2006
klik hier voor een voorproefje
Korte inhoud
Aan de vooravond van de begrafenis denk je ineens: ik ben geil, ik wil neuken. Het leven in mij komt in opstand tegen de dood. Het voelt zich opgesloten in dit vleselijke omhulsel. Het wil eruit. Geslachtsdrift. Levensdrift. Libido.
Libido, op de meest ongelegen momenten kan het zich manifesteren. De narcistische tv-producent, Matthieu van Nie, wordt erdoor overvallen terwijl zijn vader in het ouderlijk huis opgebaard ligt. In de jachtige glamourwereld van Matthieu bestaat de dood alleen als bruikbaar fenomeen voor het maken van een commercieel televisieprogramma. Tijd om zijn vader te begraven, heeft hij niet want druk, druk, druk met het volgende kijkcijferkanon. Een onafzienbare reeks van minnaressen moet de gedachten aan de eigen sterfelijkheid verdrijven. De jeugdigheid van zijn nieuwste verovering, Nada, lijkt een probaat middel om een naderende midlifecrisis te bezweren. Nieuw bloed. De besognes voor de uitvaart laat Matthieu graag over aan zijn paranormaal begaafde tweelingzuster, Maria. Zij heeft een speciaal afscheid in gedachten waarin pastoor Emile Verpoppen een bizarre sleutelrol vervult. Met lede ogen ziet Maria het vluchtgedrag van haar broer aan. Maar wat verdrongen wordt, eist zijn plek en gaat ‘spoken’. Het laat zich niet temmen door een te jonge vriendin, een te gek nieuw ‘booming concept’ of een mobiele telefoon met headset. Het schuilt in de verhuisdozen met herinneringen en wacht op het juiste moment…
Met Libido heeft Frank Roumen zijn eerste avondvullende voorstelling voor Nanook Nono geschreven én geregisseerd. Van zijn hand verscheen eerder de eenakter De Finale waarmee Nanook Nono in 2004 winnaar werd van het ACA eenakterfestival respectievelijk het Cameleon eenakterfestival.
|
Regie: |
Frank Roumen |
|
|
Spelers: |
Eric Veldman |
Mathieu van Nie |
|
|
Madelon Schipper |
Maria van Nie |
|
|
Albertine de Kanter |
Nada Lauman |
|
|
Dieter Camps |
Emile Verpoppen |
|
|
Tim Vermeer |
Frans van Nie, de dode vader |
|
Regie-assistent: |
Carin Nordberg |
|
|
Dramaturgie: |
Anna van der Plas |
|
|
Vormgeving: |
Ton Rigter |
|
|
Techniek: |
Frits Huysman |
|
|
Kleding: |
Geertje Wijten |
|
|
Fotografie: |
Elise Dekker |
|
|
Grime: |
Marianne Hendriksma |
|
|
Productie: |
Paul Rigter |
|
Deze voorstelling wordt mede mogelijk gemaakt door de bijdrage van Het Amsterdams Fonds voor de Kunst
SPEELLIJST LIBIDO
|
Vrijdag |
20 oktober 2006 |
20.30 uur |
|
Locatie: |
Theater Het Pakhuis in Hoorn |
|
Zondag |
29 oktober 2006 |
20.30 uur | ||
|
Locatie: |
Dorpstheater in Wormer | |||
|
Donderdag |
2 November 2006 |
20.30 uur |
|
Vrijdag |
3 November 2006 |
20.30 uur |
|
Zaterdag |
11 November 2006 |
20.30 uur |
|
Zondag |
12 November 2006 |
15.00 uur |
|
Locatie: |
Buurtcentrum de Boomsspijker |
|
|
Recht Boomssloot 52 |
|
|
1011 EC Amsterdam |
RECENSIE LIBIDO
Libido door Nanook Nono. Tekst en regie: Frank Roumen
Gezien: 20 oktober in het Pakhuis te Hoorn
Het licht gaat aan. Er gebeurt eigenlijk niets op de planken. Toch ben je als kijker direct gevangen in de beklemmende sfeer van Libido. Langzamerhand ontrolt het bizarre verhaal zich waarin geslachtsdrift, leven, dood, geloof, en carrière een grote rol spelen. Opmerkelijke karakters die hun uiterste best doen zich te verstoppen. Voor zichzelf en voor een ander. Ze voeren een eenzame strijd tegen de gevolgen van hun jeugd, waarin ze ernstig beschadigd zijn. Stuk voor stuk zijn ze met zichzelf bezig. Wat een ander bezielt dringt niet tot ze door. Uiteindelijk komt het weer goed en ook weer niet. Libido is een stuk dat ruimte biedt aan een lach en een traan. Regisseur Frank Roumen houdt het publiek regelmatig een spiegel voor. Soms is het behoorlijk gênant: Ergens om lachen, terwijl het eigenlijk om te janken is.
Hans Jager
Fotografie: Elise Dekker, Paul Rigter