Zie het als een visie

 

Een kwestie van tijd, ze zeggen het duurt nog eeuwen

waarom lijkt het alsof we tegen muren schreeuwen?

wil niet dat het verwaterd, het voelt als vuur van binnen

Misschien komt het later, maar we moeten nu beginnen

 

de stenen liggen klaar, de wanden wachten lachend

de wijzer tikt seconden weg, de banden strak gespannen

getikt, de tandwielen  in elkaar, bijna hartverwarmend

wat snijd dieper dan tijd? ik dacht verlangen

 

Een woestijn van gevaar, vol schorpioenen die bijten en slaan

Benieuwd of de piramide in het echt, of alleen in het brein bestaat

fata morgana, zogauw het dichterbij komt, verdwijnt het in een vlaag

waad door het moeras van zandkorrels, het kleine bestaan

 

Korrels sijpelen traag, door de zandloper

elke korrel is een moment, elk moment heeft de macht over

alles wat je denkt, het kan prachtig mooi zijn

aan jezelf de keuze om onzeker te beslissen of vastbesloten

 

de oase van verlossing kan je niet vinden met een kaart

er is geen plattegrond voor, laat staan dat de richting is bepaalt

eeuwig blijven leven, daar is zelfs geen herinnering toe in staat

de schittering van de fata morgana blijft eeuwig bewaard

 

Wie heeft dit bedacht, dit gaat toch nergens over

wie heeft de hersens van de mens bedrogen

De onwetendheid en wanhoop bijten in m'n nek, ogen en ellebogen

waarom haal ik nu niet de trekker over? "

 

-------

zijn we ons bewust, of is die gedachte achterhaald

enz ijn we aan het wachten tot iemand ons wakker maakt

volgens mij zijn we diep in ons hart verdwaald

 

-----

maar het voelt zo nutteloos...

snap de zin niet, elke avond wordt op geluk geproost

maar word de helft van de wereld met bommen stuk gegooid

de ene leeft in honger, terwijl de andere de vruchten oogst

 

hoelang gaat het duren, voor we beseffen

dat het niet door kan gaan, het vermoorden van mensen

hoelang gaat het duren, voor we stop zullen zeggen

als de bom ontploft is, of voor dat we sterven? ( stop niet met rennen)

 

Droom terroristen, wind je bommen op

bouw je luchtkasteel, zorg dat elke seconde klopt

vlieg met de vlieger, en blaas de wolken op

Je hart zal je leiden, als het te donker word

 

ooit zal het komen, maak me er geen zorgen om

maar vraag me af wat er op dat moment van verlossing komt

als we het die naam kunnen geven, zonder pardon

misschien zal het angst zijn, misschien zijn er geen woorden voor

maar door de afwezigheid van het antwoord slaan m'n stoppen door

er is zoveel niks, maar toch worden we niet opgeslokt...

in het heelal stel ik nog geen speldenknop voor

adrenaline en testosteron op het moment dat de bom ontploft

 

wat is het nog waard om die momenten in leven te blijven

het is nutteloos, ten opzichte van de zee van oneindig

je zou verdrinken in de leegte van pijn, en de steken in je zij

probeer eenzaamheid aan de kant te zetten, om samen een te zijn

 

de ene mens gedreven door liefde, de ander door puur verlangen

het is de olie die het vuur aanwakkert

en we kunnen nou nog dagen of uren wachten....