Alle leerlingen van basisschool De Achthoek in Amsterdam hebben vandaag zoveel mogelijk rondjes gelopen om geld in te zamelen voor het goede doel. Voor twee goede doelen om precies te zijn. De jongste kinderen zetten zich in voor verbetering van het onderwijs in Malawi en steunden zo stichting Edukans. 

De bovenbouwgroepen renden geld bij elkaar voor Stichting Kinderdorpen Chili (SKC). 
In de week voorafgaand aan de sponsorloop was in alle klassen een korte presentatie gehouden over het werk van SKC, zodat de leerlingen van de groepen 5 tot en met 8 wisten waar het geld naartoe zou gaan. Als het aan hen ligt wordt het onder andere besteed aan goede sanitaire voorzieningen, kleding, voedsel onderwijsmaterialen en verbetering van de tehuizen. Zij hebben vandaag in ieder geval hun bijdrage geleverd, waarvoor hulde!

01-05-'10
Na regen kwam zonneschijn...

Nam Jai Kdag Sale 2010 was een succes! 
De dag begon gisteren vroeg....heel vroeg. Alleen de regen en bliksem waren de wekker voor. Wij stonden echter om 5.30 klaar om de koopjesjagers bij de Apollolaan te helpen hun portemonnee te legen. En door de briljante opstelling van de kraam en allerhande salestechnieken  waren wij daarin behoorlijk effectief.

Veel dank aan alle helpende handen en de support van de bezoekers!

(meer foto's kun je zien op de Koninginnedagpagina)

26-04-'10
Locatie Koninginnedag

Van 06.00 - 16.00 staat Nam Jai op de Apollaan met de Nam Jai Qday Sale 2010!
Ben je op zoek naar een koopje, of heb je gewoon zin om even langs te komen....je weet ons nu te vinden.

19-04-'10
Me presento ...

Na een aantal jaren de Nam Jai reizen via de verhalen gevolgd te hebben, leek het Michael en mij een leuk idee om in 2010 eens
een Nam Jai reis samen te doen.  Een vakantie combineren met concrete hulp aan anderen, is een mooi uitgangspunt voor een reis. 

Mijn naam is Aswin Paap. Ik ben 31 jaar oud en werk als officier bij de Koninklijke Marine.  Dit jaar Chili. Geen bewuste keus, maar achteraf gezien een goede, gezien de gevolgen van de aardbevingen. Behalve een onbekend en indrukwekkend land bezoeken, is onze hoop dat we daarbij op kleine schaal iets kunnen betekenen voor de kinderen van Stichting Kinderdorpen in Chili.

Hasta Luego!

Aswin

07-04-'10
Dozen stapelen

De berichten komen binnen van vrienden, bekenden en familie die dozen aan het vullen zijn voor de verkoop op 30 april.
Aansluitend vult de agenda zich langzaam maar zeer zeker met afspraken om spullen op te halen op verschillende adressen. Stiekem hopen we nog wel op iemand die nieuwe produkten heeft, maar we hoeven ons waarschijnlijk geen zorgen te maken dat we niet voldoende hebben om te verkopen.

Tijd om ruimte te maken in de berging zodat we alles op kunnen slaan en dan maar hopen dat het droog blijft op Koninginnedag.

01-04-2010
Koninginnedag 

GEZOCHT: Goed verkoopwaar voor de Nam Jai Sale op 30 april.

We staan weer op de Apollolaan in Amsterdam om geld te verdienen voor het goede doel dat we steunen :-)

27-03-'10
Nam Jai va a Chile

De aardbeving van 8,8 op de schaal van Richter heeft er niets aan veranderd; dit jaar gaat de reis naar Chili! 
Het land tussen de Grote Oceaan en de Andes, met de woestijn in het noorden en de ijsvlakten in het zuiden.

Terwijl in Nederland de lente eindelijk begonnen is en het verlangen naar de terrasjes sterker wordt, zijn de voorbereidingen in volle gang. 
De vrijwilligers voor Koninginnedag worden benaderd en ook dit jaar zullen de leerlingen van basisschool de Achthoek tijdens de jaarlijkse sponsorloop geld bij elkaar lopen voor Nam Jai.

Vanaf april zal op de website de laatste informatie te vinden zijn over de stichting waar we dit jaar mee samenwerken. Voorlopig verwijzen we graag naar de Chili-pagina.

Nam Jai 2010 lonkt en zodra de vakantie is begonnen
start ook het zoeken naar een nieuw land en een nieuwe stichting. Welk goed doel steun ik volgend jaar?
Een cabaretier die ik vanavond zag stelde de vraag wat een goed doel eigenlijk is. Hulp verlenen aan Afrika kan geen goed doel meer zijn, want een doel doet vermoeden dat het toch ook een keertje bereikt dient te zijn. Misschien heeft hij gelijk. Misschien ook niet....
Aan Nam Jai de uitdaging om wederom een doel te zoeken dat past bij de overtuiging dat een verschil echt gemaakt kan worden door kinderen een kans te geven op een betere toekomst.

28-09-'09
Typhone Ketsana raakt Manila hard

Craig, medewerker voor de Papaya-Academy, stuurde me foto's toe. Een quote uit zijn mail:

"The disaster is far worse than we thought. Here are a few more pictures, sorry for disturbing you again but the world needs to see how these people are suffering, I am not showing the worst of the pictures! Tomorrow we have a medical mission for over 1000 people. Tonight we are handing out drinking water and Sarah (BWA) and Annette (Springboard) are coming with food, clothing etc the politicians are all here packing the goods, some politicians care!"

12-08-'09
Foto's Online

Na een lange reis weer terug in Amsterdam. Vandaag heb ik vast een groot deel van de foto's die we maakten op de Papaya Academy online gezet.  Ze zijn hier te zien via een slideshow.

Boracay Retreat
Van de drukte in Manila naar een tropisch eiland met als toplocatie 'White Beach'.

Terwijl buiten een nieuwe verfrissende regenbui de Koreaanse strandgasten een cafe injaagt en wij hier in een te warme internethut zitten, komen de beelden van Papaya langzaam terug met de verhalen van de kinderen die erbij horen. Gek om te realiseren dat we daar toch voornamelijk aan het genieten waren en hier pas de ruimte is om ook de rest een plek te geven.
De rest ........ een halfbakken manier om de armoede en leefomstandigheden van de kinderen te omschrijven. Zoals die van het meisje dat naar het Mango weeshuis komt, nadat ze lange tijd op straat heeft gewoond met haar zusje. Daarvoor was ze in de prostitutie terecht- gekomen, omdat haar moeder haar daartoe had gedwongen. Uiteindelijk heeft ook zij een plek gekregen op school waar ze weer gewoon kind kan zijn.
Ik denk aan het meisje dat er voor kiest om het weeshuis te verlaten, zodat ze kan gaan dansen in een nachtclub. Niet omdat ze zozeer van dansen houdt, maar haar oma is ziek en er moet geld verdiend worden om medicijnen te kunnen kopen. Er zijn niet alleen maar succesverhalen.

Het zijn wel de achtergrondverhalen die nu naar voren komen in mijn hoofd. Natuurlijk zijn onze ervaringen op Papaya vooral positief en het is zeker zo dat we er allebei een heel goed gevoel aan hebben overgehouden. Misschien ook juist omdat we allebei weten dat veel kinderen nu gewoon naar school kunnen gaan en de dingen doen die kinderen behoren te doen.
Het zou alleen niet kloppen om het hier alleen maar te hebben over de vrolijke kindergezichten die ons daar iedere keer begroetten als we de school binnenkwamen.

Vanuit onze retreat in Boracay een groet en veel dank voor alle support. Ook via het gastenboek.

Woensdag 15 juli
Eigenlijk zijn we grade 1 en 2 een beetje ‘vergeten’. We weten dat de lessen die we aan de andere groepen hebben gegeven te moeilijk voor ze zouden zijn en we hebben al wel wat activiteiten voor ze bedacht, maar nog geen concreet plan. En ook nog niks afgesproken met de leerkrachten. 

Dus wanneer de leerkracht van grade 2 vertelt dat ze met de klas speciaal voor onze komst sketches heeft voorbereid, is er geen weg meer terug.
Dus op dinsdag een aantal activiteiten bedenken die we met grade 1 en 2 kunnen doen. Lastig, omdat ze weinig Engels spreken en ook jong zijn, dus talige activiteiten zijn al snel te moeilijk. Het is leuk om te merken dat je na een paar dagen lesgeven weer in zo’n leerkrachtmodus terecht komt en dat het bedenken en geven van lessen toch weer makkelijker gaat.
Op woensdag gaan we eerst naar grade 2 en na een geweldige begroeting van de kinderen in het Nederlands (‘Goedemorgen, hoe gaat het met jou’ in koor) begint Michael met tellen tot 10 in het Nederlands, Engels en Tagalog, daarna een kennismakingsspelletje met een bal (lang leve de Energizers!) Dan laten we de Nederlandse foto’s zien. Onder alle foto’s hebben we titels in het Engels gezet, veel van de grade 2 (groep 4) kinderen hebben geen enkele moeite met het lezen van de titels.
Als zijn hun voorbereide stukje hebben laten zien (hoofd-schouders-knieen-teen in het Nederlands!), gaan we naar buiten om nog een balspel te doen.
In grade 1 doen we ongeveer hetzelfde, alleen geeft Suzanne de les en op het einde geen balspel, maar stoelendans onder begeleiding van de cd de Achthoek zingt.
Dan is het tijd om afscheid te nemen, gelukkig met in het achterhoofd het idee dat we na onze reizen nog even terugkomen om hun cultuur capsule voor Nederland op te halen. Toch gek dat je binnen 5 keer op bezoek op de school al zo gewend kunt raken aan leerlingen, leerkrachten en de sfeer die er hangt!

Lesdag met grade 3 & 4
De computer heeft hier kuren en ik krijg de tekst er alleen onderstreept op. Even heel in het kort dan maar.

Zonder begeleiding van Sandra vanochtend na een pancake-breakfast, vertrokken naar met de bus naar Commonwealthmarket. ALs ervaren reizigers vinden we zonder problemen onze weg. Toch is er een tegenvaller als we aankomen. Als ik de bus uitspring valt het Suzanne op dat er een scheur in mijn broek zit aan de achterkant. Not very charming! Zeker niet omdat ik zo aan een groep kinderen les ga geven. Geen zorg, want we zijn bij de markt, dus ergens kan ik zo een broek kopen. Zou je denken.....
De behoefte van de lokale marktkoopmannen om een goede slag te slaan en mijn te lange benen zorgen ervoor dat het nog een behoorlijke onderneming is. Terwijl de klok rustig verdertikt, zoekt een verkoper de markt af op zoek naar een broek die ik pas. Bijna 20 minuten later en een twijfelachtige broek rijker, stappen we in de jeepney richting Payatas boulevard en Papaya.

Mijn start in de klas bedenk ik onderweg; ik teken en vertel over mijn rit naar school en het ongeluk met mijn broek. Dat doet het vast goed bij de kinderen. Later blijkt dat de leerkrachten het verhaal ook wel kunnen waarderen; zeker als ze horen hoeveel ik betaald heb voor de broek.

Met de kinderen heb ik het over de nieuwe Nederlandse vlag die bij school hangt, over de foto's die we samen bekijken en ik leer ze tot 10 te tellen in het Nederlands. WIj leren natuurlijk hetzelfde in het Filippijns.
isa, dalawa, tatlo, apat, lima, anim, pito, walo, siyam. sampu.
Suzanne gaat later met de groep aan de slag en laat ze ansichtkaarten ontwerpen over de Filippijnen en Manila. Dankzij de lessen die ze krijgen op school over hun land en de cultuur, pikken ze de opdracht snel op en gaan ze heel goed aan het werk. Terwijl ik achter in de klas het zweet van mijn voorhoofd probeer te krijgen, loopt Suzanne haar rondjes. De les is een succes.
Aan het einde van de dag lopen we nog even bij GRade 1 en 2 naar binnen. Zouden we daar nou ook les gaan geven, of in ieder geval iets doen met de kinderen. De juf van grade 2 laat weten dat de kinderen in ieder geval sketches hebben geoefend voor ons en er klaar voor zijn. 
Dus morgen komen we gewoon weer terug.

p.s. terwijl ze aan het werk zijn horen we een paar kinderen zachtjes zingen: 'Van voor, naar achter, van links naar rechts.......

Onze eerste echte dag voor de klas

Maandag 13 juli
Toch spannend, aan een vreemde klas een les geven (respect voor alle invallers :)) en dan ook nog in het Engels. Het is erg leuk om te doen, de kinderen zijn ook super enthousiast. We zouden de hele dag kunnen beschrijven, maar misschien is het leuker om het te lezen vanuit het perspectief van een leerling.

Hieronder een stukje, geschreven door een meisje uit grade 6. Enjoy the read.....

‘Hi my name is cheniel s. miranda.I am a papya student from grade 6 class.I live at manila,philippines. We do a lot of things spendingtime with kuya michael,ate suzanne and ate sandra. Our first activity is finding the pictures and their description from the students it was exciting,then our next activity is we make a big circle and their a big box in the middle,then some of my classmates open the box and pick the things inside the box after that we all pick some things inside the box like shirts,candies,pictures and others,we explain about the things we've got,me i've got the houseboats,their are lots pictures of houseboats. Our last activity is doing my day and haiku,we've make our choice if we choose my day or haiku but most of us make MY DAY,also me i do MY DAY starting from morning,afternoon and evening. We have lot of fun spending time with teacher suzanne and kua michael.thank you very much spending with us teacher suzanne and kuya Michael, thank you very much’ 

10-07-'09
Van voor naar achter...  

Zwetend haasten we ons over EDSA, een grote door- gaande weg hier in Manila. We hadden al bij ons meetingpoint moeten zijn, maar hebben nog moeite met het inschatten van de de tijd die het ons kost om een bepaalde afstand af te leggen. Ok, en we vertrokken gewoon te laat.

Met een lokale bus en onder begeleiding van Sandra, Nederlandse vrijwilligster bij Papaya, gaan we richting de school. Het is de bedoeling dat we ons daar voorstellen aan alle kinderen die op vrijdag clubdag hebben. Het laatste stuk smokkelen door niet een jeepney te nemen, maar heel luxe een taxi te pakken. Wat ook erg verleidelijk is voor minder dan E.2,00. 

Als we bij school aankomen verzamelen de kinderen zich al in de benedenhal. Een van de leerkrachten checkt of alle groepen aanwezig zijn en dan worden wij aangekondigd. De vorige dag heben we afgesproken een korte activiteit te doen en onszelf voor te stellen. 
Aan mij de eer om de kinderen toe te spreken; met microfoon nog wel :). Ik vraag ze of ze misschien onze naam nog weten na ons bezoek van gisteren. Achteraan zitten de kinderen van Grade 5 en Grade 6 en zij blijken het goed onthouden te hben: Michaeeeel....Suzaaaanne!

Als warming-up zingen de kinderen de klassieker 'If you're happy and you know it...'. Van een leerkracht had ik begrepen dat ze die kenden. Daarna gaan we verder met de Engelse versie van 'Hoofd, schouders, knie en teen'. Een groep leerlingen van het Calandlyceum uit Amsterdam had ze dat lied onlangs aangeleerd tijdens een bezoek. Tot groot plezier van de kinderen.
Als toetje voegen wij daar 'Van voor naar achter..' aan toe. Ik ben in mijn element: 200 kinderen, tropische warmte, beperkte voorbereiding. Ik doe mijn best om niet vals te zingen door de microfoon, terwijl Suzanne aan ochtendgymnastiek doet, door de bijbehorende bewegingen te laten zien. We slagen er in om de hele groep van voor, naar achter en van links naar rechts te laten buigen. Gelukig zie ik de leerkrachten niet die aan de zijkant veel plezier schijnen te heben. Onze introductie is in ieder geval geslaagd.

Na de gezamenlijke start in de hal gaan de kinderen in groepen uiteen om te beginnen met hun 'club-activities'.
Een groep gaat koken en we zien hoe een aantal van hen kippenpootjes, of beter gezegd klauwen, schoonmaakt. Een andere groep is al naar het dak toe voor een gymles. Wij kunnen niet blijven om te kijken, omdat we met Craig hebben afgesproken bij Payatas; de vuilnisbelt, waar veel kinderen in de buurt wonen.

Samen met Sandra, en haar vriend Tom, rijden we met de Jeepney van school naar Payatas. Craig vertelt met veel energie over de verschillende projecten waar hij bij betrokken is en het is indrukwekkend om te horen hoe de kinderen van Payatas geholpen worden. Als we later een wandeling maken door de buurt is het bijna absurd om te realiseren waar we zijn. Er wordt door jongens gebasketbald en kleintjes spelen met elkaar tussen de hopen gesorteerd plastic en de gerecyclede matrassen. De afgelopen jaren schijnt er veel verbeterd te zijn rondom de vuilnisbelt, maar de stank en armoede zijn niet verdwenen. Het is goed om te zien, maar het voelt onwerkelijk om er rond te lopen en wij horen er niet thuis. Als we weer terugkomen bij Cashew, de kleuterschool die verbonden is aan Papaya, staan de kinderen in hun mooie schooluniformen al te wachten totdat de deur weer opengaat. Het is prachtig om die kleine opdonders zo bij elkaar te zien. Zij krijgen van hun ouders de kans om te leren.

Tirzo, de directeur van Cashew, is zelf ooit ook zo begonnen. Na zijn opleiding, koos hij niet voor een goede baan bij de overheid, maar wilde hij liever leerkracht worden bij Cashew. Samen met zijn vrouw werkt hij nu samen met de kleuters, die hopelijk door zullen gaan richting Papaya. Wij gaan terug richting ons hotel. In korte tijd hebben we veel indrukken opgedaan en in het weekend zullen we nog even hard aan de slag om onze activiteiten voor te bereiden voor de activiteiten op Papaya. Maandag weer verder.... 

09-07'09
Schoolbezoek

Om 09.00 uur gaat de wekker en om 10.00 uur worden we opgehaald door Craig om naar de Papayaschool te gaan.
In het vliegtuig hebben we geprobeerd ons een voorstelling te maken van hoe het er op de school aan toegaat, maar nu zullen we het ook echt zien.
Na een kort gesprek met de headteacher Carol, krijgen we een rondleiding van Sandra, een vrijwilligster die nu al een maand op de Papayaschool helpt. Ook krijgen we een rondje langs alle groepen (grade 1 t/m 6). Wat ons opvalt is hoe modern de manier van lesgeven is en hoe gedisciplineerd de kinderen zijn. De kinderen staan wel gelijk naast hun stoel om ons in koor te begroeten als we binnenkomen, maar daarna gaan ze verder met hun werk.

In één klas zijn ze in groepjes met posters bezig over de werking van het brein. Deze posters gaan ze later aan elkaar presenteren. Het is een lessituatie die je ook op de Achthoek zou kunnen zien. Naast de school staat 'The Mango Tree House'; een weeshuis. Hier krijgen we een rondleiding van Roy, een Engelse jongen die een paar maanden kamerouder is. Dit weeshuis is niet van Kalinga, maar Craig zit ook in hier in de organisatie. De meeste kinderen die in het weeshuis wonen gaan ook naar de Papayaschool, mits ze niet te oud zijn.  Nadat we bij het weeshuis zijn geweest besluiten we na overleg met Carol, dat we ons vrijdag zullen voorstellen als alle kinderen bij elkaar komen tijdens hun clubdag.
We zullen een korte activiteit doen en na het weekend gaan we ook echt in de klassen lesgeven. We bespreken met de social studies teacher dat we maandag en dinsdag met haar ‘meelopen’ en tijdens haar lestijd onze lessen zullen geven; ze is heel enthousiast! Na deze best volle dag gaan we met de Jeepney en bus weer terug naar ons hotel. Sandra verblijft in de buurt van ons hotel, dus we kunnen een stuk met haar meereizen. Dit is prettig, want het openbaar vervoer in Manilla is een ervaring op zich! Day one
woensdag 8 juli
Rond 23.00 uur komen we (nogal brak) aan op het vliegveld van Manilla. Gelukkig worden we opgehaald door iemand van Kalinga; Craig. Het duurt lang om door de douane te komen, maar uiteindelijk hebben we alle baggage en begeven we ons naar buiten.

Vreemd, we hebben zo lang toegeleefd naar deze vakantie, maar nu het zover is voelt het voor mij (Suzanne) althans heel gek. Craig brengt ons naar het hotel en voordat we gaan slapen, toch nog ff een rondje buiten lopen. We halen wat te eten bij een kraampje op de hoek van de straat en uiteindelijk is het 03.30 uur dat we gaan slapen.

30 degrees in the shade, but there ain't no shade
Snelle groet uit ABU DHABI!
Goede vlucht gehad met weinig slaap en veel te veel films en spelletjes om uit te kiezen.
Het is hier buiten al 32 graden - om 07.00 -, maar de airco doet wonderen. Zometeen door naar Manila. Groeten aan alle 'volgers'/ achterblijvers!

Bericht uit Mexico

Vlak voor het vertrek naar Manila wordt er nog post bezorgd uit Mexico. De directeur Rafael Bermudez van 'Nuestros Pequenos Hermanos', schrijft het volgende:
"Thank you very much for your generous donation of €2000,- to purchase materials for our Special Needs Children.Our team of psychologists and therapists work with over 100 students weekly. In order to best serve our students they needed materials to stimulate and engage our special needs children in learning. With your donation we were able to purchase didactic materials such as puzzles and games. Your money also purchased musical instruments as well as books for our students. We cannot thank you enough for your donation. Thank you for helping us continue with our labour of love and for helping us foster the education of our children."
















Op naar de Filipijnen met dit bericht in het achterhoofd !

Foto's maken bij De Achthoek

Ter voorbereiding op ons bezoek aan de Papayaschool werden er vandaag foto's gemaakt in de buurt van de basisschool waar Suzanne werkt. Samen met een paar kinderen - die het juiste getal hadden geraden bij de loting - bedachten we wat er in beeld gebracht moest worden om te laten zien hoe de buurt eruit ziet. De foto's worden gebruikt voor de Culture Capsule 'Amsterdam/Nederland' die in de klas is gemaakt. Het zal de basis zijn voor een aantal lessen die we daar zullen geven.

Na een welverdiende zomervakantie van 2 weken - het gaat er in Manila wat anders aan toe dan bij ons in Nederland -is de Papayaschool weer begonnen. 

Er is hard gewerkt aan de nieuwbouw, waardoor de school  binnenkort onder andere een bibliotheek en lerarenkamer heeft. 
Op de Multiply-website van de school stond het volgende bericht in het kader van de start van het nieuwe schooljaar:

'With all the apprehensions going on- finally classes opened for the School year 2009-2010! 
While the scare of the AH1 N1 virus is running all over the world, Papaya Academy Inc opened classes. This is our seventh year. 
With a full-elementary course we are looking for new improvements. Yes, new improvements! Why? Simply because we want to get better. And what more better way to do it is to start on the right track. 
Happy new school year!' 

Sponsorloop b.s. De Achthoek

De ene actie is nog maar net achter de rug en de volgende staat al op het punt te beginnen.
Woensdag 27 mei, zijn de leerlingen van basisschool de Achthoek tijdens hun sponsorloop aan de beurt om geld te verdienen.Ter voorbereiding hebben ze in de klas de website van Kalinga bekeken, video's gezien en in sommige groepen is iemand in de klas geweest om te vertellen over de Papayaschool en het leven van de (straat-)kinderen. Leerlingen van een groep hebben zelfs wervende teksten geschreven om sponsors aan te trekken. Wij wensen alle kinderen vast veel succes en zullen de resultaten hier zo spoedig mogelijk bekend maken.

Opbrengst Nacht van de Fooi

Het was geen geringe uitdaging; een avond de kroeg in voor het goede doel. Tijdens de Nacht van de Fooi spraken we met vrienden en bekenden af in cafe Nota Bene om onze bijdrage te leveren.
Het resultaat mocht er uiteindelijk zijn. De actie heeft dit jaar €120.000,- opgeleverd! Een deel van dit bedrag zal ten goede komen aan de Papayaschool in Manila.
Om te laten zien hoe eenvoudig het is om een goed doel te steunen, plaatsen we een aantal foto's die als lichtend voorbeeld kunnen dienen.

Nam Jai in actie

Drinken helpt

Wereldwijd voor Kinderen helpt!

Vandaag hebben we goed nieuws gekregen! 
De stichting WereldWijd voor Kinderen (WWvK) heeft besloten om het initiatief van Suzanne (Nam Jai dus) dit jaar te steunen.
Op de website van deze stichting staat een mooi ideaal omschreven:

' De Stichting WereldWijd voor Kinderen wil voor kinderen, overal op aarde, een liefdevol opvoedingsklimaat scheppen met volop ontwikkelingskansen.'

Het is een streven dat goed aansluit bij de projecten die Nam Jai steunt. Wij willen via deze plek de stichting WWvK alvast heel erg bedanken voor de steun! De kinderen van de Papayaschool zijn hier zeker mee geholpen om zich verder te ontwikkelen tot zelfstandige, trotste jongeren, die op basis van een goede opleiding meer kansen krijgen op een beter leven.

Doden op de Filipijnen door tyfoon 

Manila, 9 mei. Zeker dertig mensen zijn op de Filipijnen om het leven gekomen door het passeren van de tyfoon Cham-hon. Ongeveer twintig personen zijn vermist. Tientallen anderen zijn gewond geraakt.
Dat hebben de autoriteiten in het Aziatische land laten weten. De meeste doden vielen door aardverschuivingen na zware regenval. De wervelstorm liet vooral in de provincie Pangasinan, ongeveer 180 kilometer ten noorden van de hoofdstad Manilla een spoor van verwoesting achter. Duizenden huizen in Pangasinan raakten verwoest of beschadigd.

bron: nrc.nl

We zullen het weerbericht en het nieuws over het tyfoonseizoen goed in de gaten houden.

07-05'09
Fundraisers in mei

Deze maand worden er nog twee activiteiten georganiseerd voor stichting Kalinga; de organisatie waar Nam Jai dit jaarmee samenwerkt.
1.De Nacht van de Fooi op zaterdag 23 mei
2.Sponsorloop op basisschool De Achthoek op woensdag
27 mei.

Weerbericht 

De afgelopen dagen is het belang van het journaal schijnbaar teruggebracht tot de laatste minuten waarin de weersverwachtingen worden bekendgemaakt.  Buienradar.nl is tijdelijk toegevoegd aan de favorietenlijst op de computer. Wat voor weer zal het zijn op donderdag 30 april? Daar gaat het om. Kans op regen, kans op zon en zeker ook bewolking.
We zijn in ieder geval goed voorbereid en de berging staat helemaal vol met spullen om te verkopen. Alleen het weer moet nog meewerken en dan gaat het een hele goede dag worden. De komende dagen gaan we nog de laatste dozen ophalen in Amsterdam en worden de folders en het spandoek van Kalinga afgeleverd.
Het zal hard werken worden willen we de omzet van vorig jaar verbeteren, maar we gaan het zeker proberen!

Nacht van de Fooi

De Nacht van de fooi is 5 jaar geleden opgericht door een studente in Groningen. Inmiddels doen er 9 grote steden in Nederland aan mee. Dit jaar wordt de nacht van de fooi gehouden op 23 mei. Het is de bedoeling dat op 23 mei de deelnemende kroegen en restaurants hun fooi afstaan aan een goed doel. In Amsterdam kunnen de kroegen kiezen uit 4 goede doelen om hun fooi aan af te staan. Een van deze goede doelen is toevalligerwijs de stichting Kalinga. Op 23 mei wordt er in het Grand Cafe van de Stadschouwburg (Stanslavski) een openingsfestival georganiseerd, so be there! 
Of kom naar cafe 'Notabene' in de Voetboogstraat om met ons wat te drinken en zo Kalinga te sponsoren.

'Magkano?' Hoeveel kost dat?

Al het geld dat Nam Jai dit jaar ophaalt, gaat naar stichting Kalinga en de Papaya Academie in Manila. 
Maar wat kan er gedaan worden met al dat geld dat we hier bij elkaar verzamelen?  Door de verkoop met Koninginnedag, door een sponsorloop, door donaties van verschillende kanten. 
In dit bericht een poging om duidelijker te maken wat je  zou kunnen met het geld dat hier opgehaald wordt. Hopelijk versterkt dat het besef dat iedere kleine bijdrage hier, toch groots is. 

Een aantal voorbeelden:
* De lunch voor (150) kinderen/ (12) personeelsleden en bezoekers kost per jaar ongeveer €12.000,- Veel geld, maar dan de volgende rekensom >€12.000,-  : 170 = €70,60
Voor zo'n €70,- kan dus;een jaar lang de lunch voor een kind betaald worden. Per schooldag kom je dan uit op . .. Wat denk jij? 
* Schooluniformen voor alle 150 kinderen kosten per schooljaar €604,-. Vier euro per jaar, om te zorgen dat een kind naar school kan in kleding die gekoesterd wordt en bijdraagt aan een gevoel van zelfvertrouwen en trots!
* En dan nog ongeveer€30,- per jaar om te zorgen dat een Papayastudent van zijn of haar huis naar school gebracht kan worden en na een schooldag ook weer veilig thuiskomt. 

Zo eenvoudig is het . . . . .
(Bron:www.Kalinga.nl) 

Multiply 

Onlangs een Nam Jai variant gestart bij 'Multiply' om ook via deze weg contact te kunnen onderhouden met de Papaya Academy in Manila. Via de Nam Jai pagina kun je naar hun site gaan. Er staan filmpjes en foto's op die leuk zijn om eens te bekijken!

01-03-'09
Van Kalinga tot Koninginnedag

In de aanloop naar koninginnedag maken we over twee weken eerst nog kennis met Janneke, vrijwilligster voor Kalinga.
We gaan naar Utrecht om te vertellen hoe we geld binnen willen halen voor de Papayaschool.
Ook zullen we het hebben over de mogelijkheid om een paar keer les te geven op de school in Manila. Omdat de kinderen van de school weten dat er een band is met Nederland, schijnen zij nieuwsgierig te zijn naar dat land aan de andere kant van de wereld. 
Voor koninginnedag heeft Kalinga waarschijnlijk ook nog spullen voor Nam Jai om hier in Amsterdam te verkopen. Ben benieuwd wat we voor verkoopwaar aan onze kraam kunnen toevoegen. Het streven is om dit jaar met Koninginnedag nog meer te verdienen dan het jaar ervoor. Als het weer meezit en er voldoende hulptroepen zijn moet dat mogelijk zijn. Op de Koninginnedag-pagina meer info hierover. 

Papaya School Video

Stichting Kalinga heeft een aantal video's gemaakt tijdens het werk in Manila. Bezoek hun website voor de beelden.

24-01-'09 

Duitse koopt gouden tas

Een vrouw uit Solingen, Duitsland heeft tijdens haar zoektocht naar een gouden Oililytas de weg naar de Nam Jai website gevonden. Eenzelfde tas, een dierbaar bezit van de Duitse, werd eerder van haar gestolen tijdens Oud en Nieuw. Behalve de tas met inhoud, raakte zij ook haar ultieme accesoire kwijt voor haar huwelijksoutfit. Een queste begon om voor 2 februari een andere tas te vinden.
Zo kwam zij terecht bij de 'digitale winkel' van Nam Jai en contact was snel gemaakt. Onderhandelingen met de dolgelukkige N.S. uit Duitsland volgden kort daarop. Inmiddels is de tas met 'priority' onderweg, zodat de bijpassende gouden trouwjurk niet voor niets is aangeschaft.
Een foto van de Duitse in haar trouwjurk met de tas is ons toegezegd en zal, indien zij haar toestemming geeft, ook op de website worden geplaatst.

19-01-'09 

Het nieuwe jaar is begonnen en bij deze nieuws over Stichting 'Kalinga' die we dit jaar in de Filipijnen zullen steunen. De stichting werkt sinds 2000 in Manila en geeft structurele hulp aan (straat-) kinderen. Op hun uitgebreide website is veel informatie te vinden over hun projecten. Binnenkort zullen we bespreken op welke manier Nam Jai een betekenisvolle bijdrage kan leveren. Op onze Filipijnenpagina (zie links), houden we de ontwikkelingen bij.

30-12-'08 

De keuze voor 2009 is gemaakt! Nam Jai gaat naar de Filipijnen. Binnenkort meer informatie op de site over de stichting waar we mee gaan samenwerken. 

07-12-'08

De atlas is uit de kast gehaald en ik ga weer op zoek naar een land waar ik Nam Jai mee naartoe kan nemen. De wereld is nu nog mijn speelveld, maar ik verwacht dat ik in de aankomende kerstvakantie meer nieuws te melden heb over de bestemming van Nam Jai voor 2009! 

18-07-'08
Huisbezoek in Oaxaca 

Tussen de bergen in ligt de stad Oaxaca; hoofdstad van de gelijknamige staat waar veel indianen wonen die onder een bestaansminimum leven. Terwijl de stad bruist van de activiteiten rondom de jaarlijkse Guelaguetza, een cultureel festijn dat het toerisme verder opzweept, werken vrijwilligers en medewerkers van Canica de Oaxaca hier met kinderen die op straat werken en meisjes die slachtoffer zijn van huiselijk geweld en misbruik. Deze week zijn wij te gast bij deze organisatie en bezoeken we de drie projecten waarbinnen gewerkt wordt. We ontmoeten de kinderen  op het dagcentrum bij de markt, zien Casa Canica waar momenteel een groep van 11 meisjes woont en gaan op huisbezoek bij de kinderen die ´s middags op de drukke kruispunten werken.
Op een eenvoudig kantoor in de stad overleggen we met de algemeen directeur, een vrouwelijke honderdduizendpoot, over het projectvoorstel dat is gemaakt naar aanleiding van onze donatie. Alle kosten voor de gewenste aankopen staan op papier en de bonnetjes kunnen we ook meekrijgen. Transparantie is  ook hier erg belangrijk. Op de verlanglijst staan koelkasten, zodat het eten niet in de proviandruimte bewaard hoeft te worden. Geen overdreven luxe, zeker gezien het regenseizoen dat net begonnen  is. Ze willen waterkoelers kopen, zodat de kinderen voldoende kunnen drinken. Voor het meidenhuis is een serieus gebrek aan toiletartikelen en voor het dagcentrum wil Canica graag een boekenkast met nieuwe boeken. Hte is slechts een greep uit de waslijst die is opgesteld in overleg met de medewerkers van de verschillende projecten.

Nu is het tijd om dit bericht te publiceren. We moeten richting het dagencentrum gaan waar de kleine summerschool vandaag wordt afgesloten voor de kinderen. Met hulp van een antal middelbaar scholieren, die hun sociale stage hebben gelopen, konden bijna 100 kinderen twee weken lang op bezoek komen en op een veilige plek, met een dak boven hun hoofd deelnemen aan leuke  activiteiten, zich lekker douchen en wat eten en drinken.  Deze afsluiting willen we niet missen.


Rollenspel voor de deur bij Casa Canica

 

Uitzicht op de binnenplaats bij Casa Canica

06-07-'08
Casa San Salvador

Ditmaal een bericht vanuit Pachutla, Oaxaca. Ondanks dat het een dag van de heer is, is het gelukt een internetcafé te vinden. Ons bezoek aan de eerste stichting die we steunen is inmiddels alweer achter de rug. Het geld dat we verdienden met Koninginnedag, de belastingteruggave en losse donaties wilden we dit jaar aan deze stichting doneren. Casa San Salvador blijkt bij de plaatselijke bevolking beter bekend te zijn als ´nostros pequenos´, wat zoveel betekent als ´onze kleintjes´. Het is een groot tehuis dat gevestigd is in de Hacienda Miacatlan. Het is een beschermd historisch pand waar Emilio Zapata nog strijd heeft geleverd met de toenmalige bewoners. 

Nadat we ons netjes gemeld te hebben bij het kantoor werden we verwelkomd door Drew; een jonge Amerikaanse vrijwilliger die zijn eerste jaar er op had zitten en net voor zijn tweede jaar had bijgetekend. 

Rondom het tehuis zagen we groepen meisjes die aan het vegen waren om de boel netjes te houden. Aangezien de daaropvolgende dag de diplomauitreiking was voor de lagere school en er veel bezoek zou komen werd alle nog even extra geschrobd. We bezochten de keuken waar in de hitte van de oven tortilla´s werden gemaakt voor alle 700 kinderen en begeleiding. Vervolgens gingen we langs de varkensstallen en hun nieuwste aanwinst; een kas waar onder andere uien werden verbouwd. Met hulp van een Spaanse ontwikkelingswerker was de kas gebouwd en was de organisatie voorzien van alle benodigde materialen. 

De daaropvolgende dag waren we tijdens de diploma-uitreiking op bezoek. De kinderen zorgden voor de show door het opvoeren van diverse dansen en er werd live muziek gemaakt door pequenos. Aan de genodigdentafel bleek Anne Bueller, een dame uit Nederland te zitten. Zij zet zich al 35 jaar in voor de kinderen van Nuestros Pequenos Hermanos. Na de show stelden wij ons aan haar voor en raakten aan de praat. Een bijzondere dame die ons vertelde dat één van de kinderen die vandaag zijn diploma had gekregen 15 jaar geleden als vondeling op de stoephuis van Casa San Salvador was neergelegd. Anna Bueller, duidelijk gerespecteerd en gewaardeerd door iedereen in het tehuis, stelde ons ook nog voor aan Alicia Cavo die verantwoordelijk is voor de PR. Zij dankte ook hartelijk voor onze steun en reageerde duidelijk positief toen wij voorstelden om de foto´s op te sturen die we hadden gemaakt tijdens ons bezoek. Op onze beurt sloegen we vriendelijk de uitnodiging voor de kerkdienst af, het was weer tijd om verder te gaan. 

Het is goed dat we op bezoek zijn geweest om te zien waar ons geld besteed zal worden en aan wie. De gedachte dat kinderen hier echt een betere kans hebben op een goede toekomst, zoals de pequeno van de vuilnisbelt die dokter werd, is iets moois om aan bij te dragen.

02-07-'08

News from El DF

Na een goede vlucht met zo´n 20 paarden in de achterbak zijn we veilig geland in Mexico City alias El DF.

De stad valt op alle fronten mee. Het weer is wisselvallig, maar van ernstige smog merken we weinig. We worden niet gestalked door touristhunters en kunnen goed de weg vinden. Morgen vertrekken we alweer naar Miacatlan om Casa San Salvador te bezoeken. We checken net de mail van de medewerker van Wereldouders met reisinfo en de uitnodiging om inderdaad morgen al het huis te komen bezoeken. Een vrijwilliger zal ons daar dan rondleiden. De dag daarop sluiten ze het jaar af en worden er optredens gegeven. Ook dan zij we van de partij. Als het lukt zullen we proberen om dan vast een paar foto´s online te plaatsen. Voor zover dit bericht uit El DF. 

25-06-'08

Mexico calling.....

17.00 u: een online date met de medewerkers van Canica de Oaxaca. Via Skype wel te verstaan.

Na 2 mislukte pogingen was driemaal weer eens scheepsrecht en kreeg ik de Nederlandse vrijwilliger Thomas aan de lijn.

We bespraken onze reisplannen en het verzoek om suggesties te doen voor een goede verblijfplaats. Daarna werd de koptelefoon doorgegeven aan Miya; de contactpersoon voor donateurs. Ze had nog geen concretere bestedingsvoorstellen voor onze financiële bijdrage, omdat ze nog niet wisten wat het bedrag uiteindelijk was geworden. De verbinding haperde behoorlijk toen ik haar vertelde dat we €4000,- zouden doneren. Haar reactie: "Did you say 4000...? Is that in euro's?!" (noot: €4000,- is omgerekend bijna 65.000 mxn pesos!)

Weet het niet zeker, maar meende een verbaasde ondertoon in haar stem te horen. Ze was in ieder geval heel blij met onze steun. Ze zouden vanavond nog gaan overleggen wat ze met het geld zouden willen doen en  voor ons vertrek een bestedingsvoorstel sturen. "So you will know that your money is well spend."

Als het lukt plaatsen we dit voorstel ook nog bij het laatste nieuws. En anders houden we iedereen op de hoogte vanuit Mexico.

22-06-'08 

Geld tellen in de klas

Vorige week was het dan eindelijk zover; vrijwel al het geld was ingeleverd en de kinderen van 7A zouden in de middag het geld gaan tellen. De lesvoorbereiding van de leerkrachten bestond er uit om overzichtelijke tellijsten te maken en het geld netjes in zakjes en bakjes te verdelen. Na een korte instructie gingen de kinderen in kleine groepjes aan de slag. Het was al 15.00u geweest toen uiteindelijk alle bedragen die op de tellijsten waren ingevuld, bij elkaar opgeteld konden worden. En ja, ze mochten dit keer best een rekenmachine gebruiken. 

Om 15.10u stond het totaalbedrag op het bord: € 12.718,50 !

De kinderen blij en trots, wij blij verrast. Dit werd een paar dagen later alleen maar beter, toen uiteindelijk bleek dat we nog €2000,- meer hadden opgehaald dan berekend. Met veel plezier hebben we het geld diezelfde dag nog naar de bank gebracht en veilig gestort.

30-05-'08  

Rommelmarkt Achthoek is succes

Na het grote succes van de sponsorloop stond vandaag de rommelmarkt op het programma. Het was een moie dag met superkinderen van groep 7 die hielpen waar nodig. Dankzij hun werd ook deze tweede fundraiser een succes. De totale opbrengst van de sponsorloop en de rommelmarkt is nog niet bekend, maar zodra duidelijk is hoeveel geld er naar Nam Jai gaat, dan passen wij direct de Geldmeter aan. 

28-05-'08

Sponsorloop Achthoek met speedy kinderen levert veel op

Vandaag deden bijna 800 kinderen mee aan de grote sponsorloop op basisschool de Achthoek. De regen kreeg geen vat op de watervlugge kinderen die in vijftien minuten tijd zoveel mogelijk rondes maakten. Bij deze willen wij ons medeleven uiten voor alle sponsors die de snelheid, inzet en conditie van de kinderen hebben onderschat. Wij hopen dat zij na vandaag niet al hun vakantiegeld kwijt zijn vanwege sponsorverplichtingen. In naam van de kinderen van Canica de Oaxaca alvast heel erg bedankt !

20-05-'08
Voorbereidingen Sponsorloop en Rommelmarkt in volle gang

Woensdag 23 mei lopen alle kinderen tijdens de sponsorloop op beide locaties en vrijdag 24 mei wordt een grote rommelmarkt georganiseerd.
Volgende week wordt zo op basisschool de Achthoek geld ingezameld voor de goede doelen van dit jaar. Nam Jai is één van die goede doelen. De inschrijfformulieren voor de sponsorloop zijn uitgedeeld en sponsoren overwegen of ze per ronde zullen gaan sponsoren of toch voor een vast bedrag. In de hallen van beide locaties hangen sinds vorige week de data van sponsorloop en rommelmarkt en; de acties beginnen;steeds meer te leven bij de kinderen. Grote vraag is natuurlijk hoeveel geld er uiteindelijk zal worden opgehaald, maar de verwachtingen zijn hooggespannen.

30-04-'08
Koninginnedag 2008 is voorbij!

Ondanks de slechte voorspellingen waren alle (weer-)goden ons blijkbaar goedgezind, want het is vrijwel droog gebleven. Van 06.00 tot 17.00 hebben we met hulp van vrienden en familie onze spullen verkocht op de Vrijmarkt. De dag duurde ook dit jaar weer lang, maar het was uiteindelijk meer dan de moeite waard. Geen idee wat we uiteindelijk precies allemaal verkocht hebben, maar bij deze een aantal voorbeelden van; diverse tassen, mooie en minder mooie truien, een paardenpuzzel, schoenen, dvd's, cd's, videobanden (ongelooflijk), boeken, paardencaps (2 stuks), een (sinaasappel-)pers, een spijkerbroek, een oud pak kaarten, een springtouw, servies, Swarovski-kristallen broche, een analoge camera, sieraden en heel veel knuffels! Om 17.30 hebben we uiteindelijk de boel ingepakt en zijn we naar huis gereden; moe, maar vooral erg nieuwsgierig naar de opbrengst. We hadden zelf het idee dat we minder hadden verkocht dan vorig jaar. Ben je nieuwsgierig naar de opbrengst? Kijk bij onze Geldmeter!

Woensdag 23 april

Wij zijn op het jeugdjournaal geweest naar aanleiding van de Paperclipactie op basisschool De Achthoek !

Klik op deze link om het journaal te zien. Het stukje over de ruilactie start na 7:28.

21-04-'08 

Tijdens Koninginnedag staan we weer op de kruising Beethovenstraat/ Apollolaan in Amsterdam.

25-03-'08 
Nam Jai helpt 'Canica de Oaxaca'

Wij zijn blij om te kunnen melden dat we een stichting hebben gevonden die we dit jaar zullen gaan steunen.

De Mexicaanse organisatie " CANICA de Oaxaca" probeert de kinderen te plaatsen in een opvanghuis en de gezinnen te helpen. In Casa Canica mogen deze kinderen weer gewoon 'kind' zijn, een leven dat bestaat uit: naar school gaan, spelen, voldoende gezond eten, etc.
Canica de Oaxaca, A.C is een Mexicaanse non-gouvernementele organisatie, die hulp verleent aan kinderen en hun families, die verkeren in, of het risico lopen op het leven op straat in Oaxaca.

Canica de Oaxaca heeft drie projecten:
1. `Niño(a) del Mercado` (kinderen van de markt);
2. `Niña(o)s Trabajadores en la Calle` (kinderen die werken op straat);
3. `Violencia Intrafamiliar` (interfamiliair geweld).

Het eerste contact hadden we met de Nederlandse stichting Amigos de Canica; een stichting die is opgezet door een Nederlander die als vrijwilliger bij Casa Canica heeft gewerkt. Deze stichting heeft als doel om speciaal voor Canica de Oaxaca geld in te zamelen in Nederland. Klik hier als je meer te weten wilt komen over Casa Canica (deze info is in het Nederlands


03-03-'08
Basisschool helpt Nam Jai 

Basisschool 'De Achthoek', waar Michael werkt, organiseert dit schooljaar een Goede Doelen-dag. Het geld dat op deze dag wordt opgehaald zal naar 3 goede doelen gaan; Er is voor gekozen om Stichting Edukans voor langere tijd te steunen, middels het Schoolsponsorplan. Daarnaast heeft de school besloten om dit jaar twee projecten te steunen waar leerkrachten bij betrokken zijn. Het ene project sluit aan bij het werk van de Stichting Les Oiseaux Bleus, die werkt met meervoudig gehandicapte kinderen. Het andere project is . . ..NAM JAI !
We zijn heel blij met dit besluit ! Hopelijk wordt de dag een groot succes en kunnen we zo nog meer steun bieden aan Mexicaanse kinderen die onze hulp goed kunnen gebruiken. Onderstaande poster is gemaakt voor de acties op school.

N.B. TunMex staat voor twee landen waar geld naar toe zal gaan:Tunesië en Mexico

Januari 2008

Voor het 4e jaar gaan wij onze zomervakantie combineren met het steunen en bezoeken van een goed doel. Dit jaar gaan we; naar Mexico. We zijn alweer druk bezig met het bedenken van mogelijke Fun(d)raisers, zodat we geld kunnen ophalen hier in Nederland. Vorige week kreeg ik te horen dat een actie op school mogelijk is en dat een deel van de opbrengst voor Nam Jai is bestemd. Of het een sponsorloop of rommelmarkt wordt, weet ik niet. Dat het geld naar ons goede doel gaat is hoe dan ook heel goed.
Daarnaast staat de verkoop tijdens Koninginnedag op de kalender. Ook dit jaar staan we weer in de Beethovenstraat in Amsterdam. Vorig jaar was het een groot succes.