تن آدمی شریف است به جان آدمیت

نه , همین لباس زیباست نشان آدمیت

چگونه ظاهرمون رو شبیه به نوحه خوان ها بکنیم؟؟؟

برای انجام این کار باید کار های زیر رو مو به مو انجام بدی

مهمترین کار رو باید از دوران بلوغ انجام بدی...و اون هم اینه که وقتی که داره پشت لبات سبز و میشه و داری کم کم ریش و سیبیل در میاری ریش و سیبیلات رو با قیچی کوتاه کنی...و هیچ وقت از تیغ استفاده نکنی چون ممکنه بعداً برات پاپوش درست کنن

خب...باید یه مدت سبر کنی تا ریش و سیبیلات در بیاد البته با همون کوتاه کردن به وسیله قیچی...نمی خوای که مسخرت کنن؟؟

الان دیگه بزرگ شدی و صورتت کاملاً مناسبه...البته اگه با قیچی کوتاه کرده باشی...که این طوری دیگه رو صورتت ریش م سیبیل نداری....مو داری رو صورتت

حالا وقتشه که یک پارچه ی سیاه که از نظر جنس متوسط باشه رو ببری خیاطی و ازش بخوای یک سایز بزرگتر از سایزت برات بدوزه و از همون پارچه سیاه بخواه که برات یه پیراهن بدوزه که باز یک سایز از خودت بزگتر باشه و حتماً جیب داشته باشه بغلش و آستین بلند هم باشه...یه طورایی باید به تنت زار بزنه...با هم راحتیم دیگه نه؟؟

  و یک کفشه مردونه که ترجیحاً دست دوم باشه...البته اگه عجله داری... اگه عجله نداری می تونه یو دونه کفش نو بخری و انقدر استفاده کنی تا دست دوم بشه

حالا باید یک کاغذ از یک دفتر بکنی و خیلی مچالش کنی...و تاش کنی...بعد که دیگه کاغذه رو به پاره شدن بود...یک شعر انتخاب می کنی و روش می نویسی و می ذاری تو جیب همون پیراهنی که به خیاط گفتی برات بدوزه سمت راستش باید بذاریا

این ظاهرت بود...باطنت با خودت

گربه رو تو ده راه نمی دادن

سراغ در دیزی رو می گرفت

حیای کدخدا کجا رفته؟؟؟