Mind the Gap was rustig. Mensen spaarden duidelijk hun geld om deze met Koninginnedag flink over de balk te smijten. Bovendien was het een van de eerste echt warme dagen van 2010 en Ajax speelde die avond. Het belangrijkste gesprek van de dag betrof de vraag of Rokjesdag nu wel of niet reeds had plaats gevonden en of je dan later op de dag je panty wel weer mocht aantrekken om het geldende te houden. Dat zou je ook mogen verwachten in 2010. Nederland vijftig jaar onbezet, Europa verenigd en ziektekosten verzekering voor iedereen in de VS. Het gaat de goede kant op in de wereld, toch?

Een Ghanees - Nederlands meisje betreedt als allereerste het podium. Ze zingt en rapt. Ik heb bewondering voor het feit dat ze daar zo jong, zo stoer staat te zijn. En dan komt haar laatste gedicht, over discriminatie. Gehoord van een klasgenoot: “Je bent niet lelijk of zo, maar als je lichter was, zou je wel mooier zijn.” Hoppa, het eerste zaadje is geplant.  Gewoon een kwestie van smaak of discriminatie anno 2010?

Niemand is verplicht om lijkbleke blondjes mooi te vinden of op stoere negers te vallen. Ik hou niet van korte mannen of van heren ouder dan veertig en vind Japanners, mits een beetje bij lengte verrassend aantrekkelijk terwijl ik ‘m voor Chinese gasten zelden omhoog krijg. Maar ik loop het niet constant te verkondigen als ik iemand tegen het lijf loop waar ik het niet op kan. 

Nu is het klasgenootje van Christina nog een puber. Met een beetje geluk weet ze binnen korte tijd beter, komt ze er wellicht achter dat ze jaloers was, leert ze haar medemensen waarderen voor wat ze zijn, zonder het uiterlijk mee te nemen in de equatie.

Helaas zijn er regelmatig volwassen aan het woord die bewijzen dat niemand leert van voorheen gemaakte fouten. Regelmatig wordt racisme weggemoffeld met de volgende zin: “Het kan me niet schelen of iemand blauw, groen of paars is.” Daar word ik altijd een beetje misselijk van.

Het maakt mij dondersgoed uit of iemand blauw is.  Als iemand blauw is, is dat een ontsnapte extra van Avatar, een opgevist kinderlijkje, of erger nog: een smurf. Als ik ooit iemand ontmoette die blauw is liep ik van schrik gegarandeerd een blokje om en als zo iemand op een hoog aangeschreven functie solliciteerde, op kantoor verscheen en van top tot teen blauw zou blijken te zijn zou ik diegene zeker niet aannemen. Blauwe mensen bestaan niet, mensen in allerlei schakeringen van wit naar zwart wel.

Door een onrealistische vergelijking te maken wordt het probleem gebagatelliseerd. Racisme wordt in een fictief daglicht geplaatst, terwijl de opmerkingen zoals tegen Christina gemaakt, concreet en helaas reëel zijn.

Christina is amper 16 jaar oud en zij wordt nu al gedwongen op een volwassen manier over haarzelf na te denken. Dat betekent dat wij, de volwassenen nog steeds niet een betere wereld hebben neergezet. Oud nieuws, maar daarom niet minder waar.

Laat het ons alsjeblieft wel uitmaken waar iemand vandaan komt. Laat het ons zoveel uitmaken dat we ervoor zorgen dat er niet langer tienermeisjes op een zeepkist moeten staan om zo het respect af te dwingen wat ze in het dagelijks leven ten onrechte niet ontvangen.

McSjeen - 25 april 2010