Sint Jan Baptist

Er was een tijd dat geesteszieken vast geketend werden in krochten. Een beweging die zich de Broeders van Liefde noemde wou deze ongelukkigen een beter leven geven en kans op genezing. Ze stichtten in het noorden van Gent bijna aan de landsgrens tegen de bossen en in een rustig landelijk gebied een modelboerderij waar deze mensen konden verblijven en werken. Daar konden zij de zorg opnemen voor deze mensen.

Betrokken postkaart is niet gedateerd. Het gesticht is eind 19de eeuw opgericht, en is er nog altijd in dezelfde vorm. Zij het dat er heel wat bijgebouwd is.

Ook in de vorige eeuw stond Zelzate brug open

De foto zelf is niet gedateerd. Ik zal het er maar ophouden dat ergens in de jaren 1950 gedrukt is. De brug werd in 1954 ingehuldigd.

Overleden te Selzaete in 1873

Op dit wondermooie prentje zie je een jongeman met lange haren die op stijgt naar het licht. De tekst vemeldt: "Mon exil est terminée, le temps des larmes est passé."
Op de tekst zijde van het bidprentje zien we dat een man, die in Wynkel (= nu Sint Kruis Winkel) als weduwnaar gestorven is in het jaar 1873. Er wordt een gebed gevraagd voor zijn ziel.

Zelzate in 1906

Deze postkaart is verzonden naar een Mademoiselle Ingels in Bruxelles. De foto toont de gemeenteschool. De gebouwen bestaan nog steeds, en vormen nu de ingang tot een groter scholencomplex.

Zelzate in 1978

Deze postkaart is in 1978 verzonden. Een postzegel van 6 frank was daarvoor nodig. Afgezien van de beplanting en de bestrating oogt de markt nu nog zo. In die 30 jaar zijn de auto's wel wat van model veranderd.

Zelzate, Cokes en Kuhlmann fabrieken

De postkaart is niet gedateerd. Een cokesfabriek heb ik ginds nooit weten bestaan. Ik veronderstel dan ook dat de foto toch al meer dan 50 jaar oud is. Vele Zelzatenaren verdienden hun boterham in de Kuhlmann. Ik ken wel een andere cokesfabriek, langs de andere kant van het kanaal, op de terreinen van de SIDMAR.

Nawoord:

Ron Raes uit Sas van Gent, geeft op 26/01/2010 volgende toelichting (waarvoor mijn dank)

Zelf heb ik van 1960 tot 1964 op Kuhlmann gewerkt en toen was deze cokesfabriek nog volop in bedrijf. Het was zelfs zo dat toen Sidmar in oprichting en in opbouw was dat men bij Kuhlmann hoopte zelfs cokesleverancier van Sidmar te worden. Sidmar heeft, zoals bekend, gekozen om dit zelf te gaan produceren. De cokesafdelingen is daarna snel gesloten.