RECENSIE

Gezien “ Deirdre “ door toneelgroep VanStraaten< xml="true" ns="urn:schemas-microsoft-com:office:office" prefix="o" namespace="">

17 november 2007 in Het Fijnhouttheater

Amsterdam.

TONEELGROEP VANSTRAATEN OVERTUIGT OP ALLE FRONTEN

Het speciaal voor VanStraaten  geschreven: “Deirdre “ door Frank Roumen kan men rustig beschouwen als een prachtig schot in de roos.

Roumen  heeft gekozen voor een eigentijdse reflectie op de wereld sinds nine-eleven, vermomd als klassieke tragedie

Koning Mephaistolos, echtgenoot van Deirdre, wil niets liever dan macht.

Om alleenheerser in zijn land te worden, sluit hij een duivels pact met de Goden.

Als zich vervolgens een reusachtige vogel in “De Toren van Vrijheid en Voorspoed “ boort en het land in chaos verkeert, is de Koning in verwarring.

Het land is in oorlog met een onzichtbare vijand.

Eigenlijk is “Deirdre “ een grote aanklacht tegen het geweld , de dubbele moraal en het vooral het alles over hebben voor macht.

Ten slotte is de conclusie, draait in principe daar alles om.  Het is overduidelijk dat Roumen heeft gekozen voor de manier waarop de Amerikaanse machthebbers reageren op nine-eleven.

Het werd een hilarische avond, die ik niet anders kan omschrijven als een buitengewoon goed georganiseerde chaos.

Fictie en werkelijkheid liepen zo absurdistisch door elkaar heen, dat er op het inlevingsvermogen van het publiek een flinke wissel werd getrokken.

Dat VanStraaten de toeschouwers bij de les wist te houden, was voornamelijk te danken aan het uitstekende spel van de hele groep.

Frank Roumen is een theaterman in hart en nieren, die , naast een strakke regie,ook graag kiest voor het visuele aspect, waarbij hij flinke effecten bepaald niet uit de weg gaat.

Het was prettig te constateren, dat hij daar samen met toneelgroep VanStraaten volledig in is geslaagd.

De titelrol werd vertolkt door Anja Tertoolen, die al haar mogelijkheden – en dat zijn er vele – uit de kast heeft gehaald en een schitterende doorleefde

“Deirdre “ liet zien.

Zonder twijfel de mooiste rol, die ik ooit van haar heb mogen zien.

Hans Koenis, als de wellustige machthebber, die haar in de steek laat om ten strijde te trekken, toont zich een waardige tegenhanger van “Deirdre “ en overtuigt met uitstekend spel.

Ook Madelon Schipper als Danoontje ( what’s in a name ) past zich net als de rest van de cast naadloos prima aan in het ensemble.

Het eenvoudige, maar zeer functionele decor, mooi uitgelicht, droeg zeker bij aan deze gedenkwaardige voorstelling van toneelgroep VanStraaten.

Nog te zien op 19 januari 2008 in Hoorn en als optie 8 maart in Schagen.

Het valt te hopen, dat er nog vele speeldata zullen volgen, want “Deirdre “is een absolute aanrader.

Wim Wiertz