Na gisteren een vrij korte rit (slechts 150 km) nu een serieuze etappe van maar liefst 220 km. Dat betekende een vroege start om 07.15 nadat we om 05.30 door ons aller Peter Fränzel waren gewekt. De avond ervoor was hij als oudste deelnemer van de Tourforlife gehuldigd. (bijna 64 jaren jong)

We vertrokken in de mist en moesten dus de lampjes aanbrengen op de fietsen. Bij de start zakken vol eten en warme kleding. Na een uurtje brak de zon door en kon de eerste kleding in de achterzak worden gedaan. Wederom waren er prachtige weggetjes uitgezocht en genoot ieder weer volop van deze mooie dag. Hier en daar werd er wel geklaagd door de leden van de andere teams over de lengte van de rit van vandaag en over de werking van de GPS, bij ons verliep dat allemaal in goede harmonie. Na 80 km was het eerste checkpoint, een kopjes soep, lekkere broodjes, fruit en sportdrank in de bidons. Alsof dat niet genoeg is zijn er altijd nog lekkere repen en koeken en croissants van onze eigen geweldige verzorgers Michiel en Jan. Onvermoeibaar hebben ze ons tot vandaag mentaal en fysiek ondersteund, geweldig.

Na het eerste checkpoint een eigen tussenstop met koffie en stokbrood, dan weten onze trouwe volgers waarom er zo weinig beweging op de kaart te zien was bij Nijkerk 1 en Nijkerk 2.

Op naar het volgende checkpoint op 160 km, we draaien onze handen er niet meer voor om. Belangrijk in dit geheel is natuurlijk het geweldige weer van deze hele week. Op de tweede dag na dan, het regende op de flanken van de Col de la Croix de Fer.

Na ongeveer 12 uur op de fiets (bruto-tijd) kwamen we rond een uur of zeven op de camping aan. Tenten stonden al weer bijna klaar en na een koude douche (niet echt prettig) hebben we genoten van een heerlijke maaltijd. Nu nog een feestavond (net zijn alle vrijwilligers uitgebreid en zeer terecht bedankt) en dan morgen nog een korte rit naar de Cauberg. Dat betekent dat we morgen pas om 9.00 uur mogen starten, ontbij om 08.00 uur, uitslapen dus.

We zien uit naar de ontvangst op de Cauberg en met name het zien van al die bekenden die op de diverse opstapplaatsen een geweldige finale zullen gaan verzorgen in de vorm van de negende etappe. Voor nu een welterusten en tot gauw.

 

Vandaag relatief weinig km (160). Wederom mooi weer! Vandaag gefietst tot Bouzy. Etappe over prachtige bergen met uitzicht op de Alpen. Hoogtemeters 2500. Het begon met de col du Hundsruck. De Grand Ballon (1342km) was de laatste lange klim. Hier hebben we uiteraard van elke km genoten ;). Het uitzicht hier was echt bloedstollend. Prachtige besneeuwde toppen van de Alpen (welke we op de tweede dag bedwongen hebben). Door de muziek uit de auto van Jan en Michiel klommen we met de juiste Beat omhoog! Heerlijk! Jan en Michiel beginnen ook aardig populair te worden onder de andere renners. De Hoheneck hebben Hiltjo en Sanne opgeknald. 1,7 km. Het stokbroodje in Gerardmer was wederom heerlijk. Het laatste stuk ging door een mooi glooiend landschap. Glooiend kan nog aardig klimmen zijn met deze benen. Prachtige klimmetjes en lekker dalen. Bij aankomst een lekker soepie en een duik in het ijskoude zwembad voor sommige van ons.

De meest voorkomende uitspraak van vandaag op de fiets is "auw auw auw" bij het gaan zitten op het zadel en bij het opstaan na een rust. De benen, billen, rug enz...hebben het zwaar momenteel. Han, Hans v D, Hiltjo en Peter laten zich nu heerlijk masseren om het allemaal wat soepeler te krijgen!

Morgen een Groene Etappe van 15 km met 1000 hoogtemeters. De Ardennen komen nu in zicht...

Vanmorgen werden we zoals elke morgen gewekt door de vriendelijke stem van onze nestor Peter, verschil met de vorige keren was het tijdstip. Vandaag was het 05.30 uur. Dit vanwege het feit dat we vandaag maar liefst 195 km voor de wielen zouden krijgen door de Jura. Na een behoorlijk ontbijt, het afbreken van de tenten ( we hebben ondertussen routines opgebouwd) en het uitzoeken van de juiste kleding zijn we om 07.30 van start gegaan. Het was een zeer heldere nacht geweest met zeer frisse temperaturen. De organisatie had het in de meteo over vorst, maar dat is net niet gehaald.

We zijn dus met een winteroutfit van start gegaan en hebben de eerste 58 km redelijk op en af gereden met behoorlijke klimmen en zeker ook snelle afdalingen. Bij het eerste checkpoint was het weer als vanouds. Soep, brood, sportdrank en fruit in overvloed. Ook Michel en Jan hadden het nodige in de auto en zorgden voor de juiste ondersteuning. Het weer werd steeds mooier en de lucht was strak blauw. Bij het tweede checkpoint werden de laatste lange broeken, beenstukken en mouwtjes aan de verzorgers afgegeven en werd er heerlijk stokbrood met ham en kaas geserveerd. Af en toe is het rijden op een GPS nog best lastig en daarom hebben we een prachtige klim gereden die echter niet op de route lag. Gelukkig zijn er in Nijkerk mensen die ons live volgen en ons op de hoogte brachten van deze vergissing, techniek staat voor niets, dankjewel Henk. Zoals gezegd een lange etappe en de pijntjes zijn bij een aantal renners zeker aanwezig, de zadelpijn wordt heviger en ook de knieën gaan hier en daar zeer doen. Dat met fietsen je rug belast wordt is ondertussen ook wel duidelijk, ook deze gaat zeer doen. Onze captain Bert heeft wel de meeste last van een plek in zijn hamstrings. We klagen niet, want het is een fantastisch avontuur, met tot nu toe prachtig weer.

Bij aankomst waren we blij verrast dat de tenten er weer keurig bij stonden en het biertje met chips smaakte een aantal goed. Douchen was een beetje koud, maar daarna weer een heerlijke driegangen maaltijd en we zijn weer helemaal het mannetje/vrouwtje.

Zodadelijk het journaal van vandaag, met film. Te zien op Youtube. Daarna ook de briefing en dan is het al weer naar bed. Morgen de rit in de Vogezen. Ook mooi daar. Tot de volgende keer.

Vroeg uit de veren, tentjes inpakken en de gebruikelijke nerveusiteit voor de start van dag. Iedereen goed uitgerust begonnen aan de koniginnerit. Van Bourg d' Oisan naar de voet van de Col de Croix Fer, een klim van ruim 24 kilomter. Tijdens deze klim de vier seizoenen meegemaakt, zon, regen, hagel en sneeu en wind. Allemaal boven goed aangekomen en opgevange door d ploegbegeleiders, warme dekens, warme kleren aangetrokken en na e nodige bananen, ontbijtkoeken en energierepen aan de afdaling begonnen via de Glandon. Beneden was het gelukkig iets warmer. In La Cambre opgewarmd op terras en bakkie leut. Daarnan op naar de volgende klim: de Col de Madeleine, een klim van ruim 20 kilometer met stijgingspercentages varierend van 6 - 10%. Ook deze pukkel is door een ieder goed beklommen. Bovenop de Madeleine opnieuw hagel en lichte sneeuw. Stokbrood kas en warme kleren en afdalen naar Albertville. Na Albertville wachtte ons nog het toetje van de dag de Col de Tamie, een mooie gelidelijke klim van gemiddeld 6%. Na deze col was het afdaling in een namiddag zonnetje richting camping aan het meer van Annecy. Doordat we wat laat waren aangekomen maar meteen aan de maaltijd macaroni met kaas en broccoli en vla toe.

Keuken nu goed aangepast aan eetbehoefte van de wielrenners.

Straks douchen en dan vroeg in de slaapzak. Weer een prachtige dag!!

Helaas zijn er nog steeds problemen meet de rackers zodat we slecht te volgen zijn op het internet. Er wordt aan gewerkt..........

Beste mensen dank voor jullie ondersteuning via de ontvangen sms-jes. Het gaat ons allen goed. Zelfs de begeleiders maken nog geen overspannen, vermoeide indruk.