... czego potrzeba by miasto zajaśniało pełnym blaskiem

Plany zagospodarowania, jeden z najważniejszych instrumentów zarządzania rozwojem, pokrywają w Warszawie zaledwie 14 procent powierzchni miasta. Brak planów spowalnia i podraża inwestycje oraz pozostawia decyzje w rękach urzędnika. Obecna procedura wydawania jednorazowych decyzji o warunkach zabudowy (zamiast gotowych planów miejscowych) jest czasochłonna, biurokratyczna i hamuje rozwój inwestycji, ale za to sprzyja korupcji.

My gwarantujemy konsekwencję i stanowczość w walce o przy wróceniu normalności. Nie będziemy wzorem naszych poprzedników rozpoczynać od wrzucenia istniejących projektów do kosza, gdyż Warszawa nie ma czasu do stracenia. Wykorzystamy opracowania przygotowane dotychczas Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego m. st. Warszawy” oraz „Strategię Rozwoju Warszawy do roku 2020” odpowiednio je modyfikując i rozwijając. Przekażemy odpowiednie środki finansowe na szybkie wykonanie i ukończenie prac planistycznych.

Warszawa ma porównywalną do Paryża liczbę mieszkańców, natomiast terytorium ponad pięć razy większe. Stolica jest miastem rzadko zaludnionym, o bardzo dużej ilości terenów zielonych, czynnych przyrodniczo. Pragniemy wykorzystać unikalną szansę rozwoju miasta w indywidualny sposób tak, aby sensownie zagospodarować centrum miasta i zachować przy tym stosowne proporcje między terenami zieleni i rekreacji a zabudową.

Celem inteligentnej urbanizacji stolicy jest Warszawa — awangardowa Metropolia-Ogród XXI wieku. Aby zrealizować ten cel, wyznaczymy nowe tereny budownictwa mieszkaniowego i powiązanych z nim usług poprzez zmianę kwalifikacji cennych gruntów wewnątrz miasta. W ramach planów miejscowych określimy nowe tereny dla rozwoju parków technologicznych nowej generacji na miarę XXI wieku; zdefiniujemy obszary dla działania firm informatycznych, biotechnicznych, naukowych i innych technologii przyszłości. Zadbamy o to, by otrzymały dostateczną infrastrukturę i logiczną, wygodną sieć komunikacyjną. Szczególnie dużą szansą są tereny Warszawy prawobrzeżnej, dobrze skomunikowane i leżące blisko centrum, ale słabiej zaludnione i niedoinwestowane.

Działania te zwiększą inwestycje zewnętrzne w mieście, podniosą dochody miasta pomimo nie zwiększania (lub wręcz zmniejszania) podatków lokalnych. Dokonamy remontów, waloryzacji i inwentaryzacji miejskich nieruchomości, dzięki czemu na rynku pojawi się więcej pełnowartościowych lokali, a ceny ich wynajmu — spadną.

Zintensyfikujemy prace planistyczne nad systemem drogowym dotyczącym Warszawy, zarówno w zakresie dróg samorządowych jak krajowych. Brak dialogu pomiędzy władzami miasta i rządem jest jedną z głównych przyczyn opóźnień.

Organizacja transportu kołowego w mieście musi zapewniać równowagę pomiędzy miastotwórczym ruchem pieszym i rowerowym, a niezbędnym ruchem indywidualnym kołowym. W ścisłym centrum miasta stworzymy strefy piesze dostępne tylko dla pojazdów uprzywilejowanych i transportu szynowego. Oddzielimy ruch tranzytowy od organizmu miejskiego dzięki systemowi obwodnic i mostów.

We współpracy z PKP i z innymi właścicielami miejskich gruntów postindustrialnych sporządzimy programy rekwalifikacji nieużytków gruntowych i budynków na nich stojących, objęcie ich planami zagospodarowania, przeznaczenie ich na cele mieszkaniowe, rekreacyjne i usługowe.

We współpracy z władzami państwowymi doprowadzimy do budowy wielofunkcyjnej hali sportowej (lekkoatletyka, sporty zimo we etc.) oraz Stadionu Narodowego na 60 tysięcy widzów. Mając na uwadze możliwość przyznania Polsce organizacji piłkarskich mistrzostw Europy w roku 2012 zapewnimy stadionowi odpowiednie zaplecze infrastrukturalne oraz komunikacyjne tak, aby byt gotów na przyjęcie tysięcy gości z całego kontynentu. Nawiążemy partnerskie relacje z klubami sportowymi w Warszawie, aby wypracować czytelne zasady pomocy miasta w poprawie stanu obiektów niezbędnych do uprawiania sportu wyczynowego.

W danej dzielnicy lub w bliskim sąsiedztwie wyznaczymy co najmniej jeden teren sportu masowego i kultury fizycznej: boiska do gier, pływalnie, bieżnie etc. Konsekwentnie będziemy realizować takie inwestycje w ramach projektów partnerstwa publiczno—prywatnego i budżetu miejskiego. Nie dopuścimy, w przeciwieństwie do obecnej władzy, do zmniejszenia obszaru terenów parkowych i zieleni, a tam, gdzie okaże się to możliwe wyznaczymy nowe tereny zielone.

Cena metra kwadratowego mieszkania skoczyła w ciągu roku z 4.200zł do ponad 5.200 zł. Mimo, że dochody warszawiaków są najwyższe w kraju, to własne mieszkanie staje się dla wielu rodzin nieosiągalne. W roku 2005 wybudowano tylko 12 tysięcy nowych mieszkań (nie licząc domów budowanych przez inwestorów indywidualnych).

Najważniejszym powodem wzrostu cen mieszkań jest mała podaż gruntów i ich wysokie ceny. Brak gruntów pod inwestycje powoduje niską podaż nowych mieszkań i ich wysokie ceny. Zatem, by ograniczyć wzrost cen, należy przede wszystkim zwiększyć podaż mieszkań. Dopiero liczba 30-40 tysięcy mieszkań budowanych rocznie spowoduje stabilizację ich cen. Aby do tego doszło, miasto musi przygotować pod inwestycje nowe tereny. Miejscowe plany zagospodarowania, uzbrojenie, wytyczenie dróg jest możliwe z wykorzystaniem środków unijnych. Dzięki temu budować się będzie więcej — i taniej.

Zaangażowanie miasta w przygotowanie terenów pod nowe inwestycje może zwrócić się nie tylko dzięki bardzo szybkiemu wzrostowi wartości sprzedawanych gruntów, ale także dzięki partycypacji w inwestycjach na zasadach partnerstwa publiczno-prywatnego. Przekazując aportem grunt pod inwestycje miasto może zawrzeć kontrakt z deweloperem na odbiór odpowiedniej ilości mieszkań (wartość gruntu to ok. 30% wartości inwestycji). Przy okazji jest to świetna okazja do przywrócenia miastu zdegradowanych terenów poprzemysłowych, pokolejowych i nieużytków szpecących centrum miasta.

Mieszkania czynszowe mogą stanowić dużą wartość w realizacji polityki miejskiej w zakresie tworzenia warunków pracy specjalnie poszukiwanym grupom zawodowym (np. informatykom, lekarzom, policjantom itp., gdy tych brakuje), bądź przydzielania ich za określonych zasadach młodym małżeństwom. Czynsz pobierany od najemców mógłby być niski, gdyż koszty odtwarzania substancji mieszkaniowej w nowym budownictwie są znacznie niższe niż w budynkach starych. Szacujemy, że czynsz w mieszkaniu o powierzchni 60 m. kw. (oprócz opłat eksploatacyjnych) nie powinien przekroczyć 500 zł.

Wszyscy chcielibyśmy żyć w mieście schludnym, czystym, zadbanym i bezpiecznym. W mieście, w którym z przyjemnością można odbyć wieczorny spacer albo weekendowy wypad z rodziną. Dziś trudno o takie miejsca w Warszawie. Denerwują nas krzywe chodniki, wąskie ulice pozastawiane samochodami, śmieci, kałuże bryzgające spod kół. Zieleń miejska rozplanowana jest chaotycznie i mato funkcjonalnie.

Przy pomocy kilku skutecznych i wypróbowanych zabiegów przywrócimy miastu estetykę godną europejskiej stolicy. Zaprojektujemy ładne i funkcjonalne przestrzenie miejskie: skwery, parki tematyczne i pejzażowe, ulice i place miejskie. Będziemy dążyć, by lokale znajdujące się na parterach ulicznych kamienic miały funkcje publiczne, usługowo—rekreacyjne (kawiarnie, sklepy) dzięki czemu martwe, nieprzytulne ulice nabiorą życia. Położy my nacisk na budowę i renowację nadających klimat elementów małej architektury.

Zbudujemy sieć mini obszarów rekreacyjnych: fontann, zdrojów z pitną wodą, skwerków z ławeczkami i ciekawie skomponowaną zielenią, placykami dla dzieci. Na wzór zachodni wprowadzi my powszechnie dostępne, żwirowe wybiegi dla psów, oraz kosze na psie nieczystości. W całym mieście, a zwłaszcza w centrum postawimy kilkadziesiąt samospłukujących toalet dostępnych dla turystów oraz warszawiaków.

Z reprezentacyjnych warszawskich ulic pozbędziemy się tandetnej i szpecącej kostki brukowej typu bauma, zastępując ją właściwymi dla takich miejsc eleganckimi płytami. W szybkim czasie wyrównamy krzywe chodniki tak, by nie groziły kontuzją. Projektując i remontując ulice dopilnujemy, by nie tworzyły się na nich kałuże utrudniające jazdę kierowcom i ochlapujące przechodniów. W okresie zimowym stosować będziemy neutralne substancje zwiększające przyczepność dróg i chodników, tak, aby nie szkodziły one obuwiu pieszych i karoseriom samochodów.

W Warszawie wciąż nie uporano się z problemem dekretu bierutowskiego z 1945 r. wywłaszczającego wszystkich posiadaczy nieruchomości na terenie ówczesnego miasta z ich własności. Brak reprywatyzacji i nieuregulowane sprawy własnościowe wyłączają tysiące nieruchomości z rynku, są mieczem Damoklesa dla lokatorów i ograniczeniem praw właścicieli. Reprywatyzacja jest kosztowna, ale konieczna zarówno z punktu widzenia moralnego jak i rozwoju miasta. Od 17 lat Polska jest państwem prawa i nie możemy dłużej czekać z rozwiązaniem tego problemu. W celu pokrycia kosztów reprywatyzacji utworzymy specjalny fundusz reprywatyzacyjny.

Nieruchomości odebrane z naruszeniem dekretu oddamy w na turze lub, jeżeli zaszły nieodwracalne zmiany na tej nieruchomości (zburzenie, sprzedaż), wypłacimy sprawiedliwe odszkodowanie. Jeżeli nieruchomość zabrano i wypłacono odszkodowanie niesprawiedliwe, dopłacimy różnicę. Jeżeli dekret nie został wykonany (stan dzisiejszych tzw. rugów warszawskich na Siekierkach czy Okęciu) wówczas nie należy go wykonywać, tak jak to usiłowała czynić obecna władza.

Dziś miasto jest jedynym właścicielem 34 spółek i współudziałowcem kolejnych 22 spółek. Część istniejących spółek miejskich działa w obszarach strategicznych dla życia miasta, takich jak wodociągi i kanalizacja (Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów Kanalizacji w m.st. Warszawie S.A.), transport miejski (Metro Warszawskie Sp. z o.o., Miejskie Zakłady Autobusowe Sp. z o.o., Tramwaje Warszawskie Sp. z o.o.), ciepłownictwo (Stołeczne Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej S.A.), utrzymanie czystości i utylizacja odpadów (Miejskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania w m.st. Warszawie Sp. z o.o.). Na prezydencie miasta ciąży obowiązek zapewnienia pełnej gwarancji, pewności i powszechności świadczenia usług z zakresu działania tych spółek.

Monopolistyczny charakter działania tych spółek nie sprzyja optymalnemu wykorzystaniu ich możliwości i potencjału, przede wszystkim w odniesieniu do kosztów eksploatacji i polityki cenowej.

Naszym zadaniem będzie doprowadzenie do takich zmian w organizacji, finansowaniu nadzorze właścicielskim by obsługa miasta w tych strategicznych obszarach gwarantowała:

bezpieczeństwo ciągłej i powszechnej dostępności usług, właściwą eksploatację oraz efektywną politykę remontowo-inwestycyjną, ekonomicznie uzasadnioną politykę cenową usług, bieżący nadzór i kontrolę miasta, zmiany organizacyjne, które doprowadzą do wewnętrznej konkurencji.

Charakter działalności pozostałych spółek miejskich jest bardzo zróżnicowany. W większości przypadków utrzymywanie ich jest efektem wieloletnich, sięgających lat siedemdziesiątych i osiem dziesiątych przyjętych struktur organizacyjnych miasta. Do ta kich należą np. Miejskie Przedsiębiorstwo Taksówkowe Sp. z o.o., Stołeczne Przedsiębiorstwo Handlu Wewnętrznego Sp. z o.o., Komunalne Domy Towarowe Sp z o.o. i inne. Są one swoistą nagrodą dla lojalnych partyjnych funkcjonariuszy rządzącej partii, którzy obejmują w nich dobrze płatne posady prezesów, członków zarządów i rad nadzorczych.

Dokonamy analizy celowości ich dalszego funkcjonowania doprowadzimy do likwidacji tych spółek, których działalność nie leży w interesie miasta.