας κοστίζουν στις επιχειρήσεις ακόμη περισσότερο. Η πραγματικότητα όμως μπορεί να είναι εντελώς διαφορετική. Η προστασία του περιβάλλοντος δημιουργεί και ενθαρρύνει νέες θέσεις εργασίας και μειώνει την ανεργία.