بر سنگ مزار

الا ، ای رهگذر ! منگر ! چنین بیگانه بر گورم
چه می خواهی ؟ چه می جویی ، در این کاشانه ی عورم ؟
چه سان گویم ؟ چه سان گریم؟ حدیث قلب رنجورم ؟
از این خوابیدن در زیر سنگ و خاک و خون خوردن
نمی دانی ! چه می دانی ، که آخر چیست منظورم
تن من لاشه ی فقر است و من زندانی زورم
کجا می خواستم مردن !؟ حقیقت کرد مجبورم
چه شبها تا سحر عریان ، بسوز فقر لرزیدم
چه ساعتها که سرگردان ، به ساز مرگ رقصیدم
از این دوران آفت زا ، چه آفتها که من دیدم
سکوت زجر بود و مرگ بود و ماتم و زندان
هر آن باری که من از شاخسار زندگی چیدم
فتادم در شب ظلمت ، به قعر خک ، پوسیدم
ز بسکه با لب مخنت ،‌زمین فقر بوسیدم
کنون کز خاک غم پر گشته این صد پاره دامانم
چه می پرسی که چون مردم ؟ چه سان پاشیده شد جانم ؟
چرا بیهوده این افسانه های کهنه بر خوانم ؟
ببین پایان کارم را و بستان دادم از دهرم
که خون دیده ، آبم کرد و خاک مرده ها ، نانم
همان دهری که با پستی بسندان کوفت دندانم
به جرم اینکه انسان بودم و می گفتم : انسانم
ستم خونم بنوشید و بکوبیدم به بد مستی
وجودم حرف بی جایی شد اندر مکتب هستی
شکست و خرد شد ، افسانه شد ، روز به صد پستی
کنون ... ای رهگذر ! در قلب این سرمای سر گردان
به جای گریه : بر قبرم ، بکش با خون دل دستی
که تنها قسمتش زنجیر بود ، از عالم هستی
نه غمخواری ، نه دلداری ، نه کس بودم در این دنیا
در عمق سینه ی زحمت ، نفس بودم در این دنیا
همه بازیچه ی پول و هوس بودم در این دنیا
پر و پا بسته مرغی در قفس بودم در این دنیا
به شب های سکوت کاروان تیره بختیها
سرا پا نغمه ی عصیان ، جرس بودم در این دنیا
به فرمان حقیقت رفتم اندر قبر ، با شادی
که تا بیرون کشم از قعر ظلمت نعش آزادی

متن ترانه ی بت پرست با صدای مرتضی

شده ام بت پرست تو
قسم به چشمون مست تو
به کنج ميخونه روز شب
شده ام جام دست تو آه
شده ام جام دست تو
به تو چون سجده ميکنم
شرر چو از سينه ميزنم
ز غصه ميخوام که بعد از اين
بت روي تو بشکنم آه
بت روي تو بشکنم

شب هجران ديگه تمومه
گل مهتاب بر سر بومه
عاشقي جز بی تو حرومه
که براي تو زنده ام آه
 که براي تو زنده ام

شب هجران ديگه تمومه
گل مهتاب بر سر بومه
عاشقي جز بی تو حرومه
که براي تو زنده ام آه
 که براي تو زنده ام

تو سفر کردی بسلامت
تومنو کشتی زخجالت
دیگه حرف آشتی نباشه
با تو قهرم تا به قیامت
با تو قهرم تا به قیامت

تو سفر کردی به سلامت
تومنو کشتی زخجالت
دیگه حرف آشتی نباشه
با تو قهرم تا به قیامت
با تو قهرم تا به قیامت

چه کنم با درد محبت
به تو دیگر کرده ام عادت
دیگه حرف آشتی نباشه
با تو قهرم تا به قیامت
با تو قهرم تا به قیامت

تو غرور مرا بشکستی
که یه نامه برام نفرستی
به غریبه مگر دل بستی
تو بیا به سر بالینم
به یه بوسه بده تسکینم
که شکوفه غم می چینم

تو سفر کردی به سلامت
تو منو کشتی زخجالت
دیگه حرف آشتی نباشه
با تو قهرم تا بقیامت
با تو قهرم تا به قیامت

چه کنم با درد محبت
به تو دیگر کرده ام عادت
دیگه حرف آشتی نباشه
با تو قهرم تا به قیامت
با تو قهرم تا به قیامت

تو سفر کردی به سلامت
تو منو کشتی زخجالت
دیگه حرف آشتی نباشه باتو قهرم تا بقیامت
با تو قهرم تا به قیامت
با تو قهرم تا به قیامت

این هم ترانه با صدای مرتضی