Zo, de marathon zit er weer op. Na 16 weken voorbereiding kijk ik terug op een geslaagde marathon. De voorbereiding was deze keer niet helemaal optimaal, trainingen overgeslagen, Leekster Lenteloop gemist en aardig wat uren gewerkt (ja ha ik werk tegenwoordig). Met dit in het achterhoofd wist ik al vrij snel dat ik niet voor een snelle marathon zou gaan.
Donderdag mailde Paul nog of het allemaal zou gaan lukken. Natuurlijk was het antwoord, alle duurlopen gedaan, genoeg rust gepakt deze week en goed gegeten. Wat zou er nog mis kunnen gaan?! (heel veel weet ik). Als laatste mailde ik terug dat alles onder de 4.10 winst zou zijn. Uiteindelijk wilden we de tijd van vorig jaar verbeteren (4.23, dat zou moeten lukken)
Donderdagochtend een SMS van Geraldien, bezoekje huisarts, volle holtes, hoofdpijn, oorpijn kortom lang niet in orde. Ik opperde: vraag een paardenmiddel “Dat is ook de bedoeling” was het antwoord. Maar goed, een kuurtje is ook niet echt fijn zo 3 dagen voor de marathon. Nog 3 dagen de tijd voor herstel.
Zondagochtend om 07.00 uur meld ik me bij Rickie; carpe diem. Rickie meldt nog dat er bij haar ’s ochtends niets te plukken valt, maar dat viel reuze mee hoor! Gezellig rijden we samen naar Enschede. Jeroen en Geraldien kwamen vanuit het zuiden waar Jeroen op zaterdag een 60 km. Trail heeft gelopen. Maurice komt per spoor naar Enschede.
Om 09.00 uur treffen we elkaar in de parkeergarage. Van daaruit naar Saxion om startnummer op te halen en in te schrijven. Weer terug naar de parkeergarage alwaar het nodige overleg over wat aan te doen, te eten etc. etc. Uiteindelijk zijn we klaar met onze preparatie en kunnen richting startvak. We, Geraldien en ik hebben besloten om met de ballonnen van 4.15 mee te gaan, en dan zien we op 30 km. Wel hoe we er aan toe zijn.
Om 10.30 uur klinkt het startschot, geen weg meer terug. Daar gaan we dan. De dames pacers hebben gelijk het goede tempo te pakken, 6 min/km. Langzaam gaat het toch iets sneller, de halve komen we door in 2.04 (te snel voor 4.15). Het voelt allemaal prima. Bij 26 km. Kijken we elkaar even aan, hier ging het vorig jaar namelijk goed mis. Nu niet…. Geraldien gaat gestaag door. Ik krijg op 27 km. Toch een lichte dip, een cup a soup moment. Niet aan denken, doorlopen. Je komt de dip wel weer te boven zeg ik tegen mezelf. En ja hoor, eindelijk op 33 km. Denk ik: Ik ben m’n dip te boven, hoef nog “maar” 9 km. Intussen liggen we ver onder het schema van 4.15. Bij 35 km. Proberen we te ontsnappen aan de pacers. Geraldien heeft meer over dan ik en ik maan haar dan ook: Ga maar voor een tijd onder de 4.10. Maar zoals wel vaker luistert ze niet (vond ik wel heel fijn hoor!!) Dit lukt ca. 2 km., maar we bedenken dat we de laatste 4 km. Tegenwind hebben. Geraldien belandt nu in een dip, en we besluiten dat we ons weer laten zakken naar de pacers (welke nog steeds te snel liepen). Van 38 naar 41 bikkelen we door.. vlak achter de pacers om maar zo weinig mogelijk last van de wind te hebben, dan eindelijk afslaan waardoor we de wind weer iets gunstiger hebben. Dan eindelijk komt de boog in zicht.. he he, helaas er volgt nog een boog. Ik pers alles eruit, wil onder de 4.10…. gelukt 4.08.35!!!!!! Snel op zoek naar een hek, ben helemaal klaar, leeg en zere benen. Heel moe, maar zo blij dat het weer gelukt is. En tja, de winst is dus 1.25 …. Dit is 2 sec. per km! Waar hebben we het over??!!
Ik strompel richting parkeergarage. Een zeer onwillige kuit. Ik denk: dit is niet best…. Dit wordt herstellen! Nadat ik droge kleren heb aangedaan besluit ik dat ik Maurice en Rickie niet ga binnenhalen. Ik probeer een massage te ritselen om die onwillige kuit te laten behandelen.. zo veel pijn deed het wel. Ik weet dat de benen na de marathon pijn doen, maar dit kende ik niet.
Ik heb geluk, kan gelijk gaan liggen. Jan, de masseur voelde gelijk het heikele punt. Hij heeft goed z’n best gedaan (ik heb blauwe plekken er aan over gehouden, hij heeft me goed te grazen gehad) en vandaag voel ik het nog wel, maar kan er gewoon op lopen en ook werken. De marathon afgesloten met een hapje bij de pizzeria…. Gezellig.
Rickie heeft een zeer mooi 1.59.58 op de halve gelopen en Maurice heeft de baas van Rickie gehaast in 1.52.nogwat.
Intussen ligt de marathon alweer meer dan 24 uur achter me… ben nog steeds zeer tevreden. De beelden teruggezien van TV Oost, erg leuk, onze finish is nl. uitgezonden!!!
Aankomst Geraldien & Jol op TV Oost
Dan komen alle beelden weer terug. Onze dames pacers hebben het fantastisch gedaan, we kregen de medaille van hen omgehangen. Erg leuk…en natuurlijk het gezelschap van onze eigen loopgroep!
Ik hoop jullie woensdag te zien.
Jolanda
Aanvullend verslagje
Ja, Ja, Allereerst weer complimenten aan de dames. Allemaal weer goed gelopen. Voor mezelf was het een relatief rustig weekend: Paul zou zeggen een "diagnostische loop". Ik had al aangegeven aan Rickie dat ik rustig zou gaan lopen. Mijn blessure speelde toch weer op de laatste week. Te druk op het werk, stress? Niet goed ook voor de spieren, te weinig relaxed de laatste tijd en dat komt het lopen niet ten goede.
Gehoord van Rickie dat haar baas zou lopen en dat die een 1.55 wilde doen. Nou, dat past dan dacht ik en aangeboden hem te hazen. Dat was voor mij de eerste keer, als (Paas)haas. Eigenlijk heel lekker gelopen, van begin tot einde redelijk soepel en vast ritme. Mooi gefinisht in 1:52:54, dus het doel van Bart was gehaald (nogmaals sorry, Rickie). Toch wel daarna wat last van mijn bil en hamstring, maar de knie weer minder last (!), ook vandaag... Tsja, zeg het maar. Ik denk dat ik gewoon nu weer veel meer ga trainen en eens kijken of dat positief werkt, met minder drukte op het werk. Ook diagnostisch, maar kan ook helemaal fout gaan.
In ieder geval: ingeschreven voor de hele marathon op Terschelling.
Na de halve in Enschede nog even naar de Italiaan, die zelfs zelfgemaakte Tiramisu had!!! Zoals bekend, zijn Jeroen en ondergetekende het testteam voor de website "www.tiramisu.nl". Om kort te gaan: ook deze - net als de laatste in Amsterdam - was niet om over naar huis te schrijven. Hij zag er lekkerder uit dan hij smaakte: veel te droge cake (!), weinig mascarpone-smaak, nauwelijks amaretto/likeur te bekennen, met andere woorden: totaal geen body. Eigengemaakte volgens het Zweedse Ikea concept is lekkerder. Tot overmaat van ramp een halve centimeter cacaopoeder (was een foutje, maar toch).... Een zesje, meer zat er niet in.
Fotootje van mij door onze huisfotograaf Jeroen!
Op naar de volgende....
Maurice
