Rzeczy niewidzialne to wydarzenia i rzeczy ukryte przed ludźmi, które miały miejsce w przeszłości czy będą mieć miejsce w przyszłości; wszystko, co znajduje się poza zasięgiem zmysłów (wzroku, słuchu, itp.) człowieka. Wiedzę o świecie (min. rzeczach) niewidzialnym posiada jedynie Allah:
[Koran 27:65] {Powiedz: „Nikt w niebiosach ani na ziemi nie zna tego co niewidzialne, poza Allahem.}
Allah może dzielić się wiedzą z Swoimi Wysłannikami, jeśli tego zapragnie. Allah mówi:
[Koran 72:26-27] {On zna dobrze to, co skryte i nie ujawni nikomu, co u Niego jest skryte, jedynie wysłannikowi, którego Sobie upodobał.}
Oznacza to, że Allah objawia, dzieli się wiedzą odnośnie rzeczy niewidzialnych tylko z wybranymi, objawia im to, co uznaje za konieczne – albowiem przekazywanie informacji o rzeczach (świecie) niewidzialnym jest dowodem proroctwa. Dotyczy to zarówno wysłanników spośród ludzi, jak i aniołów. Allah nie wyjawia tych tajemnic innym, albowiem zastrzegł te informacje jedynie dla proroków i aniołów. Zatem każdy, kto twierdzi, że posiada wiedzę o tym, co niewidzialne jest kłamcą i niewierzącym, niezależnie od tego, czy twierdzi tak, czytając z dłoni, wróżąc z fusów, praktykując wróżbiarstwo, magię, czytając z gwiazd itp. Ludzie o słabiej wierze lub ludzie o małej wiedzy korzystają z usług wróżbitów, prosząc o porady odnośnie przyszłości, np. małżeństwa, bogactwa, długości życia. Ludzie, którzy twierdzą, że posiadają wiedzę o przyszłości, jak również ci, którzy w to wierzą są muszrikin i niewiernymi, albowiem przypisują oni sobie część wiedzy, którą posiada wyłącznie Allah. Zaś planety i gwiazdy są wyłącznie stworzeniem Allaha, nie posiadającym własnej woli, jakichkolwiek sił czy mocy. Ani nie oznaczają dobrego, ani złego omenu, ani narodzin czy śmierci.
Magia i sposoby ochrony przed magicznymi zaklęciami
Magia to ogół wierzeń i praktyk opartych na przekonaniu o istnieniu sił nadprzyrodzonych, których opanowanie jest osiągalne dzięki stosowaniu odpowiednich zaklęć i czynności wykonywanych w określony sposób i przez określone osoby. Wyróżniamy białą magię - magię polegającą na czynnościach zręcznościowych, jawnych; kuglarstwo oraz czarną magię - umiejętność wywoływania skutków nadnaturalnych przy pomocy demonów, duchów, czarnoksięstwo. Magia to wszelkiego rodzaju obrzędy, zaklęcia magiczne, sztuczki, czary, rzucanie uroków, sił magicznych, które mogą zaszkodzić, źle wpływać na czyjeś losy. Allah powiedział:
[Koran 2:102] {Zaprawdę oni wiedzieli, że ci, którzy ją (magię) kupią, nie będą mieli udziału w życiu przyszłym.} oraz [Koran 4:51] {Oni wierzą w dżibt (magię) i taghut (idole, bożki, oddają im cześć)}
Umar powiedział: „Dżibt to magia, czary; taghut to diabeł”.
Prorok (pokój i błogosławieństwo Allaha z nim) powiedział: „Unikajcie siedmiu grzechów głównych”. Kiedy poproszono go, aby je wymienił, powiedział: „Politeizm, magia, zabójstwo (pozbawienie człowieka życia, za wyjątkiem sytuacji, w których wymaga tego prawo), zjadania odsetek, rabowania sierot, uciekania z pola walki, fałszywych oskarżeń cnotliwych (chronionych - muhsanat) kobiet”.
W języku arabskim magię określają słowa – dżibt i sihr.
Abu Musa przekazał: „Prorok powiedział: „Ci, którzy nie wejdą do Raju, to trzy osoby: ten, kto uzależniony jest od alkoholu, ten, kto zrywa więzy krwi i/lub wierzy w magię”.
Praktykowanie magii jest jednym z grzechów głównych w islamie, albowiem jest oznaką braku wiary w Allaha oraz dodawaniem Mu wspólników. Allah zabronił magii, a Jego Wysłannicy ostrzegali przed jej praktykowaniem.
Słowo sihr w języku arabskim dosłownie oznacza rzecz ukrytą, skrytą, o niezbadanej przyczynie. W prawodawstwie islamskim terminem sihr (magia) określa się wszystkie przedmioty, zaklęcia, praktyki, które mogą wywierać wpływ na umysł lub ciało człowieka Według islamu nauka i praktykowanie magii jest formą niewiary i politeizmu i wyklucza osobę praktykującą magię poza krąg islamu, zgodnie z konsensusem uczonych. Allah (Subhanahu wa Ta’ala) mówi:
[Koran 2:102] {(Prorok) Salomon nie był niewiernym, lecz szatany byli niewiernymi i nauczali ludzi czarów. (....) I oni nauczyli się tego, co im szkodziło i nie przynosiło korzyści, wiedząc dobrze, że ten, kto kupi, nie będzie miał udziału w życiu ostatecznym.}
[Koran 20:69] {A czarownik (mag) nie będzie miał szczęścia, gdziekolwiek się uda (niezależnie od tego jaki stopień zdolności posiądzie).}
Wysłannik Allaha (pokój i błogosławieństwo Allaha z nim) powiedział: „Powstrzymujcie się od siedmiu grzechów głównych!” A kiedy zapytano go: „Jakie to grzechy, Wysłanniku Allaha?” - odpowiedział: „Dodawanie wspólników Allahowi; praktykowanie magii; odbieranie życia, którego Allah zabronił odbierać bez sprawiedliwej przyczyny (zgodnie z Prawem islamu); konsumowanie lichwy i majątku sieroty; ucieczka z pola bitwy podczas walki; i oskarżanie o stosunek seksualny cnotliwych kobiet, które nigdy nie pomyślałby o tym, co mogłoby wystawić ich cnotę na szwank i które są prawowitymi wiernymi”. [Buchari, Muslim]
Praktykowanie magii niweluje dobre uczynki maga, wróżbity, albowiem korzystanie z pomocy sił nieczystych (szatana, dżinów) jest politeizm. Z praktyką magii wiąże się często bezczeszczenie Świętego Koranu, spożywanie nieczystego pożywienia, składanie ofiar w imię innych niż Allaha. Człowiek, który dodaje wspólników Allahowi – słucha się szatana; wspomagają go dżiny i demony, spełniając jego potrzeby, w zamian za oddawanie się praktykom politeistycznym (dodawanie wspólników Allahowi). Allah mówi:
[Koran 26:221-222] {Czy Ja mam was powiadomić, na kogo zstępują szajatin (diabły)? Zstępują oni na każdego kłamcę, grzesznika.}
Magia opiera się na kłamstwie i oszustwie; może rozdzielić męża i żonę, ojca i syna, brata i przyjaciela; dominuje oraz osłabia siły człowieka, sprawiając, że ten, na którego rzucono czar postrzega rzeczy szkodliwe jako pożyteczne i odwrotnie. Czasami magia zabija, staje się przyczynkiem chorób, nieszczęść, niszczy zdolność logicznego rozumowania, wywołuje imaginacje, omamy. Aczkolwiek wszystko to dzieje się za wiedzą Allaha i zgodnie z Jego wolą, albowiem nic na świecie nie dzieje się bez Jego Woli. Allah mówi:
[Koran 2:102] {I od tych dwóch aniołów uczyli się ludzie tego, co może rozdzielić męża od żony. Lecz oni nie szkodzą przez to nikomu, jedynie za zezwoleniem Allaha.}
Magia jest rozpowszechniona między ludźmi prymitywnymi, którzy używają jej w celu zaspokojenia własnych żądz, pragnień i po to, by szkodzić innym. Człowiek, na którego rzucono „zaklęcie, czary” – jest ofiarą i Allah przyjdzie mu z pomocą.
Ibn Abbas przekazał, że Wysłannik Allaha (pokój i błogosławieństwo Allaha z nim) powiedział: „Nie należy do nas ten, kto widzi złe znaki (dosł. omen), lub ten, dla którego są one wywoływane; ten, kto przepowiada przyszłość i ten, komu jest ona przepowiadana; ten, kto praktykuje magię i ten, dla kogo magię się praktykuje”. [Tarabani]
Według Abu Hurairah Wysłannik Allaha (pokój i błogosławieństwo Allaha z nim) powiedział: „Ten, kto zawiązuje węzeł, a potem weń dmucha – praktykuje magię, a kto praktykuje magię – dodaje wspólników Allahowi”. [Nasai]
Ludzie, którzy w celu ochrony przed magią, ‚złym okiem’, urokiem noszą różnego rodzaju talizmany, medaliony i wierzą w ich moc – popełniają grzech, zawierzając mocy tego, co nie znajduje potwierdzenia w Koranie ani sunnie Proroka Muhammada.
Zgodnie z szariatem, za praktykowanie magii należy się kara śmierci, pod warunkiem, że zostaną przedstawione na to konkretne dowody. Pogląd taki podzielali Abu Hanifah, Malik i Ahmad. Imam Ahmad powiedział: „Są autentyczne przekazy od trzech towarzyszy Proroka mówiące o karze śmierci dla osoby praktykującej magię”. Przekazano od Umara, że napisał on: „Zabijcie każdego maga (kobietę i mężczyznę)”. Bujalah (jeden z narratorów) powiedział: „Zabiliśmy potem trzech czarnoksiężników (magów, wróżbitów)”. Autentyczny hadis od Hafsy (żony Proroka) mówi, że nakazała ona, aby ukarano śmiercią jej służącą, gdyż ta praktykowała (na Hafsie) magię”. Kara śmierci ma na celu ochronę ludzi przed złem i szkodą, którą magowie, czarnoksiężnicy, wróżbici mogą wyrządzić. Jest również pomocnym środkiem do wyplenienia jakichkolwiek przejawów praktykowania czarów i politeizmu w społeczeństwie muzułmańskim, umożliwia pielęgnowanie czystości wiary. Islam nakazuje dobro i zwalcza zło. Są ludzie, którzy na skutek braku wiedzy, wykształcenia – postrzegają magów, którzy np. unoszą się w powietrzu, chodzą po wodzie, przepowiadają ‚przyszłość” jako Wali Allaha, a nawet oddają im cześć, proszą o pomoc - wykluczając Allaha.
Szariat (prawo islamskie) dokonał rozróżnienia między przyjaciółmi Allaha a przyjaciółmi szatana. Przyjaciele Allaha to ci ludzie, którzy przestrzegają nakazów i zakazów Allaha i odprawiają regularnie modlitwy. Allah mówi:
[Koran 10:62-63] {Czyż nie tak! Zaprawdę, przyjaciele Allaha (ci, którzy wierzą w jedność Allaha i obawiają się Allaha, powstrzymują od grzechu i złych czynów, których On zabronił, kochają Allaha; wykonują dobre dzieła, które nakazał Allah), nie będą się lękać ani nie będą się smucić, ci, którzy uwierzyli i byli bogobojni.}
Co więcej, praktyka ponadnaturalnych rzeczy, które ludzie niewykształceni postrzegają jako swego rodzaju „cuda” nie jest potwierdzeniem – bycia Wali Allaha. Są to dzieła szatana i przez nie szatan stara się zwieść ludzi z prostej drogi. Nie dajcie się zatem zwieść sztuczkom praktykowanym przez magów. Jeśli przeanalizujecie ich stosunek do nakazów islamu, zobaczycie, że nie uczestniczą w modlitwach, nie pojawiają się na modlitwie dżumu’ah; nie słuchają Koranu. Allah mówi:
[Koran 58:19] {Oni są partią szatana. Zaprawdę, to jest partia szatana, która znajdzie się wśród przegranych!}
Ludzie, którzy praktykują magię nie wierzą w Allaha.
Sposoby ochrony przed magicznymi zaklęciami
Magicznym zaklęciom można zapobiegać – pokładając nadzieję i zaufanie w Allahu wznosząc do Niego modlitwy i prośby, recytując Koran i autentyczny adhkar (l.mn. od dhikr) unikając politeizmu. Allah mówi:
[Koran 2:208] {Wy, którzy wierzycie! Wstępujcie do islamu doskonale (przestrzegając wszystkich zasad religii islamu) i nie podążajcie śladami szatana. Zaprawdę, on jest dla was wrogiem jawnym.}
Obawiajcie się Allaha, pamiętajcie, że Allah zna każdą tajemnicę i to, co ukryte. Mówi On:
[Koran 5:92] {Słuchajcie Allaha i Wysłannika i miejcie się na baczności! Bo jeśli się odwrócicie, to wiedzcie, że do naszego Wysłannika należy tylko jasne obwieszczanie (posłania).} oraz [Koran 65:3] {A temu, kto ufa Allahowi, On Jeden wystarczy.}
Lekarstwem na rzucone zaklęcia – są suplikacje do Allaha. Prorok (pokój i błogosławieństwo Allaha z nim) powiedział: „Suplikacja pomaga w tym, co się przydarzyło i w rzeczach, które się jeszcze nie przydarzyły”. Aisza powiedziała: „Kiedy rzucono czary na Proroka, wznosił długo suplikacje, a potem powiedział: „Aisza, wiesz, Allah powiadomił mnie o człowieku, którzy rzucił na mnie zaklęcie i uzdrowił mnie (Allah)!” Należy zauważyć, że rodzaj magicznego zaklęcia, który zaszkodził Prorokowi w żaden sposób nie zaszkodził jego Posłaniu. Była to jedynie szkoda, którą mu wyrządzono, i z której Allah go uzdrowił.
Prorok (pokój i błogosławieństwo Allaha z nim) zalecał recytację Koranu, dhikr rano i wieczorem. Powiedział: „Recytujcie surę Al-Baqarah, albowiem jej recytacja jest błogosławieństwem, a jej zaniedbanie – stratą. Podli ludzie nie są w stanie zaszkodzić tym, którzy ją recytują”.
Magiczne zaklęcia uzdrawia recytacja sur al-Fatihah, al-Falaq, Nas, Ichlas oraz ajatu (wersetu) al-Kursi – albowiem sury te osłabiają efekty działania zaklęć, niezależnie od tego, czy recytuje je ofiara, czy recytuje je nad nią osoba religijna. Nie wolno leczyć zaklęć za pomocą innych zaklęć, albowiem Allah nie pozwala ummie leczyć się za pomocą tego – czego zabronił. Można starać się oddalać urok - za pomocą lekarstw, ziół itp. które są zgodne z zasadami islamu.
Jeśli znajdzie się przedmioty używane przez magów, należy je spalić. Uczynił tak Prorok (pokój i błogosławieństwo Allaha z nim), kiedy Labid ibn Al-A’sam rzucił na niego magiczne zaklęcie. Prorok przyniósł rzecz, na której znajdowało się zaklęcie, i spalił ją.
Wróżby, przepowiednie, astrologia
Wróżyć, wróżby, wróżbiarstwo, przepowiadanie przyszłości to wszelkie próby, formy i metody odgadywania, przepowiadania przyszłości, między innymi - z układu kart (tarrot, kabała), cyfr, gwiazd (astrologia, układanie horoskopów, przepowiednie astrologiczne), fusów, ręki (chiromancja), znaków (np. hieromancja - wróżenie z chodu zwierzęcia przeznaczonego na ofiarę oraz z jego trzewi); krystalomancja - rzekoma umiejętność wróżenia, odgadywania losów przez wpatrywanie się w magiczną kryształową kulę; przypisywanie sobie domniemanych zdolności jasnowidzenia, przenikania i proroczego przepowiadania przyszłości, poznawania zjawisk nie postrzeganych zmysłami; fałszywe prorokowanie. Zarówno osoby, które zajmują się wróżbiarstwem, przepowiadaniem przyszłości (wróż – arab. al-arraf; wróżka, jasnowidz, wieszczka, itp.) jak i te, które do nich się udają, uczestniczą w takich praktykach (np. andrzejki - wieczorna zabawa urządzana w przeddzień imienin Andrzeja połączona z rozmaitymi wróżbami dotyczącymi przyszłości) – dopuszczają się politeizmu i niewiary.
Abu Al-Abbas Ibn Tajmijjah powiedział: „Arraf to kapłan, astrolog, ten, kto przepowiada przyszłość lub każdy, kto twierdzi, że w ten sposób posiadł wiedzę”. Przypisywanie sobie mocy przewidywania i przepowiadania przyszłości jest zuchwałym twierdzeniem posiadania dostępu do świata niewidzialnego, przyszłych wydarzeń, które będą miały miejsce na ziemi, wiedzy o lokalizacji zaginionych rzeczy lub osób. Allah mówi:
[Koran 27:221-223] {Czy mam was powiadomić na kogo zstępują szatani? Zstępują na każdego kłamcę, grzesznika. Oni podają do wiadomości to, co zasłyszeli, lecz większość z nich to kłamcy.}
Przepowiadanie przyszłości jest politeizmem, albowiem jest rodzajem nawiązywania kontaktów z siłami nieczystymi poprzez czynienie rzeczy, które sprawiają im przyjemność. Jest to szirk ar-rububijah – ze względu na przypisywanie sobie udziału w wiedzy o tym, co niewidzialne, oraz szirk al-uluhijah – ze względu na dedykowanie aktów czci innym poza Allahem.
W islamie wróżbitów, astrologów, wróżbitów, jasnowidzów traktuje się tak samo jak magów - są oni niewiernymi – albowiem twierdzą, że posiadają wiedzę odnośnie tego, co niewidzialne, zaś Allah powiedział:
[Koran 27:65] {Powiedz: „Nikt, w niebiosach ani na ziemi nie zna ghajib (tego co niewidzialne) poza Allahem”.}
Ibn Abbas powiedział odnośnie ludzi, którzy praktykowali astrologię i obserwowali gwiazdy: „Ten, kto czyni tak, jak oni postępują, nie będzie miał udziału w błogosławieństwach Allaha”.
Qatadah powiedział: „Allah stworzył gwiazdy w trzech celach: jako ozdobę niebios, gwiazdy przeciw diabłom i drogowskazy dla podróżnych. Ten, kto doszukuje się w nich czegoś więcej, błądzi i nie zasługuje na miano uczonego, albowiem wykracza poza granice swojej wiedzy”. [Buchari]
Człowiek, który wierzy w słowa wróżbitów, również staje się niewierzącym. Prorok (pokój i błogosławieństwo Allaha z nim) powiedział: „Ten, kto składa wizytę wróżbicie i wierzy w to, co ten mówi – przestaje wierzyć w to, co zostało objawione Muhammadowi” [Abu Dawud] oraz: „Modlitwy człowieka, który idzie do wróżki i wierzy w to, co on mu mówi, będą odrzucone przez czterdzieści dni”. [Muslim]
Ludzie, którzy twierdzą, że są w stanie przepowiedzieć przyszłość, przypisują sobie fałszywie możliwości prorokowania i informowania odnośnie przyszłych wydarzeń. Takie twierdzenia i praktyki są zabronione w islamie, jak również wiara w to, że ludzie ci mają moc przepowiadania przyszłości - jest odstępstwem od wiary, apostazją, albowiem sprzeciwia się Koranowi, który nakazuje wobec takich ludzi ostracyzm i niewiarę.
Amulety, talizmany
Amulety, talizmany są to przedmioty, którym ludzie przypisują moc magiczną, przynoszenia szczęścia, ochrony przed nieszczęściami, chorobami, wpływem złych duchów, czarom.
Talizmany, amulety można podzielić na dwie kategorie. Pierwsza to amulety, na których widnieją tylko fragmenty Koranu – odnośnie których uczeni zarówno wczesnych, jak i późniejszych generacji nie byli zgodni.
Niektórzy (Abdullah b. Amr b. Al-As, który przytaczał za dowód wypowiedz Aiszy sugerującą dopuszczalność. Abu Dża’far Al-Baqir i Ahmad b. Hanbal) twierdzili, że zakaz noszenia amuletów dotyczy jedynie tych, które są formą politeizmu i akceptowali je, biorąc pod uwagę słowa Allaha (Subhanahu wa Ta’ala):
[Koran 17:82] {I zesłaliśmy w Koranie to, co ma działanie uzdrawiające i jest miłosierdziem dla tych, którzy wierzą (w islamski monoteizm i postępują zgodnie z nim)}
oraz
[38:29] {(To jest) Księga (Koran), którą wam zesłaliśmy, pełna błogosławieństw.}
- twierdząc, że jednym z jego błogosławieństw, jest to, że można go nosić w celu ochrony przez złem.
Aczkolwiek wielu uczonych - min. Ibn Mas’ud, Ibn Abbas, którzy opierali się na opiniach Hudhaifah, Uqbah b. Amir i Ibn Aqim; i pogląd ten popierało wielu Tabi’in, towarzyszy Ibn Ma’suda i Ahmada; jak i następne pokolenia uznali zakaz ich noszenia, opierając się na słowach Ibn Mas’uda: „Słyszałem jak Wysłannik Allaha (pokój i błogosławieństwo Allaha z nim) mówił: „Niektóre z talizmanów i amuletów i tilawah (zaklęcie którego używa się w celu rozbudzenia miłości męża, żony) powodują politeizm”. [Abu Dawud, Ahmad, Ibn Madżah, Al-Hakim] Zabraniali zatem takich praktyk, twierdząc, że nie zostało potwierdzone od Proroka, że noszenie wygrawerowanych wersetów Koranu jest dozwolonym sposobem ochrony przed złem lub zwalczania go.
Fundamentalną regułą w kwestiach takich, jak ta – jest powstrzymanie się od ich praktykowania; i jest to najbardziej wiarygodny pogląd. Dlatego nie wolno nosić talizmanów, nawet jeśli są na nich fragmenty Koranu, nie wolno ich kłaść pod poduszką chorego, wieszać na ścianach, w samochodach, itp. Można wykonywać za chorego suplikacje, recytować nad nim udokumentowanie w sunnie treści Koranu tak, jak czynił to Prorok.
Druga to talizmany i amulety, które nie zawierają treści Koranu, natomiast są na nich wyryte znaki, symbole lub treści, których znaczenie nie jest jasne, zrozumiałe. Nie jest dozwolone pod żadnym warunkiem noszenie takich talizmanów (...), są to zabronione innowacje. Allah wie lepiej. [...]
Said bin Dżubair przekazał, że Prorok (pokój i błogosławieństwo Allaha z nim) powiedział: „Ten, kto niszczy amulet lub talizman noszony przez kogokolwiek, otrzyma nagrodę taką, jak za wyzwolenie niewolnika”.
Ibrahim powiedział: „Oni (Towarzysze Proroka) nie akceptowali żadnych talizmanów, niezależnie od tego, czy zawierały wyłącznie wersety Koranu, czy coś innego”.
Abu Baszir Al-Ansari, który towarzyszył Prorokowi podczas jego kilku wypraw, słyszał, jak Wysłannik Allaha instruował pewnego człowieka, aby ten udał się na pastwiska i zniszczył wszystkie talizmany, amulety zawieszone na szyjach wielbłądów.
Ruwaifi powiedział: „Prorok powiedział mi: ‚Ruwaifi, obyś żył długo! Rozgłaszaj, że tego, kto wiąże supełki w swojej brodzie, nosi talizmany lub myje się moczem zwierząt, nic nie łączy ze mną ani z moją religią’.” [Ahmad]
Ibn Mas’ud powiedział: „Słyszałem, jak Wysłannik Allaha mówił: ‚(...) Talizmany i magia, wszystkie są odmianą politeizmu’”. [Ahmad, Abu Dawud, sahih]
Abdullah Ibn Ukajm przekazał: „Ten, kto nosi talizmany, pozostanie pod ich opieką, która jest żadna”. [Ahmad, Tirmidhi, marfu]