Αρχή του παραμυθιού μας,

Καλησπέρα της αφεντιάς σας!

 

Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένας γερο-ξυλοκόπος και η δουλειά του ήταν να κόβει ξύλα σ’ ένα πυκνό δάσος. Μια μέρα, είχε αρχίσει από το πρωί να κόβει ένα μεγάλο δέντρο και αργά το βράδυ, καθώς έκοβε το τελευταίο του κλωνάρι, άκουσε έναν αναστεναγμό. Παραξενεύτηκε και τα ’χασε σαν είδε μέσα στον κορμό του δέντρου, εκεί ακριβώς που βρισκόταν το τελευταίο κλωνάρι, να βγαίνει ένα μικρό, μικρούτσικο κοριτσάκι. Τεντώθηκε, χασμουρήθηκε και προσπάθησε να ξεμουδιάσει.

Ο ξυλοκόπος, σαν είδε το κοριτσάκι μ’ ένα πήδημα να πατά στη γη, τρόμαξε. Το κοριτσάκι όμως του είπε με τη γλυκιά φωνή του:

-Σ’ ευχαριστώ, καλέ μου άνθρωπε, που με λευθέρωσες. Χρόνια βρίσκομαι εδώ, σ’ αυτό τον κορμό κλεισμένη. Τώρα όμως που μ’ ελευθέρωσες, πες μου, τι πρέπει να κάνω; Δεν μπορώ βέβαια να μείνω μέσα στο δάσος. Θέλεις να με πάρεις μαζί σου;

-Με μεγάλη μου χαρά, κοριτσάκι. Και καθώς δεν έχω και παιδιά, η γριά γυναίκα μου θα ευχαριστηθεί πολύ όταν σε δει.

Πήρε, λοιπόν, το κοριτσάκι από το χέρι και πήγε στην καλύβα του. Η γυναίκα του χάρηκε σαν αντίκρισε το κοριτσάκι του δέντρου. Του έστρωσε αμέσως καθαρό κρεβάτι να κοιμηθεί, και του είπε:

-Από δω και πέρα θα είσαι το κοριτσάκι μας.

Από την άλλη μέρα το κοριτσάκι βοήθησε κιόλας στις δουλειές του σπιτιού την καλή γριούλα και όλη μέρα τραγουδούσε και γελούσε. Οι δυο γέροι ήταν πια πολύ ευτυχισμένοι.

Τα χρόνια περνούσαν και το κοριτσάκι, μεγαλώνοντας, έγινε μια όμορφη κοπέλα. Ήταν όλο αγάπη για τους γονείς της και είχε φέρει την ευτυχία στην καλύβα του.

Μια μέρα, καθώς περνούσε έξω από την καλύβα ένα βασιλόπουλο με την ακολουθία του άκουσε το τραγούδι της όμορφης κοπέλας και κοντοστάθηκε. Έπειτα, σαν τέλειωσε το τραγούδι, θέλησε να γνωρίσει ποια ήταν η κοπέλα με την αγγελική αυτή φωνή. Όταν την αντίκρισε, σάστισε από την ομορφιά της.

-Έλα μαζί μου, της είπε. Θα σε κάνω βασίλισσα.

Μα η όμορφη κοπέλα του είπε:

-Ποτέ δε θ’ αφήσω τους καλούς ανθρώπους, που τόσο φρόντισαν για μένα και με μεγάλωσαν με τόσο στοργή. Κανένα παλάτι δεν μπορεί να μου φανεί όμορφο, χωρίς τον καλόκαρδο ξυλοκόπο και την καλή του γυναίκα.

Τότε το βασιλόπουλο έδωσε διαταγή να έρθει ένα χρυσό αμάξι και να τους πάρει όλους. Πρώτα-πρώτα μπήκε μέσα η γριά, έπειτα ο γέρος και έπειτα η κοπέλα.

-Σαν έφτασαν στο παλάτι, έγινε ο γάμος του βασιλόπουλου με την κοπέλα του δάσους και έζησαν όλοι του καλά και μεις καλύτερα.

 

Κάμανε γάμους κα χαρές