Γνωρίζεις, υποθέτω, ότι ο άνθρωπος έχει πάμπολλες ανάγκες (επιθυμίες) στη ζωή του. Η ικανοποίηση μερικών από αυτές τις ανάγκες είναι απολύτως απαραίτητη για την επιβίωσή του.
        Ξεχωρίζουν τέσσερες ανάγκες (επιθυμίες) που είναι φυσικές (δόθηκαν δηλαδή από τη σοφή φύση) και η ικανοποίησή τους είναι απολύτως απαραίτητη για την επιβίωση του ανθρώπου.
        1) Η τροφή (χωρίς αυτή ο άνθρωπος ζει λίγες μόνο μέρες)
        2) Το νερό (χωρίς αυτό ο άνθρωπος ζει ελάχιστες μέρες)
        3) Η στέγη (χωρίς την προφύλαξή της ο άνθρωπος μπορεί να γίνει θύμα των ασθενειών, των εντόμων, των ζώων ή των καιρικών φαινομένων).
        4) Η ενδυμασία (χωρίς την προφύλαξή της ο άνθρωπος μπορεί να γίνει κυρίως θύμα των ασθενειών π.χ. κρυολογήματα, κρυοπαγήματα).
        Γνωρίζεις, υποθέτω, ότι υπάρχει και μία ακόμη φυσική ανάγκη (δόθηκε δηλαδή από τη σοφή φύση, όπως και η ανάγκη της τροφής, του νερού, της στέγης, της ενδυμασίας) και δεν είναι άλλη παρά η σεξουαλική ανάγκη (επιθυμία).
        Σε αντίθεση όμως προς τις ανωτέρω φυσικές ανάγκες αυτή δεν είναι καθόλου απαραίτητη για την επιβίωση του ανθρώπου.
        Επιπλέον υπάρχουν ανάγκες (επιθυμίες) - αμέτρητες θα έλεγα - οι οποίες δεν είναι ούτε φυσικές ούτε απαραίτητες για την επιβίωση του ανθρώπου. Αυτές τις λέμε ανάγκες πολιτισμού, γιατί δεν δόθηκαν από τη φύση, αλλά προέκυψαν από την εξέλιξη του πολιτισμού. Τέτοιες ανάγκες είναι π.χ. οι επιθυμίες μας να γίνουμε βουλευτές, γιατροί, δικηγόροι ή να αποκτήσουμε αυτοκίνητο, τηλεόραση ή ηλεκτρονικό υπολογιστή. Εάν, λοιπόν, δεν αποκτήσεις τηλεόραση, είναι βέβαιον ότι θα εξακολουθείς να ζεις.
        Συμφωνείς, υποθέτω, με βάση όσα εξέθεσα ανωτέρω, ότι υπάρχουν τρεις κατηγορίες αναγκών (επιθυμιών):
        Α) Οι φυσικές και απολύτως απαραίτητες για την επιβίωση του ανθρώπου.
        Β) Οι φυσικές, αλλά μη απαραίτητες για την επιβίωση του ανθρώπου, όπως οι σεξουαλικές ανάγκες.
        Γ) Οι ανάγκες (επιθυμίες) πολιτισμού, οι οποίες δεν είναι ούτε φυσικές ούτε απαραίτητες για την επιβίωσή μας.

Γιατί η σεξουαλική ανάγκη (επιθυμία) δεν είναι απαραίτητη
για την επιβίωση του ανθρώπου.

        Άκουσες, υποθέτω, και μάλιστα από ανθρώπους που θεωρούνται πρότυπα ή είδωλα ότι
"η ερωτική σχέση είναι η ωραιότερη σχέση μεταξύ των δύο φύλων".
        Ας υποθέσουμε ότι η σεξουαλική (ερωτική) επαφή εξακολουθεί να γίνεται ακριβώς, όπως σήμερα, αλλά χωρίς την ηδονή την προερχόμενη από την επαφή αυτή.
        Πιστεύεις ότι, αν η ερωτική επαφή πλέον γίνεται με αυτά τα δεδομένα, θα εξακολουθήσει να υφίσταται η ανωτέρω αντίληψη πως "η ερωτική σχέση είναι η ωραιότερη σχέση μεταξύ των δύο φύλων" ή η ερωτική πράξη θα καταντήσει αγγαρεία έτσι που θα χρειάζεται μαστίγιο για να φέρουμε σε ερωτική σχέση δυο ανθρώπους του αντιθέτου φύλου;
        Άκουσες, υποθέτω, ότι "ο έρωτας είναι το παν στη ζωή μας" από τα χείλη των ίδιων προτύπων ή ειδώλων που αναφέραμε παραπάνω.
        Ας υποθέσουμε ότι οι έχοντες την ανωτέρω αντίληψη βρίσκονται στο δίλημμα να επιλέξουν μία από τις παρακάτω περιπτώσεις:
        Περίπτωση πρώτη. Μπορούν στον υπόλοιπο χρόνο της ζωής τους να έχουν τον οποιοδήποτε ερωτικό σύντροφο της επιλογής τους και να ικανοποιούν την ερωτική τους ανάγκη, αλλά τουλάχιστον για ένα μήνα δεν θα έχουν τη δυνατότητα να απολαύσουν ούτε τροφή ούτε νερό.
        Περίπτωση δεύτερη. Μπορούν στον υπόλοιπο χρόνο της ζωής τους να απολαμβάνουν την οποιαδήποτε τροφή συμπεριλαμβανομένου και του νερού, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν θα έχουν την δυνατότητα να ικανοποιήσουν την ερωτική τους ανάγκη.
        Πιστεύεις, λοιπόν, ότι αυτοί που διατείνονται ότι "ο έρωτας είναι το παν στη ζωή μας", δηλαδή ότι η ικανοποίηση της ερωτικής ανάγκης προέχει πάσης άλλης ανάγκης, θα επιλέξουν την πρώτη περίπτωση; Δηλαδή θα επιθυμήσουν την αυτοκτονία;
        Άρα συμφωνείς, υποθέτω, ότι η σεξουαλική ανάγκη (επιθυμία) δεν είναι απαραίτητη για την επιβίωση του ανθρώπου, αλλά είναι απαραίτητη μόνο για την διαιώνιση του ανθρωπίνου είδους, γι' αυτό άλλωστε δόθηκε από την σοφή φύση.
        Φαντάζομαι ότι έχεις παρατηρήσει και τις εξής περιπτώσεις μέσα στην κοινωνία μας.
        1) Υπάρχουν άνθρωποι που μένουν παρθένοι σε όλη τη ζωή τους (π.χ. ασκητές), χωρίς να ικανοποιούν τις σεξουαλικές τους ανάγκες και όμως ζουν ως τα βαθιά γεράματα.
        2) Πολλοί κάτοχοι σκύλων δεν επιτρέπουν σ' αυτά καμιά σεξουαλική επαφή με άλλα σκυλιά κι όμως αυτά εξακολουθούν να ζουν και φθάνουν στο υπέρτατο όριο ζωής αυτών των ζώων.
        Αντιλαμβάνεσαι, λοιπόν, ότι εξυψώσαμε και θεοποιήσαμε μιαν ανάγκη, η οποία, αν δεν ικανοποιηθεί, δεν επιφέρει κανένα αρνητικό κόστος στην επιβίωση του ανθρώπου.

                                                                                                                                                                          Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ
..........................................................................