Warto upowszechniać programy IB ze względu na dwie – moim zdaniem najważniejsze – ich właściwości.

1. Wiedza, którą zdobywa uczeń IB, jest „wiedzą żywą” – doświadczaną, przeżywaną, smakowaną, angażującą całą osobowość młodego człowieka. Ta wiedza, choć wymaga – zwłaszcza w programie dyplomowym – wiele trudu, kojarzy się z wolnością, przygodą i zabawą.
2. IB-owska organizacja procesu nauczania wywiera bardzo mocny wpływ wychowawczy na ucznia. Wprowadza go na poziom świadomego, samodzielnego planowania własnego rozwoju (intelektualnego, społecznego, emocjonalnego, artystycznego, fizycznego), rozwoju najbliższego otoczenia, a nawet – brania odpowiedzialności za rozwój świata. Młody człowiek wchodząc w rzeczywistość programu IB staje się bardziej otwarty, odważny, samodzielny, uczciwy, kreatywny, ambitny i odpowiedzialny nie dlatego, że jest pouczany, instruowany, chwalony lub upominany, lecz dlatego – że zmuszony jest w jednej chwili stać się rzeczywistym podmiotem nie tylko procesu uczenia się, ale również wszelkich relacji społecznych.

wejdź na grupa dyskusyjna