Miasteczko Leonberg (Lwia Góra), położone na południu Niemiec ma w swoim herbie lwa. Burmistrz miasta Heinrich Essig (1808-1889) był wielkim przyjacielem zwierząt i hodowcą psów. Postanowił stworzyć nową rasę psów, podobnych do widniejącego w herbie miasta lwa.

 W latach 30,XIX w.pokrył biało-czarną nowofunlandkę długowłosym bernardynem i przez trzy pokolenia prowadził kojarzenia w obrębie tych dwóch ras. Dopiero w czwartym pokoleniu hodowca zdecydował sie na dodanie do powstałej odmiany trzeciej rasy-górskiego psa pirenejskiego.W rezultacie kojarzeń i selekcji Essig otrzymał duże pękne długowłose psy, o różnym jednak umaszczeniu. W 1895 r.powstał klub leonbergera, a 6 lat póżniej opracowano pierwszy standart wyglądu tego psa, który uznawał jedynie złotorude umaszczenie.

  W bardzo szybkim tempie leonbergery zrobiły karierę w Europie. Znajdowały się na dworach: Napoelona III, włoskiego króla Umberto, króla Anglii Edwarda VII i rosyjskich carów.

  Po swych przodkach leonberger odziedziczył same pozytywne cechy charakteru. Bernardyn i nowofundland przekazały mu absolutne skoncentro-wanie się na człowieku, dużą inteligencję i pewność siebie. Górski pies pirenejski natomiast czujność, dzięki czemu leonberger jest znakomitym, za to niehałaśliwym stróżem. Po nowofunlandzie pies ten odziedziczył wielką pasję do pracy w wodzie i jest doskonałym pływakiem. W niektórych krajach wykorzystuje się je też w ratownictwie górskim.

  Pies ten nie oszczekuje terenu bez wyrażnej przyczyny, a jego wielkość, siła i zdecydowane zachowanie w obronie swego terytorium odstrasza intruzów. Nie jest psem o skłonnościach do agresji, może się taki stać wtedy, kiedy zaistnieje konieczność obrony swego pana,

a zwłaszcza dzieci.

  Leonberger to mądry, wierny przyjaciel, bezgranicznie ufający swojemu panu. To pies nie tylko o złotej szacie, ale i o złotym sercu!