Poem.......Poem........Poem.
23-Sept-Photos
| * ေလာက *ဘ၀ကကိုယ့္ကုိကိုယ္ *ဇီ၀..က သင့္ေကာင္း(၂၁.၁၀.၀၇)
ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား တရာသီလံုး ပြဲက်ပ္ခ်ည္းကစားေနရျပီး တႏုိင္ငံလံုး လူအခ်ခံေနရတဲ့ပြဲမွာ သူတို့ဟာ သစၥာတရာရဲ့ အားအထားရဆံုးေနာက္ခံလူေတြ တဘ၀လံုးတက္ တဘ၀လံုးဆင္းနဲ့ လူ့သဘာ၀ရဲ့အလွဆံုး ခံစစ္ရွင္ ပြဲစဥ္ဇယားအရ တိုက္ရဲသူတို့ နရသိန္ နဲ့အိမ္ကြင္းကစား ျပီး စစ္ဘီလူးတို့က တိုင္းျပည္နဲ့အေ၀းကြင္းကစားျပီ။
A. M. T
အားနာပါရဲ့ ဇူလိုင္ ၀ိဥာဥ္ ဇူလိုင္ဟာ မကူနိုင္မကယ္နိုင္ သူေတြအတြက္ေရာ ခိုကိုးရာမဲ့ေတြအတြက္ပါ မ်က္နွာမလိုက္ဘူး....။ အသည္းအူ မခိုင္ ရင္ အျမဲ အပူ ျဖိဳင္ေစတဲ႔ဇူလိုင္..။ မိုးေတြကဖြဲလို႔ ေကာင္းကင္ကညိဳ႕လို႔ မ်က္ရည္ေတြ ပ်ိဳ႕ပ်ိဳ႕ တက္လာေစတဲ႔ ကေ၀ရဲ့ လ။ ျမန္မာျပည္ဖြားမွန္ရင္ ဒီလေရာက္တိုင္း နာက်င္ၾကရတဲ႔ က်ိန္စာဆိုးၾကီး ထိုးထြက္တဲ႔လ...။ ၾကည့္ၾက... ဇူလိုင္ဆယ့္ကိုးၾကမၼာဆိုးကစ ခုနွစ္ ဇူလိုင္ သမဂၢ အထိ ဘာ ရ စရာ ရွိေသးလဲ....။ တက္ၾကြတဲ႔ သမဂၢဟာ လက္မရြ႕ံ လူသတ္သမားရဲ့ ေဖာက္ခြဲ ခ်က္နဲ႔ အသက္ေပါင္းမ်ားစြာကို တခါထဲ ျဖိဳခြဲခဲ့တယ္ တကယ္ေတာ့ အဲဒီ အသက္ေပါင္းမ်ားစြာထဲမွာ ငါတို႔ ဆိုတ ဲ့ ျပည္သူ႔အနာဂတ္လဲ ပါသြားခဲ့တယ္....။ ဇူလိုင္ေပါင္းမ်ားစြာ ဇရာသာေထာင္းသြားတယ္ ဘာမွေတာ့ မေျပာင္းလဲ ေသး အရင္လိုပဲ ငါတို႔မွာ အနာဂတ္ မဲ႔တုန္း အရင္လိုပဲ ငါတို႔မွာ ပစၥဳပၸာန္အစိုးမရတုန္း အရင္လိုပဲ ငါတို႔ မွာ အတိတ္ဆိုး ရဲ႕ အရိပ္မုိးတုန္း...။ ေအာင္ဆန္းဟာ ေထာင္ႏွဳတ္ခမး္ေတြနင္းခဲ့တယ္ ေသတြင္းေတြဆင္းခဲ့တယ္ ငါတို႔အတြက္။ ေဒါင္းမ်ားတက္ၾကြတဲ႔ ေက်ာင္းသားမဂၢဟာ သူ ့ရင္သူဖြင့္ ေဒါင္းလံလႊင့္အံတုလို႔ ျပည္သူ႔အတြက္ သူ႔ ျဖစ္တည္မွဳနဲ႔ သူ ့ရင္ေသြးေတြ အစေတးခံခဲ့တယ္..။ ဒီဇူလိုင္မွာ ငါတို႔ ဟာ ငါတို႔ျပန္ၾကည့္ေတာ့ နူနာစြဲေနတ ဲ့ မုဆိုးမေတြလို ကူပါတကဲကဲ ပဲ ေျပာတတ္တ ဲ့ပါးစပ္ေတြနဲ႔ ဖိနပ္နဲ႔ ျဖတ္ရိုက္ပစ္ဖုိ ့ထက္ ပိုျပီး ဘာမ်ားထိုက္တန္ေသးသလဲ... တကယ္ဆို အဲဒီအခ်ိန္ ေဟာဒီေန႔မွာေမြးခဲ့တဲ့ သူဟာ အမယ္အိုေတာင္ ျဖစ္ေနပါျပီ ေလ အမွ်ေ၀ေတာင္ မကြ်တ္တဲ႕လြတ္ေျမာက္လိုစိတ္ေတြနဲ႔ ၀ိဥာဏ္ေတြကေတာ့ စိတ္ရွည္တုန္း မ်ိဳးဆက္ေတြက ျပဳန္းျပီးရင္းျပဳန္းေကာင္းျမဲ နည္းနည္းမွ မေျပာင္းလဲေသး...။ ေဒါင္းအလံျပန္လႊင့္လို႔ တျပည္လံုး ၀ုန္းကနဲ... ခပ္ရဲရဲ ထခ်ဖို႔လိုျပီ သံသရာကို ဒီမွာတင္ျဖတ္ သူသတ္ရင္ ကိုယ္ ေသ တဲ႔စိတ္ကို ျပင္ သူေသ ကိုယ္ေသ တိုက္ပြဲ၀င္မွ ဒီလ ကို ငါတို႔ ျပန္ရမယ္ေဟ့....။ ကိုေမႊး အသစ္မျဖစ္တဲ့ခုႏွစ္ႏွစ္တေန၀င္တယ္၊ တေနထြက္တယ္ တေနထြက္တယ္၊ တေန၀င္တယ္။ ရုိးအီေနတဲ့မ်က္ႏွာမ်ား ရုိးအီေနတဲ့ အျဖဴထည္မ်ား ရုိးအီေနတဲ့ ညစာနဲ့ နံနက္စာမ်ား ရုိးအီေနတဲ့ၾကိမ္သံနဲ့ၾကိမ္းသံမ်ား။ ရွစ္ႏွစ္လံုးလံုးပါပဲ ဘ၀ဆိုတာလက္သုတ္ပ၀ါတစလို အညစ္ေထးခံဖို့မဟုတ္။ စိတ္ဓါတ္ဆိုတာ ေရာ္၀ါရြက္လို ေၾကြလြင့္သြားဖို့မဟုတ္၊ အဲဒီလိုကိုယ့္ကိုကိုယ္ဓါးတစ္ေခ်ာင္းလိုေသြး ကိုယ္ေသြးတဲ့ဓါးနဲ့ပဲ ကိုယ့္ကိုကိုယ္အယားေျဖေနခဲ့ရတယ္၊ တစ္ခါတစ္ခါ အဲ့ဒီဓါးဟာ ပဲ့တဲ့ေနရာကပဲ့ လိပ္တဲ့ေန၇ာကလိပ္။ လိပ္တဲ့ေနရာကိုေျဖ ပဲ့တဲ့ေနရာကိုေသြးရင္း ရွစ္ႏွစ္လံုးလံုးအဲ့ဒီဓါးဟာသံေခ်းမဖံုးခဲ့ပါဘူးေလ။ ေအာင္မိုး(ဒဂံုတကၠသိုလ္)
|
Cartoons |
Moemakha
