2007
klik hier voor een voorproefje
Korte inhoud
POST is een Nederlandse western die zich afspeelt in een postagentschap in een uithoek van het land, in the middle of nowhere, aan het einde van een doodlopende weg.
Bil, die het agentschap bestiert, krijgt iedere week bezoek van de zusters Syl en Wil. Hij is vanaf de eerste binnenkomst verliefd op de mooie Syl. Iedere week komt Syl een brief brengen. Alles is pais en vree, totdat Phil opduikt…
Cast en crew
Bil – Jan van Lijssel
Syl – Veerle Coupé
Wil – Lotte Henrichs
Phil – Arjan Roos
Tekst en regie – Frank Roumen
Regie-assistentie - Carin Nordberg
Techniek - Frits Huysman
Kleding – Daisy Kathiel
SPEELLIJST POST
29 maart 2007
ACA-eenakterfestival Amsterdam
16 april 2007
Eenakterfestival Alkmaar
9, 11, 12 en 13 mei 2007
Polanentheater Amsterdam
17 mei 2007
Scagon eenakterfestival Schagen
15 juni 2007
Kennemer Eenakterfestival Ijmuiden
“Post” van Frank Roumen door Toneelgroep Venster
Hebt u op internet wel eens “overkill aan informatie” in een zoekmachine ingetypt om te zien hoeveel hits dat oplevert? Drieëntachtigduizendvierhonderd hits. De berg aan informatie die kranten, televisiebeelden, televisie, radio en internet dagelijks over ons heen storten, kan zelfs tot een heuse aandoening leiden, het infomatiemoeheidssyndroom. Hoe onschuldig en welhaast Balkenendiaans de locatie ook lijkt, de gevaarlijkste infectiehaard is natuurlijk… het postkantoor! Posterijen doen aan verspreidzucht en zijn daarmee het episch centrum van alle kwaad, aldus Frank Roumen in de door hem geschreven en geregisseerde eenakter Post.
In zijn voorstelling, gespeeld door Toneelgroep Venster, is een afgelegen postagentschap de plaats van handeling, of liever gezegd de met roodwitte linten afgezette crime scene. Het leventje van postbeambte Bill speelt zich binnen die linten af en wordt gekenmerkt door orde, rust en vooral regelmaat. Hij heeft zo zijn vaste gewoontes, om klokslag elf uur houdt hij zijn theepauze en één avond in de week repeteert hij met de harmonie. Tevreden verkeert Bill in sluimerstand. Hieruit wordt hij opgeschrikt wanneer Syl samen met zusje Wil haar opwachting in het postkantoor maakt. Het is voor Bill liefde op het eerste gezicht, een
koe-de-voeder zoals hij zelf zegt. Hij tracht de liefde van Syl te winnen met Mon Chéri kersenbonbons en snaakse grapjes. Wekelijks biedt Syl een brief ter verzending naar België aan, hetgeen Bill stevast de opmerking “zeker voor het Goede Doel” ontlokt. Bill gaat zelfs zover dat hij voor haar zijn leven overhoop haalt; hij vervroegt zijn theepauze naar kwart vóór elf.
Zijn liefde ondergaat zowel letterlijk als figuurlijk haar vuurdoop wanneer broer Phil ten tonele verschijnt nadat hij eerst als vleesgeworden running gag verschillende keren voorbij is gestormd. Phil, een broer van Wil en Syl, lijdt aan infostress in een vergevorderd stadium en is PISSED OFF. In een klooster in België had hij gehoopt rust te vinden en de stemmen in zijn hoofd te doen verstommen. Maar nee, met hun in enveloppen verpakte woordendiarree, lukt het zijn zusters om tot zijn gedachten door te dringen. Onder bedreiging van een dubbelloops geweer wil hij Syl en Wil voorgoed het zwijgen opleggen. Gesteld voor de keuze Leven of Liefde ontstijgt Bill zichzelf. Hij kiest voor de Liefde en vangt met zijn lichaam de kogels op. De postbeambte sterft als een held.
Met Post lijkt Frank Roumen zich af te vragen hoe het in onze door infotechnologie gedomineerde samenleving is gesteld met de Liefde (6.130.000 hits). We bellen, sms-en en chatten met elkaar maar wie durft nog "ik hou van je" tegen een ander te zeggen? Frank kiest in de uitwerking van dit thema voor het genre van de western. In de voorstelling klinken fragmenten van Ennio Morricone’s filmmuziek uit Once upon a Time in the West. Een Nederlandse western in een postagentschap om een verhaal over Liefde te vertellen, dwazer kan niet maar het werkt als een tierelier. De spelers van Venster kunnen zeer goed met het genre overweg. Zij lijken weggelopen uit een Lucky Luke stripboek. Buiten de linten getreden, is Bill niet langer de onbeholpen brievenstempelaar maar the lonesome cowboy die vanuit het hiernamaals op zijn leven terugblikt. Met stoere charme weet hij het publiek te veroveren. Post is een schot van de Roos én een voltreffer.
Madelon Schipper
Reacties van het publiek in Alkmaar 16 april 2007:
"Consequente parodie, waarin alle dubbele bodems, vondsten en grappen prima werkte. Vooral op de lachspieren!"
"Als ik nu Ennio Morricone hoor, denk ik aan deze eenakter!"
"Topamusement!"
"Leuk experiment met een dosis humor. Het zou door Alex van Warmerdam geschreven kunnen zijn."
"Bijzonder dat in zo'n kort spel zoveel kan worden gespeeld."
"Erg goed. Overtuigend in hun overdrijving."
"Kleurrijk in spel en in visualisatie."