Soms
dan heb ik zo van die opwellingen

Over bijvoorbeeld de schoonheid van het Columbus-lied van Kent. Dat lied is gewoon voor mijn thesis geschréven. (Waarom is het toch geen boek?) Ooit moet ik een tekst schrijven over de stad in de populaire cultuur.                                                            (Nadat ik de boeken van Per Anders Fogelström heb vertaald? :D)

Nu. Stockholm vaknar långsamt på droger och på sorg
Snön hyr ut sin oskuld till hela Kungsholms torg
Det känns som när jag kom hit way back in 93
En ynklig rad av fotspår en okänd kontinent

Nu. Stockholm wordt langzaam wakker op drugs en op verdriet
De sneeuw verhuurt zijn onschuld aan het hele Koningsplein
Het voelt zoals ik aankwam, way back in '93
Een ellendige reeks voetstappen, een onbekend gebied

Kent- Culumbus

Nee, eigenlijk is het heel die cd. Ook het filmpje van Ingenting.

Bland de identiska husen 
Rycker vi till 
Reklamen avbryts för sport

Temidden van de identieke huizen
Slaan we toe
De reclame wordt onderbroken voor de sport

De jävlarna tog oss
en efter en 
de ljög och bedrog oss
med sanningen

De smeerlappen  namen ons
een na een
ze logen en bedrogen ons
met de waarheid

Kent - Ingenting

Ik herken daar zelfs fantasmagorie in.

Det är 40 år sen just idag
Beatles var the lonely hearts club band
din farmor hade just fyllt 18 år

En annan tid i samma land
Samma gamla rädsla, andra namn
Från kalla krig till varma vintrar, svarta hål

Het is 40 jaar geleden juist vandaag
De Beatles waren The Loney Hearts Club band
en je grootmoeder was net achttien geworden

Een andere tijd, hetzelfde land
Dezelfde oude angsten met andere namen
Van koude oorlog tot warme winters, zwarte gaten

 

Alla vet att stormen kommer!


Kent - Våga vara rädd

Iets anders:

De nacht van zaterdag op zondag maakte ik, net voor ik in slaap viel, een schitterende voorstelling mee. Ik zou ze nog exact kunnen opschrijven, maar beperk me hier tot dat ene fragment dat mij sindsdien overal achtervolgt. Ikzelf was publiek, bevond me ergens rechtsboven van het podium en had het gevoel dat ik het hele schouwspel in de hand had, dat de personages bewogen op een bepaalde manier omdat ik dat wou. Ze waren met drie. De ene stond het meest naar links en het dichtst bij het publiek. De tweede en de derde stonden uit toeschouwers-oogpunt meer naar rechts en veel meer naar achteren. Figuur 1 schreeuwde "MIAAAAUUUUUW!" en draaide daarbij beide armen tegelijkertijd onafgebroken in het rond - als een zwemmer die vlinderslag doet. Figuur 3, de meest rechtse, ging met de armen op en neer, als een vogel in volle vlucht. Figuur 2, de middelste, stond met z'n gezicht naar figuur 3 gericht, stokstijf, en stak zijn rechterarm uit. Op een of andere manier gaf deze persoon me de indruk een vrouw te zijn, en de bewegingen van de andere twee te verbinden, zoniet te verbreken.
Ik begrijp niet dat zoveel mensen daarnaar aan het kijken waren zonder geïrriteerd te raken. Maar toch kon ik zelf ook niet ontkennen dat ik het boeiend vond. Het liet een zo diepe indruk na van harmonie en mysterie. Alsof die drie figuren samen de belichaming waren van een geheim patroon, iets dat iedereen bekend voorkomt maar toch niemand kent, de ultieme uitbeelding van het Onbekende.
Zoals de toestand van het hoofd net vooraleer men inslaapt?

 

Nog iets anders.

Ik las vandaag op de blog van Kalle, vriend van Sophie, over de onzekerheid wat er gaat gebeuren in de herfst. Iedereen die maar blijft vragen wat de plannen zijn. Zijn er plannen? Bestaat er wel een grens, een overstap naar volwassenheid en zekerheid en standvastigheid zoals men vroeger dacht? In elk geval lijkt die in mijn geval niet te liggen bij het "afgestudeerd zijn". Meer nog, ik heb het gevoel dat ik na mijn studies meer dan ooit eindelijk van mijn jeugd ga beginnen genieten.

Ik kom op dit onderwerp terug als ik 27 ben.

  

PS:

Toen ik mijn "voorstelling" aan het geven was in die lagere school had ik het even moeilijk bij de gedachte dat ik niet meer behoor tot de jongsten van de maatschappij. Dat diegenen die daar zaten en niets wisten over wat ik logisch vind ook heel andere gevoelens en bezigheden hebben dan ik had toen ik elf jaar was, in mijn Onnozel Boexken schreef en naar Schalkse Ruiters keek. Het gevoel niet meer mee te zijn, door de ogen van diegenen tot wie ik mij nog half voel behoren, gezien te worden als een deel van de ondefinieerbare massa van volwassenheid.

Mijn moe kon mij niet geruststellen.

 

 

Wie ook last heeft van dit gevoel, kan zich hieronder afreageren door een Duits woord naar het Perzisch vertalen.

* 

 Gelukkige eerste mei !

Vorig jaar keek ik naar het Valborgvuur, was er een speekselfontein op een van de vrienden en dronken we dingen op de uteserving van een café. Vandaag regent het hagelbollen, kijk ik naar de kleine vis en barst af en toe in lachen uit omdat ik mij afvraag hoe al die wetenschappelijke zinnen voor mijn thesis toch in mijn hoofd komen.

Kleine vis.

De kleine vis
                 is
      ZIEK
Er is
iets mis
met de kleine vis
Als ik mij niet vergis.

*

Is niet gelijk aan:

"In tegenstelling tot de tendens om de focalisatie te leggen bij een overweldigde plattelandsbewoner die voor het eerst de stad betreedt en daardoor vooral een schokervaring doormaakt, wordt de wereld hier waargenomen door de ogen van de moderne technische stedeling voor wie het drukke stadsleven intussen de natuurlijke biotoop vormt. In het gedicht “Staden” van Vilhelm Ekelund zorgt dit drukke stadsleven zelfs voor een haast extatische ervaring." (Joksie 2008)

 -

Thomas zegt: mijn hooft is een beetje weggedommelen            Thomas zegt: soezen?

 Om maar te zeggen: het is niét altijd gemakkelijk om Zweedse gedichten naar het Nederlands te vertalen?! ;)

 

*

UITROEP:
IK HOUD ZO VEEL VAN MIJN THESISONDERWERP!
Hoera!
 

Ook houd ik van Vroeger-en-Nu foto's.

1937 Stureplan 2007

 En van Flap die knäckebröd eet :)

 

Gelukkige verjaardag Sophie!
Okee. Ik besef dat ik alleen maar over mijn thesis praat en daarover moet stoppen. Maar dit is te grappig.

Op een bedenkselblad schreef ik in het vijfde middelbaar :

"'k wil later mijn thesis schrijven over hoe symbolen en metaforen enzo over de stad gebruikt worden id literatuur of id muziek, & vooral 't verschil zoeken tussen eind 19e eeuw en eind 20e eeuw."

Toen had dat te maken met een groepswerk over Filature Du Canal <uitgevoerd in opdracht van de Paki>, en had ik niet beseft dat ik dat zes jaar later ook weldegelijk zou doén <en dan nog over de Zweedse stad en literatuur>.  Maar tóf, tóf vind ik dat! Geeft mij het gevoel dat dit iets is dat moést gebeuren.

 <3      

 

O_o ik zit in 't modernisme! En helaas bespreek ik Gunnar Ekelöf niet. Nog iets voor laters..?

krossa bokstävlarna mellan tänderna gäspa vokaler,
elden brinner i helvete kräkas och spotta nu eller aldrig jag
och svindel du eller aldrig svindel nu eller aldrig.

vi börjar om

krossa bokstävlarna makadam och tänderna gäspar
vokaler, svetten rinner i helvete jag dör i mina vindlingar
kräkas nu eller aldrig svindel jag och du. jag och han hon det.
vi börjar om. jag och han hon det. vi börjar om. jag och han
hon det. vi börjar om. jag och han hon det. skrik och rop:
det går fort vilken rasande fart i luft och helvete i mina vindlingar som vansinnet i luften svindel, skrik och rop: han faller han har fallit. det var bra det gick fort vilken rasande fart
i luft och helvete i mina vindlingar kräkas nu eller aldrig
svindel jag och du. jag och han hon det. vi börjar om. jag
och han hon det. vi börjar om. jag och han hon det. vi börjar om. jag och han hon det

vi börjar om

krossa bokstävlarna mellan tänderna gäspa vokaler, elden brinner i helvete kräkas och spotta nu eller aldrig jag och
svindel du eller aldrig svindel nu eller aldrig.

Gunnar Ekelöf, 1932.

 

Schitterend! 

 

Okee, zal ik het even zeggen..:

Soms, soms dan moet ik een paper schrijven. Soms dan heb ik het gevoel van nee, DIT is echt niét goed. Dan durf ik die bijna niet afgeven of laten lezen . Maar dan doe ik dat tóch -omdat dat nu eenmaal zo hoort- en krijg een 16 of een 17 als resultaat. En dan snap ik dat niet zo goed..

Soms, soms dan denk ik HOERA! Dit is het béste wat ik ooit schreef. En dan zijn er twee mogelijkheden: 1. ik lees die tekst twee maand later opnieuw en ben depressief omdat ik ineens vind dat hij echt op niét trekt en heb er nog twee weken werk aan om hem te herwerken, waarna hij belandt bij de categorie hierboven of hierna: 2. ik lever hem superenthousiast en trots in maar krijg een 13 of een 14.

Maar goed, okee. In die gevallen kan ik op voorhand dan toch al enigszins afleiden waar ik sta.. Maar nú, ? Nu sta ik in een manische verhouding tot mijn thesis. Sommige momenten zijn van OverDolle Euforie (en okee dat heeft vooral met mijn onderwerp te maken, maar dan nog) - en andere zijn van Nee, neneneee dat gaat hier nooit lukken en varför är tiden inte rättvist, räcker tiden inte till (Lasse).

...en hoe later op de avond het wordt, hoe sneller die momenten zich afwisselen.

a-ACH! 

 

Morgen is het al bijna overmorgen en dan zijn er twee Zweden hier die ik al lang eens wou zien.

*

Nederlandse letterkunde VII: "Urbain van de Voorde is appelmoes."

& KOENRAAD is mijn favoriet! (Maar de vraag is: bent u een stofzuiger?)

 

 Nja & okee Per Olov Enquist ook een béétje toch.

Hela världen är så underbar,
om man är korkad tom och glaa-aaaaad!
hela världens hunger samlad i mig..

Markus Krunegård <3 Haha!
(dit is een onoverzichtelijke pagina aan het worden maar ik trek me dat niet aan)
Ik zoek voor mijn thesis een ander woord voor "onoverzichtelijkheid" omdat ik dat gelijk al tweeduizend keer geschreven heb. Synoniemen.net raadt aan: 'ratjetoe', 'janboel', 'smeerboel', 'soepzootje',...
Är sådana ord tillåtna ens

 "Viljan blir ensam som stark musik" (Eriksson 1994: 58)

Op dit moment ben ik verplicht te zeggen dat ik Yorick ben. Misschien klopt dit wel, want ik ben zeer blij dat ik typen mag op googlepages. Heeft iemand een high-end systeem met low-end afmetingen? Gelieve deze te posten en op te sturen naar Bambrugge, veraf Brugge gelegen, bruggen incorporerend in zijn stadsplanning. Het platte land is meestal plat, want in bergachtig gebied is het moeilijk boeren. Boeren en geboeren,  der nachbar is belangrijk. Rijk zoals koninginnen , Zlvy gegeten (want ze is lekker -oei wat zeg ik  nu-) en stevige billen bezittenend. Jonachim heeft een "ne" teveel naar het schijnt, wie weet is het nog waar. Hendrika heeft gewoon feedback gegeven, ipv de "ducks te feeden", strongbad zou er het zijne van denken. "Hohohoho" klink de demonische lach van "'t  josken". Het woord in lisa haar hoofd was precedenten. Weg met de monarchie, weg met de democratie; hoera voor de precedenten! Draakie is blij dat Spanje niet Zweden is, of de talen op zijn minst  verwisseld zijn. De zon zit in het Spaans, " ello solleila" volgend lisa, maar den thomas, "il thoe-o-mas" volgens yorick. "Eigenlijk, eigelijk voeldek mij gewoon een beetje zat, maar het was misschien gewoon omdat ik de voorbije twee maanden niet buiten geweest was" zegt "'t josken". Hendrika vond het leuk. Lisa is moe en Yorick doet geen nuttige dingen . 

Aan de koning van Griekenland: Ik heb Troje gevonden STOP

(ceterum censeo Platem delendam esse)

Last van commentarendrang? Ga uw gang: