Η ζωή στη Λευκάδα ξεκινά το 8000 π.Χ. Πρώτοι της κάτοικοι ήταν οι Λέλεγες,προελληνικό φύλο που κατακτήθηκε από το Λαέρτη, πατέρα του Οδυσσέα και, μάλλον, από κατοίκους της Κεφαλλονιάς. Το νησί της Λευκάδας έχει μία πλούσια ιστορία κατά την διάρκεια των αιώνων. Το όνομα της νήσου Λευκάδας προήλθε από το όνομα «Λευκάς άκρα», αρχαιότερη ονομασία του σημερινού Λευκάτα, νοτιότερου ακρωτηρίου του νησιού.
Μεγαλύτερη πόλη της Λευκάδας κατά τον 7ο π.Χ. αιώνα ήταν η Νήρικος. Οι κάτοικοί της συμμετείχαν αργότερα στις μάχες κατά των Περσών, στον Πελοποννησιακό πόλεμο, στις εκστρατείες του Μεγάλου Αλεξάνδρου αλλά και στις προσπάθειες αποτροπής των Ρωμαίων που εισέβαλαν στην περιοχή τον 3ο π.Χ. αιώνα.
Ξανασυναντάμε τη Λευκάδα στους Βυζαντινούς χρόνους. Το νησί υπαγόταν στο Δεσποτάτο της Ηπείρου πειρατές. μέχρι το 1293 που δόθηκε… προίκα στον G. Orsini ο οποίος παντρεύτηκε την κόρη του Νικηφόρου Αγγέλου Α’ Κομνηνού, τότε Δεσπότη της Ηπείρου.
Το 1479 η Λευκάδα καταλαμβάνεται από τους Οθωμανούς που καταφέρνουν να την κρατήσουν ως το 1683. Έκτοτε όμως, αρχίζει η φάση της ενετοκρατίας που διαρκεί μέχρι και το 1797 οπότε και το νησί περνά στα χέρια των Γάλλων οι οποίοι έφεραν εδώ τις ιδέες του Διαφωτισμού και της απελευθέρωσης. Δυο χρόνια αργότερα έχουν σειρά οι Ρώσοι και το 1810 οι Βρετανοί οι οποίοι δημιουργούν το ανεξάρτητο Ηνωμένο Κράτος των Ιονίων Νήσων υπό την κυριαρχία τους και, μαζί, σημαντικά έργα υποδομής. Οι Λευκαδίτες συνεισέφεραν στην επανάσταση του 1821.Η Λευκάδα κατά την διάρκεια των περσικών πολέμων είχε ένα σημαντικό συμμαχικό ρόλο. Το νησί συμμετείχε ενεργά στις μάχες για την ανεξαρτησία των Ελληνικών πόλεων. Σύμφωνα με τους ιστορικούς, οι Λευκαδιώτες έστειλαν τρία πλοία στην ναυμαχία της Σαλαμίνας το 460 πχ, και 800 στρατιώτες στην μάχη των Πλαταιών.
Σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα της περιοχής έχουν αποκαλυφθεί στη Χοιροσπηλιά Ευγήρου και στην Ασβοσπηλιά Φρυνίου από τον αρχαιολόγο W. Dorpfeld. Τα ευρήματα υπολογίζεται ότι ανήκουν στην ύστερη φάση της Νεολιθικής εποχής δηλ. στην περίοδο 4500-3200 π.Χ. περίπου. Κοντά στο Νυδρί εντοπίστηκε οικισμός που χρονολογείται στο 2700-2300 π.Χ. δηλαδή στην πρώιμη εποχή του χαλκού. Τα ευρήματά του, κυρίως τάφοι και κυκλικά κτίσματα, είναι ασυνήθιστα και μαρτυρούν την ύπαρξη πολιτισμού που είχε έντονες επιδράσεις από αντίστοιχους οικισμούς της απέναντι ηπειρωτικής περιοχής.
Στα χρόνια της Ρωμαϊκής κατάκτησης κατασκευάζονται αξιόλογα έργα όπως η λίθινη γέφυρα που συνέδεε την πόλη της Λευκάδας με την Ακαρνανία μήκους 700 μ. και ανοικοδομείται το αρχαίο τείχος που προστατεύει το νησί. Στην νεότερη ιστορία η Λευκάδα ανήκε στους Μακεδόνες, Ρωμαίους, στην αυτοκρατορία του Βυζαντίου, στους Φράγκους(τότε χτίστήκε και το κάστρο της Αγίας Μαύρας το 13 αιώνα μ.Χ).στους Βενετούς το 1684, στους Γάλλους το 1797, στους Άγγλους το 1815, και το 1864 η Λευκάδα έγινε τελικά μέρος του ελλαδικού χώρου.
Σύμφωνα με τον μύθο η ποιήτρια Σαπφώ έδωσε τέλος της ζωής της για τον χαμένο έρωτα της. Μία πολύ σημαντική θεωρία για την ιστορία της Λευκάδας είναι ότι ο διάσημος και διακεκριμένος αρχαιολόγος Wilhelm Dörpfeld πιστεύει στο ότι το Νυδρί, που βρίσκεται στις ανατολικές ακτές της Λευκάδας ταυτίζεται με την Ιθάκη του Ομήρου, το βασίλειο του Οδυσσέα. Υπάρχουν αρκετές αποδείξεις λέει ο ιστορικός ότι η Λευκάδα είναι το αληθινό μοντέλο της Ιθάκης. Η πιο αξιοσημείωτη είναι ότι η Ιθάκη περιγράφεται σαν ένα νησί που είναι προσβάσιμο με τα πόδια, όπως είναι η Λευκάδα. Το παράδοξο όμως είναι, ότι την εποχή εκείνη η Λευκάδα δεν ήταν ενωμένη με την ηπειρωτική Ελλάδα!!!Πηγές: