realisatie website
www.digihulpdienst.nl

 
 
sjors op de boerderij in oppedette

 

Tijdens één van mijn vele reizen is mij mijn paspoort afhandig gemaakt. Ik weet nog waar het was. Op het vliegveld van Mexico stad.
Dat was een onvergetelijke en onaangename ervaring. Nooit meer heb ik een nieuw reisdocument aangevraagd.
Niemand die mij ernaar vraagt bij een grens. Waar zie je nog een douanier tegenwoordig, trouwens? Dat is een uitstervend ras.

 

Vorig jaar heb ik mij vervoegd bij mevrouw Matty Willigenburg in Oppedette. Zij heeft daar een eeuwenoude boerderij omgebouwd tot luxe vakantieverblijf. Wij verbleven in het okerkleurige appartement. Die tint komt het dichtst bij mijn lievelingskleur, bananengeel. Ik moet zeggen dat ik daar helemaal tot rust gekomen ben. 's Ochtends werd ons vers brood aan de deur gehangen; wij ontbeten langdurig op ons eigen terras met uitzicht over de heuvels en wanneer je zin had, dan kon je zo maar een frisse duik in het superschone zwembad nemen. Zelf ben ik geen groot liefhebber van water, gebiedt de eerlijkheid hier te vermelden, maar mijn reisgenoten hebben intensief gebruik gemaakt van dat bad.

 

De omgeving is indrukwekkend. Ongerept. Heerlijk rustig. Ik heb er geen aap gezien.

Er is veel bos en er is een diepe canyon waarin je kunt wandelen. Dat vond ik wel heftig.

En het kan maar zo zijn dat er ’s avonds een paar herten of wat wilde zwijnen over het erf van de boerderij komen lopen.

Veel mooie kleine dorpen hebben we bezocht en als je van markten houdt dan kan je daar elke dag je hart ophalen.

 

Over de voedselverschaffing hadden we bepaald géén klagen. Die mevrouw kookt voor je wanneer je dat wenst en dan schuif je gewoon gezellig aan. Je kunt kiezen uit vlees of vis of gevogelte en ook een vegetariër komt hier prima aan zijn trekken. Gelukkig heb ik kunnen vaststellen dat er geen apenvlees op het menu stond. Alles wordt vers aangeschaft op de markt of in zo’n Franse winkel en ik heb wel eens rondgekeken in die keuken………nou mijn apenbek viel open van verbazing. Wat veel spullen heeft die mevrouw en veel ingrediënten!

 

Omdat het er zo stil is, kan je er heerlijk slapen. ’s Nachts, in je bed, maar ook overdag, op zo’n ligbedje bij het zwembad of lekker lui op je eigen terras. Ik heb niet de indruk dat ik een luie aap ben, maar lekker vond ik dat wel! J

Die appartementen zijn overigens van alle luxe voorzien. Je grijpt nooit mis. En mocht je toch iets heel bijzonders nodig hebben, dan vraag je er naar en dan wordt het direct geregeld.

 

Wij hadden elke dag mooi weer. Heel soms zag je een wolkje voorbij komen, maar op een sporadische druppel na, mag ik wel stellen dat we van uitzonderlijk mooi weer hebben kunnen profiteren. De vakantieweken vlogen voorbij en voordat ik het wist zat ik weer vastgesnoerd op de achterbank, in de veiligheidsriem, en werd de autotocht naar huis aanvaard.

 

Nog lang heb ik de herinneringen aan Le Tuilier gekoesterd. En met grote regelmaat heb ik gevraagd of wij er nog weer eens naar toe zouden kunnen gaan. Ik heb mijn reisgenoten daarvan kunnen overtuigen en begin april vliegen we ditmaal weer die kant op.
De gedachte dat ik heel vroeg uit mijn nest moet onderdruk ik maar liever. Het vooruitzicht op een heerlijk verblijf daar op die boerderij op die magnifieke plek maakt wel heel veel goed. En ik hoop stellig dat onze gastvrouw ditmaal zorg draagt voor bananentaart, bananenpudding en bananenjam (alle andere jamsmaken heb ik inmiddels met groot genoegen uitgeprobeerd!) want alles met bananen……….
daar houd ik nu eenmaal ontzettend van.

 

Le Tuilier in Oppedette………….Da’s apegoed !