********************************************************

BERCESTE: Öz, güzel, latif, ince anlamlı, kolayca hatırlanan, yapısı sağlam dize ya da beyit. Dize için daha çok mısra-ı berceste, beyit için de beyt-i berceste tanımlamaları kullanılır. Genel anlamda bir şiirdeki en güzel dize ya da beyit de denebilir. 
Berceste örnekleri:

* Eğer maksud eserse, mısra-ı berceste kâfidir! (koca ragıp paşa)

* Uyduk dil-i divâneye dil uydu hevâya ( Ruhi)

* Su uyur düşmen uyur hasta-i hicrân uyumaz  (Şeyh Gâlib )

* Çeşmini gördüm unutdum derdi de dermânı da  (Şeyh Gâlib )

* Olmaya devlet cihanda bir nefes sıhhat gibi ( Muhibbî (Kanuni) )

* Şîrler pençe-i kahrımda olurker lerzân
  Beni bir gözleri âhûya zebun etdi felek (II. Selim )

* Ölmek kaderde var; yaşayıp köhnemek hazin
   Buna bir çâre yok mudur ya Rabbilâlemin ( Yahya Kemal Beyatlı )

* Ne yanar kimse bana ateş-i dilden özge,
  Ne açar kimse kapım bad-ı sabâdan gayri  (Fuzili )

* Ne insaf, ne merhamet, ne vefâdan eser var;
  Ne din tanır, ne kitap, ne de iman gözlerin!  Hasan Sami Bolak

 * Ayağı yer mi basar zülfüne berdar olanın? (edirnevi necati bey)

* Sükût etmek gibi alemde nadana cevab olmaz ! (kevefi şefi'i dede)

* Aşk odu evvel düşer maşuka sonra aşıka
  şem‘i gör kim yanmadan yandırmadı pervaneyi ! (gaybi)

* Tahsil-i kemalat, kem alat ile olmaz ! (nabi)

* mutriba ! sen ışka dair bir hava bilmez misin ? (tokâdi kani ebubekir efendi)

* Erişir menzil-i maksuduna aheste gidenler
  tiz-reftar olanın payına damen dolaşır !  (hatemi ibrahim bey)

* İlim kesbiyle paye-i rif‘at arzu-yı-muhal imiş ancak...
  aşk imiş her ne var alemde, ilim bir kil ü kal imiş ancak ! (fuzuli)

* Makrokozmosu yansıtan, Metakozmosa açılan bir Mikrokozmos: İnsan

Hoşça bak zâtına kim zübde-i âlemsin sen

Sendedir maden-i envâr-ı fütüvvet sende
Gizli gizli dahi vardır nice hâlet sende

Mârifet sende Hüner sende hakîkât sende
Arş u kürsiyy ü melek sendedir elbet sende

Hoşça bak zâtına kim zübde-i âlemsin sen
Merdüm-i dîde-i ekvân olan âdemsin sen
(Şeyh Gâlib)